คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]

คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]

last updateHuling Na-update : 2026-03-09
By:  ลลินรดาKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
35Mga Kabanata
5.8Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

สรุปแล้ววิธีแก้คำสาปก็คือมีอะไรกับผู้ชาย แค่นี้ง่ายๆ? ง่ายกับผีสิยะ! พรมจรรย์ของฉันที่เก็บรักษาไว้ก็ต้องมาหายไป เอาเถอะใช่ว่าฉันจะไม่ชอบ เอาล่ะหนุ่มๆ มาคุกเข่าต่อหน้าฉันซะ เพราะฉันคือจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

view more

Kabanata 1

บทนำ

法律事務所で999件連続で勝訴した。それを受けて、長年結婚の事実を隠していた弁護士の夫・渡辺翼(わたなべ つばさ)が、ようやく私・高橋凛菜(たかはし りんな)との結婚式を挙げることに同意してくれた。

けれど、日が暮れても翼は現れなかった。代わりに私が見たものは、彼がパラリーガルの杉本日和(すぎもと ひより)と結婚式でキスをしている、インスタの投稿だった。

【さっき同僚に『売れ残り』ってバカにされたけど、弁護士の彼が助けに来てくれた。これから、昼は彼の優秀な部下、夜は彼の愛する妻になるわ】

写真の日和のひとと翼の薬指にはめられた結婚指輪が、やけに目に焼きついた。

きっと誰もが、私が怒りで我を忘れると思っただろう。でも私はあっさり笑って、こうコメントをつけた。

【次は赤ちゃんだね!ご祝儀、たっぷり包んであげる!】

すると次の瞬間、一日中電源を切っていた翼のほうから、電話がかかってきた。

「日和は妊娠したのに、相手のクズ男に捨てられたんだ。彼女の両親はすごく保守的な人たちだから、このことがバレたら、きっと勘当されてしまう。お腹の子とどうやって生きていけっていうんだ。同じ弁護士なのに、君には少しも同情心がないのか?

今すぐあのコメントを消して、日和に直接謝罪するんだ。彼女が何の問題もなく無事に子供を産めたら、君との結婚式はちゃんとやり直すから」

でも、私は手にした離婚訴訟の書類を見つめながら、ただ冷ややかに笑った。

「もう必要ないわ。あなたは、私たちの離婚裁判の準備でもしていればいい」

私が言い終わると、電話の向こうで翼はしばらく黙っていた。でも、次に聞こえてきた声には、明らかに苛立ちが混じっていた。

「凛菜、少しは冷静になれないのか?

言ったはずだ。日和との式はただの形式的なものだって。それに、後で君との結婚式もちゃんとやり直すって約束しただろう。どうして少しも我慢できないんだ?もうちょっと待つことくらい、できないのか?

まさか君は、日和が未婚で妊娠した上に男に捨てられたなんてことを、俺に世間に公表させたいわけじゃないだろう?彼女が周りから白い目で見られて、両親に勘当されて、お腹の子と二人で路頭に迷うのを、黙って見ていろとでも言うのか?」

電話の向こうから聞こえる、あまりにも自分勝手な翼の言い分に、裁判所の前に立っていた私は、思わず嘲るように笑った。

私と翼は、7年も前に入籍を済ませていた。だけど、結婚式は挙げていないし、誰にも夫婦だと明かしていなかった。

あの頃、翼は全財産をつぎ込んで自分の法律事務所を立ち上げたばかりだった。ちゃんとした結婚式も新婚旅行も、私にあげることはできなかった。彼がくれたのは、いつか幸せにするっていう、口約束だけだった。

