تسجيل الدخولمشاركة
วิถีกามแห่งจอมมาร
تاريخ النشر:
2026-06-22 20:34:08
أحدث فصل
โฉมงามกับสามสามี ข้ารู้วิธีที่จะทำให้เจ้ามีความสุขมากกว่านี้
“ฮึ่ก... ท่านเข้ามาลึกมาก... ”หลินโม่สะดุ้งเฮือก เสียงครางกระเส่าดังระงมเมื่อชายหนุ่มบดควงและแทงเสยเน้นย้ำจุดกระสันภายในอย่างป่าเถื่อน ราวกับปีศาจที่หยั่งรู้จุดอ่อนที่ซ่อนลึกในกายของนาง ช่องทางรักของนางถูกยืดขยายจนถึงขีดสุดด้วยความใหญ่โตที่รุกล้ำเข้ามาอย่างไม่ปรานี และในไม่ช้า นางก็รับรู้ได้ถึงความวาบหวามที่กำลังพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกครา"เซี่ยเว่ย... ข้า... เร็วอีก..." หลินโม่ร้องขอด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าปนหอบหายใจ"ซี๊ดดด... โม่เอ๋อร์... ข้างในเจ้า... บีบรัดข้าแน่นเกินไปแล้ว" เซี่ยเว่ยกระซิบถ้อยคำลามกเร้าอารมณ์ข้างใบหูนาง ขณะที่หวดสะโพกสอบกระแทกเสยถี่ยิบ"ระ... แรงอีก... อย่าหยุด... อ๊ะ... อ๊า...!"หลินโม่ร้องขออย่างไร้ยางอาย สัญชาตญาณดิบในตัวนางเรียกร้องให้เขารุกรานให้หนักหน่วงยิ่งขึ้นฝ่ามือแกร่งของเซี่ยเว่ยบีบสะโพกผายของนางไว้แน่น ก่อนจะโหมแรงกระแทกเข้าใส่กายสาวอย่างดุดัน ความหิวโหยของสัตว์ร้ายในตัวเขารุนแรงดุจพายุที่โหมกระหน่ำ ไร้ซึ่งความอ่อนโยนใดๆ หลงเหลืออยู่ มีเพียงจังหวะที่เน้นย้ำบดขยี้จุดอ่อนของหญิงสาว จนสติสัมปชัญญะของหลินโม่พร่าเลือน นางกรีดร้องครวญครางจนฟังไม่ได้ศัพท์
โฉมงามกับสามสามี เดรัจฉานหน้าขนผู้นี้คือสามีของเจ้า
เซี่ยเว่ยจับมือบางรวบไว้เหนือศีรษะ สายตาแรงกล้าที่กวาดมองร่างกายเปลือยเปล่าของนาง ทำให้หลินโม่ใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด มันเป็นความร้อนที่พลุ่งพล่านขึ้นมาจากท้องน้อยจนถึงลำคอ แล้วประจานความอ่อนหัดของนางออกมาทางใบหน้าความรู้สึกวาบหวามที่ใต้สะดือสั่นไหวเหมือนระลอกคลื่นบนผิวน้ำที่ถูกก่อกวนซ้ำ ๆ ราวกับมีอะไรบางอย่างที่กระตุ้นให้ความปรารถนาในตัวนางรั่วไหลออกมาจนควบคุมอารมณ์ไม่ได้“โม่เอ๋อร์... เจ้าเต็มใจเป็นของข้าหรือไม่” น้ำเสียงที่เอ่ยถามนั้นแหบพร่า ทว่าแฝงไว้ด้วยแรงอารมณ์ที่คุกคามอยู่ในคราวเดียวกัน“ข้าเต็มใจ” หลินโม่ตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยเมื่อได้ฟังคำยินยอมจากปากนาง เซี่ยเว่ยก็ประกบริมฝีปากลงมา จูบนางอย่างดุดันจนลมหายใจของทั้งคู่แทบขาดห้วงจูบที่ตะกละตะกรามบดขยี้กลีบปากอิ่มอย่างไม่ปราณี ก่อนจะสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าสำรวจโพรงปากของนางอย่างถือสิทธิ์ หลินโม่โต้ตอบอย่างเร่าร้อน เสียงครางกระเส่าหลุดลอดออกมาท่ามกลางสัมผัสที่แลกเปลี่ยนกันอย่างไม่มีใครยอมใครฝ่ามือหนาที่ร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามสีข้างโค้งเว้าอ่อนหวานของนางด้วยความโหยหา ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปกอบกุมทรวงอกอวบอัด บีบเคล้นจนนางต้องแอ่นอกรับสัมผัสเ
