LOGINShare
6 เป็นอะไรกันไปหมด
Last Updated:
2025-11-19 20:00:06นันท์ลินีคิดถึงเรื่องเก่า ๆ เมื่อหลายปีก่อน เธอจำได้ว่านั่นเป็นช่วงเวลาที่ได้เจอกับภาคภูมิเป็นครั้งแรก อันที่จริง เขาก็ไม่ได้หล่อไปกว่าชลาธิปเลยสักนิด แต่หลังจากเรียนจบมัธยมภาคภูมิก็ผันตัวเข้าสู่วงการบันเทิง ส่วนพี่ชายร่วมบ้านของเธอเรียนบริหารธุรกิจ ถึงแม้จะเดินกันคนละเส้นทางแต่กระนั้นทั้งสองคนก็ยังเป็นเพื่อนสนิทกันอยู่เช่นเดิม
ส่วนเธอเองช่วงหลังก็ได้จับพลัดจับผลูเข้ามาอยู่ในวงการเดียวกันกับภาคภูมิด้วยเช่นกัน เขาจึงกลายเป็นทั้งเพื่อนสนิทของชลาธิป เป็นรุ่นพี่ในวงการบันเทิง รวมถึงเป็นผู้ชายที่เธอแอบชอบ
“น้องอัน....ถึงคิวแต่งหน้าทำผมแล้วค่ะ” ผู้จัดการกองถ่ายเรียกตัวให้นันท์ลินีเดินไปแต่งหน้า
คนตัวเล็กเหลือบตาดูเวลาในโทรศัพท์ก่อนจะเห็นว่า สายไปครึ่งชั่วโมง
“สายไปครึ่งชั่วโมงนะคะ” น้ำเสียงของนันท์ลินีแสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจ “เพราะอะไรล่ะคะ ทุกคนก็รู้ว่าอันเป็นคนรักษาเวลา” ผู้จัดการกองถ่ายหน้าเสีย ไม่รู้จะบอกกับนางร้ายคนนี้ยังไงดี
เพราะถึงแม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก และออกจะขี้วีนขี้เหวี่ยง แต่เรื่องความเป็นมืออาชีพต้องยอมให้กับนันท์ลินี
หากนัดนันท์ลินีตอนแปดโมงเช้า เธอจะมาตอนเจ็ดโมงครึ่งเพื่อเตรียมตัวและเมื่อถึงคิวของแม่นางร้าย เธอจะสามารถเริ่มงานได้ทันที นี่จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ผู้จัดละครหลายคนเลือกจะใช้งานเธอ ถึงแม้ว่าชื่อเสียงของหญิงสาว เรื่องนิสัยแย่ ๆ จะโด่งดังมากแค่ไหนก็ตาม
คนตัวเล็กสวมเสื้อผ้ากองถ่ายอันเป็นชุดที่ต้องถ่ายต่อจากเมื่อวาน เธอเดินไปยังเต็นท์แต่งหน้าสีขาวที่อยู่ตรงหน้าของนันท์ลินี เสียงหัวเราะคิกคักดังลั่นมาจากเต็นท์ ทันทีที่นันท์ลินีเปิดม่านผ้าใบเข้าไปด้านในถึงได้รู้ว่าใครคือตัวต้นเหตุของเรื่องนี้
“สวัสดีค่ะพี่อัน” ดนิตาทักทายเสียงใส “แก้วตาขอโทษด้วยนะคะที่มาสาย ทำให้ทั้งกองวุ่นวายไปหมด” ดาราสาวผู้รับบทนางเอกหันไปขอโทษขอโพยคนอื่น ๆ ในกองถ่าย
“ก็นึกว่าใครที่แท้ก็แม่นางเอกสายเสมอนี่เอง” นันท์ลินีไม่ได้รับไหว้ แต่เดินไปนั่งเก้าอี้กองถ่ายอันเป็นตำแหน่งที่นั่งแต่งหน้า ต่อจากแม่นางเอกคนดัง
บรรยากาศในกองถ่ายเริ่มมาคุและดูอึดอัดขึ้น ทุกคนรู้ดีว่านักแสดงทั้งสองคนเป็นอริกัน โชคดีที่ละครเรื่องนี้ถ่ายมาได้จนถึงกลางเรื่อง โดยที่ไม่มีปัญหาอะไร เพราะยังไม่ใช่ฉากที่ทั้งสองต้องเผชิญหน้ากัน จนกระทั่งวันนี้