私たちはまるで悪いことでもしているかのように、お互いの両親にも内緒で、こっそりと入籍した。

この7年間、私は翼が仕事で成功して、1日でも早く結婚式を挙げてくれる日をずっと待ち焦がれていた。

そして翼は、本当に仕事だけに打ち込んだ。依頼人はどんどん増えて、彼の名も世間に知られるようになっていった。

私もとっくに結婚式の会場を選んで、ドレスだって決めていたのに……

翼の一言さえあれば、私たちはいつでも式を挙げられる状態だった。

だけど、私が結婚式の話を持ち出すたびに、翼はいつももっともらしい言い訳を並べたてた。「事務所の経営が軌道に乗るまで」とか、「新人が一人前になるまで」って。もう少しだけ待ってくれと、何度も、何度も……

そうして私は、7年間も待ち続けた。

そんな日々が続いていた中、先週私は寝食を忘れて資料をまとめあげ、事務所に999件目の勝訴をもたらした。

これで翼も言い訳ができなくなったのか、ついに私へのご褒美として、結婚式を挙げることを承諾してくれた。

それからの1週間、私は毎日睡眠時間を4時間以下に削って、結婚式の段取りを一つ一つ自分で決めた。式の前の晩は、嬉しくて一睡もできなかったほどだ。

でも式の当日、日が暮れて招待客が帰り始める時間になっても、翼は現れなかった。会場にいるみんなの、私を見る目がだんだん哀れみの色を帯びていくのを感じるだけだった。

もしあの日、偶然日和のインスタ投稿を見ていなければ、私は今でも何も知らないままだっただろう。

それなのに、翼は私が我慢できないのが悪いとでも言いたげな口ぶりだった。

要するに、翼は私と結婚式を挙げたくない。私が自分の妻だと、誰にも知られたくない。ただそれだけのことだった。

はっと我に返った。もう今までみたいに、おとなしく翼の言うことを聞くのはやめよう。そして、私は冷たく笑って、こう言い返した。

「ええ、結婚式なんてただの形式よ。でも、どうしてかしらね?杉本さんが少し泣いただけであなたは慌てて駆けつけるのに、7年も待った私のためには、たった1日すら時間を作ってくれなかったの?それどころか言い訳すら考えず、スマホの電源を切って丸一日も音信不通になるなんて。

もうお互いに取り繕う必要もないなら、この結婚を続ける意味なんてある?」

私の言葉に、電話の向こうの翼は押し黙った。私がここまで彼のメンツを潰し、7年間うわべだけで保ってきたこの関係を、自ら壊しに来るとは思わなかったのだろう。

しばらくして、翼はいかにも困ったという風に、長いため息をついた。

「なあ凛菜、すぐに離婚なんて言葉を口にするのはやめてくれ。俺は今、事務所の仕事で手一杯なんだ。それに日和のご両親の対応もある。その上、君に何度も同じ説明をするのは、正直しんどい。

君だってこの事務所の人間だ。日和のような新人たちを育てるために、うちがどれだけ時間と金と労力をかけてきたか、知っているだろう。

俺は事務所を大きくして、君と、これから生まれてくる俺たちの子供に、もっといい暮らしをさせてやりたいんだ。それが、そんなに悪いことか?」

また始まった。

いつもの、長々しいお説教。もっともらしい綺麗事のオンパレード。

この7年間、翼はずっとこうだった。自分が絶対に正しくて、すべては私のため。「君を愛しているから」って言葉を盾にして、何度も私に我慢を強いてきた。

でも、彼がどれだけ弁解しても、日和が無能であるという事実は覆せない。

翼が選び抜いたパラリーガルのはずなのに、日和の実務能力はゼロに等しかった。法律の基礎知識すらおぼつかず、相談に来た依頼人を怒らせることもしばしばだった。

他の新人だったら、依頼人を怒らせるなんてとんでもない。提出書類に句読点一つでも間違いがあったり、法的な表現があいまいだったりしただけで、すぐに辞めさせられてしまう。

なのに、日和に限っては、どんなミスを犯そうと翼は決して罰しなかった。それどころか、いつも穏やかな口調で、怒ったことすらない。「まだ大学を卒業したばかりで、仕事のペースに慣れていないんだ」なんて、もっともらしい理由をつけて。

