LOGINShare
2
publish date:
2026-07-20 11:22:24"พี่แทน" ฉันเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงระรื่นพร้อมกับฉีกยิ้มหวานให้แก่เขา ฉันหลงรักผู้ชายคนตรงหน้า เพราะความเสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ก็ยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
"ยุ่งอยู่หรือเปล่าคะ พี่มารบกวนเราหรือเปล่า" พี่แทนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับเอื้อมมือขึ้นมาขยี้ผมของฉันเบาเบา "เอิงอยู่กับไอเดียร์แล้วก็เพียงฟ้าค่ะ" ฉันหันหน้ากลับเข้าไปในห้อง คล้ายกับเป็นเชิงบอกนัยน์นัยน์ว่ามีเพื่อนทั้งสองคนอยู่ด้านใน "พี่ซื้อชานมสดไข่มุกร้านที่เราชอบมากฝากค่ะ" พี่แทนพูดพร้อมกับชูถุงที่ใส่แก้วชานมสดไข่มุกส่งให้กับฉัน "ขอบคุณค่ะ" ฉันพนมมือไหว้ขอบคุณพี่แทนอย่างนบน้อมแฝงความทะเล้นซ่อนไว้อยู่ลึกลึก พี่แทนตามจีบฉันตั้งแต่ขึ้นมหาวิทยาลัย ปี 1 ใหม่ใหม โดยการซื้อชานมสดไข่มุกมาให้ทุกตอนเที่ยงและตอนนี้ก็ยังทำอยู่เช่นเดิม..นี่คือความประทับใจแรกของฉันในตัวเขา "พี่กลับก่อนนะคะ เดี๋ยวถึงบ้านจะโทรมารายงาน" เมื่อได้ยินประโยคนี้ทำเอาฉันหน้าหงอยทันทีเลย "ไม่เข้าไปด้านในก่อนหรอคะ" ฉันพูดพร้อมกับทำตาแป๋ว กระพริบเปิด-ปิดถี่ถี่จนทำให้คนตรงหน้าจำต้องยอมใจอ่อนจนได้ "ก็ได้ค่ะ แต่อยู่ได้แป๊บนึงนะ" ฉันกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ก่อนที่จะควงแขนแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของพี่แทนเข้าไปด้านในห้อง "หู้ยย อิจฉาจังเลยง๊า ซื้อชานมไข่มุกมาให้ตั้งแต่เริ่มจีบ ยัน เป็นแฟนกันก็ยังซื้อมาให้" เพียงฟ้าพูดแซวจนทำให้คนด้านข้างฉันหน้าแดงผ่าวไปเลยทีเดียว "ช่วยไม่ได้ก็แต้มบุญกูมันสูง เหอะ" ฉันยักไหล่ตอบกลับไปอย่างผู้ชนะ แล้วหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาแต่ทว่าพี่แทนยังยืนทื่อตัวแข็งอยู่อีกเป็นเพราะเก้อเขินจนทำอันใดไม่ถูก "พี่แทนคะ นั่งสิคะ" ฉันใช้มือทุบบนโซฟาเบาๆ เป็นเชิงบอกให้เขานั่ง และพี่แทนก็หย่อนก้นลงนั่งข้างๆฉัน "พี่แทนแนะนำเพื่อนพี่ให้ฉันสักคนจะได้มั้ยคะ" ไอเดียร์พูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานหวานโปรยเสน่ห์ให้พวกเราทั้งสามคน "คงจะต้องแนะนำกูแล้วแหละ" จู่จู่ก็มีเสียงของผู้ชายดังขึ้นมาจากทางบานประตูห้อง ฉัน พี่แทน เพียงฟ้า และไอเดียร์หันหน้าไปมองบุคคลที่เดินเข้ามาเป็นตาเดียวกัน 'เชี้ย! ลืมล๊อคประตู' ฉันคิดในใจ "ไอ้มังกร!" ฉันและเพียงฟ้าเอ่ยออกมาพร้อมพร้อมกันด้วยความประหลาดใจและตกใจในเวลาเดียวกัน ที่วันนี้มันมาเยือนถึงคอนโดของฉันได้ "อ้าว! มาเหนื่อยเหนื่อย ทานน้ำมั้ยคะ" เมื่อคนที่เปิดประตูเข้ามา