โฉมงามกับสามสามี เจ้ามีสิทธิ์แทะโลมข้าอย่างไรก็ได้
ภายใต้แสงโคมไฟมงคล ที่สาดส่องผ่านหน้าต่างไม้ฉลุลาย ณ เรือนบูรพา กลิ่นหอมจางๆ ของดอกเหมยในยามค่ำคืนมิอาจกลบกลิ่นกายอันเย้ายวนของเซี่ยเว่ยไปได้เซี่ยเว่ยยืนนิ่งอยู่หน้าตั่งไม้สบสายตามองหญิงสาวที่นั่งพิงหมอนปักลายร้อยบุปผาอยู่บนเตียงตั่ง นึกย้อนไปถึงวันที่เขาต้องกรำศึกแย่งชิงตำแหน่งผู้นำเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง อุทิศเลือดเนื้อของตนเองแลกมาด้วยบาดแผลนับไม่ถ้วนก็เพียงเพื่อวันนี้ วันที่เขาจะได้ยืนอยู่เคียงข้างนางอย่างสง่างาม ไม่ใช่ในฐานะสุนัขรับใช้ที่รอเศษความรัก แต่ในฐานะสามีของนาง“ท่านจ้องข้าเช่นนี้ ราวกับจะกลืนกินข้าเข้าไปทั้งตัว”หลินโม่เอ่ยเบาๆ พร้อมกับยิ้มที่มุมปาก นางวางตำราในมือลงแล้วเอนกายอย่างผ่อนคลาย แม้ในยามปกติเซี่ยเว่ยจะดูเจ้าสำราญและกะล่อนเพียงใด แต่นางกลับรู้สึกสบายใจอย่างประหลาดเมื่ออยู่ใกล้เขา อาจเป็นเพราะความช่างเอาอกเอาใจของบุรุษเผ่าจิ้งจอกที่ทำให้กำแพงในใจของนางพังทลายลงง่ายๆเซี่ยเว่ยหัวเราะในลำคอพลางก้าวเข้ามาใกล้ จนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างหูนาง“กลืนกินน่ะหรือ? สำหรับเจ้า... ข้าเพียงแค่ปรารถนาจะเชยชิมทีละน้อยจนกว่าจะพอแก่ใจต่างหาก”เขาโน้มตัวลงมา กลิ่นจางๆ ของไม้หอมและไอ
โฉมงามกับสามสามี ถ้ำมองอย่างแยบยล
ยามซวีมาเยือน หุบเขาเหลียงซานถูกปกคลุมด้วยความมืดมิด ท้องฟ้าเหนือศีรษะกระจ่างใสจนเห็นมวลหมู่ดาราพราวระยับ กลิ่นอายป่าไผ่หลังเรือนหอมกรุ่นปนกลิ่นดินยามค่ำคืน บรรยากาศเงียบสงบชวนให้ผ่อนคลายแต่หัวใจของจินฝานกลับเต้นไม่เป็นจังหวะ ยิ่งพยายามข่มตาลงเท่าใด ภาพหลินโม่ในชุดเจ้าสาวยามที่เขาต้องแบ่งปันนางกับบุรุษอื่นก็ยิ่งแจ่มชัดขึ้นในความนึกคิดเขาถอนหายใจยาว ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงและกระโจนขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังคาเรือนป่าไผ่ ความเย็นจากกระเบื้องดินเผาสัมผัสผ่านเนื้อผ้าเข้าสู่ผิวกาย ทว่ากลับไม่สามารถดับความร้อนรุ่มภายในอกได้เลยเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?จินฝานขบกรามแน่น การแต่งงานครั้งนี้เดิมทีเป็นเพียงหน้าที่... เป็นพันธะสัญญาเพื่อความอยู่รอดของสำนักเซียนฯ เขาพร่ำบอกตนเอง สาเหตุที่เขารู้สึกหงุดหงิดเช่นนี้ เพียงเพราะสัญชาตญาณดิบของบุรุษที่ไม่อาจยอมรับการแบ่งปันสตรีของตนให้แก่ผู้อื่นได้เท่านั้น...ไม่ใช่ความรัก... ต้องไม่ใช่ความรักอย่างแน่นอน"ถึงกับข่มตานอนไม่หลับเชียวหรือ?"สุ้มเสียงทุ้มต่ำทำลายความเงียบ จินฝานไม่จำเป็นต้องหันไปมอง เขารู้ดีว่าใครคือแขกที่ไม่ได้รับเชิญ"หึ... เจ้าเองก็ไม่ได้ต่างกับข้า