“แก้วตาขอโทษค่ะที่ทำให้ทุกคนลำบาก แก้วตาเลยไถ่โทษด้วยการเลี้ยงอาหารพี่ ๆ ทั้งกองเลยนะคะ” ดนิตาพยายามซื้อใจทีมงานคนอื่น ๆ
“ขอโทษแต่ทีมงาน แต่ไม่ขอโทษรุ่นพี่ในวงการหน่อยเหรอ ทำไมถึงกล้าทำตัวแบบนี้กันนะ” นันท์ลินีลุกขึ้นจากเก้าอี้ เป็นเพราะไม่ทันระวังเธอจึงไปโดนโต๊ะอุปกรณ์แต่งหน้า ของทุกชิ้นจึงหล่นลงพื้นแตกกระจายไปหมด
“น้องอัน” ช่างแต่งหน้าผู้เป็นเจ้าของอุปกรณ์ทั้งหมดหน้าเสีย
คนตัวเล็กหันไปมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยหางตา แต่ไม่ได้กล่าวอะไรต่อ ทำไมทุกคนถึงเห็นสิ่งที่ดนิตาทำเป็นเรื่องที่ให้อภัยได้กัน
“จำไว้นะ เวลาของทุกคนเป็นเงินเป็นทอง ทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องทำแตกต่างกันออกไป คิดจะอยู่ในวงการนี้ช่วยทำตัวให้มันเป็นมืออาชีพหน่อยเถอะ รู้หรือเปล่าว่าคนทั้งกองถ่ายรอเธออยู่คนเดียว” นันท์ลินีพูดโพล่งออกไปโดยไม่ได้สนใจว่าคนอื่น ๆ จะมองเธออย่างไร
“ตายจริงพี่เกรซหนูช่วยเก็บของค่ะ” ไม่เพียงแต่ดนิตาไม่ได้ใส่ใจในสิ่งที่นักแสดงรุ่นพี่กล่าวเตือน เธอยังลงไปนั่งคุกเข่าวุ่นวายกับการช่วยเก็บข้าวเก็บของที่นันท์ลินีทำพัง “แย่จังเลยนะคะ เครื่องสำอางพี่เกรซพังหมดแล้ว บรัชออน อายชาโด้ตกแตกปนกันไปหมดเลย เดี๋ยวกลับไปแก้วตาซื้อให้ใหม่นะคะ” เธอบอกกับช่างแต่งหน้า
“นี่ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเหรอ”
ผู้ที่รับบทนางเอกไม่ใช่ไม่ได้ยินในสิ่งที่นันท์ลินีกล่าว แต่ตั้งใจจะเมินเฉยต่างหาก
“ขอโทษนะคะพี่อัน พี่อันรู้ไหมคะว่าแก้วตาไม่มีผู้จัดการ แก้วตาเดินทางมากองถ่ายด้วยรถสาธารณะ แล้วที่พักของแก้วตาก็อยู่ไกลจากที่นี่มาก” ดนิตาพูดแล้วก็เริ่มหลั่งน้ำตา คำพูดของเธอมีน้ำหนักเพียงพอจะให้ทุกคนแสดงความสงสารและเห็นอกเห็นใจได้อยู่เสมอ “แก้วตาไม่ได้มีคนขับรถคอยมารับมาส่งเหมือนพี่อันนี่คะ เวลาแก้วตากลับก็กลับกับรถกองถ่าย”
“จริงค่ะน้องอัน น้องแก้วตากลับรถกองถ่ายตลอดเลย แล้วที่มาสายแบบนี้ทุกครั้งก็เป็นเพราะน้องแก้วตาไม่มีรถกลับ อะไรหยวนได้ก็หยวนไปเถอะนะคะ” ผู้จัดการกองถ่ายพยายามหาทางลงให้กับทุกฝ่าย
“ถึงแม้ว่าจะทำให้พวกพี่เสียเวลาน่ะเหรอคะ อันได้ยินว่างานมันช้ามากแล้วนะคะ” นันท์ลินีอยากให้ทุกอย่างเสร็จตรงตามกำหนด เวลาทุกวินาทีมันมีค่า เธอไม่ได้อยากเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์
“ขอโทษด้วยนะคะ แก้วตาขอโทษค่ะ” ดนิตาร้องไห้จนตาแดง ภาพที่เห็นออกมาดูน่าสงสาร สร้างความเห็นอกเห็นใจให้กับทุกคน และนันท์ลินีในเวลานี้ก็ดูเป็นนางร้ายที่ร้ายทั้งในบทและชีวิตจริง
