تسجيل الدخولمشاركة
3
تاريخ النشر:
2026-07-20 11:22:32"ลองดูมั้ยละ่" ฉันตอบกลับไปด้วยใบหน้าราบนิ่งเจือรอยยิ้มชวนขนลุก จนกระทั่งเขาเดินเข้ามาใกล้เรื่อยเรื่อย ส่วนฉันก็ก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังติดกับชั้นวางขนม
เขาคิดจะทำอะไร? "ช่วยด้วยค่ะ!!!" ไม่รอช้าฉันรีบแหกปากตะโกนให้คนมาช่วยทันที "ปล่อยมือออกจากเอิงเอย!" ฉันและคิมหันต์หันหน้าไปมองเสียงสุภาพเจือแววไม่พอใจที่เอ่ยออกมาพร้อมพร้อมกัน "พี่แทน" ฉันเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วพี่แทนก็เดินเข้ามายืนข้างข้างฉัน พร้อมกับปรายสายตามองดูคิมหันต์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ใช้มือข้างหนึ่งโอบกระชับไหล่ของฉันอย่างแน่น ทำให้ฝ่ายตรงข้ามหรี่ตาจ้องมองไม่กระพริบ "พี่แทนคะ" ฉันแหงนหน้าขึ้นไปมองพี่แทน รู้สึกชื้นใจไม่น้อยที่เขายืนอยู่ข้างข้างฉัน ในยามที่เจอเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจ "มึงเป็นใคร!! มาจับตัวเอิงเอยแบบนี้ได้ยังไง!" คิมหันต์ตะคอกถามอย่างเสียงดัง พร้อมกับจ้องหน้าพี่แทนอย่างเอาเรื่องราวกับว่ามีปัญหาบาดหมางกันมาก่อน "ฉันว่านายคงโง่แล้วแหละ ที่ไม่ได้สังเกตแหวนตรงนิ้วนางข้างซ้ายของฉัน" พูดจบฉันก็ยกมือข้างซ้ายขึ้นมาชูให้กับคิมหันต์ดูเพราะมันมีแหวนเพชรเม็ดงามซึ่งสวมอยู่ตรงนิ้วนาง เป็นแหวนที่พี่แทนสวมให้กับฉันในวันที่เราสองคนตกลงคบหากัน "มึงไม่มีสิทธิ์ไปคบกับผู้ชายคนอื่น มึงเป็นของกู ของกูคนเดียวเท่านั้น!!" คิมหันต์พูดจาเสียงเข้มและทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉัน เขาพยายามจะเข้ามาจับตัวของฉัน แต่กลับโดนมือของพี่แทนปัดป่ายออกไปเสียก่อน "แต่ก่อนนายอาจจะมีสิทธิ์ในตัวของฉันเต็มที่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เพราะสิทธิ์ในตรงส่วนนั้นมันเป็นของพี่แทนไปหมดแล้ว" "หลีกทาง" พี่แทนเอ่ยพูดประโยคสั้นสั้นแต่ตรงประเด็นเอ่ยบอกคิมหันต์ แต่ทว่าเขายังคงยืนนิ่ง ดื้อด้านไม่ขยับร่างกายเสียที "กูจะเอาผู้หญิงของกูคืน! และกูก็เชื่อว่าเอิงเอยยังรักกูอยู่" คิมหันต์เชิดหน้าบอกอย่างมั่นใจ ก่อนที่จะกระตุกยิ้มมุมปากส่งให้กับพี่แทนราวกับต้องการยั่วยวนโทสะ "หลงตัวเองไปหรือเปล่า นายไม่ได้มีค่าอะไรให้ฉันจดจำเรื่องราวดีดีเลยนะ" ฉันหันหน้าไปพูดกับคิมหันต์ ก่อนที่จะหันกลับมาพูดกับพี่แทนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง สองมาตรฐานชัดชัด! "ไปกันเถอะค่ะพี่แทน อย่ามาต่อล้อโต้เถียงกับคนประเภทนี้เลย เสียเวลาเปล่าเปล่า" พี่แทนพยักหน้าให้ฉันเป็นการตอบรับ แล้วก็เลื่อนรถเข็นไปทางอื่นเพื่อเลือกซื้อของเข้าคอนโดกันต่อ @คอนโดเอิงเอย "วันนี้เชฟจะโชว์ฝีมือการทำข้าวต้มกุ้งของโปรดให้ทานนะครับ" พี่แทนยืนอยู่หน้าเตาแก๊สในห้องครัวด้วยชุดผ้ากันเปื้อน ลุคนี้เขาดูดีพอพอกับตอนใส่เสื้อกราวน์สีขาวของคุณหมอเลย คนบ้าอะไรก็ไม่รู้มองมุมไหนก็หล่่อ "เดี๋ยวเอิงจะเป็นคนชิมให้เองค่ะ" ฉันพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนที่พี่แทนจะยกกะละมังวางบนเคาน์เตอร์แล้วใช้มือปอกเปลือกกุ้งตัวโตพี่เพิ่งจะซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตเมื่อครู่ "เดี๋ยวเอิงช่วยนะคะ" ฉันเดินเหยาะเหยาะเข้าไปหาพี่แทน ใช้สองมือรองรับน้ำจากด้านล่างก๊อก แล้วถูฝ่ามือเข้าหากันเพื่อชำระล้างสิ่งสกปรกก่อนที่จะมายืนปอกเปลือกกุ้งข้างข้างพี่แทน "แล้วไม่กลับไปอ่านหนังสือหรอคะ ไหนบอกว่าพรุ่งนี้มีสอบไง" ฉันพูดทวนถามพี่แทน ซึ่งก่อนหน้านี้พี่แทนบอกกับฉันว่า อยู่ได้เพียงแค่ครู่เดียวเพราะจะรีบกลับไปอ่านหนังสือต่อ แล้วไหงตอนนี้ถึงมาโชว์ฝีมือการทำข้าวต้มกุ้งให้ฉันเสียแล้ว? "ระดับพี่ ได้เต็มอยู่แล้ว แต่ตอนนี้พี่ต้องมาหากำลังใจจากเอิงก่อนไงคะ " พี่แทนส่งยิ้มหวานให้กับฉัน ความรู้สึกตอนนี้ราวกับว่าหัวใจกำลังพองโตคล้ายกับได้รับความรักและความอบอุ่นอันแรงกล้าสูบฉีดเข้ามาภายในเส้นเลือดจุดต่างต่างของร่างกาย 'เผื่อมีแมวขโมยลักลอบเข้ามากินปลาย่าง' แทนไทคิดในใจ "หืม..พ่อคนเก่งของน้อง" ฉันพูดแซวพี่แทนด้วยน้ำเสียงแกมหยอกล้อเล็กน้อย ทำให้คนตรงหน้าเผยรอยยิ้มหวานออกมาด้วยความเอ็นดู "แน่นอนอยู่แล้วค่ะ เพราะเดี๋ยวป๋าจะทำงานเลี้ยงเองนะคะ อีหนู" พี่แทนหยิบทิชชู่ขึ้นมาซับคราบสกปรกจากการปอกกุ้ง ก่อนที่จะเอื้อมมือขึ้นจับศีรษะทุยของฉันพร้อมกับโยกไปมาด้วยความมันเขี้ยว "เดี๋ยวจะอยู่ให้ป๋าเลี้ยงทั้งชีวิตเลยค่ะ แต่ตอนนี้รีบทำข้าวต้มกุ้งได้แล้วค่ะคุณเชฟ ลูกค้าคนนี้หิวจนท้องร้องโจ๊กโจ๊ก แทบจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย" ฉันพูดพร้อมกับอมยิ้ม แล้วใช้สองมือดันแผ่นหลังของพี่แทนไปยังหน้าเตาแก๊สทันที "งั้นเดี๋ยวเชิญคุณผู้หญิงไปนั่งรอหน้าโทรทัศน์เลยนะขอรับ บ่าวจะทำอาหารให้รับทานเอง" พี่แทนพูดในเชิงหยอกล้อแกมประชดประชัน แล้วหันหน้ากลับไปปรุงข้าวต้มต่อ ทันใดที่ฉันหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟานุ่มขนาดใหญ่บริเวณหน้าโทรทัศน์ ก็มีเสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทันที มือเล็กของฉันรีบคว้ามันขึ้นมาเสมอใบหน้าโดยอัตโนมัติ นิ้วเรียวก็เลื่อนปลดรหัสหน้าจอ ก่อนที่จะกดเข้าไปใน application line ติ้ง!📲 "ใครไลน์มา" ฉันบ่นรำพึงรำพันอยู่คนเดียว ก่อนที่สายตาเฉียบแหลมจะค่อยค่อยหรี่มองชื่อที่เด้งขึ้นมาหน้าจอมือถือ KIMHANT_12 ได้เพิ่มคุณจากหมายเลขโทรศัพท์ LINE-KIMHANT_12 KIMHANT_12 : "ยังใช้ไลน์เดิมซะด้วย" KIMHANT_12 : "หยิ่งจังเลยอ่านไม่ตอบอยู่กับผัวใหม่หรอ?" KIMHANT_12 : "ดีจังเลยนะ ผัวใหม่เรียนแพทย์ซะด้วย สงสัยคุณหมอแทน คงจะได้รักษาตัวเองสักรอบ😏" คุณได้บล็อกKIMHANT_12 "สาระเลว สาระเลวจริงๆ!"ฉันสบถด่าออกมาอย่างอารมณ์เสีย ฉันไม่เข้าใจเลยจริงจริงเลยว่าเขาจะกลับมาทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอะไรในตอนนี้ ทั้งๆที่เรื่องราวมันก็ผ่านมานานนับปีแล้ว และที่สำคัญเขาก็เป็นคนนอกใจฉันไปหาผู้หญิงอีกคนนึงเอง!🧋
أحدث فصل
โปรดอย่ากลับมา 20
"แล้วมึงจะไปตามนายหญิงที่ไหน" เสียงผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ฉันได้เพียงแต่แง้มแอบดูอยู่หลังพุ่มไม้ ชายฉกรรจ์สองคนนั้นแต่งกายด้วยชุดสูทสุภาพสีดำขลับ ดูไม่น่าจะเป็นโจรป่าหรือพวกลักลอบตัดต้นไม้ได้.."นายท่านบอกว่าถ้าใครตามนายหญิงเจอจะตบรางวัลให้ตั้ง 1 ล้านบาท นายของเรานี่ใจป้ำจริงจริงเลยนะเว้ย!" ชายฉกรรจ์อีกคนหนึ่งตอบกลับมา'ใครคือนายท่าน แล้วใครคือนายหญิง?' ฉันคิดอยู่ในใจแต่ก็มิได้ปริปากพูดออกมา แอบมองสถานการณ์ด้านหน้าอยู่เงียบเงียบ"ป่ากว้างขวางขนาดนี้ มึงคิดว่านายหญิงจะไปอยู่ที่ไหน" ชายฉกรรจ์คนฝั่งซ้ายถามกลับมา"กูก็ไม่แน่ใจว่ะ แต่คราวนี้กูเห็นนายท่านเป็นกังวลมากเลยนะ นายท่านคงจะรักนายหญิงคนนี้มากแน่แน่ หลังจากนี้ถ้านายหญิงรอดออกมาได้พวกเราก็คงจะต้องฝากเนื้อฝากตัวเอาไว้เผื่อวันไหนนายท่านจะพามาเยือนในฐานะนายหญิงของแก๊งอย่างเต็มตัว" ชายฉกรรจ์คนฝั่งขวาตอบกลับไปยิ่งทำให้ฉันงงงวยขึ้นไปอีกกว่าเดิม นี่พวกเขามาซ้อมถ่ายละครโทรทัศน์กันหรืออย่างไร ถึงได้มีนายท่าน นายหญิง"ใช่ ถ้านายท่านไม่รักคงไม่ติดรูปนายหญิงไว้ทั่วห้องขนาดนั้นหรอก กูแอบได้ยินพวกคุณก้องกับคุณต้นพูดกันว่าชื่อคุณ คุณอะไรแล้ววะมันติด
โปรดอย่ากลับมา 19
(TANTAI TALK)เพล๊ง!!!โทรศัพท์มือถือราคาแพงถูกเขวี้ยงลงสู่พื้นกระเบื้องด้วยความโมโหอย่างเต็มแรง จนแตกละเอียดกลายเป็นเศษแก้วกระจัดกระจายแทบจะไม่เหลือชิ้นดีดวงเนตรสีดำสนิทเข้มขึ้นคุกรุ่นและเร่าร้อนเหมือนมีไฟบรรลัยกัลป์สุมอยู่ภายในอกจนแทบจะระเบิดออกมา กล้ามเนื้อทุกตารางนิ้วของเขาอัดแน่นไปด้วยความโมโหโกรธา"เป็นอะไรไอ้แทน" ไอ้ก้องรีบเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วเลิกคิ้วถามผมด้วยความสงสัย"นั่นน่ะสิ ตั้งแต่ที่กูรู้จักกับมึงมา มึงไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะเว้ย น้อยครั้งมากที่กูจะเห็นมึงโมโหจนหน้าแดงก่ำกำหมัดแน่นขนาดนี้" ไอ้ต้นเอ่ยเสริมขึ้นอีกคน"แล้วมึงจะให้กูใจเย็นนั่งสมาธิสวดมนต์งั้นหรอ? แฟนกูหายเข้าไปในป่ากับไอ้คิมหันต์ทั้งคนนะเว้ย! และที่สำคัญเขาทั้งสองคนก็เคยรักกันมาก่อน แล้วพวกมึงจะให้กูทำยังไง"ผมหายใจเข้าออกถี่ยิบขึ้นเรื่อยเรื่อย ก่อนที่จะทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาด้วยความกระวนกระวาย ใน ศีรษะของผมตอนนี้มีคำถามที่แล่นเข้ามาถาโถมเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็น 'ทำไมน้องถึงไปหลงป่ากับมัน' 'แล้วน้องไปหลงป่ากับมันได้ยังไง'"มึงใจเย็นเย็นนะไอ้แทน ตอนนี้สิ่งที่มึงต้องทำคือตั้งสติ ถึงมึงกระวนกระวายร้อนรุ่มแบบนี้ก็
โปรดอย่ากลับมา 18
"คือมันเป็นความคิดของเอิงเอยน่ะ ที่ให้พวกเราทั้ง 4 คนแยกกันไปเป็นคู่คู่ เพื่อที่จะได้หาธงได้อย่างรวดเร็วขึ้นกว่าเดิม" นีน่าตอบกลับมา"คราวแรกฉันก็จะให้ยัยนีน่ามันไปกับคิมหันต์นะ แต่เอิงเอยนั่นน่ะสิไม่ยอม เสนอตัวอยากจะจับคู่ไปหาธงกับคิมหันต์ท่าเดียวเลย ทำเหมือนกับว่าเป็นหมาหวงก้างเสียอย่างนั้น แต่อย่างว่าแหละ เนอะคนมันเคยเคย ก็คงอยากจะไปรื้อฟื้นความหลังกันสองต่อสอง"คำตอบของน้ำทำให้ไอเดียร์และเพียงฟ้าอดไม่ติด แต่ทว่าไอเดียร์เร็วกว่า จึงฟาดฝ่ามือบอบบางลงบนแก้มของหล่อนอย่างเต็มแรง จนทำให้ศีรษะหันไปในทิศทางเดียวกับการลงน้ำหนักมือเพี๊ยะ!!!"ไอเดียร์!!!" คีย์ ซัน และมังกรพูดขึ้นพร้อมพร้อมกันด้วยความตกใจ แล้วรีบเดินเข้าไปยังสถานที่เกิดเหตุทันที"ตอแหล! เพื่อนกูไม่มีความคิดต่ำต่ำแบบนั้นหรอก แต่ถ้าเป็นกูก็ว่าไปอย่างนึงนะ วันดีคืนดีอาจจะอยากลองนอกสถานที่กับผัวก็ได้" ไอเดียร์พูด"อีไอเดียร์!!" น้ำเปล่งเสียงกรี๊ดกร๊าดออกมา ราวกลับมาโดนน้ำร้อนลวก พร้อมกับกระทืบเท้ารัวรัวด้วยความไม่พอใจ โชคดีที่สายฝนโหมกระหน่ำลงมาหนักพอสมควรจึงสามารถกลบเกลื่อนเสียงหวีดร้องของน้ำได้โดยไม่เป็นจุดสนใจของอาจารย์ท่านอื
