คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]

คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]

last update최신 업데이트 : 2026-03-09
에:  ลลินรดา참여
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
35챕터
4.6K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

สรุปแล้ววิธีแก้คำสาปก็คือมีอะไรกับผู้ชาย แค่นี้ง่ายๆ? ง่ายกับผีสิยะ! พรมจรรย์ของฉันที่เก็บรักษาไว้ก็ต้องมาหายไป เอาเถอะใช่ว่าฉันจะไม่ชอบ เอาล่ะหนุ่มๆ มาคุกเข่าต่อหน้าฉันซะ เพราะฉันคือจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

더 보기

1화

บทนำ

Sabrina Scott tampak berjalan keluar dari penjara sebelum senja tiba.

Dia telah dibebaskan sementara dari penjara selama satu hari.

Wanita itu tampak memegang secarik alamat di tangannya dan masuk ke mobil di depan gedung. Dia pun tiba di sebuah rumah besar tua di tengah gunung ketika hari telah hampir malam. Penjaga pintu kemudian membawa Sabrina ke kamar tidur.

Kamar tidur itu gelap gulita. Berbau menyengat seperti darah kental begitu dia masuk. Sebelum mampu menyesuaikan diri dengan kegelapan di ruangan itu, sepasang tangan yang kuat meraihnya ke dalam pelukannya.

Napas panas sontak menyerangnya. “Jadi, kaulah yang mereka kirimkan untuk kunikmati sebelum kematianku, sang gadis panggilan?”

“Gadis panggilan?”

Air mata Sabrina mengalir di matanya.

Dia tiba-tiba merasa ketakutan, dan suaranya bergetar. "Apa kau akan segera mati?"

"Ya! Kenapa? Kau menyesal?” Pria itu menyeringai tipis.

“Aku tidak menyesalinya,” jawab Sabrina sedih.

Memang tiada ruang untuk menyesalinya, karena ibunya sedang menunggu agar diselamatkan olehnya.

Ruangan itu gelap gulita. Sabrina tidak bisa melihat wajah sang pria. Dia hanya tahu bahwa pria itu tidak tampak seperti seseorang yang sedang sekarat. Akhirnya, setelah dua tiga jam, pria itu tertidur.

“Apa dia sudah mati?”

Sabrina tidak memikirkan rasa takutnya lagi, dan dia dengan cepat melarikan diri dari rumah besar itu.

Malam itu hujan turun dengan lebatnya. Dingin. Dia berlari di tengah hujan menuju rumah Lynn.

Saat itu pukul 11 malam dan pintu rumah itu terkunci. Namun, Sabrina dapat mendengar suara gembira di dalam rumah seolah-olah ada sesuatu yang patut dirayakan.

"Buka pintunya! Cepat, buka pintunya dan berikan aku uangnya. Aku harus pergi menyelamatkan ibuku ... Buka pintunya! Buka pintunya!"

Pintunya masih terkunci.

Saat Sabrina menunggu bus di malam badai, dia merasa pusing dan tidak stabil. Akan tetapi dia harus memfokuskan energinya untuk menggedor pintu itu sampai terdengar suara dentuman keras. "Buka pintunya! Buka pintunya! Cepat beri aku uang, aku harus pergi menyelamatkan ibuku …”

Bang! Pintu didorong terbuka, dan tatapan putus asa Sabrina tiba-tiba berubah berbinar.

Orang di balik pintu itu menatap Sabrina dengan tatapan merendahkan dan tampak jijik.

Sabrina tahu bahwa dirinya terlihat lebih buruk daripada seorang pengemis saat itu.

Namun, dia tidak lagi memperdulikan citranya saat itu. Sontak dia melemparkan dirinya ke depan orang yang membuka pintu itu, dan memohon dengan tatapan mengiba. "Aku telah melakukan apa yang kau minta, cepat berikan aku uangnya. Hidup ibuku tidak bisa menunggu lebih lama lagi. Kumohon!"

"Ibumu telah meninggal, jadi kau tidak lagi membutuhkan uang." Orang yang membuka pintu itu melemparkan sebuah foto berbingkai hitam keluar, lalu dengan kejamnya menutup pintu.

"Apa?" Sabrina tercengang dan masih dalam hujan.

Beberapa saat kemudian, dia berteriak keras, "Ibu …!!!!"