สายตาของทุกคนมองมาที่นันท์ลินีที่กำลังยืนตัวสั่นเพราะความโกรธด้วยสีหน้าที่ไม่ชอบใจนัก มันกลายเป็นความผิดของเธอเสียอย่างนั้น คนพวกนี้เป็นอะไรกันไปหมด หญิงสาวมองทุกคนโดยรอบ ก่อนจะเหลือบไปเห็นพี่ช่างแต่งหน้าที่เธอจำชื่อไม่ได้ กำลังนั่งอาลัยอาวรณ์ต่ออุปกรณ์ทำมาหากินที่นันท์ลินีเป็นคนพัง
หญิงสาวไม่รู้จะเถียงอะไรต่อ ในเมื่อทุกคนเห็นดีเห็นงามกับการทำผิดไม่รักษาเวลาของดนิตา ท้ายที่สุดในเมื่อทำอะไรไม่ได้แล้ว เธอจึงเป็นฝ่ายเดินออกไปจากตรงนั้นเอง
Latest chapter
ใครจะอยากเป็นนางร้าย 45 ไม่อดทนอีกต่อไปแล้ว
“เข้าแล้วมาทำไมไม่พูดอะไร” นันท์ลินีหน้ามุ่ย“ถ้าบอกก็ไม่ได้ยินที่บอกว่าพี่น่ารักสิ” ชลาธิปเอียงคอ“แล้วชอบไหมที่อันบอกว่าน้ำน่ารัก” ในเมื่อเขาได้ยินทั้งหมดแล้ว นันท์ลินีก็เปิดเกมรุกทันที คนตัวเล็กเดินไปเผชิญหน้ากับเขาชายหนุ่มถอยหลังไปเล็กน้อย ตั้งใจว่าจะเป็นฝ่ายแกล้งเธอแท้ ๆ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ถูกเธอแกล้งกลับทุกครั้ง“กะ....ก็ชอบ” ชลาธิปพูดตะกุกตะกัก ยิ่งเธอขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองหายใจได้อย่างยากลำบาก“ชอบจริงง่ะ” คนตัวเล็กเอียงคออย่างน่ารักชลาธิปกลัวว่าตัวเองจะต้านทานเสน่ห์ของเธอไม่ได้ เลยรีบ ๆ ยื่นดอกไม้กับขนมให้เธอ“ช็อกโกแลตยาสีฟัน กับดอกไม้ ไปละ”“ช็อกโกแลตไส้มินต์ไม่ใช่ยาสีฟัน” เธออ้าปากจะเถียงกลับแต่เขาก็เดินดุ่ม ๆ หายออกไปจากห้องแล้วชิ เขาเขินเธอจนหูแดงหน้าแดง และก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง ทุกครั้งที่เขาเขินชลาธิปจะเดินหนีเธอทุกครั้ง นันท์ลินียิ้มให้กับความน่ารัก
ใครจะอยากเป็นนางร้าย 44 เขาน่ารักและเธอก็ไว้ใจ
ช้องนางเห็นข่าวแล้วก็ตั้งใจเอามารายงานให้กับเจ้านายของตนเองทราบ เพื่อให้เขารู้สึกแย่กับนันท์ลินีให้มากที่สุด ช่วงหลังเธอพยายามเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวใหม่ ไม่ได้ใส่แว่นตาหนาเตอะเหมือนอย่างเดิม อยากให้เขาชื่นชมเธอบ้าง แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่สนใจเธออยู่ดี“ข่าวของคุณอันอีกแล้วนะคะ คุณน้ำอยากให้ช้องทำอะไรไหมคะ”ชลาธิปเงยหน้าขึ้นไปมองช้องนาง สายตาที่เธอมองมาที่เขามันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกระอักกระอ่วนใจแปลก ๆ“เห็นแล้วครับ ผู้จัดการเธอคุยเรื่องนี้กับผมแล้ว และบอกให้ผมไม่ต้องทำอะไรอีก เดี๋ยวทางนั้นจะจัดการเอง” เขาพูดและก้มหน้าทำงานต่อ“แสดงว่าครั้งนี้ก็เป็นเรื่องจริงเหรอคะ แสดงว่าคงมีการทำร้ายคุณแก้วตาจริง ๆ เธอถึงได้โพสต์อะไรแบบนั้นออกมา ไหนจะเพื่อนสมัยเรียนอีก ช้องไม่คิดเลยนะคะว่าคุณอันจะนิสัยแย่ขนาดนี้” ช้องนางพูดพล่ามปั้ง!! ชลาธิปปิดแฟ้มเสียงดัง“คุณช้อง ผมว่าเราต้องคุยเรื่องนี
