คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]

คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-09
Oleh:  ลลินรดาTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
35Bab
4.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

สรุปแล้ววิธีแก้คำสาปก็คือมีอะไรกับผู้ชาย แค่นี้ง่ายๆ? ง่ายกับผีสิยะ! พรมจรรย์ของฉันที่เก็บรักษาไว้ก็ต้องมาหายไป เอาเถอะใช่ว่าฉันจะไม่ชอบ เอาล่ะหนุ่มๆ มาคุกเข่าต่อหน้าฉันซะ เพราะฉันคือจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

الفصل الأول

لم أكن أتخيل أن يوم زفافي سيكون بداية قصة لم أفهم فصولها بعد.

اسمي صبا، أبلغ من العمر سبعة وعشرين عاماً، فتاة عادية الملامح لكنني أؤمن أن لكل إنسان شيئاً يميّزه.

أعمل خبيرة في مجال الطاقة المتجددة، وكان عملي دائماً ملجأي الذي أجد فيه نفسي الحقيقية.

عندما رأيت سليم لأول مرة شعرت أن قلبي قرر أن يتمرد على عقلي.

كان وسيماً بطريقة تجعل الحضور يلتفتون إليه دون أن يحاول حتى.

عيناه كانتا هادئتين لكنهما تحملان بروداً لم أفهمه في حينها.

أحببته من النظرة الأولى، دون أن أسمع صوته أو أعرف طباعه.

زواجنا لم يكن قصة حب تقليدية، بل كان قراراً فرضته الظروف والعائلات.

والدته نسرين كانت صديقة والدتي المقربة منذ سنوات طويلة، وكانت تعاملني كابنتها دائماً.

بعد أن عادت العلاقة بين العائلتين، أصرت نسرين على أن أصبح زوجة سليم.

علمت لاحقاً أنها هددته بحرمانه من الميراث إن رفض الزواج مني.

لم أكن أعلم أنني سأكون سبب صراع داخلي في حياته.

في يوم الزفاف كان يقف بجانبي بهدوء، يؤدي دوره وكأنه ينجز صفقة عمل لا أكثر.

حاولت أن أبحث في ملامحه عن أي إشارة تدل على قبوله بي، لكنني لم أجد سوى المجاملة.

رغم ذلك، كنت أبتسم وأقنع نفسي أن الحب يمكن أن يولد مع الوقت.

لم أكن أعلم أن هذا الزواج سيكون بداية رحلة طويلة بين قلب يحب وقلب يرفض الاعتراف بمشاعره.

وقفت في المطبخ أتفقد الأطباق للمرة الأخيرة، كنت قد أعددت العشاء بعناية وكأنني أجهز لاحتفال صغير بيني وبينه.

كانت الساعة تقترب من التاسعة مساءً، وسليم لم يعد بعد، كعادته في التأخر دون اعتذار.

حاولت إقناع نفسي بأنه مشغول بالعمل، كما أفعل دائماً.

فجأة، وصلني إشعار على هاتفي من صديقتي المقربة ندى.

فتحت الرسالة مبتسمة، لكن ابتسامتي تلاشت فور تشغيل الفيديو.

كان سليم يظهر فيه داخل حفل فاخر، يقف بجانب فتاة جميلة تضحك معه بانسجام واضح.

شعرت أن قلبي سقط في صدري، وبدأت أعيد مشاهدة الفيديو مراراً لأتأكد أنني لم أتوهم.

عندما ركزت جيداً على ملامح الفتاة، أدركت الحقيقة التي كنت أخشاها.

كانت سلمى… الاسم الذي سمعته يخرج من شفتيه أكثر من مرة وهو نائم بجانبي.

تجمدت في مكاني، وكأن ذكريات العامين الماضيين قررت أن تهاجمني دفعة واحدة.

تذكرت كيف كان يعاملني ببرود، لا يسأل عن يومي ولا عن عملي.

لم يحاول يوماً أن يعرف ماذا أفعل في الشركة التي أعمل بها.

كان يظن أنني مجرد سكرتيرة عادية، بينما كنت أقود فريق تطوير كامل في مجال الطاقة المتجددة.

كنت أعود للمنزل متعبة وفخورة بإنجازاتي، لكنه لم يكن يلاحظ شيئاً.