でも、翼が忘れているのか、日和は入社してもう2年目になる。とっくに新人なんかじゃない。

翼の日和に対する特別扱いは、もはやただの上司と部下の域をはるかに超えていた。

だから、日和が翼との結婚式をインスタに投稿しても、周りは誰も驚かなかった。それどころか、コメント欄は【やっぱりお似合いだと思ってた!ついにゴールインか!】なんていう祝福の声で溢れかえっていた。

そのことを思い出し、私は冷たい声で言った。

「あなたの言う通りね。間違っているのは、あなたじゃなくて、私よ」

電話の向こうで、翼はまた私が彼の言い分を受け入れたと思ったのだろう。安堵したような声で言った。

「そうだよ、それでいいんだ、凛菜。自分の過ちを認めてくれて、俺も安心した。あとは……」

しかし、その言葉を最後まで聞かずに、私は冷たく言い放った。

「翼。私が犯した、一番取り返しのつかない過ちが何か分かる?

7年前、家族の反対を押し切って、あなたとこっそり結婚したことよ。

それから、離婚の調停はもう申し立ててあるわ。近いうちに法廷で会うことになるわね」

そう言って、私は翼に何も言わせず、電話を切った。

すぐに、裁判所からの呼出状のデータを翼に送ろうとした。だけど、いくら待ってもスマホの画面に既読はつかなかった。

彼にブロックされたが、意外にも驚かなかった。

この7年間、私が言うことを聞かないと分かると、翼はいつもこうやって私との連絡を絶った。家の鍵の暗証番号を変え、私の銀行口座を凍結させることさえあった。そして、私が自分から折れて頭を下げるまで、そうやって精神的に追い詰めるのだ。