โปรดอย่ากลับมา 17
(EARNG EOEY TALK)"แต่เมื่อก่อนตอนที่เรายังคบกันอยู่ มึงก็น่าจะรู้ดีว่ามันโคตรมีความสุข ไม่มีช่วงเวลาไหนเลยที่กูรู้สึกเสียดายหลังจากที่เราตอบตกลงเป็นแฟนกัน" คิมหันต์เปล่งเสียงพูดออกมาพร้อมกับจ้องดวงหน้างดงามของฉันตาไม่กระพริบ"รู้""นั่นไง เห็นหรือเปล่าว่ามึงก็คิดเหมือนกู ว่าเมื่อก่อนตอนที่เรายังคบกันอยู่มันโคตรมีความสุขเลย แล้วมึงไม่อยากกลับไปมีความสุขแบบนั้นกับกูอีกหรือไง?" คิมหันต์จ้องหน้าฉันอย่างมีความหวัง พร้อมกับจับฝ่ามือบอบบางของฉันเลื่อนขึ้นไปเสมอแผงอกแกร่งกำยำ"คิมหันต์ หนังสือเล่มนี้เล่มที่เราเคยขีดเขียนแต่งแต้มความทรงจำทั้งสุขและทุกข์ต่างต่างนานา ด้วยสองมือและสองใจของสองเรา ทำให้กระดาษที่มันเคยขาวสะอาดมีเรื่องราวบันทึกลงไป แต่ขอโทษว่ะหนังสือเล่มนั้นมันดันจบลงไปแล้ว จบได้ไม่ดี และที่สำคัญกูก็มีหนังสือเล่มใหม่ที่มันดีกว่าเล่มเก่าเเล้วด้วย ถึงแม้ว่าเนื้อเรื่องมันจะไม่ได้หวือหวา แต่อ่านแล้วออกแนวฟีลกู๊ด สบายใจดีนะ"ฉันพูดพร้อมกับดึงฝ่ามือบอบบางของตนเองกลับมา สิ่งที่ออกมาจากริมฝีปากของฉันทั้งหมดทั้งมวลนี้ล้วนเกิดจากความรู้สึกภายในจริงจริง"เเล้วมันจะไปยากอะไรล่ะ ก็แค่ฉีกตอนเก่าต
โปรดอย่ากลับมา 16
ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีที่แล้วตอนนั้นเราทั้งสองคนอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/3 ณ โรงเรียนมัธยมชื่อดังแห่งหนึ่ง เอิงเอยและเพื่อนเพื่อนอีก 2 คนนั่นก็คือไอเดียร์และเพียงฟ้า ได้ย้ายมาจากที่อื่นในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพราะคดีตบปากอาจารย์สอนวิชาเคมีครั้งแรกผมก็ไม่ได้ประทับใจอะไรในตัวเธอมากมาย เพียงแต่เห็นว่าเอิงเอยเป็นคนเรียบร้อย คงจะว่านอนสอนง่ายน่าดู ไม่เรื่องมาก ไม่จุกจิก ตามประสาทัศนคติของผู้ชายเจ้าชู้และเห็นแก่ได้ของผมในสมัยนั้นแต่เพราะความใกล้ชิด สนิทสนม จนได้ก่อตัวเป็นความรักเกิดขึ้นระหว่างสองเรา มารู้ตัวอีกทีเมื่อตอนที่หากวันไหนไม่ได้เห็นดวงหน้าหวานหวานของเอิงเอย ก็คงเจอรู้สึกเหมือนขาดหายบางสิ่งบางอย่างไป-คอนโด