LOGINShare
ตอนที่ 2 : รักมาตั้งนาน(1/3)
publish date:
2026-09-09 11:26:24ติ๊ง!
เสียงสัญญาณเตือนว่าลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงชั้นจุดหมายปลายทางดังขึ้น พร้อมกับบานประตูสแตนเลสที่ค่อย ๆ แยกออกจากกัน ยัยตัวแสบแก้มก้อนไม่ได้รอให้คนตัวโตได้มีโอกาสแก้ตัวหรืออธิบายอะไรต่อ ร่างนุ่มนิ่มรีบมุดตัวหมุนซ้ายหลบออกจากก้านแขนแกร่งที่พาดโอบคอเธออยู่ทันที ก่อนจะก้าวฉับ ๆ เดินนำลิ่วออกจากลิฟต์ตรงไปยังห้องพักห้องใหม่ของตัวเองด้วยรอยยิ้มกริ่มระคนเจ้าเล่ห์ ในที่สุดเธอก็จับจุดพี่โยธาหน้าดุคนนี้ได้แล้ว
"อ้าว ๆ เดินไวเชียวนะครับน้องโมเดล รอพวกพี่ด้วยซิครับ" เสียงมิกซ์ตะโกนแซวแกมหยอกดังไล่หลังมาติด ๆ ตามด้วยร่างสูงใหญ่ของสามหนุ่มวิศวะที่หอบกระเป๋าเดินทางและกล่องพัสดุใบโตตามออกมาในสภาพพะรุงพะรัง โดยมีสเกลเดินขำฟีลพี่ชายสายปล่อยวาง และมีพี่โยธาเดินหน้านิ่งแผ่รังสีอำมหิตใส่เพื่อนที่บังอาจมาพูดจาแซว หยอกล้อใส่ "ยัยแก้มก้อน" ของเขา
แกร๊ก…
โมเดลแตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้องพักกว้างขวางทว่าเต็มไปด้วยกล่องเฟอร์นิเจอร์ที่ยังไม่ได้แกะวางกองสุมกันอยู่ ยัยตัวเล็กหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับสี่หนุ่มวิศวะพลางยกแขนขึ้นกอดอก ดวงตาโตกลมทอประกายระยิบระยับลุ่มลึกอย่างมีแผนการ
"เอาของมาวางตรงนี้เลยค่ะทุกคน" โมเดลชี้นิ้วสั่งเสียงใส ก่อนจะตวัดสายตาเจ้าเล่ห์ไปมองสบตากับคนตัวโตที่สุดในกลุ่มที่เพิ่งวางกล่องหนัก ๆ ลงบนพื้น โยธาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ชะตากรรม
"เมื่อกี้พี่โยบอกเองเลยนะคะ... ว่าอยากให้ทำอะไรบอกมาได้เลย พี่โยทำให้โมเดลได้ทุกอย่าง"
ยัยแก้มก้อนแกล้งทวนประโยคหวานเลี่ยนในลิฟต์ด้วยน้ำเสียงล้อเลียนขำ ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มหวานเคลือบยาพิษจนตาหยิบหยี่ "งั้นรบกวนพี่ ๆ ทั้งสี่คน... ช่วยโมเดลแกะกล่องแล้วก็ประกอบเฟอร์นิเจอร์พวกนี้ให้เสร็จ 'ทั้งหมด' เลยนะคะ ห้ามเบี้ยวด้วยนะ! คริคริ"
"โอ้โฮ! สบายมากครับน้องโมเดล งานถนัดพวกพี่เลย" น็อตกับมิกซ์ตาเป็นประกาย รีบสลัดความเหนื่อยทิ้งแล้วพุ่งตัวเข้าใส่กล่องเฟอร์นิเจอร์ทันที หวังจะโชว์สกิลนายช่างต่อน้องสาวเพื่อน
"ตู้โชว์โมเดลอันนี้เดี๋ยวพี่มิกซ์ประกอบให้เองครับน้องโมเดล รับรองเนี้ยบ"
ทว่ายังไม่ทันที่มิกซ์จะได้ลงมือทำคะแนน ร่างสูงใหญ่ของโยธาก็ก้าวเข้ามาแทรกกลางกระแทกเพื่อนออกอย่างไร้ความปราณี พี่โยหน้านิ่งยื่นมือหนาไปแย่งสว่านไฟฟ้ามาถือไว้เองหน้าตาเฉย พลางปัดมือเพื่อนออกและส่งสายตาคมกริบไล่ส่งเพื่อนให้ไปไกลๆ
"งานใช้ฝีมือพวกนี้กูทำเอง... พวกมึงไปยกเตียงยกตู้เข้าที่เลย"
ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงเศษ...