でも、もう、こんなくだらないお芝居に付き合う気はなかった。これ以上、一緒にいるつもりもなかった。

はっとして、スマホの画面を消そうとした瞬間、事務所のクライアントグループチャットで、日和が私宛にメッセージを送ってきた。

その次の瞬間、それまで静かだったチャットに、無数の通知が一気に表示された。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
35 Kabanata
บทนำ
“อึก อ๊าส์”​แจะ แจะ​เสียงลามกที่ปล่อยออกมา เมื่อพบว่าเกวลินกำลังช่วยตัวเองอยู่บนที่นอน​นิ้วมือที่สอดเข้าออกอย่างว่องไวไม่ค่อยช่ำชอง เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอก็เพิ่งจะเคยมีอารมณ์ทางเพศและช่วยเหลือตัวเองแบบนี้แหละ​“อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว”​ก่อนที่จะเสร็จไปด้วยมือของตัวเอง น้ำขาวใสไหลออกมาทางร่องสวาท เกวลินหายใจหอบเนื่องจากเมื่อกี้เธอใช้พลังงานชีวิตไปมากซะเหลือเกิน ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกันนะ เธอไม่เคยมีอาการแบบนี้เลย เพราะยัยแก่ขอทานนั่นคนเดียวที่ทำให้เธอต้องกลายมาเป็นแบบนี้​ย้อนกลับไปเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน​“เดินระวังนะครับคุณหนู”​เคน บอดี้การ์ดคนสนิทของพี่ชายเธอที่ให้มาดูแล แน่นอนว่าตอนนี้เขาได้กลายเป็นคนรับใช้ที่เกวลินหิ้วไปไหนมาไหนด้วยตลอด​“ชุดนี้ก็สวยเหมาะกับฉันมากเลย นายว่าแบบนั้นไหมเคน?”​เกวลินหันมามองลูกน้องคนสนิทของพี่ชายที่ตอนนี้กลายเป็นลูกน้องของเธอแบบเต็มตัว เคนที่มีหน้าที่เพียงแค่ถือของที่เกวลินซื้อกลับมาเท่านั้น แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเยอะมากขนาดนี้ สมแล้วกับการเป็นลูกคนรวยที่เห็นของถูกใจก็จะซื้อไปซะหมด​เคนพยักหน้าตอบรับก่อนจะยื่นคีย์การ์ดบัตรเครดิตให้กับพนักงานไป แล้วเขาก็ต
Magbasa pa
บอดี้การ์ดสุดหล่อ Nc+
เกวลินนอนแผ่อยู่บนเตียงกว้าง ลมหายใจยังคงหอบถี่ ผิวขาวเนียนละเอียดบัดนี้แดงระเรื่อด้วยพิษไข้แห่งความใคร่ที่เพิ่งมอดดับลงไปชั่วคราว ดวงตาที่เคยจองหองบัดนี้คลอไปด้วยน้ำตาแห่งความสับสน​"อึก... บ้าที่สุด ทำไมมันไม่หายไปสักที"​เธอพึมพำกับตัวเอง พยายามจะลุกขึ้นไปชำระล้างคราบน้ำคาวสวาทที่เปรอะเปื้อนโคนขา แต่เพียงแค่ขยับตัว ความรู้สึกวูบวาบก็แล่นพล่านขึ้นมาอีกครั้ง คำสาปของยายแก่คนนั้นไม่ได้จบลงแค่การช่วยตัวเอง แต่มันเหมือนไฟที่ยิ่งเติมเชื้อก็ยิ่งลุกโชน​ก๊อก ก๊อก ก๊อก​เสียงเคาะประตูทำให้เกวลินสะดุ้งสุดตัว เธอรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมกายจนมิดชิด​"คุณหนูครับ... ผมเอาอาหารเย็นมาส่ง"​นั่นคือเสียงของเคนบอดี้การ์ดที่เธอจงเกลียดจงชัง เสียงทุ้มต่ำของเขาวันนี้กลับฟังดูสั่นประสาทเธออย่างบอกไม่ถูก เกวลินรู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมคราม และที่แย่กว่านั้น... ความร้อนรุ่มที่กึ่งกลางลำตัวกลับเริ่มก่อตัวขึ้นมาใหม่อีกรอบ เพียงแค่ได้ยินเสียงผู้ชาย!​"วางไว้ข้างนอก! ฉันยังไม่หิว!" เธอตะโกนออกไป เสียงสั่นพร่าจนเกือบควบคุมไม่ได้​"แต่คุณณัฐวินสั่งไว้ว่าต้องดูแลให้คุณหนูทานข้าวตามเวลา ผมขออนุญาตเข้าไปนะครับ