في المناسبات العامة، كان يتصرف وكأنه لا يعرفني، حتى أن معظم الناس لا يعلمون أنه متزوج أساساً.

كنت أبرر تصرفاته دائماً وأقنع نفسي أن الوقت سيغيره.

لكن رؤية سليم مع سلمى كسرت كل الأعذار التي صنعتها له.

جلست أمام طاولة العشاء التي أعددتها بحب، وشعرت أنها تسخر من سذاجتي.

في تلك اللحظة، أدركت أنني كنت أعيش حباً من طرف واحد فقط.

مسحت دموعي بهدوء، وقررت أن أبدأ التفكير في مستقبلي… مستقبلي الذي قد لا يكون فيه سليم بعد الآن.

ظلت صبا جالسة أمام مائدة الطعام، غارقة في أفكارها، حتى فقدت الإحساس بالوقت تماماً.

كانت تحدق في الأطباق التي بردت منذ ساعات، وكأنها ترى فيها انعكاس خيبتها.

لم تنتبه لمرور الدقائق، ولا لتسلل الليل بهدوء إلى أرجاء المنزل.

عندما رفعت عينيها نحو الساعة، اكتشفت أن الوقت تجاوز الواحدة بعد منتصف الليل.

في تلك اللحظة، سمعت صوت باب المنزل يُفتح.

دخل سليم بخطوات متعبة، يخلع سترته وهو يتنفس ببطء.

رغم علامات الإرهاق التي بدت عليه، ظل محتفظاً بوسامته المعتادة التي كانت تربك قلبها دائماً.

لمح صبا جالسة على الطاولة، ساكنة كتمثال يحيط به الصمت.

نظر إليها لثلاث ثوانٍ فقط، كانت نظرته غامضة لا يمكن تفسيرها.

ثم تجاوزها دون أن ينطق بكلمة، متجهاً نحو غرفتهما.

سمعت صبا صوت باب الغرفة يُغلق، فاستفاقت من شرودها وكأنها عادت إلى الواقع فجأة.

نهضت بهدوء وبدأت تجمع أطباق الطعام التي لم تُمس.

وضعتها في المطبخ ببطء، محاولة تجاهل الألم الذي يضغط على صدرها.

بعدها توجهت إلى الغرفة واستلقت بجانب سليم الذي كان قد انتهى من الاستحمام وغط في نوم عميق.

أغمضت عينيها محاولة النوم، لكنها لم تستطع إيقاف سيل الأفكار داخل رأسها.

عادت ذاكرتها إلى موقف حدث بعد أشهر قليلة من زواجهما، عندما أعدت له حفلة صغيرة بمناسبة نجاح أحد مشاريعه.

يومها قدمت له هدية اختارتها بعناية، لكنه اكتفى بشكر بارد وانشغل بالرد على مكالمات العمل طوال المساء.

تذكرت مرة أخرى عندما حاولت مشاركته إنجازها في العمل بعد حصول فريقها على تكريم مهم.

تحدثت بحماس، لكنه قاطعها بسؤال سريع عن العشاء، وكأن كلماتها لم تعنِ له شيئاً.

أما الموقف الذي بقي محفوراً في قلبها، فكان عندما طلبت منه مرافقتها إلى حفل خاص بشركتها.

رفض ببرود بحجة انشغاله، لكنها رأته في نفس الليلة يحضر مناسبة أخرى مع أصدقائه.

تنهدت بصمت وهي تستعيد تلك اللحظات التي كانت تحاول فيها الاقتراب منه.

التفتت نحوه وهو نائم، تراقب ملامحه الهادئة التي طالما أحبتها.

تساءلت في سرها كيف يمكن لشخص أن يكون قريباً منها جسداً وبعيداً عنها روحاً.

شعرت بوخزة حزن عميقة، لكنها حاولت التماسك حتى لا تنهار.