กรรมกรจำเป็นในห้องพักใหม่ของโมเดลก็สิ้นสุดลงอย่างงดงาม เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกประกอบและจัดวางเข้าที่อย่างเป๊ะปัง โดยเฉพาะตู้โชว์โมเดลที่โยธาลงมือขันน็อตทุกตัวด้วยความประณีตบรรจงจนเสร็จสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ยัยตัวแสบกอดอกมองภาพห้องใหม่ด้วยความพึงพอใจ แอบทึ่งลึก ๆ ในความสามารถของพวกพี่ ๆ ที่เนรมิตห้องโล่ง ๆ ให้พร้อมอยู่ได้ไวขนาดนี้
"ฟู่ว... เสร็จเรียบร้อย! หลังแทบหักเลยกู" น็อตบ่นพลางบิดขี้เกียจไปมา ก่อนจะเนียนขยับเข้าไปใกล้ร่างนุ่มนิ่ม "ห้องเสร็จแล้ว คืนนี้น้องโมเดลไปกินข้าว..."
"เออ ๆ ห้องยัยน้องเสร็จละ พวกมึงย้ายไปห้องกูเหอะ กูซื้อเบียร์มาตุนไว้ละ โมเดลจะได้พักผ่อน"
ยังไม่ทันที่น็อตจะชวนน้องสาวเสร็จ สเกลที่เหลือบเห็นสายตาพิฆาตของโยธาที่แทบจะสับเพื่อนเป็นชิ้น ๆ ก็รีบพูดแทรกตัดบทขึ้นมาทันที พี่ชายแท้ ๆ คว้าคอเสื้อน็อตกับมิกซ์ให้หันหลังกลับชวนย้ายห้องเพื่อความปลอดภัยของชีวิตเพื่อน
"เอ้า! ย้ายก็ย้ายว่ะ วงเหล้าต้อนรับห้องใหม่น้องไอ้เสเกลเริ่ม!" มิกซ์จอมกะล่อนรีบรับลูก ก่อนที่สามหนุ่มจะทยอยเดินนำออกจากห้องไป โยธาที่เดินรั้งท้ายสุดหยุดฝีเท้าลงตรงประตู ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยนิ่งดุกับเพื่อนค่อย ๆ อ่อนแสงลง นัยน์ตาคมทอดมองยัยแก้มก้อนด้วยความเอ็นดูระคนละมุนตา
"พี่ไปดื่มห้องไอ้สเกลก่อนนะคะ เดลเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว อาบน้ำนอนพักผ่อนนะคะเด็กดี"
ปัง!
เสียงประตูห้องปิดลงเบา ๆ ทิ้งให้ยัยตัวแสบยืนหน้าอุ่นซ่าอยู่คนเดียวกับคำว่า 'เด็กดี' ที่ยังดังก้องอยู่ในหู ทว่าตัดภาพมาที่ห้องพักของสเกลซึ่งอยู่ติดกัน บรรยากาศกลับเปลี่ยนจากโหมดสีชมพูพาสเทลกลายเป็นวงเหล้าสุดเถื่อนของแก๊งวิศวะทันควัน
เคร้ง!