Magbasa pa
คุณหมอคะตรวจอีกทีได้ไหมคะ Nc+
เช้าวันรุ่งขึ้น เกวลินตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกร้าวระบมไปทั้งร่าง โดยเฉพาะช่วงล่างที่บวมช้ำจากการตรากตรำเมื่อคืน แถมคำสาปบ้าๆ นั่นยังทำให้เธอรู้สึกปวดหนึบและต้องการสัมผัสอยู่ตลอดเวลาจนน้ำตาคลอ​"อึก ปวด ปวดไปหมดแล้ว"​เธอพยายามจะพยุงตัวลุกขึ้นเพื่อเตรียมตัวไปโรงพยาบาล แต่เพียงแค่เท้าแตะพื้น ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกโดยบอดี้การ์ดคนเดิมที่บัดนี้ถือวิสาสะเข้ามาโดยไม่เคาะ​"จะไปไหนครับคุณหนู?" เคนถามพลางมองร่างที่สั่นเทาของเกวลิน​"ฉันจะไปหาหมอ... ฉันปวดจนทนไม่ไหวแล้ว นายหลีกไป!"​"ปวดเหรอครับ? งั้นผมช่วยสงบอาการให้ก่อนไปหาหมอดีกว่าไหม?" เคนไม่พูดเปล่า เขาเดินเข้ามาช้อนร่างบางกลับลงไปบนเตียงทันที แม้เกวลินจะพยายามทุบตีอกแกร่งแค่ไหน แต่แรงของเธอก็เหมือนแมวตัวน้อยๆ​"อ๊ะ! อย่า... ตรงนั้นมันเจ็บ... อื้อออ!"​เคนไม่สนคำประท้วง เขาจัดการฉีดวัคซีนส่วนตัวให้เธออีกรอบอย่างหนักหน่วงบนเตียงกว้าง เสียงครางระงมดังสลับกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดุเดือดกว่าเมื่อคืน จนเกวลินแทบจะสลบคาอกเขาไปอีกรอบกว่าเคนจะยอมปล่อยให้เธอไปหาหมอ เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงบ่าย เกวลินนั่งหน้าซีดเซียวอยู่เบาะหลังรถอัลพาร์ดหรู โดยมีเ
Magbasa pa
บ้านร้างเร้าใจแม้แต่ผีก็ไม่สน Nc+
เคนหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าสู่ถนนดินลูกรังที่สองข้างทางเต็มไปด้วยแมกไม้ครึ้ม ก่อนจะมาหยุดสนิทหน้าบ้านพักหลังเก่าที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าขนลุก แต่สำหรับคนที่อารมณ์กำลังเดือดพล่านอย่างเคน... ผีที่ไหนเขาก็ไม่สนทั้งนั้น!​"ลงมา!" เคนเดินมาเปิดประตูรถแล้วกระชากแขนเกวลินให้ลงจากรถอย่างแรง​"โอ๊ย! เคน ฉันเจ็บนะ! นายพาฉันมาที่นี่ทำไม บอกแล้วไงว่าฉันอยากพัก!" เกวลินพยายามขัดขืน แต่แรงบีบที่ข้อมือทำเอาเธอหน้าเหยเก​"พักเหรอ? เมื่อกี้ที่โรงพยาบาลยังดูสดชื่นอยู่เลยไม่ใช่หรือไง!" เคนเหวี่ยงร่างบางเข้าไปในตัวบ้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นจางๆ แสงแดดยามเย็นที่ลอดผ่านรอยแตกของหน้าต่างไม้ทำให้เห็นฝุ่นที่ลอยฟุ้ง​เคนดันเกวลินจนแผ่นหลังเธอแนบติดกับผนังไม้เก่าๆ เขาโน้มตัวลงมาจนเกวลินสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ร้อนรุ่มและกลิ่นอายความโกรธ​"หมอนั่นทำท่าไหนบ้างล่ะ... หืม? มันถึงทำให้คุณหนูดูพอใจขนาดนี้"​"นายมันบ้าไปแล้วเคน! อ๊ะ..."​ยังไม่ทันที่เกวลินจะด่าจบ เคนก็บดขยี้ริมฝีปากลงมาอย่างรุนแรง มันไม่ใช่จูบที่นุ่มนวลเหมือนคุณหมอ แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและต้องการประกาศความเป็นเจ้าของ เขาจงใจข