ใครจะอยากเป็นนางร้าย 43 ช่วงเวลาชำระแค้น
กระแสข่าวของนันท์ลินีดีขึ้นเรื่อย ๆ จงสุขส่งข้อความไปถามอยู่หลายครั้งว่ายายน้องของเธอคิดอยากจะกลับไปทำงานหรือยัง แต่นักแสดงสาวคิดว่าตัวเองทำงานมาหนักพอสมควร ยังอยากพักอีกสักหน่อยเลยให้ผู้จัดการปฏิเสธงานไปก่อน ก็ในเมื่อในอดีตเธอยังเคยถูกพวกเขาปฏิเสธเลย ทำไมเธอถึงจะทำแบบนั้นบ้างไม่ได้มีแค่เพียงสองงานที่นันท์ลินีรับปากและเป็นผู้ร้องขอไปออกรายการ นั่นก็คือชาแนลของยูทูบเบอร์ที่เกี่ยวกับของเล่นกล่องสุ่มและชาแนลแต่งหน้าของพี่เกรซ เรียกว่าเป็นงานที่เธอทำเอาสนุกและไม่ได้เรียกร้องขอค่าตัวจากอีกฝ่ายแต่พอผ่านไปได้ไม่กี่วันดนิตาก็สร้างเรื่องขึ้นอีกแล้ว“เวรกรรมมีจริงที่ไหน ถ้าเวรกรรมมีจริงทำไมคนบางคนถึงยังได้ดี” “ใครที่ทำอะไรเอาไว้เชื่อว่าสักวันหนึ่งจะได้รับผลของการกระทำ” “พวกที่บูลลี่คนอื่นทำไมยังมีที่ยืนในสังคม” จงสุขบีบมือแน่นเมื่อเห็นสตอรี่นั้น แม่คนนั้นตั้งใจจะให้เธ
ใครจะอยากเป็นนางร้าย 42 อย่าได้คิดกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง
กว่าจงสุขจะได้เข้าบริษัทก็เป็นเวลาคล้อยบ่ายไปแล้ว ผู้จัดการสาวยิ้มหน้าบานเข้ามาในบริษัทและเดินเข้ามาพร้อมกับป้อมรัก ที่ยังคงใส่เสื้อผ้าชุดเมื่อวาน เพราะเมื่อคืนเขาไม่ได้กลับบ้านพอซักแห้งที่ห้องของจงสุขเสร็จแล้วก็ต้องใส่ตัวเดิมกลับมาพบพานเห็นถึงความผิดปกติ หญิงสาวหรี่ตาดูคนทั้งคู่ด้วยความสงสัย“สองคนนี้ทำไมมาด้วยกัน” เธอยิ้มร้ายและมองทั้งคู่อย่างจับผิดทั้งจงสุขและป้อมรักมองหน้ากันแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรจากนั้นก็เดินแยกกันไปทำงานคนละทิศคนละทาง พบพานยิ้มอย่างรู้ทันเห็นแค่นี้ก็รู้แล้วว่ามันต้องมีอะไรเกิดขึ้นเป็นแน่กระแสข่าวของนันท์ลินีที่เป็นไปในทิศทางบวกทำเอาจงสุขหน้าบาน ไม่คิดว่าช่วงเวลาที่เหมาะสมจะมาถึงรวดเร็วขนาดนี้ ผู้จัดการสาวกดโทรศัพท์โทรหาเกรซที่ตอนนี้ไม่ได้ทำงานกองถ่ายแล้ว ช่างแต่งหน้าที่เคยเป็นแค่ตัวแถมของกองถ่าย แค่ในระยะเวลาไม่กี่เดือนตอนนี้กลายเป็นอินฟลูเอ็นเซอร์ช่างแต่งหน้าชื่อดังที่มีผู้ติดตามในบัญชีโซเชียลมีเดียเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเกรซรับโทรศัพท์ของเพื่อนที่ไม่ได้คุยกันมานานหลา
