บทที่ 5

“ให้พี่เขาสอนการบ้านไปก่อนนะเดี๋ยวแม่ลงไปเอาของว่างขึ้นมาให้” พริบพราวพูดจบจึงรีบเดินลงไปเตรียมของว่างทันที น้ำขิงยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม่กล้าเข้าไปด้านในห้องนอนของตัวเองด้วยกลัวว่าพี่ชายต่างสายเลือดจะกลั่นแกล้งเธอเหมือนวันนั้นอีก

“เข้ามา” มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งเสียงเรียบเขาถือวิสาสะขึ้นไปนอนรอน้องสาวบนเตียงนอนสีชมพูขนาดคิงไซส์ของเธออย่างสบายใจ

“ถ้ายังไม่เข้ามา..เธอจะเจ็บตัว” คำขู่ของมาเฟียหนุ่มทำให้เด็กน้อยต้องจำใจเดินเข้ามานั่งลงบนโซฟาภายในห้องนอนหลีกเลี่ยงการขึ้นไปนั่งบนเตียงนอนกับเขา เธอเลือกที่จะเปิดประตูค้างเอาไว้เมื่อที่มาเฟียหนุ่มจะได้ไม่กล้าทำอะไรเธอ

“บอกหลายครั้งแล้วว่าอย่าหวงตัวเวลาอยู่กับฉัน..ขึ้นมานี่” น้ำเสียงดุดันของมาเฟียหนุ่มทำให้น้ำขิงต้องเดินขึ้นมานั่งบนเตียงนอนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“จะให้ฉันสอนบทไหน” มาเฟียหนุ่มเปิดหนังสือเรียนของน้องสาวออกมาอ่านดูพลางกล่าวถาม

“บทที่สองค่ะ”

“มานั่งตรงนี้” มือหนาตีหน้าขาแกร่งของตัวเองเบาๆ ทำให้น้ำขิงต้องคลานเข้ามานั่งตรงกลางระหว่างขาของเขาอย่างไม่มีทางเลือก

“อ๊ะ!..จะทำอะไรคะ” น้ำขิงสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อมือใหญ่บีบเคล้นหน้าอกใหญ่ของเธออย่างแรง

“นอนนิ่งๆ” มาเฟียหนุ่มกดร่างเล็กลงบนเตียงนอนพร้อมถลกกระโปรงสีชมพูอ่อนของน้องสาวขึ้นเหนือเอวคอดนิ้วมือใหญ่เกี่ยวขอบแพนตี้สีชมพูลายหมูน้อยออกจากใจกลางความเป็นสาวอย่างง่ายดาย

“คุณแม่!” น้ำขิงตะโกนเรียกผู้เป็นมารดาด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นมาเฟียหนุ่มลุกขึ้นถอดกางเกงนอนขายาวของเขาออกเผยให้เห็นแก่นกายใหญ่ขนาดสิบสองนิ้วผงาดแข็งชันขึ้นจ่อมาที่ร่องเล็กของเธอ

“จะร้องทำไม..ฉันแค่จะเอาหัวถูแบบนี้ไม่ได้จะเอาเข้าไป” ริมฝีปากหนากล่าวพลางจับแก่นกายใหญ่ถูไถไปตามรอยแยกสีชมพูระเรื่อก่อนจะชักรูดแก่นกายใหญ่ขึ้นลงตามจังหวะอารมณ์กระสันของตัวเอง

“อึก..คุณแม่!ช่วยหนูด้วย!” น้ำขิงรีบขยับตัวหนีจากพี่ชายจอมหื่นจนแผ่นหลังบางติดกับหัวเตียงนอน

“อยากให้ฉันเอาเธอตอนนี้ใช่ไหมถึงได้ดื้อกับฉัน” มาเฟียหนุ่มดุเสียงเข้มก่อนจะกระชากเรียวขาวเล็กถลาลงมาหาตัวเองพร้อมชักรูดแก่นกายใหญ่ขึ้นลงถี่ๆก่อนจะ “อ๊าสสสส” ปลดปล่อยกามน้ำสีขาวขุ่นออกมาบนเนินสามเหลี่ยมนุ่มนิ่มสีชมพูระเรื่อของน้องสาว

“ถ้าดื้อกับฉันอีก..ฉันจะไม่ใจดีกับเธออีก” มาเฟียหนุ่มชี้หน้าคาดโทษน้องสาว

“พี่ชายไม่มีเหตุผลน้องไม่อยากจะคุยด้วย” ตุ้บ!

