LOGINทัศยารีบยันตัวลุกขึ้น เธอเห็นมือถือของอณวิทย์กะพริบ ๆ เหมือนมีคนโทรเข้า และได้เห็นเวลาในนั้น
“เข้าเซเว่นไหม ที่เซเว่นมีอีโน อย่างน้อยก็ลดแก๊สในกระเพาะอาหาร คุณกินข้าวผิดเวลา”“อื้อ ก็ดี จะได้ซื้อนมไปติดตู้เย็นเอาไว้ด้วย”“ผมจ่ายเอง” เขาเห็นเธอล้วงเอาเงินออกมา“เก็บตังค์ครับ”ทัศยาจึงลุกขึ้น และเดินเข้าเซเว่น อณวิทย์รีบจ่ายเงินแล้วเดินตามไป“เอาอะไรบ้าง” เขาหยิบตะกร้าแล้วเดินตามทัศยานึกแกล้งจึงหยิบหลายๆ อย่างที่เธออยากจะกิน อณวิทย์ไม่พูดไม่จาได้แต่ยิ้ม เขาดีใจที่เธอไม่พยศมาก เรื่องราวน่าจะลงเอยได้ดีเมื่อทั้งสองกลับไปถึงที่หน้าร้านสังฆภัณฑ์แล้ว เธอก็ลงจากรถ แล้วเปิดประตู อณวิทย์มัวแต่ยึกยักชักช้า เขาเดินมาถึงที่หน้าประตูที่เป็นกระจก ก็เห็นว่าทัศยาล็อกข้างในไปแล้ว“บรือ...” เธอทำปากบืนใส่ก๊อก ก๊อก “ยาเปิดประตูให้ผม ผมจะนอนที่นี่”“ฉันไม่เปิดค่ะ คุณไม่ได้รับอนุญาต คุณกลับไปเสียเถอะ ฉันไม่ให้คุณมานอนที่นี่หรอก อย่าคิดนะที่ฉันพูดดีด้วย และคุณวิสาสะทำอะไร 
ทัศยารีบยันตัวลุกขึ้น เธอเห็นมือถือของอณวิทย์กะพริบๆ เหมือนมีคนโทรเข้า และได้เห็นเวลาในนั้นด้วย“ตายแล้ว ฉันจะทำสังฆทานให้ลูกค้าไม่ทันนะสิ เขาจะมาเอาพรุ่งนี้เสียด้วย”ทัศยาห่วงงาน เธอทำท่าจะลงจากเตียง อณวิทย์ได้คว้าและกอดเอวของเธอเอาไว้“ไม่ต้องทำแล้ว ผมเป็นคนสั่งเอง”“อะไรนะ”“ก็ผมอยากได้ยินเสียงคุณ ผมจึงโทรเข้ามา พอคุณบอกว่าเป็นร้านสังฆภัณฑ์ ก็เข้าทางเลย จึงชวนคุยสักหน่อย”“นี่คุณสืบหาฉันเหรอ”“ก็มันเป็นเรื่องที่ผมต้องทำอยู่แล้ว”ทัศยาพิจารณาเขาทั้งใบหน้า เขาโกนหัว“แปลกใจเหรอ ที่ทรงผมยาวๆ หล่อๆ ถูกตัด”“แหวะ หล่อตายล่ะ คิดเข้าข้างตัวเองละสิ”“ผมไปบวชเรียนมา ตั้งแต่เกิดเรื่องในคืนนั้น ผมสาบานนะว่าผมจำไม่ได้”“เมาเหมือนหมา”“ยอมรับครับ ว่าคืนนั้นเมาเหมือนหมา แต่พอดีหมาตัวเมียเดินผ่านมา หมาตัวผู้เงี่ยน ก็จับปล้ำ แต่หมาตัวเมียดันท้อง”หูผึ่
“ชู่ ไม่เอา ไม่พูด”“ก็ฉันเกลียด ฉันเกลียด คุณได้ยินไหม”“ชู่... ก็บอกว่าอย่าพูดไง มาพูดว่าเกลียดพ่อให้ลูกได้ยิน ลูกจะกลายเป็นเด็กมีปัญหานะ อ้าว... อ้ำ...” เขาทำเสียง พลางใช้ทั้งปากและจมูกจัดการกับเสื้อชั้นในตัวน้อยของเธอ“ลูกยังไม่รู้เรื่องหรอก”“ไม่รู้ได้ยังไง ลูกมีหู มีตา มีทุกอย่าง ลูกต้องได้ยิน”“อึก อ้า...” เธอระบายความอึดอัดที่กั้นเอาไว้ภายในร่างกายที่ถูกอณวิทย์โจมตี มันดื้อด้าน และไม่ฟังเจ้าของ แถมยังตั้งชูชันล่อลมเย็นๆ ภายในห้องนอนนั้น และรับการหยอกเย้าจากริมฝีปากอันเร่าร้อนของอณวิทย์อีกด้วย ทัศยาขบปากกัดเม้ม ไม่ให้มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมา“พอ พอ ได้แล้ว”“ทำไม”“ฉันใจจะขาดแล้วนะ คอยดู ฉันจะกลั้นใจตายถ้านายทำอะไรฉันมากกว่านี้”“แบบนี้นะหรือ” มือที่ปล่อยสองมือของเธออย่างรวดเร็ว จับรูดกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของทัศยาออกไปจากตัวอย่างรวดเร็ว จังหวะสั้นๆ เขาก็รูดมันออกจนพ้นปลายขา
