Share

Chapter3

last update Terakhir Diperbarui: 2025-07-07 01:04:42

3

“แม่บอกฮาร์ทหลายครั้งแล้วนะลูกว่า ฮาร์ทมีพ่อเหมือนเด็กคนอื่น เหมือนทุกคน แต่ตอนนี้พ่อของฮาร์ทอยู่บนสวรรค์ อยู่คนละที่กับเราสองคน ต่อไปนี้ฮาร์ทต้องอดทนให้มากกว่านี้นะลูก อย่าทำร้ายเพื่อน เพราะถ้าลูกใจร้อน ไม่อดทนแล้วเกิดชกเพื่อนอีก แม่ไม่มีเงินจ่ายค่าเสียหายและค่าทำขวัญแล้วนะลูก” เพชรหอมบอกลูกชายด้วยน้ำเสียงที่ไม่แสดงถึงความไม่พอใจหรือโกรธ หล่อนสอนลูกด้วยเหตุผล “ถ้าฮาร์ทไม่อดทน เราอาจไม่มีที่อยู่ เงินกินก็จะไม่มี เพราะแม่ต้องเอาเงินเก็บมาจ่ายให้เพื่อนของฮาร์ท แล้วถ้าเผื่อเงินเก็บของแม่หมด ฮาร์ทก็จะไม่ได้เรียนหนังสือ ฮาร์ทอยากให้มันเป็นอย่างนั้นไหมลูก”

“ฮะแม่ ผมจะไม่ชกเพื่อนอีกแล้วฮะ” เด็กชายรับคำ “แม่อย่าโกรธผมนะฮะ ผมขอโทษฮะ”

“เพื่อเป็นการลงโทษ แม่จะหักค่าขนมฮาร์ทวันละห้าบาทเป็นเวลาสองเดือน และงดฮาร์ทออกไปห้างหรือซื้อของเล่น ตกลงไหมครับ” ครั้นหล่อนจะไม่ลงโทษก็ไม่ได้ เพชรหอมกำลังสอนให้ลูกชายรู้ว่า คนทำผิดต้องได้รับโทษ ไม่มากก็น้อย

“ฮะแม่” เด็กชายยินยอมถูกลงโทษ

“กลับบ้านกันดีกว่านะครับ เย็นนี้แม่จะทอดปลานิลให้ฮาร์ทกินดีไหมลูก”

ยศนัยยิ้มกว้าง ดีใจจะได้ทานอาหารจานโปรด เด็กชายพยักหน้า ก่อนจะพากันเดินออกจากโรงเรียนเพื่อกลับห้องพักห้องเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่นของสองแม่ลูก

หลังจากที่เพชรหอมอุ้มท้องยศนัยกลับมาเมืองไทย หล่อนได้มาขออาศัยอยู่กับอาสาวที่ตอนนั้นยังไม่ได้แต่งงานมีครอบครัว ซึ่งยุพดีก็ไม่ซักถามเรื่องพ่อของเด็กในท้อง เพชรหอมไม่ได้อยู่นิ่งเฉย ช่วยเหลือยุพดีที่มีกิจการอู่รถยนต์ โดยทำหน้าที่บัญชี จนกระทั่งคลอดบุตร ชีวิตของหล่อนก็ต้องเปลี่ยนไปอีกครั้ง เมื่อยุพดีแต่งงานกับยงยุทธที่มีนิสัยขี้เหนียว ไม่เอาญาติพี่น้อง เพชรหอมที่ไม่ต้องการให้ยุพดีลำบากใจ หล่อนจึงย้ายออกมาจากบ้านยุพดีที่ให้เงินมาสำรองใช้จ่ายสองหมื่นบาท

เงินจำนวนนี้บวกกับเงินเก็บที่ได้รายเดือน เพชรหอมนำไปจ่ายเป็นค่าล่วงหน้า ค่าเช่าห้องเกือบเก้าพัน ส่วนที่เหลือหล่อนไว้ใช้สำรองจ่ายในค่าใช้จ่ายต่างๆ รวมถึงค่าจ้างเลี้ยงยศนัย เพราะหล่อนต้องหางานทำเพื่อความอยู่รอด เป็นความโชคดีที่หล่อนเก่งเรื่องภาษา พูดได้ถึงสี่ภาษาคือ จีน ญี่ปุ่น อิตาลีและภาษาสากล ทำให้โรงแรมมิราเคิลรับเพชรหอมเข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานต้อนรับที่ว่างอยู่ทันที และยึดงานนี้จนถึงทุกวันนี้ รายได้สมน้ำสมเนื้อ พอเลี้ยงตัวสองคนแม่ลูก แต่เห็นทีเพชรหอมคงต้องหางานพิเศษ เพื่อให้มีรายได้เพิ่มขึ้น ทดแทนเงินที่เสียไป

เกิดมาเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ใจต้องไม่ย่อท้อ ต้องไม่หมดเรี่ยวแรงก้าวเดิน กำลังใจสำคัญที่ทำให้เพชรหอมมีแรงก้าวเดินต่อไปคือ ยศนัย ลูกชายสุดที่รักที่หล่อนสัญญากับตัวเองว่า จะเลี้ยงดูเขาให้ดีที่สุดเท่าที่สองมือแม่คนนี้จะทำได้

ห้องประชุมเล็กกำลังเคร่งเครียดกับแขกวีไอพีที่กำลังเดินทางมาพักในโรงแรมสุดสัปดาห์นี้ หากแขกคนดังกล่าวไม่ใช่จอมเรื่องมากแห่งยุค คนที่กำลังประชุมอยู่คงไม่เครียดเช่นนี้ และการมาของเขาทุกครั้ง ทางโรงแรมจะต้องจัดห้องใหม่ทั้งหมด ตกแต่งตามที่ผู้เข้าพักต้องการ ครั้นจะไม่ทำตามก็ไม่ได้ เนื่องจากนานโอ การ์รัซซีโน่ มาเฟียจอมเผด็จการของอิตาลีจ่ายเงินไม่อั้นกับการปรับเปลี่ยนตามความพอใจของตน ซึ่งเขาไม่ธรรมดา มาแต่ละครั้งเหมาห้องพักทั้งชั้นเพื่อให้ลูกน้องและผู้หญิงที่หิ้วมาด้วยพักอาศัย ผู้หญิงของเขามาไม่ต่ำกว่าห้าคนในการมาแต่ละครั้ง

“ปัญหาเรื่องการปรับเปลี่ยนห้องไม่เท่าไหร่ เพราะยังไงคุณนานโอก็เป็นออกค่าใช้จ่าย แต่เรื่องล่ามนี่สิคะ อรคิดหนักมากเพราะคุณนานโอไม่เอาล่ามคนเดิม และไม่เอาล่ามคนก่อนหน้านี้ด้วย เขาต้องการล่ามคนใหม่ที่มีความคล่องตัว พูดอ่านและเขียนได้ทั้งภาษาอิตาเลี่ยน ภาษาสากลและภาษาจีน เพราะเขาต้องติดต่อธุรกิจกับคนจีน และสหรัฐ เขาจึงอยากได้ล่ามที่มีความสามารถพูดได้ตามที่เขาต้องการ”

บังอรผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์พูดกลางที่ประชุม นานโอเป็นมาเฟียหัวโบราณ เขาไม่ฝึกหัดพูดภาษาอื่น เพราะคิดว่า ไม่มีความจำเป็น หากไปต่างบ้านต่างเมืองจึงเรียกใช้บริการล่ามเป็นตัวกลางการสื่อสาร

“มันหายากนักเหรอ ล่ามที่พูดได้หลายภาษาเนี่ย” นันทิพาเจ้านายบังอรพูดขึ้น

“ก็หายากค่ะ เพราะน้อยนักที่จะพูดได้พร้อมกันสามภาษา บางคนพูดได้สากลกับจีนได้ แต่พูดอิตาเลี่ยนไม่ได้ บางคนพูดอิตาเลี่ยนกับภาษาสากลได้แต่พูดจีนไม่ได้ มันต้องขาดอย่างใดอย่างหนึ่งค่ะ” บังอรอธิบายเพิ่มเติม

“เอ...พี่นันกับพี่อรลืมคนหนึ่งไปหรือเปล่าคะ”

ช้องนางเลขาผู้จัดการแผนกแม่บ้านที่ร่วมประชุมแทนรัศมี ผู้จัดการแผนกแม่บ้านที่ลากิจไปพักผ่อนต่างจังหวัดเอ่ยขึ้นกลางห้องประชุม ซึ่งคำพูดของหล่อนเรียกความสนใจให้กับทุกคนในห้อง

“ลืมใครกุ้ง” บังอรรีบถาม

“ลืมเพ้นท์ไงคะ เพ้นท์พนักงานแผนกต้อนรับที่พูดได้หลายภาษา แล้วเป็นภาษาที่ตอบโจทย์คุณนานโอด้วยค่ะ”

เหมือนแสงสว่างปลายอุโมงค์ นันทิพา บังอรและอีกสามคนที่อยู่ในห้องประชุมพากันโล่งใจ ที่สามารถหาล่ามตรงความต้องการของนานโอได้ 