โฉมงามกับสามสามี จับไม้สั้นไม้ยาว
สายตาของ เซี่ยเว่ย และ จินฝาน แทงสวนกันดุจคมกระบี่ที่พร้อมจะปลิดชีพอีกฝ่าย ความหิวกระหายในอำนาจและการครอบครองหลินโม่เดือดพล่านอยู่ภายในอกเซี่ยเว่ยที่ปกติเป็นคนปากไวกลับนิ่งงันดุจคนเป็นใบ้ ความริษยาแล่นริ้วอยู่ในแววตา ขณะที่จินฝานยังคงรักษาความนิ่งสงบได้ดีกว่า ทว่าความเย็นชาในดวงตาคู่นั้นกลับคมกริบเสียจนอากาศรอบตัวเยือกแข็งสือถงมองอาการของสามีร่วมภรรยาอีกสองคนด้วยรอยยิ้มเหยียดที่มุมปาก เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน"หากปล่อยให้พวกเขาประมือกันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งสามีรอง เกรงว่าสามวันสามคืนก็คงไม่รู้ผลแพ้ชนะ แถมจวนสกุลหลินคงได้พังยับเยินไปเสียก่อน"ความวินาศสันตะโรจากการปะทะกันคราก่อนยังคงเป็นฝันร้ายของทุกคน ท่านผู้เฒ่าหลินเทียนซือรีบโบกมือห้ามทัพทันที"ไม่ต้องถึงขั้นเลือดตกยางออกหรอก ครั้งนี้... ใช้วิธีจับไม้สั้นไม้ยาวตัดสินกันเถิด เป็นวิธีที่ยุติธรรมที่สุด"เซี่ยเว่ยและจินฝานไม่พอใจกับวิธีชี้ชะตาแบบเด็ก ๆ เช่นนี้ แต่พวกเขาไม่อาจปฏิเสธคำสั่งนั้น ทั้งสองต่างจ้องมองไปยังไม้สั้นไม้ยาวในมือท่านผู้อาวุโสด้วยความรู้สึกที่กระหายจะเอาชนะอย่างถึงที่
โฉมงามกับสามสามี กู่แฝดร่วมชะตา
ใบหน้าหล่อเหลาของสือถงบิดเบี้ยวด้วยความสุขสมปนทรมาน เสียงหายใจกระเส่าดังระงมสอดประสานกับเสียงเนื้อบดขยี้เนื้ออย่างเร่าร้อน ฝ่ามือหนาฉุดสะโพกผายของนางขึ้นสูง แล้วโถมกายกระแทกกระทั้นเข้าลึกจนสุดทาง น้ำเชื้อร้อนระอุพุ่งทะลักเข้าสู่กายสาวอย่างรุนแรงหลินโม่กระตุกเกร็งสุดตัว รู้สึกราวกับสายฟ้าแล่นปราดผ่านร่าง เมื่อปราณวิญญาณเข้มข้นแผ่ซ่านไปตามเส้นชีพจรดุจกระแสน้ำหลาก เติมเต็มความว่างเปล่าในกายนางให้เปี่ยมล้นไปด้วยพลังอำนาจร่างกายที่อ่อนล้ากลับฟื้นคืนเรี่ยวแรงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายบุรุษเพศที่อบอวลอยู่ภายในทำให้ผิวพรรณของนางเปล่งประกายเย้ายวน ราวกับดอกไม้ที่ได้รับน้ำค้างในยามเช้าทว่า ในเวลาเดียวกันณ วังมารอันหนาวเหน็บและไร้ซึ่งแสงตะวัน เฟิ่งอวี้กลับสะท้านกายราวถูกคมหอกทิ่มแทงที่กลางอก เมื่อพลังปราณแห่งสายเลือดของเทพบรรพกาลที่ถ่ายเทผ่านกู่แฝดวิญญาณ แผ่ซ่านเข้ามาในร่างของเขาจนสั่นเทิ้มเขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะอย่างขมขื่น“หลินโม่... ในที่สุด เจ้าก็ทรยศต่อความรักของข้าจนได้... เจ้ากล้าบำเพ็ญคู่กับพวกมัน เพื่อสืบสายเลือดทายาทแห่งซานซิงอย่างนั้นหรือ?”เฟิ่งอวี้กำหมัดแน่น คว
