เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 1 (2/2)
วันที่เผยแพร่:
2026-07-18 22:59:09รถจักรยานยนต์สีหวานได้แล่นตามถนนคอนกรีตผุพังในหมู่บ้านไปเรื่อย ๆ และค่อย ๆ เคลื่อนไปที่ถนนลาดยาง ก่อนตาคู่สวยจะเหลือบไปมองป้ายบอกทางของภาคภูมิรีสอร์ต
โปรดรักขับมาถึงตรงหน้ารีสอร์ตและมองไปยังซอยข้างรีสอร์ตตามที่ยายบอก ร่างเล็กขับรถเข้าไป ราว ๆ 700 เมตรได้ ก่อนที่จะมองไปเห็นตาของเธอกำลังพรวนดินเพื่อปลูกอะไรสักอย่างอยู่
“ตา หวัดดีจ้ะ” โปรดรักยกมือไหว้ตาของตนก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดชายชราด้วยความคิดถึง
“โอ๊ย ๆ ตัวตามีแต่เหงื่อออกไปก่อน ๆ” ชายสูงวัยพยายามผลักหลานสาวออกจากตัวเพราะกลัวว่าเธอจะเหม็นเหงื่อ
“บ่เป็นหยังเลย ยายให้โปรดเอาข้าวมาให้จ้ะ” (ไม่เป็นไรเลย ยายให้โปรดเอาข้าวมาให้จ้ะ) ว่าจบเธอก็ชูปิ่นโตและกล่องข้าวเหนียวในมือที่ยายเตรียมให้ ให้ตาดู
“เออ เอาไปไว้ในซุ้มเก็บของข้างหลังที่เป็นชื่อตากับชื่อลุงชัยเลยลูก” เนื่องด้วยที่นี่จัดซุ้มที่พักที่เก็บของให้คนงานเป็นซุ้ม ๆ เพื่อให้สะดวกและง่ายต่อการตรวจสอบอะไรหลาย ๆ อย่าง
“ได้จ้ะ”
หลังจากว่าจบ ร่างเล็กก็เดินเอาข้าวไปไว้ตามที่ตาบอก เห็นคนงานหลายคนกำลังทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง เธอเองก็ได้แต่ยิ้มบาง ๆ ให้ เนื่องด้วยไม่รู้จักใครเลย
“ลุงบุญ ผมหาชุดซ่อมประปาไม่เจอครับ อยู่ที่ลุงหรือเปล่า?” ทิศเหนือเดินมาหาชายแก่ที่กำลังพรวนดินอยู่ด้วยร่างกายที่เปียกชุ่ม เนื่องด้วยท่อน้ำประปาที่รดสวนดาวเรืองแตก
“อ๋อ อยู่ซุ้มเก็บของผมครับคุณทิศเหนือ เมื่อวานเอามาซ่อมแล้วลืมเอาไปเก็บให้” ว่าจบชายชราเตรียมตัวลุกจะไปเอาเครื่องมือให้แต่เขาดันห้ามไว้เสียก่อน
“เอ่อ ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปเอาเอง ลุงทำงานต่อเถอะ” ว่าจบร่างสูงก็เดินไปยังซุ้มของบุญมี เพื่อเอาของที่ตนต้องการ จังหวะที่โปรดรักได้เดินออกมาจากซุ้มก็ประจวบเหมาะกับที่เขาเดินเข้าไปพอดี ทำให้เธอตกใจจนเกือบพลาดหงายหลัง แต่ดีที่มือหนาคว้าไว้ทัน
“เดินมองทางด้วย ไม่ใช่มองแต่มือถือ” ทิศเหนือเอ่ยกับคนตรงหน้าด้วยท่าทีดุ ๆ
“เอ่อ..ขะ.ขอโทษค่ะ”
“แล้วนี่เข้ามาขโมยของ?”
“เปล่านะคะ แค่เอาข้าวมาไว้ให้ตา”
“หลานลุงบุญ?”
“ค่ะ”
“ทำไมไม่เคยเห็นหน้า”
“เพิ่งกลับจากกรุงเทพค่ะ” สิ้นประโยคตอบคำถามของเธอ เขาก็พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเบี่ยงตัวไปเอาของที่ต้องการ ทางด้านขอโปรดรักเห็นแบบนั้นก็ได้เดินออกจากซุ้มแล้วเดินไปหาผู้เป็นตา
“เดี๋ยวโปรดกลับบ้านก่อนนะจ๊ะตา ข้าวโปรดห้อยไว้ตรงเสานะ”
“เออ ๆ กลับดี ๆ ล่ะลูก”
“จ้า”
หลังจากหญิงสาวมาถึงบ้าน ก็ได้มานั่งกินข้าวกับผู้เป็นยายตรงใต้ถุนบ้านถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันตามประสาคนไม่ได้เจอนาน พอกินข้าวเสร็จสองยายหลานก็ยกจานชามเข้ามาในครัวเพื่อล้าง
“ยายไปนอนเถอะจ้ะ เดี๋ยวโปรดจัดการเอง”
“เอาสั่นเบาะ” (เอางั้นหรอ)
“จ้ะ”
“งั้นยายไปดูทีวีก่อนเด้อ” ว่าจบจันทร์ก็เดินไปยังห้องนอนของตนเพื่อดูทีวีตามประสาคนแก่
“จ้า”
เวลาผ่านไปเกือบสิบนาที เธอก็ได้จัดการล้างถ้วยชามหมดและหยิบผ้าขี้ริ้วไปเช็ดแคร่ไม้ไผ่ที่นั่งกินข้าวกับยายเมื่อครู่ จากนั้นก็ได้ขึ้นไปบนห้องตัวเองเพื่อที่จะไปเอาเสื้อผ้า ผ้าเช็ดตัวลงมาอาบน้ำ
ครืด ครืด ครืด ระหว่างจัดแจงสิ่งของอยู่นั้นโทรศัพท์เธอก็ได้ดังขึ้น ปรากฏชื่อ ‘คุณแฟน’ บนหน้าจอ ใบหน้าสวยก็เผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา
“ฮะโหล ว่าไงคะคุณแฟน” เธอเอ่ยทักทายปลายสายด้วยท่าทีอารมณ์ดี
(ถึงบ้านแล้วเป็นไงบ้าง)
“นั่งรถมาเหนื่อยนิดหน่อย แต่พอเห็นหน้าตากับยายก็หายเหนื่อยเลยค่ะ”
“แล้วนี่เอิร์ธเลิกงานหรือยัง อยู่ข้างนอกหรือเปล่าคะเสียงดังจัง”
(อ๋อใช่ครับ พอดีเลิกงานแล้วหัวหน้าพามาเลี้ยงต้อนรับน่ะ)
(แล้วนี่โปรดจะนอนหรือยังครับ เห็นว่าต่างจังหวัดเข้านอนเร็วไม่ใช่เหรอ)
“โปรดกำลังจะไปอาบน้ำค่ะ เอิร์ธโทรมาพอดีเลยอยากคุยกับแฟนก่อน” สิ้นเสียงของเธอปลายสายก็หัวเราะออกมาเบาๆ
“เราอยู่ห่างกันขนาดนี้ความสัมพันธ์เราจะเหมือนเดิมไหมนะ” คนที่อารมณ์ดีเมื่อครู่จู่ ๆ ก็เสียงเศร้าขึ้นมาสะงั้น
(ทำไมโปรดถึงคิดแบบนั้นล่ะ ปกติอยู่ที่นี่เราก็เจอกันนานๆ ทีไม่ใช่เหรอ)
“ก็ใช่ แต่ก็ไม่ได้อยู่ไกลกันขนาดนี้นิ โปรดแค่กลัวเอิร์ธเปลี่ยนใจน่ะ”
(เอิร์ธไม่ได้เปลี่ยนใจง่ายขนาดนั้น)
“ไม่รู้สิคะ ใจคนมันเปลี่ยนได้ตลอดหรือเปล่า”
(ฮึ เพ้อไรเนี่ยเตี้ย คบกันมาจะสองปีแล้วนะ ที่ผ่านมาเอิร์ธก็ไม่มีท่าทีที่จะเปลี่ยนใจไปจากโปรดเลยนะ หรือต้องรอให้แต่งงานกันก่อนเหรอ งั้นเก็บเงินอีกสักสามปีเอิร์ธจะแห่ขันหมากไปขอโปรดที่ต่างจังหวัดเลยดีไหม) สิ้นเสียงร่ายยาวของเอิร์ธ คนที่เศร้า ๆ เผยรอยยิ้มออกมาเบา ๆ ให้กับคำพูดที่ทีเล่นทีจริงของแฟนหนุ่ม