“Ibu … Maaf aku terlambat, ya? Aku melewatkan waktu untuk menyelamatkanmu! Ibu sudah meninggal … Ibu sudah meninggal …” Sabrina memeluk potret peti mati ibunya, meringkuk di tengah hujan, dan bergumam pada dirinya sendiri.

Dia kemudian merangkak dan mulai menggedor pintu seperti orang gila. "Pembohong! Aku telah melakukan apa yang telah kujanjikan kepadamu, tetapi kau tidak menyelamatkan ibuku. Kembalikan ibuku! Pembohong! Seluruh keluargamu akan mati mengenaskan. Pembohong! Pembohong! Pembohong! Kukutuk agar seluruh keluargamu mengalami kematian yang mengerikan!”

Sabrina kemudian jatuh pingsan di luar pintu Lynn Residence.

Tiga hari telah berlalu begitu sang wanita terbangun. Rupanya dia berada di dalam penjara lagi.

Sabrina dikirim ke area perawatan medis ketika dalam keadaan koma akibat demam tinggi. Demamnya turun setelah tiga hari, dan dia dikembalikan ke penjara semula.

Beberapa narapidana wanita datang dan mengelilinginya.

"Kupikir dia dibebaskan setelah ditebus, tetapi dia rupanya kembali masuk hanya dalam tiga hari …?"

"Kudengar dia dipinjamkan untuk dipermainkan semalaman."

Pemimpin geng wanita berbadan tegap itu menjambak rambut Sabrina dan tertawa terbahak-bahak. “Betapa baiknya kehidupan yang dimiliki wanita ini! Kalian lihat aku memukulinya sampai mati hari ini!”

Sabrina bahkan tidak mengedipkan mata.

Ah, biarkan saja mereka memukulinya sampai mati. Jika memang harus demikian, tentu akan sempurna bagi wanita malang itu untuk bersatu kembali dengan ibunya.

Saat geng wanita itu mulai menanggalkan pakaian Sabrina, sebuah suara keras datang dari pintu. "Hei! Apa yang sedang kalian lakukan?"

Pemimpin geng wanita itu langsung tersenyum meminta maaf. “Sabrina sedang sakit. Kami hanya mengkhawatirkannya.”

Sang petugas tidak menjawab tetapi meneriakkan kode penjara Sabrina. "Tahanan 036, keluar!"

Sabrina berjalan keluar dan bertanya dengan acuh tak acuh, "Apa lagi salahku sekarang?"

"Kau telah dibebaskan." jawab petugas itu begitu saja.

"Apa?" Sabrina mengira dirinya berhalusinasi. Sampai ketika dia keluar dari pintu penjara, barulah dia menyadarinya. Itu nyata.

Dia menangis dengan air mata kebahagiaan dan bergumam, “Ibu! Aku tidak bisa menyelamatkanmu, tetapi bisakah kau memaafkanku? Aku akan melihatmu sekarang. Di mana kau dikuburkan …?”

"Kau Nona Scott?" suara seorang pria bertanya dengan dingin.

Tampak seorang pria berjas berdiri di depan Sabrina, dan sebuah mobil hitam diparkir tepat di belakangnya. Pria lain dengan kacamata terlihat samar-samar di dalam mobil sambil mengawasinya.

Sabrina mengangguk. “Ya, betul. Dan kau …"

Pria itu tidak menjawab tetapi berbalik dan berbicara dengan sopan kepada pria berkacamata yang duduk di dalam mobil itu. "Tuan Muda Sebastian, ini benar dia."

“Bawa dia kemari!” perintah pria di dalam mobil itu.

Sabrina yang masih bingung tampak didorong masuk ke mobil dan duduk di sebelah pria berkacamata. Dia segera merasakan aura pembunuh yang dingin datang darinya.

Sabrina merasa hidup matinya saat itu ada di tangannya.

"Aku Sebastian Ford." Pria itu memperkenalkan dirinya dengan dingin.

Sabrina tidak mampu menahan diri untuk bergidik. Kemudian dia bertanya dengan lembut, "Aku belum dibebaskan ... Tetapi aku akan menerima hukuman matiku, ‘kan?"

"Aku akan membawamu untuk mendapatkan akta nikah!" Sebastian bahkan enggan untuk menoleh pada Sabrina sekali lagi.

Sabrina tiba-tiba merasa suaranya tidak asing. Kedengarannya seperti orang yang meninggal malam itu.

