Share

42 "รอ"

“หนูอยากขอโทษเขาค่ะ…ไม่อยากให้เป็นแบบนี้”

“ดีแล้วลูก มีอะไรก็ต้องพูดกันตรง ๆ” พอได้ยินแบบนั้นคนเป็น
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   53 "จบบริบูรณ์"

    เช้าวันถัดมา น้อยหน่าตื่นขึ้นตามเวลาของบ้าน แสงแดงอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่างลงมาที่ห้อง เธอลุกจากเตียงด้วยใจเบิกบานก่อนจะลงมาที่โต๊ะอาหาร วันนี้ค่อนข้างสบาย เพราะเธอไม่ต้องไปช่วยพ่อหาเสียง พ่อนั่งรออยู่ก่อนแล้วด้วยท่าทางนิ่งขรึมเหมือนทุกวัน แต่ครั้งนี้น้อยหน่ากลับรู้สึกว่าพ่อกำลังดี เพราะระหว่างเดินลงมาเธอได้ยินเสียงพ่อฮัมเพลงผเธอเพิ่งนั่งลง ยังไม่ทันได้แตะอาหาร พ่อก็เอ่ยขึ้นทันที“ช่วยนัดพ่อแม่ไอ้เด็กนั่นให้ด้วย” คำพูดของพ่อทำให้น้อยหน่าใจเต้น ตื่นระรัว คำพูดนี้เป็นสิ่งที่น้อยหน่าอยากจะได้ยิน“ตี๋เหรอคะ”“อืม หรือแกมีใครอีก” พ่อเลิกคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงกึ่งประชด แต่กลับเต็มไปด้วยการสังเกต“ไม่ใช่นะคะ…เอ๊ะ คุณพ่อ หรือว่า…” น้อยหน่าชะงัก อย่าบอกนะว่าพ่ออนุญาตแล้ว...“อืม ฉันจะยอมให้พวกแกคบกัน แต่ต้องอยู่ในสายตาผู้ใหญ่”“ขอบคุณนะคะคุณพ่อ” น้อยหน่ายิ้มกว้าง ดวงตาเอ่อประกายเหมือนยกภูเขาออกจากอก ทุกแรงกดดันที่เธอเก็บไว้มาหลายวันหายไปทันที“อืม”“งั้นหนูขอไปโทรหาตี๋ก่อนนะคะ”“อืม ไปเถอะ”“ว้าว ท่านยอมรับว่าที่ลูกเขยแล้วเหรอครับ” ลูกน้องแซวขึ้นทันทีเมื่อน้อยหน่าเดินออกไป“คนเก่ง ฉันก็ให้โอกาส”

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   52 "เริ่มยอมรับ"

    “มาช่วยคุณพ่อหาเสียงครับ” ตี๋ตอบสุภาพ ยืนตรงไม่หลบสายตา“ฉันไม่ต้องการ” เขาพูดตัดทันที ยิ่งเห็นหน้าตี๋ชายวัยกลางคนก็เริ่มไม่พอใจ ไม่ได้อยากได้ไอ้เด็กนี่เป็นลูกเขยเลยสักนิด“คุณพ่ออย่าพูดแบบนี้สิคะ ถ้ามีใครมาได้ยินคุณพ่อจะเสียคะแนนนะคะ” น้อยหน่ารีบพูดแทรก พยายามลดแรงปะทะ แต่มุมปากกลับยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะรู้ดีว่าพ่อตัวเองเป็นคนยังไง“หึ เจ้าแผนการนักนะ” เขาหรี่ตามองลูกสาว“จะทำอะไรก็เรื่องของแก อย่ามาทำให้ฉันเสียหน้า” เขาหันไปพูดกับตี๋“ครับ”“น้อยหน่าขึ้นรถ” พ่อสั่งต่อทันที โดยรถที่ว่าเป็นรถกระบะ มีแซง และป้ายหาเสียงติดอยู่“ตี๋” เธอหันไปมองอีกคน หมายจะให้ตี๋ไปด้วย“ไม่เป็นไรน้อยหน่า เดี๋ยวตี๋เดินไปกับทีมงาน” ตี๋พุดด้วยรอยยิ้ม ไม่วายพยักหน้าไปยังรถกระบะคันข้างหลังที่เป็นรถหาเสียงเหมือนกัน ในมือถือกล้องตัวใหญ่ เขาตั้งใจจะทำคอนเทนต์ให้พ่อเธอ ยังไงการที่ได้ไปอยู่ข้างหลังก็สามารถเก็บภาพมุมกว้างได้“จะดีเหรอ”“อื้อ ดีสิ”รถหาเสียงดำเนินไปเรื่อย ๆ ระหว่างวัน ทั้ง ๆ ที่อากาศอบอ้าว แต่ตี๋ก็ยังทำงานด้วยความเต็มใจ เขากับน้อยหน่าแม้จะอยู่ไกลกันแต่ก็ยังสบตาและพยักหน้าให้กันเป็นระยะ ราวกับให้