“ก็ดีนะคะ โปรดก็จะนั่งรอขันหมากของเอิร์ธแบบสวย ๆ โปรดอยากเป็นเจ้าสาวของเอิร์ธนะ”
(เอิร์ธก็อยากเป็นเจ้าบ่าวของโปรดครับ คนสวยรอเอิร์ธนะ)
“รออยู่แล้วค่ะ แล้วนี่เอิร์ธจะดื่มไหมคะ”
(น่าจะดื่มได้แค่นิดหน่อยแหละ เอิร์ธขับรถมาน่ะ)
“อ๋อโอเคค่ะ งั้นเอิร์ธไปกินข้าวเถอะและที่สำคัญอย่าดื่มเยอะนะคะ ถ้าไม่ไหวก็พักก่อนห้ามเมาแล้วขับรถเด็ดขาด เข้าใจไหม”
(รับทราบครับที่รัก)
“ฝันดีล่วงหน้านะคะคุณแฟนของเค้า”
(ครับ ฝันดีนะ)
หลังจากวางสายกับแฟนหญิงสาวก็อมยิ้มจนแก้มแทบแตก ปกติคำว่าที่รักจากเขานาน ๆ จะได้ยินที แต่เธอรู้สึกชอบคำนี้มาก เขาจะใช้เรียกเธอก็ต่อเมื่อตอนเธองอนหรือจะอ้อนเธอเท่านั้น เธอกับเอิร์ธคบกันได้เกือบ ๆ สองปีแล้ว เขาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเธอแต่คนละคณะ รู้จักกันปีสองเทอมแรก เนื่องจากเรียนวิชาเสรีด้วยกัน เขาเป็นคนอัธยาศัยดี เห็นเธอนั่งคนเดียวก็เข้ามาพูดคุยด้วยจนเริ่มสนิทกัน และได้คบกันตอนปีสองเทอมสอง แต่ก็นาน ๆ เจอกันครั้งเพราะเธอต้องทำงานพาร์ตไทม์ เธอกับเขาเป็นแฟนกันก็จริงแต่ไม่เคยเลยเถิดกันเลยสักครั้ง มีบ้างก็แค่กอดจับมือหอมแก้ม หรือมากสุดก็เพียงจุ๊บที่ริมฝีปากเบา ๆ อย่างอ่อนโยน แทบจะเป็นรักใส ๆ วัยมัธยมเลยก็ว่าได้ เพื่อนรุ่นเดียวกันมักจะย้ายไปอยู่หอกับแฟน ตัวติดกันแทบจะยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ดันไม่ใช่กับสองคนนี้ เอิร์ธให้เกียรติเธอมากและเธอเองก็ให้เกียรติเอิร์ธมากเช่นกัน ตลอดระยะเวลาที่คบกันมาเวลาที่เอิร์ธจะถูกเนื้อต้องตัวเธอ เขามักจะขออนุญาตเธอแทบทุกครั้งเลยก็ว่าได้แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นการจับมือ ทั้งนี้ยังเว้นเวลาส่วนตัวไม่ล้ำเส้นและเว้นที่ว่างให้กันตลอด จึงทำให้เธอกับเอิร์ธยังคบกันมาได้จนถึงปัจจุบัน
บทล่าสุด
โปรดรักทิศเหนือ ตอนพิเศษ 6
ช่วงเช้าของวันถัดมา โปรดรักยืนทำกับข้าวอยู่ในครัว ส่วนทิศเหนือก็แต่งตัวให้ลูกชายอย่างเหนือเมฆไปโรงเรียนอยู่บนบ้าน โดยมีลูกสาวตัวแสบวนเวียนอยู่ไม่ห่าง“พี่เมฆใส่ถุงเท้าเองได้ไหมลูก พ่อลงไปช่วยแม่ทำกับข้าวก่อน”“ครับ”“ดูน้องด้วยนะ”“ครับพ่อ” สิ้นคำตอบของลูกชายทิศเหนือก็เดินลงมาข้างล่างเพื่อช่วยภรรยาทำกับข้าวในครัว“หอมจังครับ” ทิศเหนือเดินไปโอบกอดภรรยาจากด้านหลังอย่างเช่นเคยทำทุกวัน“หอมกับข้าวเหรอคะ”“หอมแก้มโปรด” ว่าจบก็ฝังจมูกลงบนแก้มภรรยาฟอดใหญ่ มือเล็กก็ฟาดลงบนแขนของผู้เป็นสามเบา ๆ อย่างหมั่นไส้“มีอะไรให้พี่ช่วยไหม”“พี่เหนือไปดูข้าวที่หุงหน่อยค่ะ สุกหรือยัง”“ครับ” ว่าจบร่างสูงก็เดินไปดูหม้อหุงข้าวไฟฟ้าที่กำลังทำหน้าที่ของมันอยู่ ก่อนมือหนาจะเปิดฝาขึ้นและพบว่าข้าวในหม้อนั้นเรียงเม็ดกันสวยดีแล้ว“สุกแล้วครับ”“งั้นพี่เหนือช่วยตักข้าวใส่กล่องที่จะเอาไปกินวันนี้หน่อยนะ ทั้งของพี่เหนือทั้งของลูกนั่นแหละ”“ครับ” ว่าจบทิศเหนือก็นำกล่องเก็บความร้อนสี่เหลี่ยมไปตักข้าวสวยลงทั้งสองกล่องพร้อมกับปิดฝาให้เรียบร้อยโปรดรักพอปิดเตาก็ถอดผ้ากันเปื้อนออกและเดินขึ้นไปบนบ้านเพื่อตามลูก ๆ ลงมากินข้าว
โปรดรักทิศเหนือ ตอนพิเศษ 5
ระยะเวลาผ่านมากว่า 8 ปี ความสัมพันธ์ของสามีภรรยาที่เคยกลมเกลียวกันเช่นใด ก็ยังคงกลมเกลียวกันเช่นนั้น และตอนนี้ทั้งคู่ก็ได้ให้กำเนิดเด็กที่น่ารักขึ้นมาสองคน คนแรกเป็นเด็กผู้ชายวัย 7 ขวบ ชื่อน้องเหนือเมฆ ซึ่งตั้งตามผู้เป็นพ่อที่ชื่อทิศเหนือ และลูกสาววัย 3 ขวบ ชื่ออัญญา ตั้งตามผู้เป็นแม่ซึ่งมีความหมายว่าเป็นที่รัก“อัญญา ทำไมเอาสีมาเขียนการ์ตูนภาพพี่แบบนี้” เสียงโวยวายของเด็กชายวัยเจ็ดขวบดังขึ้นลั่นบ้าน เพราะน้องสาวตัวแสบเอาสีเทียนมาละเลงหนังสือการ์ตูนที่พึ่งซื้อมาเมื่อวานจนเละเทะ“แย้วจะให้น้อนเขียนหัวพี่เมฆหยอ” ได้ยินเช่นนั้นเหนือเมฆยิ่งโมโหหนักกว่าเดิม เด็กหนุ่มจึงเดินออกมาร้องไห้เงียบ ๆ อย่างห้ามไม่ได้ จังหวะนั้นผู้เป็นแม่อย่างโปรดรักก็เดินมาพอดี“เป็นอะไรกันคะ สองพี่น้อง”“น้องเขียนการ์ตูนพี่ครับ แต่ไม่เป็นไรมันยังอ่านได้อยู่” เด็กหนุ่มสูดน้ำมูกบอกแม่ด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น“ไหม ขอแม่ดูหน่อย” โปรดรักหยิบหนังสือการ์ตูนจากมือลูกชายมาเปิดดู“อัญญาทำไมเขียนของพี่แบบนี้คะ? หนังสือระบายสีของอัญญาแม่ก็ซื้อมาให้แล้วไม่ใช่เหรอ”“มันหมดแย้ว”“หมดแล้วหนูก็ไม่ควรเอาของคนอื่นมาระบายแบบนี้ ขอโทษพ
โปรดรักทิศเหนือ ตอนพิเศษ 4
ช่วงเย็นของวันต่อมาทิศเหนือได้ติดต่อเจ้าของที่ดินเพื่อที่จะมาพูดคุยราคากันและในขณะนี้ทิศเหนือและภรรยาของเขาก็ได้เข้ามาเดินดูที่ดินผืนนั้นพร้อมกับเจ้าของ“จริง ๆ ที่ดินผืนนี้ผมตั้งใจว่าจะเก็บเอาไว้ให้ลูกชายหลังเรียนจบ แต่ตอนนี้มันดันไปซื้อบ้านในเมืองเสียแล้ว ถ้าคุณเหนืออยากได้ ผมก็ไม่ติดปัญหาอะไรครับ”“ลุงนึกอยากได้เท่าไหร่ครับ”“สี่แสนคุณเหนือไหวไหมครับ”“สี่แสนนี่หักกลบหนี้ออก หรือว่าเพิ่มขึ้นสี่แสนรวมหนี้เหรอคะ” เป็นโปรดรักที่เอ่ยขึ้นถาม เพราะคิดว่าราคามันดูสูงเกินไป“หักกลบหนี้ก็ได้ครับ”“เดี๋ยวพรุ่งนี้ทำสัญญา