Magbasa pa
วิธีถอนคำสาปที่หายาก
ท่ามกลางความมืดมิดในนิมิต เกวลินเห็นยายแก่คนเดิมยืนยิ้มแสยะอยู่ท่ามกลางเปลวไฟสีดอกตะแบก รอยยิ้มนั้นมันช่างเยือกเย็นจนเกวลินต้องกอดตัวเองไว้แน่น​"สนุกไหมล่ะคุณหนู... รสสวาทที่เจ้าได้รับ มันดับร้อนได้เพียงชั่วครู่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ" หญิงชราหัวเราะร่วน "อยากรู้ทางแก้แล้วใช่ไหม? ข้าจะบอกให้ก็ได้... คำสาปนี้จะสลายไป ก็ต่อเมื่อเจ้าได้รับสัมผัสที่มาจากความรักบริสุทธิ์เท่านั้น สัมผัสจากคนที่รักเจ้าที่หัวใจ ไม่ใช่หวังเพียงร่างกายเจ้าเพื่อระบายความใคร่"​"รักแท้งั้นเหรอ? คนอย่างฉันเนี่ยนะจะมีใครมารักจริงๆ!" เกวลินตะโกนก้องทั้งน้ำตา​"นั่นคือบทพิสูจน์ของเจ้า... หากหาไม่ได้ เจ้าก็ต้องเป็นทาสราคะ รุ่มร้อนจนตัวตายไปกับชายที่ไม่ได้รักเจ้าจริง!"​เฮือก!​เกวลินสะดุ้งสุดตัวตื่นขึ้นมาบนเตียงกว้างในห้องนอนของเธอเอง หยาดเหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม เธอหอบหายใจถี่กระชั้นจนทรวงอกกระเพื่อมไหว และเมื่อหันไปมองข้างเตียง เธอก็พบกับเคนที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง​เคนจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ซับซ้อน เขาเห็นเธอละเมอเรียกชื่อใครบางคนและสะอื้นไห้ในฝัน ใจที่เคยแข็งกระด้างของบอดี้การ์ดหนุ่มเริ่มสั่นคลอน เขาจำสัมผัสที่บ้านร้างได
Magbasa pa
ความเมาหรือความในใจ Nc+🔥
เคนนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมมืดของบาร์ สายตาคมกริบจ้องมองเกวลินที่กำลังเยื้องกรายอยู่กลางฟลอร์เต้นรำ เธอจงใจเบียดเสียดร่างกายกับชายหนุ่มแปลกหน้าคนแล้วคนเล่า ทุกครั้งที่เธอส่งยิ้มหวานหรือยอมให้ชายพวกนั้นแตะต้องเอวบาง เคนจะกระดกเหล้าเข้าปากราวกับมันคือน้ำเปล่า​"แกมันโง่เองเคน... ปากหมาจนเสียเรื่อง..." เขาสบถกับตัวเอง เสียงหัวใจมันเต้นโครมครามด้วยความริษยาที่แทบจะระเบิดออกมา​เหล้าขวดแล้วขวดเล่าถูกสั่งมาไม่หยุด จนกระทั่งสติสัมปชัญญะของเคนเริ่มพร่าเลือน แต่ความโกรธกลับชัดเจนขึ้น เขาเห็นชายคนหนึ่งเริ่มเลื่อนมือต่ำลงไปใต้กระโปรงของเกวลิน และเธอก็แกล้งทำเป็นเคลิบเคลิ้มเพื่อยั่วโมโหเขา​ปึก!​เคนกระแทกแก้วลงบนโต๊ะจนร้าว เขาพยุงร่างกายที่โซเซแต่เต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อพุ่งตรงไปที่ฟลอร์เต้นรำทันที​"เห้ย! แกเป็นใครวะ?" ชายคนนั้นร้องลั่นเมื่อถูกมือหนาของเคนกระชากไหล่จนล้มคว่ำ​เคนไม่ตอบ แต่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเกวลิน แรงบีบจากความเมาและความหวงทำให้เธอถึงกับอุทานออกมา "เคน! นายเมาแล้วนะ ปล่อยฉัน!"​"ใช่! ผมเมา! และผมก็กำลังจะบ้าเพราะคุณด้วย!"​เคนไม่ฟังคำทัดทาน เขาไม่พาเธอไปที่รถ แต่กลับลากเธอตรงไปย