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   51 "หวังชนะใจพ่อตา"

    “แกจะต้องไม่กลับไปที่นั่นอีก” พ่อสั่งน้อยหน่าเสียงเข้มหลังจากที่กลับมาถึงคอนโดของลูกสาว เสียงประตูปิดดังปังตามหลังทำให้บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที แต่ยังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัด“พ่อ…”“ฉันพูดชัดเจนแล้ว”“…หนูยังอยากไปช่วยงานเขา” เธอกลั้นใจพูดออกไป แม้จะรู้ว่าคำตอบที่ได้คงไม่ต่างจากเดิม“ช่วยงาน หรือไปอยู่กับมัน!” เขาหันกลับมาทันที เสียงดังขึ้นจนสะท้อนในห้อง“พ่อ!” เธอเผลอขึ้นเสียงก่อนจะเม้มปากแน่น“อย่าขึ้นเสียงใส่ฉัน” สายตาคมกริบจนเธอต้องหลบตา น้อยหน่าอึดอัดจนไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงแล้ว“อย่าไปที่นั่นอีก มันมีแต่จะทำให้แกและฉันเสื่อมเสีย”“…แล้วหนูต้องใช้ชีวิตตามภาพลักษณ์ของพ่อทุกอย่างเลยเหรอ”“น้อยหน่า พ่อทำไปก็เพราะหวังดี ในอนาคตแกจะได้เจอคนดี ๆ ที่เหมาะสมกับแก ฉันพูดแค่นี้หวังว่าแกจะเข้าใจ”“…”“พรุ่งนี้ฉันจะเริ่มหาเสียง แกต้องมาช่วยด้วย เพราะในอนาคต แกจะต้องรับช่วงต่อจากฉัน”“…น้อยหน่าไม่อยากทำ”“แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ แล้วก็อย่าคิดหนีอีก พรุ่งนี้ฉันจะมารับ”ปัง!เสียงประตูปิดสนิท พ่อจากไปแล้ว ทิ้งให้น้อยหน่าอยู่ในห้องเพียงลำพัง เธอร้องไห้ออกมาเงียบ ๆ ด้วยความน้อยใจ พ่อของเธอไม่เค

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   50 "อดีตเพื่อนรัก"

    “ฉันไม่ใช่พ่อแก”“ให้ผมคบกับน้อยหน่าเถอะครับ ผมไม่รู้ว่าระหว่างคุณพ่อกับคุณแม่ผมเคยมีเรื่องอะไรกัน แต่ผมกับน้อยหน่าไม่เกี่ยว”“สภาพอย่างแกเนี่ยนะ ใครบอกไม่มีอนาคต”“ใครบอกว่าลูกฉันไม่มีอนาคต!” นลินสวนกลับทันที เสียงดังชัด ลูกชายของเธอน่ะได้แชมป์มาตั้งหลายครั้ง วิศวะไอทีไม่ได้มาง่าย ๆ เงินก็มีไม่ได้น้อยหน้าคนอื่น เธอออกโรงปกป้องลูกชายอย่างชัดเจน“แม่...”“ถึงบ้านฉันจะขายสังฆทาน แต่ชาตินี้ทั้งชาติก็เลี้ยงลูกสาวแกให้ไม่อดตายได้ล่ะกัน”“ใจเย็น ๆ ก่อนคุณ” ผู้เป็นสามีที่พึ่งกลับมาที่ร้านก็รีบเข้ามาห้ามผู้เป็นภรรยา เขารู้จักเปี๊ยกดี และเปี๊ยกก็ไม่ชอบเขา“เหอะ กับอีแค่ร้านขายสังฆทานเนี่ยนะ”“คุณพ่อหยุดเถอะค่ะ หนูขอ” เสียงน้อยหน่าสั่นจนแทบขาด บรรยากาศรอบตัวเหมือนอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ“น้อยหน่ากลับไปกับพ่อเขาก่อนนะลูก” พ่อของตี๋พูดขึ้นเบา ๆ แต่ชัดเจน“พ่อ...” ตี๋หันมอง“เชื่อพ่อตี๋ ปล่อยเธอไปก่อน”“น้อยหน่ากลับ!”“พ่อ!”สิ้นเสียงน้อยหน่าก็ถูกพ่อลากขึ้นรถไปทันที ทิ้งให้ตี๋ยืนเคว้งอยู่หน้าร้าน ตอนนี้ไม่รู้ว่าเขาควรจะทำยังไงภายในบ้านสามคนพ่อแม่ลูกนั่งอยู่ที่โซฟานั่งเล่นด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด แววต

