Share

3

last update publish date: 2026-07-20 11:22:32

"ลองดูมั้ยละ่" ฉันตอบกลับไปด้วยใบหน้าราบนิ่งเจือรอยยิ้มชวนขนลุก จนกระทั่งเขาเดินเข้ามาใกล้เรื่อยเรื่อย ส่วนฉันก็ก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังติดกับชั้นวางขนม 

เขาคิดจะทำอะไร?

"ช่วยด้วยค่ะ!!!" ไม่รอช้าฉันรีบแหกปากตะโกนให้คนมาช่วยทันที

"ปล่อยมือออกจากเอิงเอย!" ฉันและคิมหันต์หันหน้าไปมองเสียงสุภาพเจือแววไม่พอใจที่เอ่ยออกมาพร้อมพร้อมกัน

"พี่แทน" ฉันเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วพี่แทนก็เดินเข้ามายืนข้างข้างฉัน พร้อมกับปรายสายตามองดูคิมหันต์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ใช้มือข้างหนึ่งโอบกระชับไหล่ของฉันอย่างแน่น ทำให้ฝ่ายตรงข้ามหรี่ตาจ้องมองไม่กระพริบ

"พี่แทนคะ" ฉันแหงนหน้าขึ้นไปมองพี่แทน รู้สึกชื้นใจไม่น้อยที่เขายืนอยู่ข้างข้างฉัน ในยามที่เจอเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจ

"มึงเป็นใคร!! มาจับตัวเอิงเอยแบบนี้ได้ยังไง!" คิมหันต์ตะคอกถามอย่างเสียงดัง พร้อมกับจ้องหน้าพี่แทนอย่างเอาเรื่องราวกับว่ามีปัญหาบาดหมางกันมาก่อน

"ฉันว่านายคงโง่แล้วแหละ ที่ไม่ได้สังเกตแหวนตรงนิ้วนางข้างซ้ายของฉัน" พูดจบฉันก็ยกมือข้างซ้ายขึ้นมาชูให้กับคิมหันต์ดูเพราะมันมีแหวนเพชรเม็ดงามซึ่งสวมอยู่ตรงนิ้วนาง เป็นแหวนที่พี่แทนสวมให้กับฉันในวันที่เราสองคนตกลงคบหากัน

"มึงไม่มีสิทธิ์ไปคบกับผู้ชายคนอื่น มึงเป็นของกู ของกูคนเดียวเท่านั้น!!" คิมหันต์พูดจาเสียงเข้มและทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉัน เขาพยายามจะเข้ามาจับตัวของฉัน แต่กลับโดนมือของพี่แทนปัดป่ายออกไปเสียก่อน

"แต่ก่อนนายอาจจะมีสิทธิ์ในตัวของฉันเต็มที่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เพราะสิทธิ์ในตรงส่วนนั้นมันเป็นของพี่แทนไปหมดแล้ว" 

"หลีกทาง" พี่แทนเอ่ยพูดประโยคสั้นสั้นแต่ตรงประเด็นเอ่ยบอกคิมหันต์ แต่ทว่าเขายังคงยืนนิ่ง ดื้อด้านไม่ขยับร่างกายเสียที

"กูจะเอาผู้หญิงของกูคืน! และกูก็เชื่อว่าเอิงเอยยังรักกูอยู่" คิมหันต์เชิดหน้าบอกอย่างมั่นใจ ก่อนที่จะกระตุกยิ้มมุมปากส่งให้กับพี่แทนราวกับต้องการยั่วยวนโทสะ

"หลงตัวเองไปหรือเปล่า นายไม่ได้มีค่าอะไรให้ฉันจดจำเรื่องราวดีดีเลยนะ" ฉันหันหน้าไปพูดกับคิมหันต์ ก่อนที่จะหันกลับมาพูดกับพี่แทนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง 

สองมาตรฐานชัดชัด!

