ตอนที่ 2 : รักมาตั้งนาน(2/3)

เสียงกระป๋องเบียร์เย็นเฉียบชนกันดังสนั่นกลางห้องนั่งเล่น สี่หนุ่มล้อมวงนั่งอยู่บนพื้นพรมอย่างหมดสภาพหลังจากผ่านงานกรรมกรจัดห้องมาอย่างหนักหน่วง พอดื่มน้ำเก๊กฮวยมีฟองเข้าไปได้เพียงไม่กี่กระป๋อง ความกวนเบื้องล่างสไตล์เพื่อนสนิทก็ทำงานทันที น็อตวางกระป๋องเบียร์ลงกระแทกโต๊ะ พลางหันขวับไปจ้องหน้าโยธาที่นั่งหน้านิ่งกระดกเบียร์อยู่ฝั่งตรงข้าม

"เอาละไอ้โย... หมดเวลาโหมดคนดีศรีสยามแล้วครับเพื่อน" น็อตเปิดฉากคนแรกด้วยสายตาจับผิดสุดขีด

"เออ! มึงสารภาพมาซะดี ๆ เลยนะไอ้เฮดว้ากหน้ายักษ์" มิกซ์รีบรับช่วงต่อทันที พลางทำท่ากอดอกล้อเลียน

"ชานมพ่นไฟหน้าระเบียงคืออะไร? แล้วไอ้คำว่า 'คะขา' กับคำว่า 'เด็กดี' ในลิฟต์กับเมื่อกี้กูหูฝาดใช่ไหม! ไอ้โยคนโหดที่ว้ากปีหนึ่งจนน้ำตาเล็ดหายไปไหนวะ โดนผีบ้าตัวไหนสิง พูดคะขาหวานเชื่อมเชียว... มึงแอบชอบน้องไอ้เสเกลใช่ไหม!"

สเกลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ทำเพียงแค่หัวเราะหึหึในลำคออย่างรู้ทันพลางส่งสายตารอดูว่าไอ้เสือร้ายมันจะแถยังไงต่อ ในขณะที่โยธายังคงรักษาความนิ่งได้อย่างน่าหมั่นไส้ ใบหน้าหล่อเหลาไร้ความรู้สึกคล้ายไม่สะทกสะท้านกับเสียงนกเสียงกาของเพื่อน ๆ เขากระดกเบียร์เข้าปากอึกสุดท้ายจนหมดกระป๋อง ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะ นัยน์ตาคมกริบตวัดมองเพื่อนสนิททั้งสองคนด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทว่าหนักแน่นและชัดเจน

"เออ กูชอบ..." โยธาพูดสวนขึ้นมากลางวงเหล้าดื้อ ๆ น้ำเสียงนิ่งสนิทแต่ทรงพลัง "ชอบมาตั้งนานแล้วด้วย... เพราะฉะนั้นพวกมึงห้ามยุ่ง ห้ามจีบ ไม่งั้นกูเตะขาคู่แน่"

"..."

เงียบกริบ... ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบทันควัน น็อตกับมิกซ์ถึงกับอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่านกับความยอมรับตรง ๆ แบบไม่มีกั๊ก ไม่มีฟอร์ม ของเพื่อนสนิทที่ปกติปากแข็งยิ่งกว่าหินผา

"เชรดดดด ยอมรับแบบไม่ปฏิเสธซะด้วยโว้ย" น็อตเอ่ยอุทานลั่นขึ้นมาหลังจากตั้งสติได้เป็นคนแรก มือไม้สั่นจนเกือบทำกระป๋องเบียร์ร่วง 

"กูแค่นึกว่าจะได้เห็นคนปากแข็งแถสีข้างถลอก ที่ไหนได้... แม่งยืดอกยอมรับหน้าตาเฉยเลยว่ะไอ้มิกซ์!"

"เออ! ชัดเจนจนกูไปไม่เป็นเลยเนี่ย" มิกซ์หันไปพยักหน้าเห็นด้วยอย่างไว ก่อนจะตวัดสายตาขวับไปหาเจ้าของห้องที่นั่งไขว่ห้างกระดกเบียร์สบายใจเฉิบอยู่ 

"อ้าวเฮ้ยไอ้เสเกล! แล้วมึงว่าไงวะ? น้องสาวแท้ ๆ ของมึงเลยนะเว้ย มึงยอมให้ไอ้หน้าโหด สายมึนอย่างไอ้โยมันคาบไปแดกง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอวะ!"

น็อตกับมิกซ์จ้องหน้าสเกลตาเป็นประกายระยิบระยับอย่างรอคอยความหวังลึก ๆ ในใจ... หวังว่าไอ้พี่ชายขี้หวงคนนี้จะลุกขึ้นมากระชากคอเสื้อเพื่อน หรืออย่างน้อยก็เอ่ยปากสั่งห้ามเด็ดขาดประเภทว่า 'มึงห้ามจีบน้องสาวกู!' หรือ 'ข้ามศพกูไปก่อนเถอะไอ้โย' อะไรทำนองนั้น เพื่อความสะใจของคนดูอย่างพวกเขาสองคน

แต่... ความหวังนั้นก็พังทลายลงในพริบตา

"หึหึ..."

เสียงหัวเราะสองทีในลำคอเบา ๆ หลุดออกมาจากปากของสเกล พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก พี่ชายแท้ ๆ วางกระป๋องเบียร์ลงแล้วไกวหัวไปมา ก่อนจะเอ่ยประโยคช็อตฟีลกลางอากาศที่ทำให้น็อตและมิกซ์ถึงกับหงายเงิบทันที

"กูก็ไม่ว่าไง... มันรักของมันมาตั้งนาน เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก จะให้กูว่าไงได้ละ" สเกลไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ พลางเอื้อมมือไปหยิบถั่วทอดเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ

"อีกอย่าง ถ้ากูห้ามมีหวังห้องนี้คงพังเละแน่ กูยังรักชีวิตและทรัพย์สินกูอยู่ครับเพื่อน"

"อ้าว! นี่มึงมันไอ้พี่ชายเฮ็งซวยนี่หว่า!" น็อตโวยวายลั่นห้อง พลางทำท่าเอามือกุมขมับ

"นี่มึงเปิดทางให้ไอ้โยมันง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอวะ มึงไม่หวงน้องมึงหน่อยเหรอ มึงก็รู้ว่าไอ้โยมีสาวติดตรึม มึงไม่กลัวน้องมึงเสียใจไง"