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   49 "ฉันไม่ใช่พ่อแก"

    “ร้านนี้ใช่ไหม” ชายวัยกลางคนลงจากรถตู้คันหนู ข้างกายมีลูกน้องคนสนิทคอยถือร่มอยู่ข้าง ๆ สายตามองร้านสังฆทานตรงหน้าอย่างไม่วางตา ลูกสาวเขามาติดพันลูกชายบ้านนี้เองสินะ“ครับนาย” ลูกน้องตอบทันทีชายวัยกลางคนกวาดสายตามองร้านตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ร้านสังฆภัณฑ์ผสมร้านดอกไม้ที่ดูเรียบง่าย แต่กลับมีลูกค้าเข้าออกไม่ขาดสาย กลิ่นดอกไม้สดลอยอ่อน ๆ คลุกเคล้ากับกลิ่นธูปเทียนมันไม่ใช่สถานที่ที่เขาคิดว่าลูกสาวควรจะมายืนอยู่“รับอะไรดีคะ...” เสียงของนลินเอ่ยทักขึ้นตามมารยาท ก่อนจะชะงักไป“ไอ้เปี๊ยก!”นลินอุทานเสียงดัง สีหน้าที่เคยเรียบสงบเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวในทันที“นลิน!”สายตาของทั้งสองปะทะกันเหมือนประกายไฟที่รอวันปะทุ“แกมาทำอะไรที่นี่” เธอถามเขา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจหลังจากเห็นหน้าเพื่อนรักในวันวาน เหอะ คนอย่างท่านเปี๊ยก ลดตัวลงมาร้านเธอ พายุคงจะเข้าแล้ววันนี้“แกนั่นแหละมาทำอะไรที่นี่”“ลูกสาวฉันอยู่ที่นี่...”“อย่าบอกนะว่าผู้ชายที่ลูกสาวฉันมาติดพันคือลูกแก”บรรยากาศรอบร้านเงียบลงทันที ลูกค้าที่อยู่ใกล้ ๆ เริ่มชะลอฝีเท้า เหมือนรับรู้ถึงความตึงเครียด“…คุณพ่อ”เสียงน้อยหน่าดังขึ้นเบา

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   48 "ความรักของพ่อ"

    “ตี๋!” น้อยหน่าตกใจเมื่ออยู่ดี ๆ แฟนหนุ่มของเธอก็มานั่งข้าง ๆ แถมยังซบเธออยากอ้อน ๆ ไม่รู้จักอายแม่ตี๋ไม่อาย แต่น้อยหน่าน่ะอาย“อะไร”“มาซบอะไรตรงนี้เนี่ย ไม่อายแม่รึไง” น้อยหน่าทำหน้าดุใส่นิด ๆ ก่อนที่จะใช้มือผลักหัวเขาออก แต่ผลักออกได้แค่แปปเดียว ตี๋ก็ซบหน้าลงกับไหล่เธอต่อ“ไม่อายหรอก”“สมัยพ่อกับแม่คบกันใหม่ ๆ ก็แบบนี้แหละลูก” คุณแม่พูดแซวขึ้น ยิ้มขำ ๆ ก่อนที่เธอจะนิ่งไปครู่หนึ่ง ราวกับใช้ความคิด“น้อยหน่า พ่อแม่หนูรู้รึเปล่าว่าคบกับตี๋น่ะ” คุณแม่หันมาถามด้วยความเป็นห่วง“แหะ ๆ หนูยังไม่ได้คุยกับแม่เลยค่ะ” น้อยหน่าเกาหัวเบา ๆ อย่างเขิน ๆ เธอรรู้ว่าการที่มาคลุกอยู่ที่บ้านตี๋โดยที่พ่อแม่เธอไม่ได้รับรู้ มันไม่ใช่เรื่องดี แต่เธอยังไม่กล้าบอกพ่อกับแม่แม้น้อยหน่าจะหัวเราะเบา ๆ แต่นลินกำลังสัมผัสได้ว่าน้อยหน่ากำลังมีอะไรในใจ เธอที่ผ่านโลกมาเยอะก็พอเข้าใจได้ว่าน้อยหน่าน่ะ คงจะกลัวพ่อแม่ลูก เธอเองก็เป็นแม่คน เลยอยากจะทำให้มันถูกต้อง ทั้งน้อยหน่าและลูกชายเธอจะได้ไม่มีเรื่องให้เสียหาย คบกันก็ควรอยู่ในสายตาผู้ใหญ่“ให้แม่ไปคุยให้ไหม ผู้ใหญ่จะได้รับรู้”“ว่าไงตี๋” คุณแม่หันไปถามลูกชาย“ผมยังไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status