Magbasa pa
คุณตำรวจฉันมีใบขับขี่จริงๆนะ Nc+ 🔥
แสงไฟวับวาบสีแดงน้ำเงินจากรถตำรวจข้างหน้าทำเอาเกวลินเบรกตัวโก่ง ตำรวจหนุ่มคนหนึ่งเดินตรงมาที่กระจกรถพร้อมเคาะเรียกด้วยท่าทางขึงขัง​"ขออนุญาตตรวจใบขับขี่ด้วยครับคุณผู้หญิง" ตำรวจหนุ่มพูดพลางส่องไฟฉายเข้ามาในรถจนเห็นร่างของเคนที่นอนคอพับอยู่ข้างๆ "แล้วนั่น... เพื่อนเป็นอะไรครับ?"​"อ๋อ... เขาแค่สลบจากศึกหนักน่ะค่ะคุณตำรวจ" เกวลินตอบเสียงจิกกัดพลางจ้องมองตำรวจหนุ่มด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป คำสาปในกายที่ยังค้างคาจากในบาร์เริ่มทำงานทันทีที่เธอเห็นชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบที่ดูบุคลิกดี​"ขอใบขับขี่ด้วยครับ อย่าเปลี่ยนเรื่อง" ตำรวจย้ำเสียงเข้ม​เกวลินแค่นยิ้มร้าย เธอแกล้งขยับตัวบิดไปมาจนเสื้อผ้าที่หมิ่นเหม่แทบจะปิดอะไรไม่มิด "ใบขับขี่เหรอคะ? ฉันไม่ได้พกมาเป็นใบๆ หรอกค่ะ... แต่มันซ่อนอยู่ในตัวฉันนี่แหละ ถ้าคุณตำรวจอยากได้... ก็ลองเข้ามา ค้นดูสิคะ"​พูดจบเธอก็คว้ามือของตำรวจหนุ่มที่วางอยู่ขอบหน้าต่างมาวางลงบนหน้าขาเนียนละเอียดของเธออย่างจงใจ ตำรวจหนุ่มถึงกับชะงัก หน้าแดงซ่านด้วยความตกใจและสับสนในมนต์เสน่ห์ที่แผ่ออกมา​"คุณ... คุณทำอะไรครับ! นี่มันที่สาธารณะนะ!" ถึงปากจะห้าม แต่สายตาของเขากลับจ้องมอ
Magbasa pa
เหมือนเด็กในคราบผู้ใหญ่
เกวลินมองสภาพเคนที่นอนขดตัวสะอื้นเบาๆ ทั้งที่ยังหลับใหลอยู่แทบเท้าเธอ ความโกรธที่มีมาตลอดทั้งคืนมันเริ่มมลายหายไป กลายเป็นความรู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก เธอก้มลงประคองร่างกำยำของเขาขึ้นมาอย่างทุลักทุเล​"ไอ้บอดี้การ์ดบ้า... ตื่นมาช่วยกันหน่อยสิ ฉันไม่ใช่คนเหล็กนะ!" เธอพึมพำพลางแบกแขนข้างหนึ่งของเขาพาดบ่า​เคนเริ่มรู้สึกตัวงัวเงีย เขาปรือตาที่แดงก่ำจากการร้องไห้และการเมาขึ้นมามองเห็นใบหน้าของเกวลินอยู่ใกล้ๆ สัญชาตญาณเด็กน้อยในร่างชายหนุ่มก็ทำงานทันที เขาซุกหน้าลงกับไหล่ของเธอแล้วกอดเอวเธอไว้แน่นเหมือนเด็กกลัวโดนทิ้ง​"คุณหนูอย่าไป... อย่าไปหาคนอื่น..." เสียงของเขาอู้อี้และแหบพร่า​เกวลินใจกระตุกวูบ เธอไม่ได้ตอบอะไรแต่พยายามพยุงเขาไปที่รถจนสำเร็จ เมื่อยัดเขานั่งประจำที่ได้ เธอก็จัดการสตาร์ทรถขับออกไปจาก สน. ทันที บรรยากาศในรถเงียบเชียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเคนที่เริ่มสร่างเมาขึ้นมาทีละนิด​จนกระทั่งรถจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์ เคนขยับตัวลุกขึ้นนั่งตรง แสงไฟจากหน้าบ้านทำให้เขาเห็นรอยแดงที่ซอกคอและรอยยับยู่ยี่บนชุดของเกวลินชัดเจน ความทรงจำเรื่องเสียงครางใน สน. พุ่งกลับเข้ามาทิ่มแทงหัวใจเขาอ
Magbasa pa
ในห้องน้ำกับสจ๊วต Nc+🔥