"ไปกันเถอะค่ะพี่แทน อย่ามาต่อล้อโต้เถียงกับคนประเภทนี้เลย เสียเวลาเปล่าเปล่า" พี่แทนพยักหน้าให้ฉันเป็นการตอบรับ แล้วก็เลื่อนรถเข็นไปทางอื่นเพื่อเลือกซื้อของเข้าคอนโดกันต่อ

@คอนโดเอิงเอย

"วันนี้เชฟจะโชว์ฝีมือการทำข้าวต้มกุ้งของโปรดให้ทานนะครับ" พี่แทนยืนอยู่หน้าเตาแก๊สในห้องครัวด้วยชุดผ้ากันเปื้อน ลุคนี้เขาดูดีพอพอกับตอนใส่เสื้อกราวน์สีขาวของคุณหมอเลย คนบ้าอะไรก็ไม่รู้มองมุมไหนก็หล่่อ

"เดี๋ยวเอิงจะเป็นคนชิมให้เองค่ะ" ฉันพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนที่พี่แทนจะยกกะละมังวางบนเคาน์เตอร์แล้วใช้มือปอกเปลือกกุ้งตัวโตพี่เพิ่งจะซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตเมื่อครู่

"เดี๋ยวเอิงช่วยนะคะ" ฉันเดินเหยาะเหยาะเข้าไปหาพี่แทน ใช้สองมือรองรับน้ำจากด้านล่างก๊อก แล้วถูฝ่ามือเข้าหากันเพื่อชำระล้างสิ่งสกปรกก่อนที่จะมายืนปอกเปลือกกุ้งข้างข้างพี่แทน

"แล้วไม่กลับไปอ่านหนังสือหรอคะ ไหนบอกว่าพรุ่งนี้มีสอบไง" ฉันพูดทวนถามพี่แทน ซึ่งก่อนหน้านี้พี่แทนบอกกับฉันว่า อยู่ได้เพียงแค่ครู่เดียวเพราะจะรีบกลับไปอ่านหนังสือต่อ แล้วไหงตอนนี้ถึงมาโชว์ฝีมือการทำข้าวต้มกุ้งให้ฉันเสียแล้ว? 

"ระดับพี่ ได้เต็มอยู่แล้ว แต่ตอนนี้พี่ต้องมาหากำลังใจจากเอิงก่อนไงคะ " พี่แทนส่งยิ้มหวานให้กับฉัน ความรู้สึกตอนนี้ราวกับว่าหัวใจกำลังพองโตคล้ายกับได้รับความรักและความอบอุ่นอันแรงกล้าสูบฉีดเข้ามาภายในเส้นเลือดจุดต่างต่างของร่างกาย 

'เผื่อมีแมวขโมยลักลอบเข้ามากินปลาย่าง' แทนไทคิดในใจ

"หืม..พ่อคนเก่งของน้อง" ฉันพูดแซวพี่แทนด้วยน้ำเสียงแกมหยอกล้อเล็กน้อย ทำให้คนตรงหน้าเผยรอยยิ้มหวานออกมาด้วยความเอ็นดู 

"แน่นอนอยู่แล้วค่ะ เพราะเดี๋ยวป๋าจะทำงานเลี้ยงเองนะคะ อีหนู" พี่แทนหยิบทิชชู่ขึ้นมาซับคราบสกปรกจากการปอกกุ้ง ก่อนที่จะเอื้อมมือขึ้นจับศีรษะทุยของฉันพร้อมกับโยกไปมาด้วยความมันเขี้ยว 

"เดี๋ยวจะอยู่ให้ป๋าเลี้ยงทั้งชีวิตเลยค่ะ แต่ตอนนี้รีบทำข้าวต้มกุ้งได้แล้วค่ะคุณเชฟ ลูกค้าคนนี้หิวจนท้องร้องโจ๊กโจ๊ก แทบจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย" ฉันพูดพร้อมกับอมยิ้ม แล้วใช้สองมือดันแผ่นหลังของพี่แทนไปยังหน้าเตาแก๊สทันที