คือ มังกร แฟนหนุ่มของตน ไอเดียร์ถึงกับหน้าเหวอแล้วส่งยิ้มเจื่อนเจื่อนออกมา "กลับบ้าน" มังกรไม่พูดจาให้มากความ เดินเข้ามาลากตัวไอเดียร์กลับออกไปจากห้องทันที "อร่อยมั้ยคะ" พี่แทนหันมาจ้องหน้าฉันพลางเอ่ยคำถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ จนทำให้คนฟังอิจฉาตาร้อนกันเลยทีเดียว "อร่อยมากเลยค่ะ" ฉันส่งยิ้มหวานให้กับพี่แทนพร้อมกับซบลงไปบนบ่าแกร่งของเขาซึ่งผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนักพอสมควร "แหวะ! สงสารคนโสดบ้างนะคะ ในห้องนี้ไม่ได้มีแค่พวกมึงสองคนนะย่ะ!" เพียงฟ้ากรอกตา มองบนด้วยความสะอิดสะเอียนชวนคลื่นไส้ "แพ้ท้องเหรอจ๊ะ" ฉันพูดจาด้วยน้ำเสียงหยอกล้อตามประสาเพื่อนสนิทที่มักจะแซวเล่นกันแบบนี้อยู่เป็นประจำ "บ้าบอ กูไม่มีผัวสักหน่อย ท้องกับแตงกวา เหรอคะอีแม่ดาวมหาวิทยาลัย เฮ้อ!ไปดีกว่า ไม่อยากอยู่เป็น กว้าง! ขวาง! คอ!" เพียงฟ้าพูดเน้นย้ำประโยคหลังทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ ก่อนที่จะหยิบกระเป๋าแบรนด์หรูขึ้นมาสะพาย แล้วสะบัดก้นเดินนวยนาดออกไปจากห้องทันที "ดูสิไปแกล้งเพื่อน" พี่แทนเลื่อนฝามือหยาบกร้านขึ้นมาลูบศรีษะทุยของฉันเบาเบาอีกรอบ "หยอกเอง พี่แทนคะเอิงหิวมากเลย เราลงไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตมาทำอาหารกันดีมั้ยคะ" ฉันแหงนหน้าขึ้นไปถามแฟนหนุ่มด้วยสายตาออดอ้อน ก่อนที่เราสองคนจะเดินลงไปจากคอนโดพร้อมพร้อมกัน -ซุปเปอร์มาร์เก็ต🥦🍞🛒- "พี่ลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ในรถ" พี่แทนใช้ฝ่ามือลูบคลำหากระเป๋าสตางค์ของตนเองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วแหงนหน้าขึ้นมาพูดบอกฉันพร้อมกับส่งยิ้มเจื่อนเจื่อน "ไม่เป็นไรค่ะพี่แทน เดี๋ยวเอิงจ่ายเอง" ฉันบอกเขากลับไป "พี่กลับไปเอาดีกว่านะคะ พี่ว่าจะแวะซื้อของอย่างอื่นด้วย เอิงเข้าไปเลือกซื้อของใส่รถเข็นก่อนได้เลย" พี่แทนเอ่ยบอกฉัน แต่ทว่าฉันยังไม่ทันได้โต้ตอบอะไร เขาก็วิ่งแจ้นออกไปเสียแล้ว "คนดีเสียจริง" ฉันกรอกตามองบนด้วยความประชดประชัน แล้วเดินเข้าไปเลือกของด้านในตามล็อคต่างต่างที่ถูกจัดวางเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ "จะซื้ออะไรเข้าครัวดีนะ" ฉันพึมพำอยู่ในลำคอเอ่ยถามตัวเอง พลางก็เลื่อนรถเข็นดูของในโซนอาหารแห้ง "มาม่าก็แล้วกัน" ฉันพูดพร้อมกับหยิบมาม่าห่อใหญ่ใส่ลงไปในรถเข็น แล้วสาวเท้าเดินต่อไปเรื่อยเรื่อยจนถึงโซนของกินเล่น "อยู่ไหนนะ" ฉันบ่นพึมพำในลำคอ ของสิ่งที่ฉันหมายถึงนั่นก็คือ 'สาหร่ายอบกรอบ' ซึ่งมันเป็นของที่ฉันโปรดปรานเป็นอย่างมาก ในหมวดขนมทั้งหลาย "นั่น!" สายตากลมอันเฉียบแหลมเหลือบไปเห็นกล่องสาหร่ายอบกรอบที่มีอยู่เพียงแค่กล่องเดียว ฉันจึงรีบเข็นรถไปยังตรงนั้นทันที แต่จู่จู่ในขณะที่ฉันกำลังจะก้มลงหยิบ กลับมีมือดีโฉบฉวยเอาไปเสียก่อน "นี่นาย! ไม่เห็นหรอว่าฉันกำลังจะยะ_" ฉันเอ่ยพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าของเขามันกลับทำให้ฉันต้องตะลึง เพราะภาพของผู้ชายที่ปรากฏเข้ามาในดวงตาของฉัน เป็นบุคคลที่คุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี "สบายดีมั้ย" คิมหันต์ อดีตคนรักเด่าของฉันเอ่ยถามขึ้น แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่ตอบและรีบเข็นรถออกมาจากตรงนั้น "ไม่คิดจะทักทายผัวเก่าหน่อยหรอ เอิงเอย" คิมหันต์พูดพร้อมกับเหยียดยิ้มมุมปาก พร้อมกับเดินมาขวางหน้ารถเข็นของฉัน "ฉันจำเป็นจะต้องทักทายผู้ชายอย่างนายด้วยหรอ?" ฉันเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ไม่ได้เจอกันแค่ 2 ปี ปากจัดขึ้นเยอะเลยนะเอิงเอย" คิมหันต์กระตุกยิ้มริมฝีปาก แล้วส่งสายตาเจ้าเล่ห์มองเรือนร่างของฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า "หลีกไป ฉันไม่อยากมาเสียเวลากับนาย" "แหม แค่ยืนคุยกับผัวสักแป๊บจะเป็นอะไรไปจ๊ะเมียจ๋า" คิมหันต์พูดออกมาได้อย่างไร้ยางอายพลางใช้ฝ่ามือหยาบกร้านจับปลายคางมนของฉันเบาเบาแล้วเลื่อนกลับไปสูดดมคล้ายกับคนโรคจิต "ผัวเก่า กรุณาระบุให้ชัดเจนด้วยนะคะ" ฉันกระตุกยิ้มมุมปากและเน้นย้ำคำว่าเก่าไปที่หน้าของเขาแรงแรง "มีผัวใหม่แล้วงั้นหรอ? กูไม่เชื่อหรอกนะว่ามึงจะลืมกูได้" คิมหันต์พูดอย่างมั่นอกมั่นใจ "อย่าหลงตัวเองให้มากได้ปะ และที่สำคัญฉันไม่จำเป็นจะต้องตอบคำถามของนาย ขอตัว!" ฉันพยายามจะปลีกตัวเดินออกมา แต่เขาก็ยังคงจับนั่งรถเข็นของฉันไว้อย่างแน่น "ถ้านายไม่ปล่อยมือออกจากรถเข็นของฉัน ฉันจะตะโกนให้คนมาช่วย" ฉันจ้องหน้าเขาตาเขม้นแต่ทว่ามันไม่ได้ทำให้เขาสะทกสะท้านเลยแต่อย่างใด "มึงกล้าเหรอเอิงเอย" คิมหันต์เลิกคิ้วถามฉัน อย่างท้าทาย "ลองดูมั้ยหละ" ฉันตอบกลับไปด้วยใบหน้าราบนิ่งเจือรอยยิ้มชวนขนลุก ทว่าฉันต้องก้าวขาถอยจนแผ่นหลังชนกับชั้นวางของเพราะคิมหันต์เดินเข้ามาใกล้เรื่อยเรื่อยจนเกือบประชิด "ช่วยด้วยค่ะ!!!" ฉันไม่รอช้ารีบแหกปากตะโกนให้คนมาช่วยทันที "ปล่อยมือออกจากเอิงเอย!" #ใครมาน๊าาา ทายซิๆ🧋
Latest chapter
โปรดอย่ากลับมา 40
