เสียใจไหม

ญาธิดารีบหยิบเสื้อผ้าของตัวเองที่ร่วงหล่นอยู่ข้างเตียงขึ้นมา วิ่งจู๊ดเข้าไปในห้องน้ำ เมื่อได้เห็นสภาพของตัวเองที่ล่อนจ้อนเปลือยเปล่าอยู่ตรงกระจก ร่องรอยสีกุหลาบสีแดงที่เกิดจากริมฝีปากของเขาปรากฏอยู่ทั่วร่าง

ญาธิดารู้สึกเขินอายขึ้นมาอย่างชัดเจน ใบหน้าร้อนแรงออกผ่าว ๆ ความเมาหายเป็นปลิดทิ้ง เหลือแต่ความตระหนก และความตื่นกลัว กลัวเขาจะตื่น

หญิงสาวรีบชำระล้างคราบคาว ก่อนจะใส่เสื้อผ้าแล้วออกมายืนอยู่ข้างนอก สภาพเธอที่ดูไม่จืดของญาธิดายังปรากฏให้เห็นตรงกระจกที่อยู่ใกล้ ชุดที่เธอสวมใส่นั้นมันแทบจะปกปิดเนื้อหนังมังสาของเธอไม่ได้ ออกไปสภาพนี้ คงจะโดนฉุดไปรุมโทรมแน่ ๆ

พลันสายตาก็หันไปเห็นเสื้อยีนของเขาพาดอยู่ที่เก้าอี้

‘ฉันขอยืมก่อนก็แล้วกันนะคะ’ เธอพูดอยู่ในใจ ญาธิดาตรงดิ่งเข้าไปหยิบมันขึ้นมาสวมทับ ไม่วายเธอยังมองหาของมีค่าของตัวเอง แต่ก็ไม่ปรากฏสิ่งใด ทั้งมือถือ และกระเป๋าสตางค์

ญาธิดาเห็นกระเป๋าตังค์ของเขาร่วงหล่นอยู่ที่ปลายเท้า เธอจึงก้มลงไปเก็บ มีเงินมากมายอยู่ในกระเป๋าสตางค์นั้นเป็นปึก ญาธิดาจึงได้หยิบแบงก์พันขึ้นมาหนึ่งใบ

“คุณ ฉันขอพันนึงแล้วกันนะคะ”

จากนั้น ญาธิดาก็ได้ก้าวขาออกไปจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว คำสั่งของเธอในหัว คือ เธอบอกตัวเองต้องไปให้พ้นจากที่นี่อย่างเร็วที่สุด

ญาธิดานึกถึงเพื่อนสาว ป่านนี้จริยสมัยจะเป็นยังไงบ้างนะ ‘ช่างเถอะ เฮ้อ... ยายโย แกไม่ห่วงฉันเลย ไม่ห้ามฉันด้วย’

‘แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว ทุก ๆ อย่าง ฉันพลาดไป’

ญาธิดาก้าวขาไปที่ลิฟต์ จุดหมายเดียวคือมุ่งกลับคอนโดของจริยสมัย

‘ฉันจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีกแล้ว ฉันจะไม่ทำจริง ๆ’ เธอย้ำกับตัวเอง

‘เสียใจไหม’ เธอถามตัวเอง

‘ไม่ ฉันไม่เสียใจไหม’

ใบหน้าของญาธิดายังคงเป็นสีแดงระเรื่อ ใบหูออกร้อน ความทรงจำในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความสุข ผู้ชายคนนั้นช่างแสนอ่อนโยน และพาเธอไปเที่ยวยังดินแดนสุขารมณ์โดยที่เธอเองก็เต็มใจที่สุด อาจจะเพราะด้วยน้ำเมาด้วยกระมัง

อีกอย่างที่ปฏิเสธไม่ได้ ก็คือ ความสุขที่เธอได้รับจากเขาเมื่อคืน คำตอบคือพึงพอใจอยู่เหมือนกัน เธอยิ้มหยันเมื่อคิดถึงผู้ชายที่เธอตกลงจะแต่งงาน สุดท้ายก็ล้มไม่เป็นท่า แล้วต่างคนต่างไป

ทั้งหมดทั้งมวลที่เธอทำลงไปนั้น เพราะเธอต้องการหลุดพ้นจากนรชิต ตอนนี้ญาธิดาได้รู้แล้วว่า หัวใจของเธอได้เป็นอิสระจากนรชิตได้จริง ๆ

การทำแบบนี้ตามคำแนะนำของจริยสมัย มันได้ผล เธอลืมความเจ็บปวดที่ได้รับจากการถูกหักหลัง