โฉมงามกับสามสามี ลีลาสวาทของปีศาจอสรพิษ
“ยังมีหน้ามาแก้ตัว หากเจ้าไม่ก่อไฟ จะมีควันได้อย่างไร !”หลินเทียนซือมือไม้สั่นระริก ปลายไม้เท้าชี้หน้าหลานสาวด้วยความขุ่นเคือง"ท่านประมุขหลิน..."สุ้มเสียงนุ่มลึกแต่เปี่ยมด้วยอำนาจดังแทรกขึ้นอย่างถูกจังหวะจินฝานในอาภรณ์สีขาวสะอาดตาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสงบเยือกเย็น ราวกับไม่ได้เป็นหนึ่งในผู้ก่อเหตุ
โฉมงามกับสามสามี กล่าวโทษผู้อื่นเพื่อเอาตัวรอด
หลินโม่ในวัยเด็กก้าวออกมาจากกลุ่มหมอกเย็นชื้น มือเล็กถือตะกร้าสมุนไพรที่เพิ่งเก็บได้ นางชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นก้อนขนสีขาวปุกปุยที่ขยับเขยื้อนอยู่เบื้องหน้า เมื่อนางสืบเท้าเข้าไปใกล้ จิ้งจอกน้อยก็ขู่ฟ่อในลำคอ ดวงตาสีชาดที่พร่าเลือนจ้องมองนางด้วยความหวาดระแวง และพร้อมจะกัดทุกคนที่เข้าใกล้"เจ้าจิ้งจอกน
โฉมงามกับสามสามี ของขวัญชิ้นแรกสำหรับเจ้าและพวกมัน
“ข้าเป็นมารแล้วอย่างไร เจ้าไม่มีสิทธิ์รังเกียจสามีที่แท้จริง และโดยชอบธรรมของเจ้า หลินโม่” ท่ามกลางความมืดมน รอยแยกของผืนดินเริ่มแคบลงทุกขณะ แต่เสียงตะโกนด้วยความเดือดดาลของบุรุษทั้งสามจากด้านบนยังคงดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ“หลินโม่ ! เจ้าอยู่ที่ไหน?” เสียงของสือถงเต็มไปด้วยความร้อนรน ในยามนี้เขาไม่
โฉมงามกับสามสามี ชายลึกลับ
หลินโม่กัดริมฝีปากจนเจ็บ นางรู้ดีว่าถูกเขาฉวยโอกาสอยู่บ่อยครั้ง ทว่าในยามที่เขาโอบรัดและไล้สัมผัสผ่านอาภรณ์นั้น ความรู้สึกรัญจวนกลับแล่นปราดเข้าสู่หัวใจอย่างหยุดไม่อยู่ไอ้คนหน้าหนา เจ้าตั้งใจจะทำให้ข้าหวั่นไหวจนเสียสมาธิใช่หรือไม่... นางคิดอย่างเจ็บใจปนหมั่นไส้ แต่ในขณะเดียวกัน นางก็มิอาจปฏิเสธได้
قد تعجبك أيضًا
สนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน710.0K وجهات النظرชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง129.2K وجهات النظرนางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง
ชวี่เหว่ย33.9K وجهات النظرสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.1K وجهات النظرหลังลี้ภัย ข้าขอเป็นปลาเค็ม
ฮาจิฮาจิ202 وجهات النظرเล่ห์รักใต้บัลลังก์มังกร
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์31 وجهات النظرสาวเนิร์ดย้อนเวลา กลับมาเป็นดาวมหาลัย ยุค 90
ยอดกวีสี่ฤดู239 وجهات النظرองค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ
มู่ลี่ดาหลา Mulidala340 وجهات النظر