Namun, pria di rumah besar tiga hari lalu yang berhubungan dengannya itu benar-benar telah meninggal.

"Apa katamu?" Sabrina berpikir dia salah dengar.
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
35 챕터
บทนำ
“อึก อ๊าส์”​แจะ แจะ​เสียงลามกที่ปล่อยออกมา เมื่อพบว่าเกวลินกำลังช่วยตัวเองอยู่บนที่นอน​นิ้วมือที่สอดเข้าออกอย่างว่องไวไม่ค่อยช่ำชอง เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอก็เพิ่งจะเคยมีอารมณ์ทางเพศและช่วยเหลือตัวเองแบบนี้แหละ​“อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว”​ก่อนที่จะเสร็จไปด้วยมือของตัวเอง น้ำขาวใสไหลออกมาทางร่องสวาท เกวลินหายใจหอบเนื่องจากเมื่อกี้เธอใช้พลังงานชีวิตไปมากซะเหลือเกิน ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกันนะ เธอไม่เคยมีอาการแบบนี้เลย เพราะยัยแก่ขอทานนั่นคนเดียวที่ทำให้เธอต้องกลายมาเป็นแบบนี้​ย้อนกลับไปเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน​“เดินระวังนะครับคุณหนู”​เคน บอดี้การ์ดคนสนิทของพี่ชายเธอที่ให้มาดูแล แน่นอนว่าตอนนี้เขาได้กลายเป็นคนรับใช้ที่เกวลินหิ้วไปไหนมาไหนด้วยตลอด​“ชุดนี้ก็สวยเหมาะกับฉันมากเลย นายว่าแบบนั้นไหมเคน?”​เกวลินหันมามองลูกน้องคนสนิทของพี่ชายที่ตอนนี้กลายเป็นลูกน้องของเธอแบบเต็มตัว เคนที่มีหน้าที่เพียงแค่ถือของที่เกวลินซื้อกลับมาเท่านั้น แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเยอะมากขนาดนี้ สมแล้วกับการเป็นลูกคนรวยที่เห็นของถูกใจก็จะซื้อไปซะหมด​เคนพยักหน้าตอบรับก่อนจะยื่นคีย์การ์ดบัตรเครดิตให้กับพนักงานไป แล้วเขาก็ต
더 보기
บอดี้การ์ดสุดหล่อ Nc+
เกวลินนอนแผ่อยู่บนเตียงกว้าง ลมหายใจยังคงหอบถี่ ผิวขาวเนียนละเอียดบัดนี้แดงระเรื่อด้วยพิษไข้แห่งความใคร่ที่เพิ่งมอดดับลงไปชั่วคราว ดวงตาที่เคยจองหองบัดนี้คลอไปด้วยน้ำตาแห่งความสับสน​"อึก... บ้าที่สุด ทำไมมันไม่หายไปสักที"​เธอพึมพำกับตัวเอง พยายามจะลุกขึ้นไปชำระล้างคราบน้ำคาวสวาทที่เปรอะเปื้อนโคนขา แต่เพียงแค่ขยับตัว ความรู้สึกวูบวาบก็แล่นพล่านขึ้นมาอีกครั้ง คำสาปของยายแก่คนนั้นไม่ได้จบลงแค่การช่วยตัวเอง แต่มันเหมือนไฟที่ยิ่งเติมเชื้อก็ยิ่งลุกโชน​ก๊อก ก๊อก ก๊อก​เสียงเคาะประตูทำให้เกวลินสะดุ้งสุดตัว เธอรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมกายจนมิดชิด​"คุณหนูครับ... ผมเอาอาหารเย็นมาส่ง"​นั่นคือเสียงของเคนบอดี้การ์ดที่เธอจงเกลียดจงชัง เสียงทุ้มต่ำของเขาวันนี้กลับฟังดูสั่นประสาทเธออย่างบอกไม่ถูก เกวลินรู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมคราม และที่แย่กว่านั้น... ความร้อนรุ่มที่กึ่งกลางลำตัวกลับเริ่มก่อตัวขึ้นมาใหม่อีกรอบ เพียงแค่ได้ยินเสียงผู้ชาย!​"วางไว้ข้างนอก! ฉันยังไม่หิว!" เธอตะโกนออกไป เสียงสั่นพร่าจนเกือบควบคุมไม่ได้​"แต่คุณณัฐวินสั่งไว้ว่าต้องดูแลให้คุณหนูทานข้าวตามเวลา ผมขออนุญาตเข้าไปนะครับ