ใครจะอยากเป็นนางร้าย 41 กระแสข่าวในทิศทางบวก
เพราะนักข่าวรุมทำข่าวจนทั้งสองคนเกือบออกจากสถานีตำรวจไม่ได้ คำถามมากมายถูกถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ามันเกิดอะไรขึ้น แสงแฟลชรัว ๆ ระยิบระยับจนพื้นที่ตรงนั้นสว่างโร่ เจ้าหน้าที่ตำรวจเห็นท่าไม่ดีเกรงว่าจะเกิดความวุ่นวาย จึงจำเป็นต้องเข้ามาช่วยป้องกันฝูงนักข่าว และพาคนทั้งสองไปส่งขึ้นรถพอไม่ได้ข่าวจากนักแสดงสาวนักข่าวก็เซ็งไปตาม ๆ กันกระทั่งมีน้องนักศึกษาและคนขับแท็กซี่เดินออกมา ทั้งหมดที่ไม่รู้จักวิธีการรับมือกับสื่อ ความตื่นเต้น ความประหม่าและทำอะไรไม่ถูก จึงหลุดเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้สื่อฟังเมื่อหลุดออกมาจากดงนักข่าวได้ทั้งสองก็รีบมุ่งหน้ากลับบ้านทันที“ทีหลังจะไปที่ไหนก็บอกกันก่อน” ชลาธิปพูดกับเธอตอนขึ้นรถมาแล้ว“บอกแล้วจะให้ไปหรือเปล่า”“ก็ถ้าบอก ยังไงก็ให้ไปอยู่แล้ว ขอแค่ให้รู้เอาไว้ว่าอันอยู่ไหน” ขึ้นรถมาได้สักพัก นันท์ลินีเพิ่งสังเกตว่าไม่ใช่รถคันเดิมที่เขาเคยขับ “ไม่งั้นจะซื้อแอร์แท็กให้เอาไว้ห้อยคอแล้วนะ” ชลาธิปบ่น ๆ ไม่หยุด&
ใครจะอยากเป็นนางร้าย 40 อย่าดุกันนะ
นันท์ลินีหายตัวไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครรู้ ตอนช่วงเย็นที่ดาวใจขึ้นไปเรียกให้คุณหนูของตนเองลงมารับประทานอาหารเย็นจึงได้รู้ว่าเธอหายตัวไป ผู้เป็นพี่เลี้ยงพยายามโทรติดต่อนักแสดงสาว แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมรับโทรศัพท์ ท้ายที่สุดจึงตัดสินใจโทรหาชลาธิปเพื่อบอกเรื่องราวต่าง ๆ ให้เขาฟัง อย่างน้อยเขาก็เป็นคนเดียวที่สามารถช่วยเหลือเธอได้ในตอนนี้ชลาธิปเลิกงานในช่วงหัวค่ำ ยังไม่อยากกลับบ้านเร็วจนเกินไปเพราะไม่อยากต้องไปเผชิญหน้ากับเธอ และกลัวว่าสุดท้ายจะอดไม่ได้ที่จะต้องมานั่งทะเลาะกัน ชายหนุ่มเริ่มคิดถึงการแยกบ้านสักที อย่างไรในอนาคตอันใกล้นี้หลังจากทุกอย่างเข้าที่เข้าทางดีแล้ว ก็ต้องคืนมันให้กับเธอที่เป็นเจ้าของที่แท้จริงหลังจากที่นันท์ลินีถูกสองผัวเมียมหาประลัยเข้ามาทำร้ายถึงในบ้าน ชลาธิปก็ไปลงบันทึกประจำวันเป็นหลักฐานเอาไว้แล้ว เพื่อที่ในอนาคตนันท์ลินีอาจจะได้ใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ได้ เขาแอบรู้สึกภูมิใจกับเธอนิด ๆ ที่ใจแข็งเด็ดขาดและไม่ได้ให้เงินคนพวกนั้นไป ส่วนเขาเองก็ยื่นโนติสให้กับสองคนผัวเมีย ถ้ายังไม่เลิกมายุ่งกับนันท์ลินีและอาณาจัก
You may also like