pinky-เราทั้งสองคนตัดสินใจนำเงินที่เคยฝากเก็บออมไว้ในสมุดบัญชีธนาคารซื้อคอนโดเล็กเล็กอยู่ด้วยกัน โดยที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใดณ ตอนนี้เป็นเวลาเช้าตรู่ คิมหันต์ยังคงนอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ด้วยสภาพอิดโรย รู้สึกเพลียเพราะเมื่อคืนกว่าเขาจะกลับจากเที่ยวผับออกท่องยามราตรี ก็เกือบรุ่งสาง"คิมหันต์ ตื่นได้แล้ว คิม!" เอิงเอยใช้ฝ่ามือบอบบ
โปรดอย่ากลับมา 15
"โอ๊ย! ฉันปวดฉี่น่ะ พวกเธอสองคนช่วยไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย แล้วค่อยเดินกลับมานั่งรอคิมหันต์ที่ตรงนี้ก็ได้..ใช้เวลาไม่นานหรอก" น้ำพูดขึ้น แล้วหันหน้ามาส่งสายตาเว้าวอนแก่ฉัน"ในป่าแบบนี้ไม่มีห้องน้ำหรอกนะ? ถ้าเธอปวดฉี่ก็คงจะต้องอั้น ละรอไปให้ถึงจุดหมายปลายทางก่อน หรือไม่ก็เดินกลับไปยังจุดเริ่มต้น" ฉันตอบน้ำกลับไป"ฉันปวดจนทนไม่ไหวแล้วอ่ะ ฉันไม่อยากฉี่ราดใส่ผ้าหรอกนะ เธอช่วยไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิเอิงเอย ไปกันหลายคนอบอุ่นดี และที่สำคัญอาจารย์บอกว่าเราไม่ควรแยกหรือปลีกตัวปล่อยให้เพื่อนอยู่คนเดียวนะ" น้ำพูดพร้อมกับเดินเข้ามาจับแขนของฉันให้ลุกขึ้น"นั่นสิเอิงเอย เดี๋ยวพายัยน้ำไปฉี่หลังพุ่มไม้ฝั่งนู้นก็ได้ปลอดคนดี" นีน่าเอ่ยพูดขึ้นอีกคน"งั้นก็ได้ รีบไปรีบฉี่ก็แล้วกัน ประเดี๋ยวถ้าคิมหันต์กลับมาแล้วไม่เจอใครจะแย่" พูดจบพวกเราทั้งสามคนก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากขอนไม้บริเวณนี้ เพื่อพาเพื่อนสาวต่างคณะอย่างน้ำไปทำธุระส่วนตัว"ทำไมต้องเดินมาไกลขนาดนี้ด้วย? ฉันว่าเราก็ผ่านพุ่มไม้พุ่มใหญ่ใหญ่มาหลายพุ่มแล้วนะ" ฉันเแหงนหน้าขึ้นไปถามน้ำ ซึ่งทั้งสองคนที่กำลังเดินขนาบข้างฉันอยู่ตอนนี้ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดกา
قد تعجبك أيضًا
เด็กเสี่ย NC-25
C144.6K وجهات النظرคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.6K وجهات النظرเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก243.5K وجهات النظرนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย69.0K وجهات النظرสาวน้อยร้อนรุ่ม NC25
กามาสุตรา108 وجهات النظرยัยป้ารักนะครับผม
นิชา อลีนา198 وجهات النظرคุณหมอณภัทร
นรมน109 وجهات النظرทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy87 وجهات النظر
