เข้าสู่ระบบแชร์
หลานชายที่รัก
วันที่เผยแพร่:
2026-08-05 20:16:59
บทล่าสุด
โซ่รักนายบำเรอ แล้วเด็กในท้องล่ะ
ทั้งสองนั่งกินกันไปอย่างเงียบๆ เธอเป็นคนไม่ค่อยพูด เขาก็มีนิสัยแบบเดียวกัน เอาจริงๆ ถ้ามาอยู่ด้วยกันก็คงจะเงียบน่าดู“อร่อยนะ”“อื้อ” ทัศยาตอบไป ทั้งที่ทั้งตื้อๆ และเหมือนมีอะไรมาจุกที่คอ เธอวางตะเกียบลงเพราะกินอะไรไม่ค่อยได้ อีกอย่างเกิดความกังวลมากๆ หลังจากที่เธอมีอะไรกับพ่อนักร้องคนนั้นแล้ว ประจำเดือนของเธอไม่เคยมาเลย“ทำไมกินน้อยจัง”“ไม่ค่อยหิวนะพี่”“ทุกที ยาชอบนี่ หมูกระทะ”“แต่วันนี้มันตื้อๆ นะ”“ไม่สบายหรือเปล่า” เขาวางตะเกียบและถ้วยในมือลง ใช้หลังมือแตะไปที่หน้าผากของเธอ แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง“พี่เป็นห่วงยานะ อย่าทำงานหักโหมหนัก เอาแค่พอดีกับกำลังของตัวเอง”ทัศยายังไม่ได้บอกว่าเธอออกจากงานทุกงานแล้ว เพราะไม่อยากให้กังหันสงสัยและเป็นห่วง“ขอบคุณมากจ้ะพี่”“น้ายักษ์โทรหาบ้างไหม”“โทรจ้าพี่”“พี่อยากไปเจอกับน้ายักษ์
โซ่รักนายบำเรอ เรื่องน่าสมเพช
“มีอะไรกับพี่เขาหรือเปล่า”“เปล่า ไม่มีอะไรคะ เอ่อ... พี่ปรกติที่บอกเจ้านายให้พักงานเนี่ย พักกี่วันคะ”“โอ้ย! พักแบบนี้ เรียกว่าไล่ออกนั่นแหละ แต่นักร้อง นักดนตรีใช้คำไม่เหมือนกับพวกเราไง เขาบอกว่าพักงาน แต่ถ้าเป็นพนักงานเสิร์ฟแบบพี่นะ เขาเรียกไล่ออก”“จริงหรือคะ”“อื้อ” ทัศยาถึงบางอ้อ แบบนั้นก็แสดงว่า เธอจะไม่ได้เจอเขาอีกนะสิ เสี้ยวนาทีนั้นเธอรู้สึกเสียใจ ใจหาย‘ไม่ ไม่ ก็ดีแล้วไง ผู้ชายเฮงซวย แล้วยังจะมาสร้างตราบาปเอาไว้ที่เราอีก ชิ ไปตายเสีย’ ทัศยาอดที่จะแช่งเขาไม่ได้ มันเจ็บปวดรวดร้าวอย่างบอกไม่ถูก เธอไปเขียนใบลาออกที่ห้องฝ่ายบุคคล ให้เหตุผลไปว่า ลาออกเพราะเรียนจบ จะกลับไปทำงานแถวบ้าน ก่อนจะไปช่วยงานของหัวหน้าแม่บ้านต่อ ชีวิตของทัศยา งานคือความสุขข้อความที่กังหันส่งเข้ามาหา(ไปทำงานหรือยัง ถ้าไม่ไป พี่จะเข้าไปหา แล้วไปหาอะไรกินกัน ก่อนที่พี่จะเข้าบ้าน)(มาทำงานแล้วจ้า) ทัศยารีบส่งข้อความตอบไปอย่างรวดเร็ว
โซ่รักนายบำเรอ ผมจำไม่ได้
วันต่อมา ที่ห้องของสหรัฐ “เฮ้ย! ไอ้วาฬ มึงลุกขึ้นได้แล้ว ทำไมมานอนโป๊อยู่อย่างนี้วะ”เจ้าของดิสโกเทคโยนผ้าเช็ดตัวไปปกปิดร่างกายที่อล่างฉ่างของอณวิทย์เอาไว้“กี่โมงแล้วเฮีย” คนเมาหนักเมื่อคืนงัวเงียขยี้ตา เขาหลับเป็นบ้าเป็นบอไปนานเท่าไรแล้ว“มึงน่ะทำให้กูต้องมาที่นี่ก่อนเวลา ไอ้เชี่ยเมื่อคืนได้ฟันน้องยาหนิง มันเป็นบ้า แต่ต้องรีบกลับมาดูมึง ขอร้องเถิด อย่าหาทำอีก มึงเป็นบ้าอะไร ก็แค่อกหัก ถ้าผู้หญิงไม่รักมึงแล้ว อย่ายื้อ อย่าฉุด เพราะอยู่กันไปก็เปล่าประโยชน์”อณวิทย์ลุกขึ้นนั่ง ส่ายหัว และทุบหัวตัวเองแรงๆ“หยุดไปเลยไป เลิกร้องเพลง ถ้าขืนมาเมาปลิ้นแบบนี้ไม่มีอะไรดี ไปรักษาแผลใจ ไปไหนก็ไป”“เฮียไล่ผมออกหรือ”“นี่ไอ้วาฬ มึงน่ะรวยกว่ากูอีก มึงไม่ทำงานสักสิบปี มึงก็ไม่อดตาย แล้วดูสภาพ แบบนี้จะร้องเพลงไหวหรือ หน้าตามันอิดโรย แถมยังดูไม่มีความสุข ไป ไป จะไปไหนก็ไป ไปพักผ่อนให้หายดี แล้วค่อยกลับมา”อณวิทย์ได้แต่ถอนหายใจ เขาคว
โซ่รักนายบำเรอ ไอ้รูปหล่อ
“อ้า ยะ อย่า...” แค่ปลายลิ้นและริมฝีปากครอบครองกลีบกุหลาบสาว เธอก็แทบแดดิ้น ร่างกายกลับแอ่นรับปลายลิ้นของเขาเสียแบบนั้น น้ำตาของทัศยาไหลพรากๆ“ไม่ ไม่ อย่านะ อึก...”ปลายลิ้นเรียวจ้วงแทงเข้าไปข้างใน ปานรวีชอบแบบนี้ เขาจะทำให้เธอได้สำนึก ทว่าตอนนี้ร่างที่ดิ้นสั่นส่ายพยายามผลักไหล่กว้างของอณวิทย์ให้ออกห่างเธอกลับไม่ใช่ปานรวี แต่เป็นเหยื่อสาวที่หลงเดินผ่านมา แล้วทำให้เขาเข้าใจผิด ทัศยาร้องไห้สะอื้นฮักๆ รู้ตัวเองว่า ไม่มีทางรอด ร่างบางอ่อนเรี่ยวแรงและกำลัง ยิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกรัดแน่นจนเจ็บเนื้อเจ็บตัวร่างกายของมนุษย์ พระพรหมท่านสร้างให้มาคู่กันเพื่อสืบเผ่าพันธุ์ การกระทำของชายหนุ่มทำให้ร่างกายของเธอตอบสนอง แม้จะไม่ได้อยากมีอะไรกับเขา แม้ใจจะร้องระงมต่อต้าน แต่ว่าทัศยาก็ขัดขืนไม่ได้น้ำหวานจากกุหลาบงามเปียกชุ่มไหลออกมามากมาย อณวิทย์กระทำการจาบจ้วงแทงปลายลิ้นเข้าออกสร้างความปั่นป่วนซ่านรัญจวนจนน้ำตาคลอ ร่างเล็กกระตุก สั่นงึกๆ เธอสุขเสร็จสมไปกับชิวหาพาเพลินของอณวิทย์คนเมาบ้าอะไรทำได้ทุกอย่าง ท่อนบุรุษของเขา
โซ่รักนายบำเรอ น้ำมือมัจจุราช
พื้นห้องปูพรมหนานุ่ม แต่ก็ทำให้ร่างที่ร่วงลงไปแบบไม่ตั้งใจนั้นเจ็บได้“ร้องเจ็บเหรอ ปานจ๊ะ มันไม่เท่ากับความเจ็บที่อยู่ในหัวใจของพี่หรอก” อณวิทย์เห็นใบหน้าของทัศยาเป็นใบหน้าของปานรวีตามสัญชาตญาณทำให้ทัศยาพุ่งสายตาหาทางรอด และเริ่มใช้กำลังทุบตีเขา และผลักร่างใหญ่ที่กำลังทาบทับขึ้นมาบนตัวเธอ“อย่ามาทำแบบนี้” เขาตะคอกดัง จนทัศยาเริ่มรู้สึกตัว“คุณเมา”“ก็ใช่นะสิ พี่กำลังเมาเหมือนหมายังไงล่ะ แต่ปาน หมาตัวนี้ก็เคยเป็นผัวของปานนะ” เขาคลุกใบหน้าลงไปด้วยความเจ็บใจทัศยาได้แต่เบือนหน้าหลบ และขัดขืน มือหนาของเขาเหมือนคีมเหล็กจับยึดสองมือของเธอเอาไว้ และซุกไซ้ลงไปบนเนื้อตัวของทัศยาอย่างกักขฬะ“ไม่ ไม่ค่ะ คุณกำลังเข้าใจผิด เดี๋ยว ก่อนฉันไม่ใช่เมียของคุณ”“ปาน” อณวิทย์ฉกริมฝีปากลงไปบนกลีบปากของหญิงสาวทันที ทัศยากำลังจะกลายเป็นเหยื่ออันโอชะของเขา ซึ่งอณวิทย์ไม่รู้ตัวเลยว่าเขากำลังเล่นงานผิดตัว ผู้หญิงที่ดิ้นแรงอยู่ใต้ร่างหนาของเขาไม่ใช่ปานรวี แต่เป็นทัศยา เธอคือนักศึกษา
โซ่รักนายบำเรอ แพศยา
‘แต่ว่าตอนนี้ขึ้นไปทำชั้นสองก่อนไป’ เธอบอกตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นไปยกเครื่องดูดฝุ่น และอุปกรณ์ต่างๆ ขึ้นไปบนชั้นสอง บนชั้นนั้น มีห้องพนักงาน ห้องพักนักดนตรี และห้องของคุณสหรัฐทัศยาเริ่มที่ห้องพนักงานก่อน เพราะมีแต่ล็อกเกอร์ ด้านนอกห้อง มีห้องอาบน้ำสองห้อง ห้องน้ำสี่ห้อง เธอรีบทำ ดีหน่อยที่สหรัฐตั้งกฎเยอะแยะให้พนักงานของเขารักษาความสะอาด ซึ่งก่อนที่เธอจะมาทำงานก็จะมีแม่บ้านอีกหลายคนคอยทำความสะอาด ทัศยาจึงถือว่าไม่ได้ทำงานหนักหนาอะไรจากนั้นเธอก็ไปทำในห้องนักดนตรี และห้องทำงานของสหรัฐ ที่ดูกว้างขวางและโอ่อ่าขณะที่เธอกำลังดูดฝุ่น ซึ่งเป็นภารกิจสุดท้ายแล้วในห้องนี้ เสียงเครื่องดูดฝุ่นที่ดังเหมือนกำลังปลุกให้ใครบางคนที่นอนหลับใหลให้ตื่นขึ้นอณวิทย์ลุกขึ้นนั่ง และทำท่างัวเงีย เขายกสองมือขึ้นมาทุบไปที่หัวของตัวเองปึกๆอณวิทย์ไม่ใช่สายดื่ม ที่จริงห้าหกแก้วเขาก็พับเพียบแล้ว แต่นี่เกือบถึงขวด สิ่งที่เกิดขึ้นกับอณวิทย์คือมวนในช่องท้อง และเขากำลังอยากจะขย้อนเอาอะไรบางอย่างออกมาจากท้องแสงไฟจากประตูห้องน้ำ ทำให้เขาลุกขึ้นพรวด
บางทีคุณอาจจะชอบ
บอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน57.9K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.1K viewsพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.4K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์161.1K viewsไม่ไหวจะรอ
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี66 viewsดอกร่าน...บานฉ่ำ
พลับพลึงดำ569 viewsดอกกุหลาบงามกลางไร่อ้อย ภาค 1
ภัทรกร179 viewsผูกพันโดยพี่น้องตระกูลเวล
AlterEgo41 views