“งั้นอรรีบไปบอกเพ้นท์เลยนะว่า ให้เตรียมตัวเป็นล่ามคุณนานโอ ค่าจ้างที่คุณนานโอเสนอให้คือวันละหนึ่งหมื่นห้าพันบาท”

ทุกคนในห้องต่างตกใจกับราคาค่าตัวของล่ามที่ได้สูงเทียบเท่าเงินเดือนพวกหล่อนทั้งเดือน

“ทำไมให้เยอะจังพี่นันตั้งหมื่นห้า” บังอรถามอย่างสงสัย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • โซ่รักใยพิศวาส   โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 76 (จบ)

    โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 76หนึ่งปีต่อมาคฤหาสน์หลังงามของนานโอมีการเปลี่ยนแปลงพอสมควร ด้านนอกบ้านยังเต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่เช่นเดิม สนามหญ้าสีเขียวเดิมทีจะมีน้ำพุอยู่ตรงกลางสนาม ตอนนี้ถูกยกออกเนรมิตให้เป็นสนามเด็กเล่นย่อมๆ ที่มีเครื่องเล่นหลายอย่างตั้งอยู่ สระว่ายน้ำก็มีเปลี่ยนแปลง จากเดิมเป็นสระผู้ใหญ่ที่มีความลึกหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตร มีความยาวสามสิบเมตร ตอนนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ส่วนของผู้ใหญ่ที่มีความสูงเท่าเดิม ส่วนของเด็กมีความสูงตามมาตรฐานด้านในบ้านถูกปรับหลายอย่าง ห้องนั่งเล่นถูกทุบออกเพื่อขยายให้กว้างมากขึ้น และแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกคงตามเดิม ส่วนที่สองไม่ไว้สำหรับเจ้าตัวน้อยของบ้าน พื้นบ้านจากเดิมเป็นกระเบื้อง บัดนี้นานโอสั่งให้ปูพรมทั้งหลัง เขากลัวว่ายามลูกคลานเข่าจะเสีย ยามหัดเดินกันลูกล้มหัวฟาดพื้น ไม่เว้นแม้แต่บันไดก็ปูด้วยพรมเช่นกันเรื่องห้องนอนของลูกสุดที่รักไม่ต้องพูดถึง นานโอกับวารุณีได้ลูกฝาแฝดชายและหญิงนามว่า จูโน่และจีน่า เขากับวารุณีตกลงกันไว้ว่า จะให้ลูกทั้งสองคนนอนอยู่ห้องเดียวกันจนอายุเจ็ดขวบ ถึงจะแยกห้องนอน ความที่ทั้งคู่ได้ลูกแฝด นานโอจึงจ้างพี่

  • โซ่รักใยพิศวาส   โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 75

    โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 75“นั่นไงคะ ไล่เตะกันอยู่โน่น” รำไพชี้ช้องนางกับวารุณีมองไปยังสองหนุ่มที่อายุห่างกันหลายปีวิ่งไล่กวดกัน เสียงเหนือเมฆดังท้า ใบหน้ายิ้ม ส่วนนานโอก็ไล่กวดไม่หยุด ก่อนที่เหนือเมฆจะทรุดกายนั่งบนพื้น โบกมือให้นานโอที่ทรุดกายนั่งตาม ในระยะสายตาช้องนางกับวารุณีมองเห็นเหนือเมฆกับนานโอนั่งเหนื่อยหอบหลังพิงต้นไม้ ทั้งคู่คงไม่ได้มีเรื่องกันจริงๆ คงท้ากันไปมาตามประสามากกว่า“ไม่มีอะไรนะคะป้าไพ เขาสองคนแค่หยอกกันค่ะ” ช้องนางบอกให้รำไพสบายใจ“จริงเหรอคะคุณกุ้ง”“จริงสิคะ ไม่เห็นหรือคะว่า ตอนนี้นั่งหอบกันอยู่ใต้ต้นไม้ ถ้ามีเรื่องกันจริง ป่านนี้ออกหมัดออกมวยกันแล้วค่ะ ป้าก็รู้นิสัยคุณเหนือไม่ใช่เหรอคะว่า ยอมคนที่ไหนกัน”“เออจริงด้วย” รำไพเห็นด้วย “ป้าเอามะยมมาให้คุณวา ว่าจะตำมะยมให้กินค่ะ”“ดีเลยค่ะป้า วาอยากกิน น้ำลายสอเลย” คนท้องเมื่อได้ยินก็รีบขานรับทันที“พี่ว่า พี่เข้าไปเตรียมอาหารให้พี่เหนือกับคุณนานโอดีกว่า เข้ามาในบ้านคงหิวซก” ช้องนางหันมาพูดกับวารุณี “จะได้ให้ป้าไพทำตำมะยมให้วากินด้วย”“ค่ะพี่กุ้ง” วารุณีไม่ปฏิเสธ เลิกสนใจพี่ชายกับสามี เดินตามพี่สะใภ้เข้าไปในบ้าน