بقيت مستيقظة تحدق في سقف الغرفة، مدركة أن قلبها بدأ يتعب من الانتظار.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
35 Bab
บทนำ
“อึก อ๊าส์”​แจะ แจะ​เสียงลามกที่ปล่อยออกมา เมื่อพบว่าเกวลินกำลังช่วยตัวเองอยู่บนที่นอน​นิ้วมือที่สอดเข้าออกอย่างว่องไวไม่ค่อยช่ำชอง เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอก็เพิ่งจะเคยมีอารมณ์ทางเพศและช่วยเหลือตัวเองแบบนี้แหละ​“อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว”​ก่อนที่จะเสร็จไปด้วยมือของตัวเอง น้ำขาวใสไหลออกมาทางร่องสวาท เกวลินหายใจหอบเนื่องจากเมื่อกี้เธอใช้พลังงานชีวิตไปมากซะเหลือเกิน ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกันนะ เธอไม่เคยมีอาการแบบนี้เลย เพราะยัยแก่ขอทานนั่นคนเดียวที่ทำให้เธอต้องกลายมาเป็นแบบนี้​ย้อนกลับไปเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน​“เดินระวังนะครับคุณหนู”​เคน บอดี้การ์ดคนสนิทของพี่ชายเธอที่ให้มาดูแล แน่นอนว่าตอนนี้เขาได้กลายเป็นคนรับใช้ที่เกวลินหิ้วไปไหนมาไหนด้วยตลอด​“ชุดนี้ก็สวยเหมาะกับฉันมากเลย นายว่าแบบนั้นไหมเคน?”​เกวลินหันมามองลูกน้องคนสนิทของพี่ชายที่ตอนนี้กลายเป็นลูกน้องของเธอแบบเต็มตัว เคนที่มีหน้าที่เพียงแค่ถือของที่เกวลินซื้อกลับมาเท่านั้น แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเยอะมากขนาดนี้ สมแล้วกับการเป็นลูกคนรวยที่เห็นของถูกใจก็จะซื้อไปซะหมด​เคนพยักหน้าตอบรับก่อนจะยื่นคีย์การ์ดบัตรเครดิตให้กับพนักงานไป แล้วเขาก็ต
Baca selengkapnya
บอดี้การ์ดสุดหล่อ Nc+
เกวลินนอนแผ่อยู่บนเตียงกว้าง ลมหายใจยังคงหอบถี่ ผิวขาวเนียนละเอียดบัดนี้แดงระเรื่อด้วยพิษไข้แห่งความใคร่ที่เพิ่งมอดดับลงไปชั่วคราว ดวงตาที่เคยจองหองบัดนี้คลอไปด้วยน้ำตาแห่งความสับสน​"อึก... บ้าที่สุด ทำไมมันไม่หายไปสักที"​เธอพึมพำกับตัวเอง พยายามจะลุกขึ้นไปชำระล้างคราบน้ำคาวสวาทที่เปรอะเปื้อนโคนขา แต่เพียงแค่ขยับตัว ความรู้สึกวูบวาบก็แล่นพล่านขึ้นมาอีกครั้ง คำสาปของยายแก่คนนั้นไม่ได้จบลงแค่การช่วยตัวเอง แต่มันเหมือนไฟที่ยิ่งเติมเชื้อก็ยิ่งลุกโชน​ก๊อก ก๊อก ก๊อก​เสียงเคาะประตูทำให้เกวลินสะดุ้งสุดตัว เธอรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมกายจนมิดชิด​"คุณหนูครับ... ผมเอาอาหารเย็นมาส่ง"​นั่นคือเสียงของเคนบอดี้การ์ดที่เธอจงเกลียดจงชัง เสียงทุ้มต่ำของเขาวันนี้กลับฟังดูสั่นประสาทเธออย่างบอกไม่ถูก เกวลินรู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมคราม และที่แย่กว่านั้น... ความร้อนรุ่มที่กึ่งกลางลำตัวกลับเริ่มก่อตัวขึ้นมาใหม่อีกรอบ เพียงแค่ได้ยินเสียงผู้ชาย!​"วางไว้ข้างนอก! ฉันยังไม่หิว!" เธอตะโกนออกไป เสียงสั่นพร่าจนเกือบควบคุมไม่ได้​"แต่คุณณัฐวินสั่งไว้ว่าต้องดูแลให้คุณหนูทานข้าวตามเวลา ผมขออนุญาตเข้าไปนะครับ