Latest chapter
โยธาคลั่งรัก ตอนที่25 : พี่ชะนีขา(3/3)
ปกติยัยตัวแสบของเขาใส่แต่เสื้อยืดนอน หรือไม่ก็ชุดนอนลายการ์ตูนน่ารักสดใส ชวนเอ็นดู อยากรู้จังว่าถ้าเปลี่ยนมาใส่ชุดนอนเซ็กซี่ขยี้ใจพวกนี้ เมียเด็กของเขาจะเซ็กซี่ขนาดไหน ชายหนุ่มกลั้วขำกับความหื่นกระหายของตัวเองที่พุ่งพล่านเพียงแค่เห็นชุดนอนที่เขาซื้อให้เมียเด็กใส่ อดใจแทบจะรอเห็นไม่ไหวเลย หลังจากยัยแก้มก้อนลองชุดเสร็จแล้วก็เดินก้าวออกมาจากห้องลอง โยธาก็จัดการเช็กบิลค่าเสื้อสเวตเตอร์คู่รักรวมถึงชุดนอนเซ็กซี่สองตัวนั้นอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวเมียเด็กของเขาเห็น ชายหนุ่มรับถุงแบรนด์เนมมาถือไว้ด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็ยื่นไปกุมมือเล็กของแฟนสาวเอาไว้แน่นเป้าหมายถัดไปของทั้งคู่คือโซนซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ของห้างสรรพสินค้า โยธาเดินเข็นรถคันใหญ่โดยมียัยตัวแสบเดินเคียงข้างคอยสอดส่องสายตามองหาของโปรดวันนี้เขาตั้งใจว่าจะตุนของกินของใช้เข้าคอนโดไว้ให้เยอะที่สุด เพราะก่อนหน้านี้เมียตัวน้อยของเขาเพิ่งจะบ่นอุบอิบเสียงอ้อนว่าหลังจากนี้ ทั้งหลังเลิกเรียนและวันหยุดคงจะไม่ได้ออกไปไหน เนื่องจากต้องทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับการทำโมเดลที่จะส่งเข้าประกวด ซึ่งตอนนี้ก็ใกล้วันกำหนดส่งเข้ามาทุกท
โยธาคลั่งรัก ตอนที่25 : พี่ชะนีขา(2/3)
พิมพ์ยืนกำหมัดแน่นจนเล็บคมจิกเข้ากับเนื้อตัวเองเพื่อระบายความโกรธจัด ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางราคาแพงบิดเบี้ยวด้วยความโมโหจนแทบดูไม่ได้ สายตาจ้องเขม็งไปยังแผ่นหลังกว้างของโยธาที่โอบประคองยัยเด็กคนที่เธอเกลียดเดินห่างออกไป โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเธอสักนิดความอับอายและเสียงซุบซิบของคนที่เห็นเหตุการณ์รอบข้างยิ่งเป็นตัวจุดชนวนไฟริษยาในอกให้เพลิงไหม้ลุกลาม พิมพ์กัดฟันกรอด ลมหายใจหอบถี่ด้วยความเคียดแค้น"ฉันไม่มีทางยอมแพ้แกหรอกนังเด็กโมเดล!!"ทว่าในระหว่างที่กำลังเดินเกาะกลุ่มกันออกไป เสียงเอ่ยแซวขำ ๆ ของกราฟก็ดังขึ้นมาในวงเพื่อนทันที พลางส่งสายตาวิบวับล้อเลียนยัยเพื่อนตัวเล็กของกลุ่มที่เดินกอดคออยู่กับแฟนหนุ่ม"เก่งมากจ่ะชะนีน้อยศิษย์โยธา!"สิ้นคำพูดแซวของกราฟ กลุ่มเพื่อน ๆ ในแก๊งสวยสวาทกระชากใจก็พากันขำพรืดออกมาทันที ที่ได้ยินฉายาใหม่ของโมเดลที่กวนประสาทแต่โคตรจะจริง เพราะรอบนี้ยัยน้องสู้กลับแบบสะใจ ไม่ยอมให้ใครมารังแกฝ่ายเดียวจริง ๆหลังจากจบมื้อชาบูมื้อใหญ่ โยธาก็พายัยแก้มก้อนของเขาไปเดินเล่นเพื่อย่อยอาหารทันที เพราะวันนี้ยัยตัวแสบของเขาเจริญอาหาร กินไปเยอะมากๆ จนพุงน้อ
โยธาคลั่งรัก ตอนที่25 : พี่ชะนีขา(1/3)