  • โซ่รักใยพิศวาส   โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 74

    โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 74ณ ไร่เมฆา “ไม่ใช่ลูกนั้น ลูกที่อยู่ข้างบนซ้ายมือไง”เสียงร้องบอกดังขึ้น เจ้าของเสียงยืนอยู่ข้างต้นมะม่วง เงยหน้าบอกน้องเขยร่างสูงใหญ่ที่กำลังปีนอยู่บนต้นไม้เพื่อเก็บผลมะม่วง นึกขำกับท่าทางของนานโอที่เหมือนคิงคองปีนต้นไม้ “แล้วไอ้ลูกนี้มันกินไม่ได้หรือไงถึงได้ต้องปีนไปเก็บลูกนั้น”นานโอก้มหน้าถามเหนือเมฆที่ชี้นิ้วสั่ง เขาไม่เข้าใจว่า ผลมะม่วงที่ห้อยอยู่ใกล้มือตนมีตั้งหลายผลทำไมเหนือเมฆไม่สั่งให้เก็บ ดันให้ไปเก็บผลที่อยู่เหนือหัวตนไปหนึ่งช่วงตัว นั่นหมายความว่าเขาต้องปีนขึ้นไป “ลูกนั้นมันไม่อร่อย สู้ลูกที่ฉันบอกไม่ได้” “นายรู้ได้ไงว่าไม่อร่อย” นานโอถามทันควัน “ก็ฉันปลูกต้นมะม่วงต้นนี้เอง ฉันก็ต้องรู้สิว่าลูกไหนอร่อยไม่อร่อย” เจ้าของไร่ยียวนใส่ ทั้งที่จริงผลมะม่วงก็มีรสชาติเหมือนกันทุกผลคือเปรี้ยวสะเด็ด เนื่องจากมันเป็นต้นมะม่วงน้ำดอกไม้ “หรือถ้านายขี้เกียจปีน อยากจะเก็บลูกนั้นก็ตามใจ แต่ถ้าแอรี่บอกว่าไม่อร่อย นายมาโทษฉันไม่ได้นะ” “เออก็ได้วะ” นานโอจำใจปีนขึ้นไปเก็บผลมะม่วงผลที่เหนือเมฆบอ

  • โซ่รักใยพิศวาส   โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 73

    โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 73“พี่น็อตชอบรางวัลของน้ำไหมคะ”ธารทิพย์ถามขณะก้าวขึ้นเตียงด้วยหัวเข่า มานั่งคร่อมร่างใหญ่จงใจให้อวัยวะกลางร่างของเขาและหล่อนสัมผัสกัน ก่อนโยกตัวเชื่องช้า นิ้วมือหล่อนไม่นิ่งเฉย หมุนยอดอกเขาช้าๆ สลับกับบี้เบาๆ“ร้ายนักนะ” บุรินทร์เสียงพร่า เอื้อมมอมาจับทรวงอกสาวที่อวดต่อสายตา เคล้นหนักมือตามอารมณ์พิศวาสที่โหมในตัว “เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย”“โดนอะไรคะ” ธารทิพย์ถามยั่ว โน้มตัวลงไปบนหน้าอกของเขา ใช้ปากขบเม้มยอดอกสีน้ำตาลอ่อนดึงเพียงนิดให้เขาเกิดความเสียวซ่าน ต่อจากนั้นก็ใช้ลิ้นชื้นของตนเลียไล้“อืม...น้ำ...อย่ายั่วพี่สิ...อืม”เสียงเขาสั่นมากขึ้น ตามอารมณ์ที่ก่อนเกิดในกาย และมันเพิ่มทวีมากขึ้นเรื่อย จนอยากจับร่างเล็กทุ่มลงบนที่นอน ใช้ลิ้นกวาดชิมไปทั่วร่างธารทิพย์ แต่ดูเหมือนว่า ธารทิพย์อยากเป็นคนคุมเกมเองมากกว่า เขาจึงปล่อยให้หล่อนทำตามใจ ทว่ามือใหญ่ก็สร้างกระแสสวาทให้วิ่งสู่กายหล่อนเช่นกันนิ้วมืออวบใหญ่หมุนปลายถันหล่อนไปมา ดึงบ้าง บดขยี้บาง โยกเอวเชื่องช้าเพื่อให้สองส่วนตรงกลางเสียดทานกัน ได้ผล...ร่างธารทิพย์สั่น เกิดเสียงครางในลำคอ“น้ำ พี่จะทนไม่ไหวแล้ว...พระ