แล้วไปโอนกันเลยก็ได้ครับลุงนึก” ว่าจบทิศเหนือก็จับมือภรรยาเดินดูรอบ ๆ ที่ดินที่เดิมทีเป็นสวน แต่ไม่มีใครมาดูแลจึงดูรกร้างเป็นปกติ“โปรดเดินระวังนะ” เสียงเข้มเอ่ยบอกภรรยาที่เดินอยู่ด้านหลังอย่างเป็นห่วง“ค่ะ”“แต่คุณลุงคะ โปรดว่าคุณลุงลองลดราคาลงอีกหน่อยได้ไหม ราคานี้โปรดรู้สึกว่ามันยังแอบแรงอยู่” แม้สามีเธอจะตกปากรับคำไปแล้ว แต่พอเดิน ๆ ดู เธอรู้สึกว่าที่ผืนนี้มันยังไม่ค่อยเหมาะกับราคาสี่แสนเท่าไหร่ เพราะมีเพียงไร่เศษ ๆ แถมยังเป็นสวนรกร้าง คงต้องใช้เงินอีกไม่น้อยในการเคลียร์พ
โปรดรักทิศเหนือ ตอนพิเศษ 3
หลายสัปดาห์ผ่านมา ทุกคนก็ใช้ชีวิตตามปกติของตัวเองไปเรื่อย ๆ โปรดรักเองก็มาช่วยงานทิศเหนือเล็ก ๆ น้อย ๆ ช่วยเช็กบัญชีบ้าง คำนวณรายรับรายจ่ายเพื่อยื่นภาษี รวมถึงตรวจสอบและดูแลเรื่องเงินเดือนของคนงานในไร่ และพนักงานในรีสอร์ตบ้าง แต่ก็เป็นเพียงการยื่นมือไปช่วยเขาเท่านั้น เพราะหลัก ๆ แล้วก็ยังคงเป็นทิศเหนือที่ทำ“โปรดว่าพี่เหนือจ่ายงานให้โปรดน้อยไปนะคะ” โปรดรักนั่งมองแฟนหนุ่มที่กำลังกดเครื่องคิดเลขอยู่บนโต๊ะทำงานไม่ยอมให้เธอช่วย“ใครจะอยากให้เมียตัวเองทำงานหนักล่ะ”“แต่โปรดก็ไม่ได้อยากเห็นสามีตัวเองเหนื่อยอยู่คนเดียวแบบนี้นิคะ”“มานั่งนี่หน่อย” ร่างสูงใช้เท้าดันให้เก้าอี้พ้นจากมุมโต๊ะเล็กน้อย ก่อนที่มือหนาจะตบลงบนหน้าขาตัวเองเบา ๆ โปรดรักก็ทำตามอย่างว่าง่าย ริมฝีปากของทิศเหนือเลื่อนลงมาหอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่“แค่นี้พี่ก็ขอบคุณโปรดมากแล้วครับ”“หือ ขอบคุณที่โปรดเดินมาให้หอมเนี่ยนะ”“พี่ขอบคุณที่โปรดเป็นภรรยาที่ดีของพี่มาตลอดต่างหาก”“ยังไงคะ?”“เรื่องงานบ้านงานเรือนไง ขนาดพี่ไม่ได้ร้องขอ โปรดยังทำได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องเลย” ทิศเหนือเอ่ยพร้อมกับลูบศีรษะของภรรยาเบา ๆ ตั้งแต่เขาให้โปรดรักลาออกจาก
โปรดรักทิศเหนือ ตอนพิเศษ 2
สองสามีภรรยาเดินเตะทรายเล่นกันริมชายหาดในตอนเย็น พระอาทิตย์ที่กำลังเคลื่อนลงสู่พื้นดิน มีแสงกระทบกับน้ำทะเลอย่างสวยงามจนไม่อาจละสายตาตรงหน้าได้“นั่งตรงนี้ได้ไหมคะ?” เมื่อเดินมาพักใหญ่ หญิงสาวก็ได้เอ่ยถามสามีที่เดินอยู่ข้าง ๆ เนื่องจากตัวเธอเองก็เริ่มเมื่อยแล้ว และตรงนี้ยังไม่ค่อยมีคนเดินไปเดินมาเหมือนจุดก่อนหน้าด้วย“เอาสิ” ว่าจบร่างหนาก็นั่งลงในตำแหน่งที่ดูจะเหมาะสมกับการนั่ง ก่อนจะกระตุกแขนของภรรยาเบา ๆ เพื่อให้นั่งลงตาม“สวยจัง” เสียงหวานเอ่ยขึ้นขณะที่มองพระอาทิตย์ที่เริ่มเคลื่อนตัวลงสู่พื้นดินเรื่อย