"พี่ไม่เคยเห็นน้ำเป็นคนนอกเลยนะคะ เพราะน้ำเป็นผู้หญิงที่พี่รัก" ผมแกะคลายฝ่ามือเล็กของน้ำที่เหนี่ยวรั้งแขนของผมเอาไว้ขึ้นมาจับประคอง"รักแบบน้องสาวจะไปเทียบเท่ากับรักแบบแฟนได้หรอคะ? ยังไงน้ำก็แพ้อยู่ดี ผู้หญิงคนเดียวที่ได้หัวใจของพี่แทนไปครองนั่นก็คือเอิงเอย"น้ำพูดพร้อมกับหลุบตาลงมองต่ำ"พี่ไม่ได้รักน้ำแบบน้องสาว แต่พี่รักน้ำแบบคู่รัก" คำตอบของผมทำให้น้ำรีบแหงนหน้าขึ้นมาจ้องมองอย่างรวดเร็ว"พี่แทนอย่ามาพูดปลอบใจให้น้ำรู้สึกดีเลยค่ะ..แค่นี้นางก็รู้สึกสมเพชตัวเองมากพอแล้ว" น้ำพยายามข่มกลั้นกิริยาอาการความดีอกดีใจเอาไว้ แล้วดึงมือออกจากผมก่อนที่จะเดินไปยืนกอดออกบนริมระเบียงที่ยื่นออกไปด้านนอกห้องพัก"พี่ไม่ได้โกหกน้ำนะคะ ที่พี่พูดออกมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริงจากใจ ล้วนเป็นความสัตย์จริงทั้งนั้น แต่ถ้าน้ำคิดว่าพี่โกหก แล้วพี่จะโกหกไปเพื่ออะไรล่ะคะ" ผมเดินเข้าไปยืนขนาบข้างเรือนร่างอรชรของน้ำ"รักน้ำ แต่ทำไมไปคบกับอีกคนล่ะ หรือเห็นว่าน้ำโง่มากใช่มั้ยคะ " น้ำเปล่งน้ำเสียงหวานพูดออกมาอย่างเจ้าแง่เจ้างอน"พี่มีความจำเป็นบางอย่างที่จะต้องคบกับเอิงเอยและส่วนหนึ่งก็เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ ซึ่งความ
โปรดอย่ากลับมา 39
(TANTAI TALK)@ห้องพักตอนนี้ผมเดินมาหยุดยังหน้าห้องพักซึ่งน้ำพักอาศัยอยู่ ก่อนที่จะเลื่อนแขนแกร่งยกขึ้นแล้วใช้ฝ่ามือกุมกำปั้นเคาะลงบนบานประตูสองถึงสามครั้งเพื่อเป็นสัญญาณเรียกคนด้านในห้องก๊อกๆ!🚪"น้ำนี่พี่เองนะ แทนไท" ผมแนบดวงหน้าเข้าไปประชิดบานประตูแล้วเอ่ยบอกคนด้านในให้ได้ทราบภายในเวลาไม่กี่วินาทีบุคคลด้านในก็เปิดบานประตูออกมา เผยให้เห็นเรือนร่างอรชรของน้ำ ซึ่งบนดวงหน้าของหล่อนมีแต่รอยนิ้วมือ และตามเนื้อตัวแดงแจ๋คล้ายกับโดนน้ำร้อนลวก"พี่เทน" น้ำรีบวิ่งเข้ามาโอบกอดผม"พี่มีเรื่องจะคุยกับน้ำ ขอเข้าไปหน่อยนะครับ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่มิได้โอบกอดกลับไป ก่อนที่เราทั้งสองคนจะเดินเข้าไปในห้องพักได้อย่างง่ายดาย.."ใครเหรอ?" มีผู้หญิงอีกหนึ่งคนนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนฟูกเตียง ทันใดที่เห็นเราสองคนเดินเข้ามาพร้อมกันหล่อนคนนั้นก็รีบกระเด้งลุกขึ้นนั่งพรวดพราด"เธอออกไปก่อนได้มั้ยนีน่า คือฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพี่แทนน่ะ" น้ำเดินเข้าไปกระซิบกระซาบบอกแก่ผู้หญิงคนนั้น ถ้าเดาไม่ผิดหล่อนก็คงจะเป็นเพื่อนสนิทของน้ำที่สมรู้ร่วมคิดกันหลอกเอิงเอยเข้าไปในป่าอย่างแน่นอน"ไม่เป็นไรหรอกครับ น้อ
โปรดอย่ากลับมา 38
ตัดไปทางฝั่งของแทนไท(TANTAI TALK)ตอนนี้พวกเราทั้งสามคนกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาขนาดใหญ่หน้าโทรทัศน์ในบ้านพักของผม..