“อ๊ากกกก!!!!ซี๊ดดดด” ไฟคำรามเสียงดังลั่นเมื่อน้ำขิงใช้เท้าเล็กถีบเข้าที่ท่อนเอ็นใหญ่ยาวของเขาอย่างแรงทำเอาเขาคำรามด้วยความเจ็บปวดทรมาน แต่ยังไม่ทันที่จะหายเจ็บปวดเท้าเล็กก็กระแทกใส่เจ้าโลกจนรู้สึกจุก

“อ๊ากกกก!!!เด็กแสบ..ซี๊ดดดดอ้าส์!” มาเฟียหนุ่มร้องโอดครวญนอนขดตัวอย่างหมดสภาพใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำอย่างหนักจนน้ำขิงตกใจ

“พี่ชาย..” น้ำขิงเรียกชื่อพี่ชายเสียงหลง “พี่ชายเป็นอะไรมากรึเปล่าคะทำไมพี่ชายหน้าแดง”

“เธอจะฆ่าฉัน” ไฟเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาใบหน้าคงยังแดงก่ำอย่างหนัก

“ไม่ใช่นะคะพี่ชาย” น้ำขิงโบกมือปฏิเสธทันควัน

“ฉันบอกเธอกี่ครั้งแล้วว่าฉันไม่ใช่พี่ชายของเธอต่อไปอย่าเรียกฉันว่าพี่ชายอีก”

“ขอบโทษค่ะ แล้วให้น้องเรียกพี่ชายว่าอะไรคะถ้าไม่ให้เรียกพี่ชายว่า..พี่”

“ผัว..ฉันเป็นผัวของเธอ..ซี๊ดดดดอ้าส์!” มาเฟียหนุ่มกล่าวก่อนจะบิดตัวร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

“แต่เราเป็นพี่น้องกัน จะเป็นผัวเมียกันได้ยังไงคะ”

“อ้าส์!เจ็บ..เธอพูดไม่เข้าใจรึไงวะ..เมื่อกี้ฉันบอกเธอว่าอะไร”

“บอกว่าเป็นผัวค่ะ”

“ก็ดีที่ยังจำได้..จำใส่สมองของเธอเอาไว้ด้วยว่าฉันคือผัวของเธอ..เยื่อบางๆที่กลางระหว่างขาของเธอฉันจะเป็นคนเข้าไปฉีกมันให้ขาดเอง..จำใส่หัวเอาไว้” มาเฟียหนุ่มกล่าวเสียงดุก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นมาใส่กางเกงแล้วเดินกุมแก่นกายใหญ่หายเข้าไปภายในห้องนอนของตัวเองอย่างทุลักทุเล น้ำขิงเองที่เห็นพี่ชายเดินหายเข้าไปในห้องนอนแล้วจึงรีบวิ่งเข้าไปล้างตัวภายในห้องน้ำทันที

@วันต่อมา

“นายครับมีเด็กผู้ชายมาขอพบคุณหนูครับ” เอดมือขวาคนสนิทของไฟเดินเข้ามากล่าวรายงานผู้เป็นนายที่นั่งทำงานอยู่ภายในห้องทำงานของคฤหาสน์หรู

“ใคร” มาเฟียหนุ่มเคล้นเสียงออกจากไรฟันอย่างไม่สบอารมณ์พลางขบกรามแน่นจนสันกรามนูน

“เห็นบอกว่าเป็นเพื่อนที่โรงเรียนของคุณหนูครับ”

“มันอยู่ไหน”