ๆ และไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายภาพเก็บไว้“โปรดอยากถ่ายรูปไหม เดี๋ยวพี่ถ่ายให้”“โปรดไม่อยากถ่ายคนเดียวค่ะ เราถ่ายคู่กันนะ” ว่าจบก็ปรับมือถือเป็นกล้องหน้าแล้วยกขึ้นให้เห็นหน้าของทั้งสอง เมื่อเห็นภรรยายื่นแขนออกไปจนสุดแต่ยังไม่ได้มุมที่เหมาะสม ทิศเหนือจึงหยิบโทรศัพท์ออกจากมือเล็กของเธอมากดถ่ายเอง“เราไปหาอะไรกินกันก่อนกลับไหม”“เอาสิคะ พี่เหนืออยากกินอะไร”“เดี๋ยวหาร้านอาหารกินง่าย ๆ ก็ได้”“หรือเราจะกินข้าวที่โรงแรมดีคะ โปรดเห็นห้องอาหารของทางโรงแรมก็ไม่แย่นะ อาหารที่สั่งม
โปรดรักทิศเหนือ ตอนพิเศษ 1
ระยะเวลาผ่านมาราว ๆ สามเดือนหลังจากโปรดรักและทิศเหนือได้แต่งงานกัน เหตุการณ์สูญเสียก็ได้เกิดขึ้น ดังคำกล่าวที่ว่า ‘หนึ่งชีวิตกำลังเติบโต แต่อีกหนึ่งชีวิตกำลังร่วงโรย’ เป็นประโยคที่พบเห็นได้บ่อยตามโลกออนไลน์ และเกิดขึ้นกับชีวิตของใครหลาย ๆ คน รวมถึงเธอคนนี้โปรดรักยืนกอดรูปผู้เป็นตาร้องไห้อย่างน่าสงสาร มองควันที่ลอยไปตามอากาศ โดยที่มีมือหนาของสามีคอยโอบไหล่ไว้ไม่ห่างไปไหนหลังจากบุญมีเสียชีวิตได้ไม่นาน จันทร์ก็ล้มป่วยในระยะเวลาต่อมา รักษากันอยู่ราว ๆ สองเดือน โรงพยาบาลไหนที่ว่าดีทั้งรัฐหรือเอกชนหลานสาวและหลานเขยก็พาไปหมด แต่ก็ไม่อาจยื้อชีวิตของหญิงชราเอาไว้ได้ ภาพเดิมได้ฉายขึ้นซ้ำ ๆ ในระยะเวลาที่ไม่ห่างกันมากสภาพจิตใจของโปรดรักเองก็ย่ำแย่ไม่น้อยหากไม่มีผู้เป็นสามีปานนี้เธอก็คงไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตให้มันเดินหน้าต่อไปได้อย่างไร ซึมอยู่หลายสัปดาห์กว่าจะฝืนตัวเองให้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้ และเท่ากับว่าตอนนี้ครอบครัวของโปรดรักเหลือเพียงทิศเหนือเท่านั้น“คิดอะไรอยู่ครับ” ทิศเหนือเดินเข้ามาสวมกอดภรรยาที่นั่งเหม่ออยู่ในห้องทำงานเล็กของเขา“ฮึก แค่คิดถึงตายายกับแม่น่ะค่ะ” เห็นน้ำเสียงที่ไม่สู้ด
บางทีคุณอาจจะชอบ
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์73.9K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย316.3K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet167.9K viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา79.4K viewsทาสของหัวใจ |TOXIC |NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ84 viewsดอกกุหลาบงามกลางไร่อ้อย ภาค 1
ภัทรกร182 viewsกับดักรักทายาทมาเฟีย
อัญธิญาน์94 viewsสถานะหมดแรงรัก
r.mustang323 views