ซึ่งกำลังปรึกษาหารือถึงเรื่องราวของไอ้คิมหันต์"ดีเหมือนกัน จะได้ไปเคลียร์ให้จบจบ" ไอ้ก้องเอ่ยพูดขึ้น"กูไม่มีวันยอมให้มันมาแย่งผู้หญิงของกูหรอกนะ! กูตามจีบของกูมาเป็นปีปี ส่วนมันแม่ง! ทิ้งของที่มีค่าแล้วไปคว้าก้อนกรวดอย่างผู้หญิงคนอื่นมาเชิดหน้าชูตาเป็นแฟนแทน พอมาวันนี้วันที่เอิงเอยทำใจได้ วันที่น้องเริ่มต้นรักครั้งใหม่กับกูไปแล้ว มันก็ควรจะสำเหนียกตัวว่า มันไม่มีสิทธิตรงนั้นอีกต่อไปแล้วปะ!" ผมพูดอย่างใส่อารมณ์! "ตอนมันพูดว่า มันเคยเห็นของเอิงเอยทุกซอกทุกมุมแล้ว กูนี่อยากเอาก้อนหินยัดปากแล้วใช้สว่านเจาะฟันให้พรุนแม่ง!" ฝ่ามือหนาฟาดลงไปบนเนินเนื้อแกร่งช่วงหน้าขาอย่างแรงด้วยความหมั่นไส้ "งั้นก็รีบไปกันเถอะ" หลังจากนั้นพวกผมสามคนก็เดินไปตามรายงานของพนักงานซึ่งส่งข้อความตอบกลับมาว่าไอ้คิมหันต์ยืนอยู่บริเวณชายหาดแถวโซน b ตรงข้ามกับบริเวณที่เอิงเอยเล่นน้ำอยู่"นั่นไง ไอ้คิมหันต์มันอยู่กับเพื่อนสนิทมัน คนนี้รู้สึกจะชื่อว่าไอ้คีย์ นักศึกษาแพทย์ปี 2 คณะเดียวกับเรา กูไปสืบมา
โปรดอย่ากลับมา 37
"ที่เงียบเนี่ย เพราะกำลังคิดคำตอบหรือคิดถึงภาพของกิจกรรมเมื่อคืนล่ะ?" พี่เบนซ์เอ่ยถามอย่างรู้ทันเพราะหล่อนก็ค่อนข้างจะมีประสบการณ์ด้านนี้อยู่ไม่น้อยเหมือนกัน".....""ว่าไง กูก็อยากรู้เหมือนกันว่าที่เราเห็นภายนอก นิ่มนิ่ม เข้าข่ายเด็กเนิร์ดหน่อย พออยู่บนเตียงลีลาจะเราร้อนสักแค่ไหนกันเชียว" เพียงฟ้าจ้องหน้าฉันเพื่อรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ"ก็ไม่เลวนี่.." ฉันตอบอ้อมอ้อมกลับไป เพื่อเลี่ยงที่จะใช้คำพูดอย่างโจ่งแจ้งเกรงว่าคงไม่เหมาะสมสักเท่าไหร่"งั้นก็แสดงว่าแซ่บ แล้ว...." เพียงฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงลากยาวก่อนที่จะหยุดชะงักพร้อมกับหันมาจ้องหน้าฉัน "กี่ชั่วโมงได้""เวลาที่นอนเอาเนี่ยกูจะมานั่งดูนาฬิกาอยู่ป่ะ ว่าได้กันไปกี่ชั่วโมงแล้ว ถามแปลกแปลกนะมึงเนี่ย งั้นกูถามมึงอ่ะอีเพียงฟ้าเวลาที่มึงเอากับเด็กในสต๊อกมึงมึงได้มาจับเวลาอยู่หรือเปล่าว่าผ่านไปกี่นาทีแล้ว" ฉันหันหน้าไปทางเพียงฟ้า"ไม่" หล่อนใส่ศีรษะกลับมา"แล้วมึงล่ะอีไอ เวลาที่มึงเอากับไอ้มังกร มึงได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูเวลาทุกชั่วโมงหรือเปล่า?" คราวนี้ฉันถามไอเดียร์กลับไปบ้าง"ก็มีดูบ้างนะ...แอบชำเลืองขึ้นไปเห็นเวลาตอนที่เอาโทรศั
โปรดอย่ากลับมา 36
"มึงจะไปแคร์อะไรวะ สำหรับปลายทาง สำหรับเรื่องที่มันยังมาไม่ถึงว่ามันจะเป็นอย่างไร จะสมหวังหรือจะผิดหวังรึเปล่า แต่สิ่งสำคัญนั่นก็คือระหว่างทาง ว่าคนสองคนเนี่ยได้มีความสุขด้วยกัน ได้เต็มที่ไปกับมัน ได้สร้างความทรงจำดีดี แม้ว่าอนาคตข้างหน้าความสัมพันธ์จะต้องลดหลั่นลงไปเหลือเพียงแค่คำว่าคนรู้จัก แต่ทุกครั้งที่เรานึกถึงมันก็ทำให้เราอดยิ้มไม่ได้ อย่างน้อยน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยได้รู้จักกับความรัก แค่นี้ก็คุ้มแล้วไม่ใช่หรอวะ?"