ณ ใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์วันนี้คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์เลิกเรียนเร็วกว่าปกติโมเดล สาวน้อยคนเก่งจึงทักข้อความไปบอกแฟนหนุ่มของเธอว่าจะเดินมารอที่คณะ วันนี้เธออยู่ในชุดกางเกงยีนส์ขายาวทรงสวย แมทช์กับเสื้อกล้ามทับด้วยเสื้อชอปคณะสถาปัตย์ สวมรองเท้าผ้าใบแบรนด์หรูคอมพลีทลุคเท่ปนเซ็กซี่ แต่ยังคงความน่ารักได้อย่างลงตัว ร่างบางเดินสับขาฉับ ๆ นำ 'แก๊งสวยสวาทกระชากใจ' กลุ่มเพื่อนสนิทเยื้องย่างเข้ามาใต้ตึกคณะวิศวะอย่างโดดเด่นจนตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่ม ๆ แถวนั้นแต่ทันใดนั้นเอง... ในจังหวะที่เดินเข้ามาถึงใต้ตึก ร่างระหงของใครบางคนก็จงใจเดินดิ่งเข้ามาชนไหล่โมเดลอย่างจังจนร่างเล็กเซขยับอย่างไม่ทันตั้งตัวตึก!"อุ๊ย! ขอโทษจ่ะไม่เห็น... อ้าว! น้องโมเดล คนสวย คนเก่งแห่งถาปัตย์นี่เอง" พิมพ์หันกลับมาแกล้งทำเสียงสองเอ่ยขอโทษทันที ใบหน้าสวยเคลือบไปด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยจงใจข่มอย่างร้ายกาจ ก่อนจะแสร้งกวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วจีบปากจีบคอถาม "มาทำไมที่คณะวิศวะหรอจ๊ะ?"กราฟที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดถึงกับเลือดขึ้นหน้า ยัยรุ่นพี่คนนี้จงใจเดินมาชนเพื่อนรักของเธอแบบหน้าตาเฉยแล้วยังจะมาทำลอยหน้าลอยตาใส่อีก
โยธาคลั่งรัก ตอนที่24 : รางวัลชิ้นใหญ่ NC18++(3/3)
โมเดลสะดุ้งเฮือก ซบหน้าลงกับอกแกร่งทันทีเมื่อความคับแน่นเข้าเติมเต็มจนสุดทาง โยธาแช่ค้างไว้เนิ่นนานพลางลูบหัวปลอบโยนขยับจูบขมับชื้นเหงื่อเพื่อให้คนตัวเล็กผ่อนคลาย ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ร่างกายของทั้งคู่เบียดเสียดเข้าหากันจนเกิดเสียงวาบหวามก้องสะท้อนกับกระจกห้องน้ำยามค่ำคืนความเสียวซ่านเริ่มทวีคูณเมื่อสะโพกแกร่งเริ่มเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเน้นย้ำรัวเร็วขึ้น โยธาขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูนด้วยความเสียวซ่าน ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกเต็มไปด้วยความสเน่หา ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างบีบเฟ้นสะโพกกลมกลึงของคนบนเคาน์เตอร์แน่นจนขึ้นรอยนิ้วมือ"พะ...พี่โย...ช้าหน่อย หนู...อ๊า!" โมเดลครางระงมพลางโอบกอดแผ่นหลังกว้างของร่างหนาไว้แน่น ใบหน้าหวานเชิดขึ้นสะบัดหน้าหนีความเสียวซ่านที่จู่โจมจนสมองขาวโพลนไปหมด ร่างกายเปลือยเปล่าสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ"ซี๊ดดด...เดลหนู แน่นชะมัด" โยธาสบถเสียงพร่าชิดซอกหู กระหน่ำความร้อนระอุเข้าใส่ไม่ยั้ง ยิ่งเห็นภาพเรือนร่างนุ่มนิ่มเปื้อนเหงื่อไคลสะท้อนผ่านกระจกเงาตรงหน้า อารมณ์ดิบในกายก็ยิ่งพลุ่งพล่านจนยากจะควบคุม…สะโพกสอบเร่งความเร็วและเน้นย้ำน้ำหนัก
โยธาคลั่งรัก ตอนที่24 : รางวัลชิ้นใหญ่ NC18++(2/2)