Baca selengkapnya
คุณหมอคะตรวจอีกทีได้ไหมคะ Nc+
เช้าวันรุ่งขึ้น เกวลินตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกร้าวระบมไปทั้งร่าง โดยเฉพาะช่วงล่างที่บวมช้ำจากการตรากตรำเมื่อคืน แถมคำสาปบ้าๆ นั่นยังทำให้เธอรู้สึกปวดหนึบและต้องการสัมผัสอยู่ตลอดเวลาจนน้ำตาคลอ​"อึก ปวด ปวดไปหมดแล้ว"​เธอพยายามจะพยุงตัวลุกขึ้นเพื่อเตรียมตัวไปโรงพยาบาล แต่เพียงแค่เท้าแตะพื้น ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกโดยบอดี้การ์ดคนเดิมที่บัดนี้ถือวิสาสะเข้ามาโดยไม่เคาะ​"จะไปไหนครับคุณหนู?" เคนถามพลางมองร่างที่สั่นเทาของเกวลิน​"ฉันจะไปหาหมอ... ฉันปวดจนทนไม่ไหวแล้ว นายหลีกไป!"​"ปวดเหรอครับ? งั้นผมช่วยสงบอาการให้ก่อนไปหาหมอดีกว่าไหม?" เคนไม่พูดเปล่า เขาเดินเข้ามาช้อนร่างบางกลับลงไปบนเตียงทันที แม้เกวลินจะพยายามทุบตีอกแกร่งแค่ไหน แต่แรงของเธอก็เหมือนแมวตัวน้อยๆ​"อ๊ะ! อย่า... ตรงนั้นมันเจ็บ... อื้อออ!"​เคนไม่สนคำประท้วง เขาจัดการฉีดวัคซีนส่วนตัวให้เธออีกรอบอย่างหนักหน่วงบนเตียงกว้าง เสียงครางระงมดังสลับกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดุเดือดกว่าเมื่อคืน จนเกวลินแทบจะสลบคาอกเขาไปอีกรอบกว่าเคนจะยอมปล่อยให้เธอไปหาหมอ เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงบ่าย เกวลินนั่งหน้าซีดเซียวอยู่เบาะหลังรถอัลพาร์ดหรู โดยมีเ
Baca selengkapnya
บ้านร้างเร้าใจแม้แต่ผีก็ไม่สน Nc+
เคนหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าสู่ถนนดินลูกรังที่สองข้างทางเต็มไปด้วยแมกไม้ครึ้ม ก่อนจะมาหยุดสนิทหน้าบ้านพักหลังเก่าที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าขนลุก แต่สำหรับคนที่อารมณ์กำลังเดือดพล่านอย่างเคน... ผีที่ไหนเขาก็ไม่สนทั้งนั้น!​"ลงมา!" เคนเดินมาเปิดประตูรถแล้วกระชากแขนเกวลินให้ลงจากรถอย่างแรง​"โอ๊ย! เคน ฉันเจ็บนะ! นายพาฉันมาที่นี่ทำไม บอกแล้วไงว่าฉันอยากพัก!" เกวลินพยายามขัดขืน แต่แรงบีบที่ข้อมือทำเอาเธอหน้าเหยเก​"พักเหรอ? เมื่อกี้ที่โรงพยาบาลยังดูสดชื่นอยู่เลยไม่ใช่หรือไง!" เคนเหวี่ยงร่างบางเข้าไปในตัวบ้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นจางๆ แสงแดดยามเย็นที่ลอดผ่านรอยแตกของหน้าต่างไม้ทำให้เห็นฝุ่นที่ลอยฟุ้ง​เคนดันเกวลินจนแผ่นหลังเธอแนบติดกับผนังไม้เก่าๆ เขาโน้มตัวลงมาจนเกวลินสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ร้อนรุ่มและกลิ่นอายความโกรธ​"หมอนั่นทำท่าไหนบ้างล่ะ... หืม? มันถึงทำให้คุณหนูดูพอใจขนาดนี้"​"นายมันบ้าไปแล้วเคน! อ๊ะ..."​ยังไม่ทันที่เกวลินจะด่าจบ เคนก็บดขยี้ริมฝีปากลงมาอย่างรุนแรง มันไม่ใช่จูบที่นุ่มนวลเหมือนคุณหมอ แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและต้องการประกาศความเป็นเจ้าของ เขาจงใจข