คำตอบของเพียงฟ้า..ไม่มีประโยคไหนเลยที่ฉันจะติแล้วเอ่ยค้านขึ้นมา...มันก็เป็นอย่างที่หล่อนว่าทุกประการสิ่งที่สำคัญที่สุดคือช่วงเวลา ช่วงความทรงจำดีดีระหว่างทางที่เราได้ใช้มันด้วยกัน ลองเสี่ยงอีกสักครั้งจะเป็นไรไป? อาจจะไม่ได้แย่อย่างที่ฉันคิดก็ได้"ขอบคุณพวกมึงมากเลยนะที่เตือนสติกู กูก็แค่กลัว..""อย่ากังวลไปเลยมึง อะไรมันผ่านไปแล้ว จงเก็บเอาไว้เป็นบทเรียนเตือนใจก็พอ แต่อย่าได้เอามาใช้กับคนปัจจุบันเพราะอย่างที่กูบอกมึงตั้งแต่ตอนแรกนั่นแหละ สันดานของคนเรามันไม่เหมือนกัน" แล้วเราทั้งสามคนเพื่อนสนิทก็โอบกอดกัน"ได้คำตอบหรือยังคะ?" ทันใดที่เราทั้งสามคนเดินไปถึงบริเวณด้านหน้า
โปรดอย่ากลับมา 35
"งั้นเดี๋ยวเอิงนั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ พี่จะไปสั่งให้พนักงานเอาไอศกรีมมะพร้าวอ่อนมาเสิร์ฟ รับรองได้เลยว่าหอมหวาน ละมุนสุดสุด" พี่แทนคลายอ้อมกอดออกจากฉัน ก่อนที่ฉันจะก้าวขาย่างเหยียบลงบนหาดทรายแล้วยืนขึ้นด้วยความสูงเต็มที่.."ค่ะ" หันหน้ากลับไปตอบ "รอแป๊บนึงนะคะ" พี่แทนพูดจบก็สาวเท้าเดินออกไปและมุ่งหน้าสู่ตัวอาคารของรีสอร์ททันที ส่วนฉันก็หย่อนก้นลงนั่งบนเปลตาข่ายพร้อมกับไกวขาไปมาอย่างสบายใจ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าดันไปตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่...แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มบนดวงหน้าของเขา หัวใจดวงน้อยที่หน้าอกข้างซ้ายก็ไหวกระเพื่อม..พองโตขยายใหญ่ขึ้นราวกับได้ปุ๋ยเร่งชั้นดีเลยทีเดียวฟอด!!"นั่งใจลอยอะไรอยู่คนเดียวหรอคะ?" อีกชั่วครู่ พี่แทนก็เดินกลับเข้ามาแล้วแอบขโมยหอมแก้มฉันจากทางด้านหลัง"เปล่าค่ะ""นี่ค่ะไอศกรีมมะพร้าวอ่อน รสชาติดีแน่นอนะพี่เอาหัวใจดวงนี้รับประกัน" พี่แทนหย่อนก้นลงนั่งบนขอนไม้ พร้อมกับส่งยื่นไอศครีมมะพร้าวอ่อนอีกลูกหนึ่งให้แก่ฉัน"ขอบคุณค่ะ" ฉันรับไอศกรีมมะพร้าวอ่อนจากพี่แทน แล้วก้าวขาลงจากเปลตาข่ายไปนั่งขนาบข้างเขาบนขอนไม้เช่นเดียวกัน"อร่อยมั้ยคะ?""อร
You May Also Like
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย71.7K viewsท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง79.8K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด321.7K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn92.6K viewsคืนอันเร่าร้อนในอ้อมกอดของน้าเขยโรมัน
เลีย โคลลาร์กา ซิโยซา101 viewsLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa596 viewsเสือสินลาย Tiger give up
Bambookei90 viewsบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก80 views
