10 "หวง"

เวลาผ่านไปอีกพักใหญ่ ประตูห้องประชุมก็เริ่มเปิดออก นักศึกษาปีสามทยอยเดินออกมาเป็นกลุ่ม ๆ เสียงพูดคุยดังขึ้นทันที บรรยากาศที่เคยเงียบเริ่มคึกคักขึ้น

น้อยหน่ายืนตัวตรงขึ้นทันที ดวงตากวาดมองไปตามผู้คนอย่างตั้งใจ คนแล้วคนเล่าเดินผ่านไป…แต่ไม่มีใครเป็นเขา

พอเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมาคนเดียว เธอก็รวบรวมความกล้า รีบก้าวเข้าไปขวางไว้

“อ่ะ ขอโทษนะคะ ตัวเองอยู่ปีสามรึเปล่าคะ” เธอถามขึ้น น้ำเสียงสุภาพ แต่แฝงความรีบร้อนอยู่เล็ก ๆ

“ใช่ครับ มีอะไรรึเปล่าครับ”

“เอ่อ ตี๋อยู่ไหมคะ” ขอให้เจอทีเถอะ

“ไม่เห็นนะครับ ลองไปดูห้องสมุดคณะหรือยัง”

น้อยหน่าหลุดถอนหายใจออกมาอย่างเซ็ง ๆ

ตี๋นะตี๋ ทำไมถึงได้ตามหายากขนาดนี้ โธ่เอ๊ย หายไปไหนของเขากันนะ

“หาใครอยู่เหรอครับ” อีกคนเดินเข้ามาถาม

“ตี๋ มงคล รู้จักรึเปล่าคะ”

“อ๋อ ไอ้ติ๋มน่ะเหรอ” อีกฝ่ายหัวเราะเบา ๆ แต่น้อยหน่ากลับไม่ได้ตลกด้วยนี่สิ ยืนรอตั้งนาน ไม่เจอ เสียเวลา แล้วยังมาเจอคนที่นิสัยเสียชอบล้อคนอื่นอีก

“เขาชื่อตี๋ค่ะ” น้อยหน่าพูดทันที สีหน้าจริงจัง จะเรียกติ๋มอะไรนักหนา คนเขามีชื่อนะ

ที่น้อยหน่าไม่พอใจเพราะรู้ว่าคนพวกนี้ล้อเลียนตี๋ แฟนเก่าของเธอนั้นค่อนข้างเป็นเด็กเรียน หน้าตาก็จัดว่าธรรมดา แต่ชอบปล่อยผม ใส่แว่น ท่าทางเฉิ่มเชย แต่เพราะเป็นคนดี ตอนนั้นน้อยหน่าถึงได้ยอมคบด้วย

“ไม่เห็นหน้ามันมาหลายวันแล้ว แต่ถ้ามีเรื่องอะไร ผมช่วยได้นะครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ” ช่วยไม่ได้หรอก เรื่องนี้ เธอเดินจากมา ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง

[ตี๋ อยู่ไหนเนี่ย น้อยหน่าตามหานานแล้วนะ]

ตี๋ มงคล ได้อ่านแล้ว

“ตี๋!!” เธอร้องออกมาอย่างหัวเสีย อ่านแล้วก็ไม่ตอบอีก!

ระหว่างนั้น น้อยหน่าก็เลื่อนรายชื่อไปหาคน ๆ หนึ่ง คนที่จะไม่มีทางแกล้งเธออย่างเด็ดขาด

[เฮียอยู่ไหมคะ หายไปไหนอ่า พายคิดถึงนะ]

น้อยหน่าพิมพ์ส่งไปแทบไม่ต้องคิด ตอนนี้เธออยากบ่นกับใครสักคนมากกว่า

[ขอโทษนะพาย พอดีเมื่อวานเฮียติดธุระ]

[ว่าแต่พายมีอะไรรึเปล่า]

[พายแค่อยากบ่นนะคะ วันนี้พายโมโหที่สุดเลย]

[ทำไมล่ะ หื้ม]

[พายทักเพื่อนไป มันอ่านไม่ตอบมาสองวันแล้ว] 

สิ่งที่อยากบ่นก็คือเรื่องของตี๋ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด

[เขาน่าจะไม่ว่างรึเปล่าคะ]

[ไม่รู้อ่า ไปถามใคร ใครก็ไม่รู้] 

[ทำไมพายไม่ลองไปหาเขาที่บ้านล่ะ]

น้อยหน่าชะงัก ไปถึงบ้านเลยเหรอ แต่ถ้าไม่ไป เธอก็ไม่มีทางเลือกแล้วนะ ถ้าไปซ่อมร้าน แล้วถ้าคลิปหลุดล่ะ ฮือ พ่อได้ตีเธอตายแน่ ๆ

[รู้สิ…แต่พายต้องไปจริง ๆ เหรอ]

[เขาอาจรอให้พายไปหาก็ได้นะคะ]

น้อยหน่ามองข้อความนั้นนิ่ง ๆ รอให้เธอไปหาเหรอ…หมายความว่ายังไงกัน

[…แล้วถ้าพายจะบอกว่าคนนั้นเป็นแฟนเก่า เฮียจะยังให้พายไปเหรอคะ]

น้อยหน่าถือโอกาสนี้ลองใจเฮียธีร์ แหม่รู้ดีว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้รู้สึกเหมือนเธอ แต่น้อยหน่าก็ยังอยากรู้ว่าเขาจะคิดเหมือนกันไหม

…ถ้ารู้ว่าไปเจอแฟนเก่า เฮียจะหวงไหมนะ

[เฮียจะไปว่าอะไรพายได้ล่ะ]

น้อยหน่ามองหน้าจอ ก่อนจะพิมพ์ต่อ

[เฮียไม่หวงพายเหรอคะ]

[ไม่รู้สิ]

น้อยหน่าชะงักไปทันที คำตอบสั้น ๆ แต่กลับทำให้เธอเงียบไปเธอจ้องหน้าจออยู่นาน ไม่รู้สิของเขา…มันหมายความว่ายังไงกันแน่