"งั้นเดี๋ยวเชิญคุณผู้หญิงไปนั่งรอหน้าโทรทัศน์เลยนะขอรับ บ่าวจะทำอาหารให้รับทานเอง" พี่แทนพูดในเชิงหยอกล้อแกมประชดประชัน แล้วหันหน้ากลับไปปรุงข้าวต้มต่อ

ทันใดที่ฉันหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟานุ่มขนาดใหญ่บริเวณหน้าโทรทัศน์ ก็มีเสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทันที มือเล็กของฉันรีบคว้ามันขึ้นมาเสมอใบหน้าโดยอัตโนมัติ นิ้วเรียวก็เลื่อนปลดรหัสหน้าจอ ก่อนที่จะกดเข้าไปใน application line

ติ้ง!📲

"ใครไลน์มา" ฉันบ่นรำพึงรำพันอยู่คนเดียว ก่อนที่สายตาเฉียบแหลมจะค่อยค่อยหรี่มองชื่อที่เด้งขึ้นมาหน้าจอมือถือ

KIMHANT_12 ได้เพิ่มคุณจากหมายเลขโทรศัพท์

LINE-KIMHANT_12

KIMHANT_12 : "ยังใช้ไลน์เดิมซะด้วย"

KIMHANT_12 : "หยิ่งจังเลยอ่านไม่ตอบอยู่กับผัวใหม่หรอ?"

KIMHANT_12 : "ดีจังเลยนะ ผัวใหม่เรียนแพทย์ซะด้วย สงสัยคุณหมอแทน คงจะได้รักษาตัวเองสักรอบ😏"

คุณได้บล็อกKIMHANT_12

"สาระเลว สาระเลวจริงๆ!"ฉันสบถด่าออกมาอย่างอารมณ์เสีย ฉันไม่เข้าใจเลยจริงจริงเลยว่าเขาจะกลับมาทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอะไรในตอนนี้ ทั้งๆที่เรื่องราวมันก็ผ่านมานานนับปีแล้ว และที่สำคัญเขาก็เป็นคนนอกใจฉันไปหาผู้หญิงอีกคนนึงเอง!🧋

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • โปรดอย่ากลับมา   40

    "พี่ไม่เคยเห็นน้ำเป็นคนนอกเลยนะคะ เพราะน้ำเป็นผู้หญิงที่พี่รัก" ผมแกะคลายฝ่ามือเล็กของน้ำที่เหนี่ยวรั้งแขนของผมเอาไว้ขึ้นมาจับประคอง"รักแบบน้องสาวจะไปเทียบเท่ากับรักแบบแฟนได้หรอคะ? ยังไงน้ำก็แพ้อยู่ดี ผู้หญิงคนเดียวที่ได้หัวใจของพี่แทนไปครองนั่นก็คือเอิงเอย"น้ำพูดพร้อมกับหลุบตาลงมองต่ำ"พี่ไม่ได้รักน้ำแบบน้องสาว แต่พี่รักน้ำแบบคู่รัก" คำตอบของผมทำให้น้ำรีบแหงนหน้าขึ้นมาจ้องมองอย่างรวดเร็ว"พี่แทนอย่ามาพูดปลอบใจให้น้ำรู้สึกดีเลยค่ะ..แค่นี้นางก็รู้สึกสมเพชตัวเองมากพอแล้ว" น้ำพยายามข่มกลั้นกิริยาอาการความดีอกดีใจเอาไว้ แล้วดึงมือออกจากผมก่อนที่จะเดินไปยืนกอดออกบนริมระเบียงที่ยื่นออกไปด้านนอกห้องพัก"พี่ไม่ได้โกหกน้ำนะคะ ที่พี่พูดออกมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริงจากใจ ล้วนเป็นความสัตย์จริงทั้งนั้น แต่ถ้าน้ำคิดว่าพี่โกหก แล้วพี่จะโกหกไปเพื่ออะไรล่ะคะ" ผมเดินเข้าไปยืนขนาบข้างเรือนร่างอรชรของน้ำ"รักน้ำ แต่ทำไมไปคบกับอีกคนล่ะ หรือเห็นว่าน้ำโง่มากใช่มั้ยคะ " น้ำเปล่งน้ำเสียงหวานพูดออกมาอย่างเจ้าแง่เจ้างอน"พี่มีความจำเป็นบางอย่างที่จะต้องคบกับเอิงเอยและส่วนหนึ่งก็เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ ซึ่งความ