 ‘ช่างเถอะ ช่างเถอะ ก็แค่เยื่อพรหมจรรย์ ถ้าฉันไม่แต่งงานอีกแล้ว ไม่รักใครอีกแล้ว มันก็ไม่สำคัญ’

ญาธิดาพร้อมที่จะกลับไปเริ่มต้นใหม่ พรหมจรรย์ที่เธอเสียไปแล้ว ในความรู้สึกของญาธิดา เธอไม่ได้เสียดายอะไรเลย

‘ชีวิตคนเรามันก็แบบนี้แหละ ต่อไปฉันจะตั้งใจทำงาน เก็บเงิน และทำชีวิตของตัวเองให้ดีที่สุดก็แล้วกัน’

‘ลาก่อนความชั่วร้าย ลาก่อนความเสียใจ และลาก่อนนะจ๊ะ ผู้ชายคืนเดียวของฉัน’ แล้วเธอก็ก้าวขาออกไปจากตรงนั้น ใบหน้าของญาธิดาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

สายของวันนั้น อิสรินทร์ตื่นขึ้นด้วยเสียงมือถือที่ดังขึ้น

“ฮัลโหล”

(“คุณฉลามคะ คุณย่าตื่นขึ้นมาก็เรียกหาแต่คุณค่ะ จนยะต้องโทรมาตาม ขอโทษด้วยนะคะ ยะรบกวนเวลาของคุณฉลามหรือเปล่าคะ”)

“ไม่เป็นไรครับพี่ ว่าแต่ตอนนี้กี่โมง” ถามไปด้วยพร้อมกับใช้มือควานหาร่างบางที่เขาอิงแอบแนบชิดทั้งคืน

(“สิบนาฬิกาแล้วค่ะ”)

“อ๋อครับ พี่ยะบอกคุณย่านะครับ ว่าอีกชั่วโมงผมไป”

(“ได้ค่ะคุณฉลาม เอ่อ... แล้วเจอตัวคุณปลาวาฬหรือยังคะ”)

“เจอแล้วครับ แต่ว่าอย่าเพิ่งบอกคุณย่านะครับ ผมจะพาตัวของเจ้าวาฬไปเซอร์ไพรส์คุณย่าเอง”

(“ค่ะ”) น้ำเสียงของอีกฝั่งดีใจมาก

อิสรินทร์วางหูไปแล้ว เขาหุนหันลุกขึ้นนั่ง และกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ไร้เงาของสิ่งมีชีวิต เขารีบกระโจนลงไปที่ด้านล่าง ตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำที่เปิดประตูกว้างอยู่ ไร้เงาของหญิงสาว

“เธอไปแล้วหรือนี่” นัยน์ตาของอิสรินทร์เต็มไปด้วยความผิดหวัง เขายังเดินเข้าไปดูให้ละเอียด และกลับออกมาด้านนอก ก็ไม่เจอร่างของเธอเช่นเดียวกัน

อิสรินทร์พ่นลมหายใจดังพู่ ปรกติเขารู้สึกตัวไวเหมือนกัน แต่เมื่อตอนที่เธอตื่น ทำไมเขาไม่ได้ยินเสียงฝีเท้า หรือการขยับตัวของเธอเลยนะ

อิสรินทร์รู้สึกเสียใจมาก เขาพลาดได้อย่างไร ชายหนุ่มทั้งประทับใจ และอยากสานสัมพันธ์กับเธอ เธอช่างน่ารัก น่าถนอม ตอนที่มีอะไรด้วยกัน เธอก็ทำตัวได้น่ารักที่สุด

อิสรินทร์ถึงกับอมยิ้ม เขามองไปที่บนเตียงนอน ร่องรอยความบริสุทธิ์ หยดเลือด ความอิ่มเอมที่เขาได้รับจากร่างกายของเธอ การรัดแน่นแทบทำให้ท่อนใหญ่ของเขาระเบิด

“เฮ้อ...” อิสรินทร์ถอนหายใจยาว ๆ คงจะเป็นความประสงค์ของเธอที่จะไม่ติดต่อกับเขาอีก ‘เสียดาย’ คำที่แวบขึ้นมาในหัว

‘หากคุณรู้ว่าผมเป็นใคร คุณจะไม่ปฏิเสธผม’

อิสรินทร์ เรืองประเสริฐไพฑูรย์ ทายาทเจ้าของคลินิกเสริมความงามนราวดี ที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ หลานชายคนโตของคุณย่ารสสุคนธ์ เจ้าของผลิตภัณฑ์สมุนไพรหน้าใสรสสุคนธ์ ที่มีชื่อเสียงมาอย่างยาวนานกว่าห้าสิบปี แถมพ่วงกับอาชีพของเขา นายแพทย์อิสรินทร์ กุมารแพทย์มือหนึ่งที่เป็นอาชีพที่เขารักและภูมิใจ