더 보기
คุณหมอคะตรวจอีกทีได้ไหมคะ Nc+
เช้าวันรุ่งขึ้น เกวลินตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกร้าวระบมไปทั้งร่าง โดยเฉพาะช่วงล่างที่บวมช้ำจากการตรากตรำเมื่อคืน แถมคำสาปบ้าๆ นั่นยังทำให้เธอรู้สึกปวดหนึบและต้องการสัมผัสอยู่ตลอดเวลาจนน้ำตาคลอ​"อึก ปวด ปวดไปหมดแล้ว"​เธอพยายามจะพยุงตัวลุกขึ้นเพื่อเตรียมตัวไปโรงพยาบาล แต่เพียงแค่เท้าแตะพื้น ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกโดยบอดี้การ์ดคนเดิมที่บัดนี้ถือวิสาสะเข้ามาโดยไม่เคาะ​"จะไปไหนครับคุณหนู?" เคนถามพลางมองร่างที่สั่นเทาของเกวลิน​"ฉันจะไปหาหมอ... ฉันปวดจนทนไม่ไหวแล้ว นายหลีกไป!"​"ปวดเหรอครับ? งั้นผมช่วยสงบอาการให้ก่อนไปหาหมอดีกว่าไหม?" เคนไม่พูดเปล่า เขาเดินเข้ามาช้อนร่างบางกลับลงไปบนเตียงทันที แม้เกวลินจะพยายามทุบตีอกแกร่งแค่ไหน แต่แรงของเธอก็เหมือนแมวตัวน้อยๆ​"อ๊ะ! อย่า... ตรงนั้นมันเจ็บ... อื้อออ!"​เคนไม่สนคำประท้วง เขาจัดการฉีดวัคซีนส่วนตัวให้เธออีกรอบอย่างหนักหน่วงบนเตียงกว้าง เสียงครางระงมดังสลับกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดุเดือดกว่าเมื่อคืน จนเกวลินแทบจะสลบคาอกเขาไปอีกรอบกว่าเคนจะยอมปล่อยให้เธอไปหาหมอ เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงบ่าย เกวลินนั่งหน้าซีดเซียวอยู่เบาะหลังรถอัลพาร์ดหรู โดยมีเ
더 보기
บ้านร้างเร้าใจแม้แต่ผีก็ไม่สน Nc+
เคนหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าสู่ถนนดินลูกรังที่สองข้างทางเต็มไปด้วยแมกไม้ครึ้ม ก่อนจะมาหยุดสนิทหน้าบ้านพักหลังเก่าที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าขนลุก แต่สำหรับคนที่อารมณ์กำลังเดือดพล่านอย่างเคน... ผีที่ไหนเขาก็ไม่สนทั้งนั้น!​"ลงมา!" เคนเดินมาเปิดประตูรถแล้วกระชากแขนเกวลินให้ลงจากรถอย่างแรง​"โอ๊ย! เคน ฉันเจ็บนะ! นายพาฉันมาที่นี่ทำไม บอกแล้วไงว่าฉันอยากพัก!" เกวลินพยายามขัดขืน แต่แรงบีบที่ข้อมือทำเอาเธอหน้าเหยเก​"พักเหรอ? เมื่อกี้ที่โรงพยาบาลยังดูสดชื่นอยู่เลยไม่ใช่หรือไง!" เคนเหวี่ยงร่างบางเข้าไปในตัวบ้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นจางๆ แสงแดดยามเย็นที่ลอดผ่านรอยแตกของหน้าต่างไม้ทำให้เห็นฝุ่นที่ลอยฟุ้ง​เคนดันเกวลินจนแผ่นหลังเธอแนบติดกับผนังไม้เก่าๆ เขาโน้มตัวลงมาจนเกวลินสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ร้อนรุ่มและกลิ่นอายความโกรธ​"หมอนั่นทำท่าไหนบ้างล่ะ... หืม? มันถึงทำให้คุณหนูดูพอใจขนาดนี้"​"นายมันบ้าไปแล้วเคน! อ๊ะ..."​ยังไม่ทันที่เกวลินจะด่าจบ เคนก็บดขยี้ริมฝีปากลงมาอย่างรุนแรง มันไม่ใช่จูบที่นุ่มนวลเหมือนคุณหมอ แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและต้องการประกาศความเป็นเจ้าของ เขาจงใจข