กิ๊ก... อณวิทย์วางสายในทันที“อะไรของนายเนี่ย”“ใครเป็นอะไรคะ” ญาธิดาถาม“ปลาวาฬถามเรื่องวิธีปฐมพยาบาลคนเป็นลม”“ไม่บอกไปละคะ ยาลม ยาหม่อง ที่ตัวคนไข้มีหรือเปล่า”“ได้ๆ พี่จะส่งข้อความไป แต่ที่น่าสงสัย ใครเป็นลม”“ส่งข้อความมาถามย่า เหมือนแบบไปทำผู้หญิงท้อง”“หื้อ! อะไรอีกทีครับคุณย่า”“ทำผู้หญิงท้องหรือคะ”“นี่อ่านกันเอาเอง” คุณย่ายื่นมือถือของตัวเองให้กับคุณหมออิสรินทร์“พี่กับน้องจะไปไล่ปล้ำผู้หญิงเหมือนกัน แล้วทำให้ผู้หญิงท้องไม่ได้นะคะ” ยะอุมาพูดขึ้นมาลอยๆ“อ๋อ... เชื้อไม่ทิ้งกัน” คุณย่าเสริมต่อให้“ย่าครับ ย่าไม่ซีเรียสเหรอครับ ถ้าปลาวาฬไปทำให้สาวท้องจริงๆ”“จะซีเรียสทำไม โตๆ กันแล้ว ดีเสียอีก จะได้โตเป็นผู้ใหญ่เสียที คิดทำมาหากิน เป็นพ่อคนแล้ว มันจะเปลี่ยนไปอีกแบบ ดูอย่างฉลามสิ อยู่ติดบ้าน เลิกงานก็ไม่ไปไหน”“ต้องบอกว่าให้เสมอต้นเสมอปลายแบบนี้ไปตลอดนะคะ”“ของมันเห็นๆ กันอยู่แล้วน
พระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี เขาได้แต่คิดตาม คนอย่างอณวิทย์ไม่เห็นต้องดิ้นรนอะไร แต่กับผู้หญิงคนนี้มันไม่ใช่ แถมยังเขายังมาสร้างปัญหาให้กับเธออีก แทนที่เธอจะได้ใช้ชีวิตดีๆ ได้อยู่กับคนที่เธอรักอย่างกังหัน หรือว่าอาจจะเป็นกามเทพแกล้งเล่นกลให้เธอกับเขาได้มาอยู่ร่วมกันก็ได้แล้วเธอจะรักเราไหม คำถามที่อณวิทย์ถามตัวเอง เพราะการถูกทิ้งมาหนึ่งครั้ง นั่นแสดงให้เห็นว่าเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้ชายของใคร ความรวยมีอันจะกิน ไม่ได้เป็นข้อบ่งชี้ว่า ผู้หญิงจะเลือกเราสำหรับทัศยา เขาได้ทำร้ายร่างกายเธอ พรากพรหมจรรย์ของเธอ และทำให้เธอหมดอนาคตกับคนรัก แล้วทัศยาจะยกโทษให้เขาหรือ ‘ไม่มั้ง เธอคงไม่ใจร้าย’..รถของทัศยาเลี้ยวเข้าไปในซอย ที่เป็นที่ตั้งของร้าน อณวิทย์ก็เลี้ยวรถตาม เขาตามเธออยู่ห่างๆ ทัศยาจอดรถที่หน้าร้าน แล้วทยอยลงอณวิทย์อยากไปช่วยเธอใจจะขาด แต่ก็กลัวว่าหญิงสาวจะโวยวาย จนเขาเห็นเธอขนลงไปได้ครึ่งรถ เขาก็ทนไม่ไหว อณวิทย์ดับเครื่องยนต์ และลงไปจากรถ เขาเดินดุ่ยๆ เข้าไ
“ผมต้องลองไปคุยกับเธอดูก่อนใช่ไหมครับ”(“เอาดีๆ นะ ไปให้ถูกทิศถูกทาง ไม่งั้นอาจจะเจอลูกซองเข้าได้”)“ครับ”(“จากประสบการณ์ของเฮีย ตอนที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน นอนคุยง่ายสุด นั่งคุย หรือยืนคุยเจ็บตัวทุกที”)“ยังไงครับเฮีย”(“อ้าวนอนคุย มึงก็ต้องอยู่ข้างบนด้วยนะทิด ฮา...”) แล้วก็หัวเราะดังลั่น อณวิทย์เงียบกริบ(“เชี่ย... มึงเนี่ยไม่รับมุกเลยนะ หรือว่าบวชเรียนมาแล้วไข่หด”)“ยังครับ ยังใช้การได้อยู่”(“โอเค ฟาดไข่ไปสักทีสองที สงบ”)“เฮียนี่ร้ายไม่เบานะครับ”(“เฮ้ย! ใครๆ ก็เรียกเฮียว่า เฮียสหรัฐหันสี่”)“อะไรครับ มันแปลว่าอะไร”สหรัฐหัวเราะดังกว่าเดิมอีก(“มึงก็ผวนคำสิวะให้ทิด หันสี่”)“หันสี่” คิดตาม“ปั๊ด”(“เออ... แค่นี้นะ ไปลองคิดดูให้ดี ไตร่ตรอง ถ้าสวรรค์ไม่บัญชาเรื่องมันก็คงไม่เกิด