  • โปรดอย่ากลับมา   39

    (TANTAI TALK)@ห้องพักตอนนี้ผมเดินมาหยุดยังหน้าห้องพักซึ่งน้ำพักอาศัยอยู่ ก่อนที่จะเลื่อนแขนแกร่งยกขึ้นแล้วใช้ฝ่ามือกุมกำปั้นเคาะลงบนบานประตูสองถึงสามครั้งเพื่อเป็นสัญญาณเรียกคนด้านในห้องก๊อกๆ!🚪"น้ำนี่พี่เองนะ แทนไท" ผมแนบดวงหน้าเข้าไปประชิดบานประตูแล้วเอ่ยบอกคนด้านในให้ได้ทราบภายในเวลาไม่กี่วินาทีบุคคลด้านในก็เปิดบานประตูออกมา เผยให้เห็นเรือนร่างอรชรของน้ำ ซึ่งบนดวงหน้าของหล่อนมีแต่รอยนิ้วมือ และตามเนื้อตัวแดงแจ๋คล้ายกับโดนน้ำร้อนลวก"พี่เทน" น้ำรีบวิ่งเข้ามาโอบกอดผม"พี่มีเรื่องจะคุยกับน้ำ ขอเข้าไปหน่อยนะครับ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่มิได้โอบกอดกลับไป ก่อนที่เราทั้งสองคนจะเดินเข้าไปในห้องพักได้อย่างง่ายดาย.."ใครเหรอ?" มีผู้หญิงอีกหนึ่งคนนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนฟูกเตียง ทันใดที่เห็นเราสองคนเดินเข้ามาพร้อมกันหล่อนคนนั้นก็รีบกระเด้งลุกขึ้นนั่งพรวดพราด"เธอออกไปก่อนได้มั้ยนีน่า คือฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพี่แทนน่ะ" น้ำเดินเข้าไปกระซิบกระซาบบอกแก่ผู้หญิงคนนั้น ถ้าเดาไม่ผิดหล่อนก็คงจะเป็นเพื่อนสนิทของน้ำที่สมรู้ร่วมคิดกันหลอกเอิงเอยเข้าไปในป่าอย่างแน่นอน"ไม่เป็นไรหรอกครับ น้อ