Baca selengkapnya
วิธีถอนคำสาปที่หายาก
ท่ามกลางความมืดมิดในนิมิต เกวลินเห็นยายแก่คนเดิมยืนยิ้มแสยะอยู่ท่ามกลางเปลวไฟสีดอกตะแบก รอยยิ้มนั้นมันช่างเยือกเย็นจนเกวลินต้องกอดตัวเองไว้แน่น​"สนุกไหมล่ะคุณหนู... รสสวาทที่เจ้าได้รับ มันดับร้อนได้เพียงชั่วครู่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ" หญิงชราหัวเราะร่วน "อยากรู้ทางแก้แล้วใช่ไหม? ข้าจะบอกให้ก็ได้... คำสาปนี้จะสลายไป ก็ต่อเมื่อเจ้าได้รับสัมผัสที่มาจากความรักบริสุทธิ์เท่านั้น สัมผัสจากคนที่รักเจ้าที่หัวใจ ไม่ใช่หวังเพียงร่างกายเจ้าเพื่อระบายความใคร่"​"รักแท้งั้นเหรอ? คนอย่างฉันเนี่ยนะจะมีใครมารักจริงๆ!" เกวลินตะโกนก้องทั้งน้ำตา​"นั่นคือบทพิสูจน์ของเจ้า... หากหาไม่ได้ เจ้าก็ต้องเป็นทาสราคะ รุ่มร้อนจนตัวตายไปกับชายที่ไม่ได้รักเจ้าจริง!"​เฮือก!​เกวลินสะดุ้งสุดตัวตื่นขึ้นมาบนเตียงกว้างในห้องนอนของเธอเอง หยาดเหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม เธอหอบหายใจถี่กระชั้นจนทรวงอกกระเพื่อมไหว และเมื่อหันไปมองข้างเตียง เธอก็พบกับเคนที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง​เคนจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ซับซ้อน เขาเห็นเธอละเมอเรียกชื่อใครบางคนและสะอื้นไห้ในฝัน ใจที่เคยแข็งกระด้างของบอดี้การ์ดหนุ่มเริ่มสั่นคลอน เขาจำสัมผัสที่บ้านร้างได
Baca selengkapnya
ความเมาหรือความในใจ Nc+🔥
เคนนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมมืดของบาร์ สายตาคมกริบจ้องมองเกวลินที่กำลังเยื้องกรายอยู่กลางฟลอร์เต้นรำ เธอจงใจเบียดเสียดร่างกายกับชายหนุ่มแปลกหน้าคนแล้วคนเล่า ทุกครั้งที่เธอส่งยิ้มหวานหรือยอมให้ชายพวกนั้นแตะต้องเอวบาง เคนจะกระดกเหล้าเข้าปากราวกับมันคือน้ำเปล่า​"แกมันโง่เองเคน... ปากหมาจนเสียเรื่อง..." เขาสบถกับตัวเอง เสียงหัวใจมันเต้นโครมครามด้วยความริษยาที่แทบจะระเบิดออกมา​เหล้าขวดแล้วขวดเล่าถูกสั่งมาไม่หยุด จนกระทั่งสติสัมปชัญญะของเคนเริ่มพร่าเลือน แต่ความโกรธกลับชัดเจนขึ้น เขาเห็นชายคนหนึ่งเริ่มเลื่อนมือต่ำลงไปใต้กระโปรงของเกวลิน และเธอก็แกล้งทำเป็นเคลิบเคลิ้มเพื่อยั่วโมโหเขา​ปึก!​เคนกระแทกแก้วลงบนโต๊ะจนร้าว เขาพยุงร่างกายที่โซเซแต่เต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อพุ่งตรงไปที่ฟลอร์เต้นรำทันที​"เห้ย! แกเป็นใครวะ?" ชายคนนั้นร้องลั่นเมื่อถูกมือหนาของเคนกระชากไหล่จนล้มคว่ำ​เคนไม่ตอบ แต่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเกวลิน แรงบีบจากความเมาและความหวงทำให้เธอถึงกับอุทานออกมา "เคน! นายเมาแล้วนะ ปล่อยฉัน!"​"ใช่! ผมเมา! และผมก็กำลังจะบ้าเพราะคุณด้วย!"​เคนไม่ฟังคำทัดทาน เขาไม่พาเธอไปที่รถ แต่กลับลากเธอตรงไปย
Baca selengkapnya