โมเดลส่งยิ้มตาหยีให้กับแฟนหนุ่ม พร้อมกับขยับตัวเข้าไปใกล้แล้วเอาหัวถูไถกับไหล่แกร่งของเขาอย่างออดอ้อนเหมือนลูกแมวตัวน้อย ๆ ทำเอาคนฟังถึงกับหลุดยิ้มกว้างออกมาด้วยความมันเขี้ยวโยธายกมือเล็กขึ้นมาจรดริมฝีปากประทับจูบลงบนหลังมือเธอหนัก ๆ หนึ่งที "หึ ปากหวานจังเลยนะครับ... อยากรู้จังว่าอย่างอื่นจะหวานเหมือนปากไหม""พี่โย! พูดอะไรก็ไม่รู้ ขับรถไปเลยค่ะ!" โมเดลหน้าร้อนผ่าวจนแทบระเบิด รีบชักมือกลับแล้วหันหน้าหนีออกไปนอกหน้าต่างทันทีเพื่อซ่อนแก้มแดง ๆ ของตัวเอง ท่ามกลางเสียงหัวเราะในลำคออย่างชอบใจของคนตัวโตที่แกล้งแหย่ให้ยัยน้องเขินจัดได้สำเร็จไม่นานนัก รถคันหรูเลี้ยวเข้าสู่ลานจอดรถของคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์ ทั้งคู่พากันกดลิฟต์ขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด ทันทีที่เสียงสัญญาณประตูดิจิตอลล็อกถูกเปิดออกและบานประตูปิดสนิทลง…ยังไม่ทันที่โมเดลจะเอื้อมมือไปเปิดสวิตช์ไฟ แรงดึงเบา ๆ จากข้อมือก็ทำให้ร่างนุ่มนิ่มหมุนคว้างเข้าไปปะทะอกแกร่ง โยธาตระกองกอดเอวบางไว้แน่น ดันแผ่นหลังเล็กให้พิงแนบไปกับบานประตูห้องที่เพิ่งปิดลง ความมืดสลัวที่มีเพียงแสงไฟจากตึกภายนอกส่องลอดเข้ามาผ่านผ้าม่าน ยิ่งขับให้บรรยากาศดูดึงดูด
โยธาคลั่งรัก ตอนที่24 : รางวัลชิ้นใหญ่ NC18++(1/2)
ทันทีที่ขาทั้งสองข้างก้าวลงมาจากบันไดเวที มาดเด็กน้อยสถาปัตย์สุดมั่นที่เพิ่งฟาดฟันกับคณะกรรมการเมื่อครู่ก็ละลายหายวับไปในพริบตา…โมเดลเหลือบไปเห็นร่างสูงคุ้นตาของโยธา ที่ยืนกอดอกพิงผนังรออยู่ไม่ไกล ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบเฉยอยู่เสมอ ปัจจุบันกลับมีประกายความภูมิใจฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้น ยัยตัวเล็กไม่รอช้า รีบสาวเท้าวิ่งดุกดิ๊กๆ หน้าตั้งตรงดิ่งเข้าไปหาเขาทันที"พี่โยยยยย!"โยธาหลุดยิ้มมุมปาก อ้าแขนกว้างขยับมารองรับแรงกระแทกได้อย่างรู้ใจ ทันทีที่ร่างนุ่มนิ่มโผเข้ากอดเต็มรักจนหน้าจมลงกับอกแกร่ง ชายหนุ่มก็รวบเอวบางอุ้มลอยขึ้นมาก่อนจะ จับหมุนตัวรอบ ๆ ด้วยความมันเขี้ยวจนปลายเท้าของโมเดลลอยเคว้งเหนือพื้น"พี่โยขา หนูเก่งไหมคะ"เสียงหวานเอ่ยถามอย่างออดอ้อน แขนเรียวทั้งสองข้างรีบตวัดกอดรัดรอบคอแกร่งของชายหนุ่มไว้แน่นกันตก ใบหน้าจิ้มลิ้มแหงนมองเขาพร้อมกับหัวเราะคิกคักอย่างน่ารักน่าเอ็นดูจนตาหยี ทำเอาคนมองใจสั่นขยับยิ้มกว้างกว่าเดิมโยธาค่อย ๆ วางยัยตัวแสบลงให้ขาแตะพื้น แต่สองมือหนายังคงโอบกระชับเอวบางไว้ไม่ยอมปล่อย มืออีกข้างขยับขึ้นมาขยี้ผมยัยน้องเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู สายตาคมดุที่เคยมองคนอื
You May Also Like
กำราบรักวิศวะเลว
BlueSoda9.3K viewsBad Engineer ล่ามรักร้ายวิศวะหวงรัก
BlueSoda11.6K viewsENGINEER DEVIL | วิศวะร้ายซ่อนรัก
Sherlina29.7K viewsMyDear วิศวะตัวร้าย NC18+
เรนเดียร์ B-5210.8K viewsPOTTER ซีรีย์ 1 | รักสุดท้ายของนายสารเลว
RiTAA244 viewsSEX TOY บำเรอร้ายนายจอมนิ่ง
B.crazy’498 viewsเมื่อเธอรักเขามากกว่าเพื่อน (When she love him more)
RINSP2.7K viewsBe cruel ผู้ชายร้ายกาจคนนี้เป็นของเธอ
ช่อเอื้องสีเหลือง3.4K views