  • โปรดอย่ากลับมา   38

    ตัดไปทางฝั่งของแทนไท(TANTAI TALK)ตอนนี้พวกเราทั้งสามคนกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาขนาดใหญ่หน้าโทรทัศน์ในบ้านพักของผม..ซึ่งกำลังปรึกษาหารือถึงเรื่องราวของไอ้คิมหันต์"ดีเหมือนกัน จะได้ไปเคลียร์ให้จบจบ" ไอ้ก้องเอ่ยพูดขึ้น"กูไม่มีวันยอมให้มันมาแย่งผู้หญิงของกูหรอกนะ! กูตามจีบของกูมาเป็นปีปี ส่วนมันแม่ง! ทิ้งของที่มีค่าแล้วไปคว้าก้อนกรวดอย่างผู้หญิงคนอื่นมาเชิดหน้าชูตาเป็นแฟนแทน พอมาวันนี้วันที่เอิงเอยทำใจได้ วันที่น้องเริ่มต้นรักครั้งใหม่กับกูไปแล้ว มันก็ควรจะสำเหนียกตัวว่า มันไม่มีสิทธิตรงนั้นอีกต่อไปแล้วปะ!" ผมพูดอย่างใส่อารมณ์! "ตอนมันพูดว่า มันเคยเห็นของเอิงเอยทุกซอกทุกมุมแล้ว กูนี่อยากเอาก้อนหินยัดปากแล้วใช้สว่านเจาะฟันให้พรุนแม่ง!" ฝ่ามือหนาฟาดลงไปบนเนินเนื้อแกร่งช่วงหน้าขาอย่างแรงด้วยความหมั่นไส้ "งั้นก็รีบไปกันเถอะ" หลังจากนั้นพวกผมสามคนก็เดินไปตามรายงานของพนักงานซึ่งส่งข้อความตอบกลับมาว่าไอ้คิมหันต์ยืนอยู่บริเวณชายหาดแถวโซน b ตรงข้ามกับบริเวณที่เอิงเอยเล่นน้ำอยู่"นั่นไง ไอ้คิมหันต์มันอยู่กับเพื่อนสนิทมัน คนนี้รู้สึกจะชื่อว่าไอ้คีย์ นักศึกษาแพทย์ปี 2 คณะเดียวกับเรา กูไปสืบมา

  • โปรดอย่ากลับมา   37

    "ที่เงียบเนี่ย เพราะกำลังคิดคำตอบหรือคิดถึงภาพของกิจกรรมเมื่อคืนล่ะ?" พี่เบนซ์เอ่ยถามอย่างรู้ทันเพราะหล่อนก็ค่อนข้างจะมีประสบการณ์ด้านนี้อยู่ไม่น้อยเหมือนกัน".....""ว่าไง กูก็อยากรู้เหมือนกันว่าที่เราเห็นภายนอก นิ่มนิ่ม เข้าข่ายเด็กเนิร์ดหน่อย พออยู่บนเตียงลีลาจะเราร้อนสักแค่ไหนกันเชียว" เพียงฟ้าจ้องหน้าฉันเพื่อรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ"ก็ไม่เลวนี่.." ฉันตอบอ้อมอ้อมกลับไป เพื่อเลี่ยงที่จะใช้คำพูดอย่างโจ่งแจ้งเกรงว่าคงไม่เหมาะสมสักเท่าไหร่"งั้นก็แสดงว่าแซ่บ แล้ว...." เพียงฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงลากยาวก่อนที่จะหยุดชะงักพร้อมกับหันมาจ้องหน้าฉัน "กี่ชั่วโมงได้""เวลาที่นอนเอาเนี่ยกูจะมานั่งดูนาฬิกาอยู่ป่ะ ว่าได้กันไปกี่ชั่วโมงแล้ว ถามแปลกแปลกนะมึงเนี่ย งั้นกูถามมึงอ่ะอีเพียงฟ้าเวลาที่มึงเอากับเด็กในสต๊อกมึงมึงได้มาจับเวลาอยู่หรือเปล่าว่าผ่านไปกี่นาทีแล้ว" ฉันหันหน้าไปทางเพียงฟ้า"ไม่" หล่อนใส่ศีรษะกลับมา"แล้วมึงล่ะอีไอ เวลาที่มึงเอากับไอ้มังกร มึงได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูเวลาทุกชั่วโมงหรือเปล่า?" คราวนี้ฉันถามไอเดียร์กลับไปบ้าง"ก็มีดูบ้างนะ...แอบชำเลืองขึ้นไปเห็นเวลาตอนที่เอาโทรศั