คุณตำรวจฉันมีใบขับขี่จริงๆนะ Nc+ 🔥
แสงไฟวับวาบสีแดงน้ำเงินจากรถตำรวจข้างหน้าทำเอาเกวลินเบรกตัวโก่ง ตำรวจหนุ่มคนหนึ่งเดินตรงมาที่กระจกรถพร้อมเคาะเรียกด้วยท่าทางขึงขัง​"ขออนุญาตตรวจใบขับขี่ด้วยครับคุณผู้หญิง" ตำรวจหนุ่มพูดพลางส่องไฟฉายเข้ามาในรถจนเห็นร่างของเคนที่นอนคอพับอยู่ข้างๆ "แล้วนั่น... เพื่อนเป็นอะไรครับ?"​"อ๋อ... เขาแค่สลบจากศึกหนักน่ะค่ะคุณตำรวจ" เกวลินตอบเสียงจิกกัดพลางจ้องมองตำรวจหนุ่มด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป คำสาปในกายที่ยังค้างคาจากในบาร์เริ่มทำงานทันทีที่เธอเห็นชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบที่ดูบุคลิกดี​"ขอใบขับขี่ด้วยครับ อย่าเปลี่ยนเรื่อง" ตำรวจย้ำเสียงเข้ม​เกวลินแค่นยิ้มร้าย เธอแกล้งขยับตัวบิดไปมาจนเสื้อผ้าที่หมิ่นเหม่แทบจะปิดอะไรไม่มิด "ใบขับขี่เหรอคะ? ฉันไม่ได้พกมาเป็นใบๆ หรอกค่ะ... แต่มันซ่อนอยู่ในตัวฉันนี่แหละ ถ้าคุณตำรวจอยากได้... ก็ลองเข้ามา ค้นดูสิคะ"​พูดจบเธอก็คว้ามือของตำรวจหนุ่มที่วางอยู่ขอบหน้าต่างมาวางลงบนหน้าขาเนียนละเอียดของเธออย่างจงใจ ตำรวจหนุ่มถึงกับชะงัก หน้าแดงซ่านด้วยความตกใจและสับสนในมนต์เสน่ห์ที่แผ่ออกมา​"คุณ... คุณทำอะไรครับ! นี่มันที่สาธารณะนะ!" ถึงปากจะห้าม แต่สายตาของเขากลับจ้องมอ
Baca selengkapnya
เหมือนเด็กในคราบผู้ใหญ่
เกวลินมองสภาพเคนที่นอนขดตัวสะอื้นเบาๆ ทั้งที่ยังหลับใหลอยู่แทบเท้าเธอ ความโกรธที่มีมาตลอดทั้งคืนมันเริ่มมลายหายไป กลายเป็นความรู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก เธอก้มลงประคองร่างกำยำของเขาขึ้นมาอย่างทุลักทุเล​"ไอ้บอดี้การ์ดบ้า... ตื่นมาช่วยกันหน่อยสิ ฉันไม่ใช่คนเหล็กนะ!" เธอพึมพำพลางแบกแขนข้างหนึ่งของเขาพาดบ่า​เคนเริ่มรู้สึกตัวงัวเงีย เขาปรือตาที่แดงก่ำจากการร้องไห้และการเมาขึ้นมามองเห็นใบหน้าของเกวลินอยู่ใกล้ๆ สัญชาตญาณเด็กน้อยในร่างชายหนุ่มก็ทำงานทันที เขาซุกหน้าลงกับไหล่ของเธอแล้วกอดเอวเธอไว้แน่นเหมือนเด็กกลัวโดนทิ้ง​"คุณหนูอย่าไป... อย่าไปหาคนอื่น..." เสียงของเขาอู้อี้และแหบพร่า​เกวลินใจกระตุกวูบ เธอไม่ได้ตอบอะไรแต่พยายามพยุงเขาไปที่รถจนสำเร็จ เมื่อยัดเขานั่งประจำที่ได้ เธอก็จัดการสตาร์ทรถขับออกไปจาก สน. ทันที บรรยากาศในรถเงียบเชียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเคนที่เริ่มสร่างเมาขึ้นมาทีละนิด​จนกระทั่งรถจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์ เคนขยับตัวลุกขึ้นนั่งตรง แสงไฟจากหน้าบ้านทำให้เขาเห็นรอยแดงที่ซอกคอและรอยยับยู่ยี่บนชุดของเกวลินชัดเจน ความทรงจำเรื่องเสียงครางใน สน. พุ่งกลับเข้ามาทิ่มแทงหัวใจเขาอ
Baca selengkapnya
ในห้องน้ำกับสจ๊วต Nc+🔥