더 보기
วิธีถอนคำสาปที่หายาก
ท่ามกลางความมืดมิดในนิมิต เกวลินเห็นยายแก่คนเดิมยืนยิ้มแสยะอยู่ท่ามกลางเปลวไฟสีดอกตะแบก รอยยิ้มนั้นมันช่างเยือกเย็นจนเกวลินต้องกอดตัวเองไว้แน่น​"สนุกไหมล่ะคุณหนู... รสสวาทที่เจ้าได้รับ มันดับร้อนได้เพียงชั่วครู่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ" หญิงชราหัวเราะร่วน "อยากรู้ทางแก้แล้วใช่ไหม? ข้าจะบอกให้ก็ได้... คำสาปนี้จะสลายไป ก็ต่อเมื่อเจ้าได้รับสัมผัสที่มาจากความรักบริสุทธิ์เท่านั้น สัมผัสจากคนที่รักเจ้าที่หัวใจ ไม่ใช่หวังเพียงร่างกายเจ้าเพื่อระบายความใคร่"​"รักแท้งั้นเหรอ? คนอย่างฉันเนี่ยนะจะมีใครมารักจริงๆ!" เกวลินตะโกนก้องทั้งน้ำตา​"นั่นคือบทพิสูจน์ของเจ้า... หากหาไม่ได้ เจ้าก็ต้องเป็นทาสราคะ รุ่มร้อนจนตัวตายไปกับชายที่ไม่ได้รักเจ้าจริง!"​เฮือก!​เกวลินสะดุ้งสุดตัวตื่นขึ้นมาบนเตียงกว้างในห้องนอนของเธอเอง หยาดเหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม เธอหอบหายใจถี่กระชั้นจนทรวงอกกระเพื่อมไหว และเมื่อหันไปมองข้างเตียง เธอก็พบกับเคนที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง​เคนจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ซับซ้อน เขาเห็นเธอละเมอเรียกชื่อใครบางคนและสะอื้นไห้ในฝัน ใจที่เคยแข็งกระด้างของบอดี้การ์ดหนุ่มเริ่มสั่นคลอน เขาจำสัมผัสที่บ้านร้างได
더 보기
ความเมาหรือความในใจ Nc+🔥
เคนนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมมืดของบาร์ สายตาคมกริบจ้องมองเกวลินที่กำลังเยื้องกรายอยู่กลางฟลอร์เต้นรำ เธอจงใจเบียดเสียดร่างกายกับชายหนุ่มแปลกหน้าคนแล้วคนเล่า ทุกครั้งที่เธอส่งยิ้มหวานหรือยอมให้ชายพวกนั้นแตะต้องเอวบาง เคนจะกระดกเหล้าเข้าปากราวกับมันคือน้ำเปล่า​"แกมันโง่เองเคน... ปากหมาจนเสียเรื่อง..." เขาสบถกับตัวเอง เสียงหัวใจมันเต้นโครมครามด้วยความริษยาที่แทบจะระเบิดออกมา​เหล้าขวดแล้วขวดเล่าถูกสั่งมาไม่หยุด จนกระทั่งสติสัมปชัญญะของเคนเริ่มพร่าเลือน แต่ความโกรธกลับชัดเจนขึ้น เขาเห็นชายคนหนึ่งเริ่มเลื่อนมือต่ำลงไปใต้กระโปรงของเกวลิน และเธอก็แกล้งทำเป็นเคลิบเคลิ้มเพื่อยั่วโมโหเขา​ปึก!​เคนกระแทกแก้วลงบนโต๊ะจนร้าว เขาพยุงร่างกายที่โซเซแต่เต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อพุ่งตรงไปที่ฟลอร์เต้นรำทันที​"เห้ย! แกเป็นใครวะ?" ชายคนนั้นร้องลั่นเมื่อถูกมือหนาของเคนกระชากไหล่จนล้มคว่ำ​เคนไม่ตอบ แต่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเกวลิน แรงบีบจากความเมาและความหวงทำให้เธอถึงกับอุทานออกมา "เคน! นายเมาแล้วนะ ปล่อยฉัน!"​"ใช่! ผมเมา! และผมก็กำลังจะบ้าเพราะคุณด้วย!"​เคนไม่ฟังคำทัดทาน เขาไม่พาเธอไปที่รถ แต่กลับลากเธอตรงไปย