  • โซ่รักใยพิศวาส   โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 72

    โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 72มาถึงขั้นตอนสำคัญอีกหนึ่งอย่างคือ พิธีรดน้ำสังข์ พิธีตอนนี้เรียกน้ำตาของธารทิพย์ให้รินไหล น้ำตาแห่งความดีใจ ปลื้มใจ อิ่มเอิบใจที่ไหลเข้ามาปะทะความรู้สึก ยิ่งได้รับพรจากบิดามารดาและประภาพรรวมถึงทอมสัน น้ำตาหล่อนไหลไม่หยุด วารุณีต้องนำผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาเพื่อน ส่วนคนซับน้ำตาไหลก็น้ำตาไหลที่เห็นเพื่อนมีความสุข หลังจากเสร็จสิ้นพิธีรดน้ำสังข์ พิธีสำคัญไม่แพ้กันก็มาถึง การจดทะเบียนสมรสระหว่างบ่าวสาว ที่ทางเขตได้อำนวยความสะดวกให้บ่าวสาวถึงในงาน และเมื่อผ่านพ้น การถ่ายรูปหมู่จึงเกิดขึ้น รูปแห่งความประทับใจรูปหนึ่งที่ธารทิพย์ไม่มีวันลืม ในภาพมีญาติทางฝ่ายเจ้าบ่าวยืนอยู่แถวหลังสุด แถวกลางเป็นเหนือเมฆ ช้องนาง เธียน่า นานโอและวารุณีนั่งด้วยเข่า โดยมีเจ้าบ่าวเจ้าสาวนั่งพับเพียบอยู่ด้านหน้าสุด ใบหน้าทุกคนล้วนมีแต่รอยยิ้ม...รอยยิ้มแห่งความสุขที่โอบล้อมพวกเขา ในภาพสุดท้ายก่อนปิดงาน บุรินทร์หอมแก้มธารทิพย์ที่ฉีกยิ้มกว้าง นัยน์ตาเปล่งแสงประกายด้วยความสุข...เป็นความสุขที่ธารทิพย์จะเก็บมันไว้ในกล่องความทรงจำ เป็นความสุขที่ไม่มีวันลืมเลือ

  • โซ่รักใยพิศวาส   โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 71

    โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 71ทว่าประภาพรกับบุรินทร์ไม่เห็นด้วย ทั้งสองไม่อายหากเพื่อนบ้านหรือใครทำให้ขายหน้าขณะไปร่วมงานเลี้ยง สองแม่ลูกแสดงให้เห็นว่า ไม่รังเกียจฐานะของธารทิพย์ที่ด้อยกว่า หล่อนจะมีญาติพี่น้องแบบไหน เพื่อนบ้านจะเป็นเช่นไร นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพราะประเด็นหลักคือ ตัวธารทิพย์เอง ในเมื่อแย้งทั้งสองไม่ได้ หล่อนก็ว่าตามนั้นแต่ก็มีข้อแม้อย่างหนึ่งคือ ไม่ขอให้มีงานเลี้ยงในตอนค่ำ หากมีหล่อนถือว่าสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ นับคร่าวๆ ดูแล้วน่าจะมีแขกมาร่วมงานไม่ถึงห้าสิบถึงหกสิบคน จัดงานเลี้ยงหลังทำพิธีแต่งงานน่าจะดีกว่า เสร็จสรรพภายในครึ่งวัน ประภาพรกับบุรินทร์เห็นด้วยตามนั้น บุรินทร์บอกกับธารทิพย์ว่า จะจัดงานเลี้ยงที่อิตาลีแทน เพราะที่นั่นแขกที่มาร่วมงานมีจำนวนหลักร้อย ซึ่งธารทิพย์ไม่ค้าน ให้บุรินทร์เป็นคนจัดการเรื่องสถานที่ในการจัดงานทั้งในเมืองไทยและในอิตาลี“พี่น้ำสวยจัง”เธียน่าชื่นชมธารทิพย์หลังจากช่างแต่งหน้าทำผมเนรมิตความสวยงามให้เจ้าสาวเสร็จเรียบร้อย“ใช่ แกสวยมากๆ เลยนะ” วารุณีที่ไม่พลาดมาร่วมแสดงความยินดีกับเพื่อนรักเอ่ยชมบ้าง“คงหลายตังค์น่าดู”ความหมายของธารทิพย์คือ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status