ท่ามกลางความเงียบสงบในห้องโดยสารเครื่องบินส่วนตัวที่กำลังมุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ เกวลินเริ่มมีอาการหน้าถอดสี มือเรียวสวยกุมท้องน้อยเอาไว้แน่น ความรู้สึกปวดมวนมันตีรวนจนเธอแทบนั่งไม่ติด​"เคน... ฉันปวดท้อง ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย" เธอบอกเสียงแผ่วโดยไม่รอให้เขาอนุญาต ก่อนจะรีบลุกเดินตรงไปยังห้องน้ำหรูด้านหลัง​แต่ทว่า... ทันทีที่ประตูปิดลง ความเจ็บปวดจากการปวดท้องกลับแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มอย่างรุนแรง คำสาปราคะที่ถูกกดทับมาตลอดเช้ามันพุ่งพล่านขึ้นมาจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เกวลินหอบหายใจถี่ จิตใต้สำนึกเริ่มพร่าเลือนจนอยากจะหาที่ระบายความอัดอั้นนี้​ก๊อก ก๊อก ก๊อก​"คุณหนูครับ... ผมนอร์ธนะครับ เห็นคุณหนูรีบเข้าห้องน้ำไป ไม่ทราบว่าต้องการยาแก้ปวดท้อง หรือน้ำอุ่นไหมครับ?" เสียงนุ่มทุ้มของสจ๊วตหนุ่มหน้าตาดีที่ยืนรออยู่หน้าประตูดังขึ้น​เกวลินไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่เธอกระชากประตูเปิดออกทันที! นอร์ธที่ยืนถือถาดน้ำอุ่นอยู่นอกห้องน้ำถึงกับชะงักเมื่อเห็นสภาพของคุณหนูสาวที่ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาหยาดเยิ้ม และเสื้อผ้าที่เริ่มหลุดลุ่ย​"คุณหนู... เป็นอะไรมากไหมครับ?"​เกวลินไม่รอช้า เธอคว้าคอเสื้อเชิ้ตสีขาว
Baca selengkapnya
ต่อต้านไม่ได้ก็เข้าร่วม Nc+🔥 3P
ในขณะที่เคนกำลังยืนกดดันอยู่หน้าประตูด้วยความสงสัย นอร์ธกลับกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ แทนที่เขาจะเบาแรงลงเมื่อได้ยินเสียงบอดี้การ์ดเคาะประตู เขากลับเอื้อมมือไปปลดล็อคกลอนประตูห้องน้ำออกช้าๆ โดยที่เกวลินไม่ทันตั้งตัว!​แกร็ก!​ประตูห้องน้ำแง้มออกเพียงเล็กน้อย แต่ก็พอที่จะทำให้เคนที่ยืนอยู่ข้างหน้ามองเห็นภาพเหตุการณ์ข้างในได้อย่างถนัดตา ภาพที่เห็นทำเอาเคนถึงกับยืนตัวแข็งทื่อเหมือนถูกสาป​ภาพของคุณหนูเกวลินที่ร่างเปลือยเปล่าครึ่งตัว กำลังถูกนอร์ธยกร่างขึ้นพิงกับผนังห้องน้ำ ขาเรียวทั้งสองข้างถูกรวบขึ้นไปไว้บนไหล่ของสจ๊วตหนุ่ม นอร์ธจงใจกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าหาเกวลินอย่างหนักหน่วงและรุนแรงแบบไม่ยั้งมือ​ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!​เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังชัดเจนคาหูของเคน เกวลินในตอนนี้สติเตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว เธอเชิดหน้าขึ้นจนสุดคอ ดวงตาคู่สวยเหลือกลอยค้าง เพราะความเสียวซ่านที่มันพุ่งทะลุขีดจำกัด แรงอัดที่นอร์ธส่งเข้ามามันมหาศาลจนเธอทำได้แค่หอบหายใจรวยรินและครางอื้ออึงในลำคอ​"เห็นไหมครับ... คุณหนูของคุณกำลังได้รับบริการอย่างดีเยี่ยมเลย" นอร์ธกระซิบเสียงต่ำพลางเหลือบมองเคนผ่านช่องประตูอ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status