더 보기
คุณตำรวจฉันมีใบขับขี่จริงๆนะ Nc+ 🔥
แสงไฟวับวาบสีแดงน้ำเงินจากรถตำรวจข้างหน้าทำเอาเกวลินเบรกตัวโก่ง ตำรวจหนุ่มคนหนึ่งเดินตรงมาที่กระจกรถพร้อมเคาะเรียกด้วยท่าทางขึงขัง​"ขออนุญาตตรวจใบขับขี่ด้วยครับคุณผู้หญิง" ตำรวจหนุ่มพูดพลางส่องไฟฉายเข้ามาในรถจนเห็นร่างของเคนที่นอนคอพับอยู่ข้างๆ "แล้วนั่น... เพื่อนเป็นอะไรครับ?"​"อ๋อ... เขาแค่สลบจากศึกหนักน่ะค่ะคุณตำรวจ" เกวลินตอบเสียงจิกกัดพลางจ้องมองตำรวจหนุ่มด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป คำสาปในกายที่ยังค้างคาจากในบาร์เริ่มทำงานทันทีที่เธอเห็นชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบที่ดูบุคลิกดี​"ขอใบขับขี่ด้วยครับ อย่าเปลี่ยนเรื่อง" ตำรวจย้ำเสียงเข้ม​เกวลินแค่นยิ้มร้าย เธอแกล้งขยับตัวบิดไปมาจนเสื้อผ้าที่หมิ่นเหม่แทบจะปิดอะไรไม่มิด "ใบขับขี่เหรอคะ? ฉันไม่ได้พกมาเป็นใบๆ หรอกค่ะ... แต่มันซ่อนอยู่ในตัวฉันนี่แหละ ถ้าคุณตำรวจอยากได้... ก็ลองเข้ามา ค้นดูสิคะ"​พูดจบเธอก็คว้ามือของตำรวจหนุ่มที่วางอยู่ขอบหน้าต่างมาวางลงบนหน้าขาเนียนละเอียดของเธออย่างจงใจ ตำรวจหนุ่มถึงกับชะงัก หน้าแดงซ่านด้วยความตกใจและสับสนในมนต์เสน่ห์ที่แผ่ออกมา​"คุณ... คุณทำอะไรครับ! นี่มันที่สาธารณะนะ!" ถึงปากจะห้าม แต่สายตาของเขากลับจ้องมอ
더 보기
เหมือนเด็กในคราบผู้ใหญ่
เกวลินมองสภาพเคนที่นอนขดตัวสะอื้นเบาๆ ทั้งที่ยังหลับใหลอยู่แทบเท้าเธอ ความโกรธที่มีมาตลอดทั้งคืนมันเริ่มมลายหายไป กลายเป็นความรู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก เธอก้มลงประคองร่างกำยำของเขาขึ้นมาอย่างทุลักทุเล​"ไอ้บอดี้การ์ดบ้า... ตื่นมาช่วยกันหน่อยสิ ฉันไม่ใช่คนเหล็กนะ!" เธอพึมพำพลางแบกแขนข้างหนึ่งของเขาพาดบ่า​เคนเริ่มรู้สึกตัวงัวเงีย เขาปรือตาที่แดงก่ำจากการร้องไห้และการเมาขึ้นมามองเห็นใบหน้าของเกวลินอยู่ใกล้ๆ สัญชาตญาณเด็กน้อยในร่างชายหนุ่มก็ทำงานทันที เขาซุกหน้าลงกับไหล่ของเธอแล้วกอดเอวเธอไว้แน่นเหมือนเด็กกลัวโดนทิ้ง​"คุณหนูอย่าไป... อย่าไปหาคนอื่น..." เสียงของเขาอู้อี้และแหบพร่า​เกวลินใจกระตุกวูบ เธอไม่ได้ตอบอะไรแต่พยายามพยุงเขาไปที่รถจนสำเร็จ เมื่อยัดเขานั่งประจำที่ได้ เธอก็จัดการสตาร์ทรถขับออกไปจาก สน. ทันที บรรยากาศในรถเงียบเชียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเคนที่เริ่มสร่างเมาขึ้นมาทีละนิด​จนกระทั่งรถจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์ เคนขยับตัวลุกขึ้นนั่งตรง แสงไฟจากหน้าบ้านทำให้เขาเห็นรอยแดงที่ซอกคอและรอยยับยู่ยี่บนชุดของเกวลินชัดเจน ความทรงจำเรื่องเสียงครางใน สน. พุ่งกลับเข้ามาทิ่มแทงหัวใจเขาอ
더 보기
ในห้องน้ำกับสจ๊วต Nc+🔥