ท่ามกลางความเงียบสงบในห้องโดยสารเครื่องบินส่วนตัวที่กำลังมุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ เกวลินเริ่มมีอาการหน้าถอดสี มือเรียวสวยกุมท้องน้อยเอาไว้แน่น ความรู้สึกปวดมวนมันตีรวนจนเธอแทบนั่งไม่ติด​"เคน... ฉันปวดท้อง ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย" เธอบอกเสียงแผ่วโดยไม่รอให้เขาอนุญาต ก่อนจะรีบลุกเดินตรงไปยังห้องน้ำหรูด้านหลัง​แต่ทว่า... ทันทีที่ประตูปิดลง ความเจ็บปวดจากการปวดท้องกลับแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มอย่างรุนแรง คำสาปราคะที่ถูกกดทับมาตลอดเช้ามันพุ่งพล่านขึ้นมาจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เกวลินหอบหายใจถี่ จิตใต้สำนึกเริ่มพร่าเลือนจนอยากจะหาที่ระบายความอัดอั้นนี้​ก๊อก ก๊อก ก๊อก​"คุณหนูครับ... ผมนอร์ธนะครับ เห็นคุณหนูรีบเข้าห้องน้ำไป ไม่ทราบว่าต้องการยาแก้ปวดท้อง หรือน้ำอุ่นไหมครับ?" เสียงนุ่มทุ้มของสจ๊วตหนุ่มหน้าตาดีที่ยืนรออยู่หน้าประตูดังขึ้น​เกวลินไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่เธอกระชากประตูเปิดออกทันที! นอร์ธที่ยืนถือถาดน้ำอุ่นอยู่นอกห้องน้ำถึงกับชะงักเมื่อเห็นสภาพของคุณหนูสาวที่ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาหยาดเยิ้ม และเสื้อผ้าที่เริ่มหลุดลุ่ย​"คุณหนู... เป็นอะไรมากไหมครับ?"​เกวลินไม่รอช้า เธอคว้าคอเสื้อเชิ้ตสีขาว
Magbasa pa
ต่อต้านไม่ได้ก็เข้าร่วม Nc+🔥 3P
ในขณะที่เคนกำลังยืนกดดันอยู่หน้าประตูด้วยความสงสัย นอร์ธกลับกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ แทนที่เขาจะเบาแรงลงเมื่อได้ยินเสียงบอดี้การ์ดเคาะประตู เขากลับเอื้อมมือไปปลดล็อคกลอนประตูห้องน้ำออกช้าๆ โดยที่เกวลินไม่ทันตั้งตัว!​แกร็ก!​ประตูห้องน้ำแง้มออกเพียงเล็กน้อย แต่ก็พอที่จะทำให้เคนที่ยืนอยู่ข้างหน้ามองเห็นภาพเหตุการณ์ข้างในได้อย่างถนัดตา ภาพที่เห็นทำเอาเคนถึงกับยืนตัวแข็งทื่อเหมือนถูกสาป​ภาพของคุณหนูเกวลินที่ร่างเปลือยเปล่าครึ่งตัว กำลังถูกนอร์ธยกร่างขึ้นพิงกับผนังห้องน้ำ ขาเรียวทั้งสองข้างถูกรวบขึ้นไปไว้บนไหล่ของสจ๊วตหนุ่ม นอร์ธจงใจกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าหาเกวลินอย่างหนักหน่วงและรุนแรงแบบไม่ยั้งมือ​ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!​เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังชัดเจนคาหูของเคน เกวลินในตอนนี้สติเตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว เธอเชิดหน้าขึ้นจนสุดคอ ดวงตาคู่สวยเหลือกลอยค้าง เพราะความเสียวซ่านที่มันพุ่งทะลุขีดจำกัด แรงอัดที่นอร์ธส่งเข้ามามันมหาศาลจนเธอทำได้แค่หอบหายใจรวยรินและครางอื้ออึงในลำคอ​"เห็นไหมครับ... คุณหนูของคุณกำลังได้รับบริการอย่างดีเยี่ยมเลย" นอร์ธกระซิบเสียงต่ำพลางเหลือบมองเคนผ่านช่องประตูอ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status