  • โปรดอย่ากลับมา   36

    "มึงจะไปแคร์อะไรวะ สำหรับปลายทาง สำหรับเรื่องที่มันยังมาไม่ถึงว่ามันจะเป็นอย่างไร จะสมหวังหรือจะผิดหวังรึเปล่า แต่สิ่งสำคัญนั่นก็คือระหว่างทาง ว่าคนสองคนเนี่ยได้มีความสุขด้วยกัน ได้เต็มที่ไปกับมัน ได้สร้างความทรงจำดีดี แม้ว่าอนาคตข้างหน้าความสัมพันธ์จะต้องลดหลั่นลงไปเหลือเพียงแค่คำว่าคนรู้จัก แต่ทุกครั้งที่เรานึกถึงมันก็ทำให้เราอดยิ้มไม่ได้ อย่างน้อยน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยได้รู้จักกับความรัก แค่นี้ก็คุ้มแล้วไม่ใช่หรอวะ?"คำตอบของเพียงฟ้า..ไม่มีประโยคไหนเลยที่ฉันจะติแล้วเอ่ยค้านขึ้นมา...มันก็เป็นอย่างที่หล่อนว่าทุกประการสิ่งที่สำคัญที่สุดคือช่วงเวลา ช่วงความทรงจำดีดีระหว่างทางที่เราได้ใช้มันด้วยกัน ลองเสี่ยงอีกสักครั้งจะเป็นไรไป? อาจจะไม่ได้แย่อย่างที่ฉันคิดก็ได้"ขอบคุณพวกมึงมากเลยนะที่เตือนสติกู กูก็แค่กลัว..""อย่ากังวลไปเลยมึง อะไรมันผ่านไปแล้ว จงเก็บเอาไว้เป็นบทเรียนเตือนใจก็พอ แต่อย่าได้เอามาใช้กับคนปัจจุบันเพราะอย่างที่กูบอกมึงตั้งแต่ตอนแรกนั่นแหละ สันดานของคนเรามันไม่เหมือนกัน" แล้วเราทั้งสามคนเพื่อนสนิทก็โอบกอดกัน"ได้คำตอบหรือยังคะ?" ทันใดที่เราทั้งสามคนเดินไปถึงบริเวณด้านหน้า

  • โปรดอย่ากลับมา   35

    "งั้นเดี๋ยวเอิงนั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ พี่จะไปสั่งให้พนักงานเอาไอศกรีมมะพร้าวอ่อนมาเสิร์ฟ รับรองได้เลยว่าหอมหวาน ละมุนสุดสุด" พี่แทนคลายอ้อมกอดออกจากฉัน ก่อนที่ฉันจะก้าวขาย่างเหยียบลงบนหาดทรายแล้วยืนขึ้นด้วยความสูงเต็มที่.."ค่ะ" หันหน้ากลับไปตอบ "รอแป๊บนึงนะคะ" พี่แทนพูดจบก็สาวเท้าเดินออกไปและมุ่งหน้าสู่ตัวอาคารของรีสอร์ททันที ส่วนฉันก็หย่อนก้นลงนั่งบนเปลตาข่ายพร้อมกับไกวขาไปมาอย่างสบายใจ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าดันไปตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่...แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มบนดวงหน้าของเขา หัวใจดวงน้อยที่หน้าอกข้างซ้ายก็ไหวกระเพื่อม..พองโตขยายใหญ่ขึ้นราวกับได้ปุ๋ยเร่งชั้นดีเลยทีเดียวฟอด!!"นั่งใจลอยอะไรอยู่คนเดียวหรอคะ?" อีกชั่วครู่ พี่แทนก็เดินกลับเข้ามาแล้วแอบขโมยหอมแก้มฉันจากทางด้านหลัง"เปล่าค่ะ""นี่ค่ะไอศกรีมมะพร้าวอ่อน รสชาติดีแน่นอนะพี่เอาหัวใจดวงนี้รับประกัน" พี่แทนหย่อนก้นลงนั่งบนขอนไม้ พร้อมกับส่งยื่นไอศครีมมะพร้าวอ่อนอีกลูกหนึ่งให้แก่ฉัน"ขอบคุณค่ะ" ฉันรับไอศกรีมมะพร้าวอ่อนจากพี่แทน แล้วก้าวขาลงจากเปลตาข่ายไปนั่งขนาบข้างเขาบนขอนไม้เช่นเดียวกัน"อร่อยมั้ยคะ?""อร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status