ท่ามกลางความเงียบสงบในห้องโดยสารเครื่องบินส่วนตัวที่กำลังมุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ เกวลินเริ่มมีอาการหน้าถอดสี มือเรียวสวยกุมท้องน้อยเอาไว้แน่น ความรู้สึกปวดมวนมันตีรวนจนเธอแทบนั่งไม่ติด​"เคน... ฉันปวดท้อง ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย" เธอบอกเสียงแผ่วโดยไม่รอให้เขาอนุญาต ก่อนจะรีบลุกเดินตรงไปยังห้องน้ำหรูด้านหลัง​แต่ทว่า... ทันทีที่ประตูปิดลง ความเจ็บปวดจากการปวดท้องกลับแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มอย่างรุนแรง คำสาปราคะที่ถูกกดทับมาตลอดเช้ามันพุ่งพล่านขึ้นมาจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เกวลินหอบหายใจถี่ จิตใต้สำนึกเริ่มพร่าเลือนจนอยากจะหาที่ระบายความอัดอั้นนี้​ก๊อก ก๊อก ก๊อก​"คุณหนูครับ... ผมนอร์ธนะครับ เห็นคุณหนูรีบเข้าห้องน้ำไป ไม่ทราบว่าต้องการยาแก้ปวดท้อง หรือน้ำอุ่นไหมครับ?" เสียงนุ่มทุ้มของสจ๊วตหนุ่มหน้าตาดีที่ยืนรออยู่หน้าประตูดังขึ้น​เกวลินไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่เธอกระชากประตูเปิดออกทันที! นอร์ธที่ยืนถือถาดน้ำอุ่นอยู่นอกห้องน้ำถึงกับชะงักเมื่อเห็นสภาพของคุณหนูสาวที่ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาหยาดเยิ้ม และเสื้อผ้าที่เริ่มหลุดลุ่ย​"คุณหนู... เป็นอะไรมากไหมครับ?"​เกวลินไม่รอช้า เธอคว้าคอเสื้อเชิ้ตสีขาว
더 보기
ต่อต้านไม่ได้ก็เข้าร่วม Nc+🔥 3P
ในขณะที่เคนกำลังยืนกดดันอยู่หน้าประตูด้วยความสงสัย นอร์ธกลับกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ แทนที่เขาจะเบาแรงลงเมื่อได้ยินเสียงบอดี้การ์ดเคาะประตู เขากลับเอื้อมมือไปปลดล็อคกลอนประตูห้องน้ำออกช้าๆ โดยที่เกวลินไม่ทันตั้งตัว!​แกร็ก!​ประตูห้องน้ำแง้มออกเพียงเล็กน้อย แต่ก็พอที่จะทำให้เคนที่ยืนอยู่ข้างหน้ามองเห็นภาพเหตุการณ์ข้างในได้อย่างถนัดตา ภาพที่เห็นทำเอาเคนถึงกับยืนตัวแข็งทื่อเหมือนถูกสาป​ภาพของคุณหนูเกวลินที่ร่างเปลือยเปล่าครึ่งตัว กำลังถูกนอร์ธยกร่างขึ้นพิงกับผนังห้องน้ำ ขาเรียวทั้งสองข้างถูกรวบขึ้นไปไว้บนไหล่ของสจ๊วตหนุ่ม นอร์ธจงใจกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าหาเกวลินอย่างหนักหน่วงและรุนแรงแบบไม่ยั้งมือ​ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!​เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังชัดเจนคาหูของเคน เกวลินในตอนนี้สติเตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว เธอเชิดหน้าขึ้นจนสุดคอ ดวงตาคู่สวยเหลือกลอยค้าง เพราะความเสียวซ่านที่มันพุ่งทะลุขีดจำกัด แรงอัดที่นอร์ธส่งเข้ามามันมหาศาลจนเธอทำได้แค่หอบหายใจรวยรินและครางอื้ออึงในลำคอ​"เห็นไหมครับ... คุณหนูของคุณกำลังได้รับบริการอย่างดีเยี่ยมเลย" นอร์ธกระซิบเสียงต่ำพลางเหลือบมองเคนผ่านช่องประตูอ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status