مكتبة
بحث
بيت / โรแมนติก / ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว / บทที่ 193

مشاركة

บทที่ 193

مؤلف: ซีซีโหย่วอวี๋
ดูเหมือนว่าจะเป็นสถานที่สำหรับผู้มีระดับเท่านั้นถึงจะเข้ามาได้

หลินซีอินเพิ่งเคยมาที่แบบนี้เป็นครั
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل السابق الفصل التالي
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 258

    “อย่าเรียกฉันแบบนั้น” น้ำเสียงของหลินซีอินเย็นเยียบ: “ความสัมพันธ์ของเราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นนั้น” “ฉันจะดูแลคุณเอง” เผยมู่เหยี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น: “รอให้คุณหายดีก่อน ผมมีเรื่องจะคุยด้วย” “ระหว่างฉันกับนาย ไม่มีอะไรต้องคุยกันทั้งนั้น” “คุณพักผ่อนให้สบายเถอะ ผมขอออกไป... คุยโทรศัพท์แป๊บหนึ่ง” เผยมู่เหยี่ยลุกเดินออกไป หลินซีอินกวาดสายตามองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ไม่นานเผยมู่เหยี่ยก็เดินกลับเข้ามา หลินซีอินจึงเอ่ยถาม: “มือถือฉันล่ะ?” “น่าจะอยู่ที่หอพัก” เผยมู่เหยี่ยตอบ: “ตอนนั้นคุณไข้ขึ้นสูงมาก ผมเลยรีบจนไม่ได้หยิบติดมือมาด้วย” “ตอนนี้กี่โมงแล้ว?” เผยมู่เหยี่ยก้มมองนาฬิกาข้อมือ: “ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว” หลินซีอินหลับตาลงอีกครั้ง เผยมู่เหยี่ยถามขึ้นมา: “จะนอนแล้วเหรอ? ถ้าจะนอนผมจะได้ปิดไฟ” หลินซีอินขยับตัวซุกลงใต้ผ้าห่ม: “อืม นอนแล้ว” ทว่าวินาทีต่อมาเธอกลับเพิ่งนึกขึ้นได้ จึงผุดลุกขึ้นนั่งพรวด: “กางเกงฉันหายไปไหน?” “คุณไข้ขึ้นสูง ต้องใช้แอลกอฮอล์เช็ดตัวลดไข้” เผยมู่เหยี่ยอธิบาย: “ก็เลยถอดออก จะใส่ไหมล่ะ?” สีหน้าและน้ำเสียงของเขาดูเป็นธรร

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 257

    เพียงแค่ได้สัมผัสผิวของหลินซีอินเมื่อครู่นี้ ร่างกายของเขาก็เกิดปฏิกิริยาตอบสนองขึ้นมา เผยมู่เหยี่ยพยายามทำเป็นไม่สนใจ เขาเปลี่ยนน้ำเย็นอ่างใหม่แล้วลงมือเช็ดตัวให้เธอต่อไป ฝ่ามือหนาวางทาบลงบนหน้าผากของหลินซีอิน รู้สึกได้ว่าอุณหภูมิร่างกายของเธอลดลงมาบ้างแล้ว เขาวางผ้าขนหนูผืนใหม่ลงไป ทว่าก็อดใจไม่ไหวจนต้องเอื้อมมือไปสัมผัสพวงแก้มของเธออีกครั้ง จังหวะที่กำลังจะลุกขึ้น มือของเขากลับถูกใครบางคนคว้าเอาไว้ หลินซีอินที่ยังไม่ได้สติ ดึงฝ่ามือหนาของเขาไปแนบกับแก้มตัวเองแล้วซุกหน้าถูไถอย่างสบายใจ เผยมู่เหยี่ยไม่กล้าขยับเขยื้อน และไม่ตัดใจที่จะขยับตัวด้วยซ้ำ นานแค่ไหนแล้วที่หลินซีอินไม่ยอมมองหน้าเขาตรง ๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่จะยอมให้เขาสัมผัสตัวเลย ช่วงเวลาหลายวันที่โรงพยาบาล แม้ว่าเธอจะยอมอยู่ดูแลเขา แต่ทุกคำพูดและทุกการกระทำล้วนเป็นการรักษาระยะห่าง ทำให้เขาได้รู้ซึ้งว่าความห่างเหินและความเย็นชาเป็นอย่างไร ทว่าตอนนี้ หลินซีอินกลับเป็นฝ่ายกุมมือเขาไว้เสียเอง เผยมู่เหยี่ยนั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย กุมมือของเธอเอาไว้โดยไม่ยอมปล่อย เมื่อหลินซีอินตื่นขึ้นมา ทันทีที่ลืมตา

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 256

    “พี่คะ เป็นอะไรหรือเปล่า” อู๋ซินเยว่รีบยื่นมือไปแตะหน้าผากอีกฝ่าย “เป็นหวัดเหรอคะ” “เหนื่อย ๆ น่ะ นอนพักอีกหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว” หลินซีอินตอบทั้งที่ยังหลับตา: “ไม่ต้องห่วงหรอก” “งั้นพี่นอนพักเถอะค่ะ มีอะไรก็รีบโทรหาฉันนะ!” หลินซีอินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอู๋ซินเยว่ออกไปตอนไหน เพราะเธอผล็อยหลับลึกไปอีกครั้งแทบจะในเสี้ยววินาที กว่าอู๋ซินเยว่จะทำธุระเสร็จ หญิงสาวก็ร้องอุทานเบา ๆ เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วพบว่าไม่มีข้อความเข้าเลยแม้แต่ข้อความเดียว เธอจึงรีบเก็บข้าวของแล้ววิ่งหน้าตั้งกลับหอพักทันที พอเปิดประตูห้องเข้ามา ก็เห็นว่าหลินซีอินยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง ทว่าพอเดินเข้าไปใกล้ เธอกลับสังเกตเห็นว่าสีหน้าของคนบนเตียงดูผิดปกติ และทันทีที่เอื้อมมือไปแตะตัว เธอก็ต้องร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ ตัวร้อนจี๋เลย! หลินซีอินไข้ขึ้นเสียแล้ว อู๋ซินเยว่ลองร้องเรียกอยู่สองสามครั้ง แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีการตอบสนองใด ๆ เลย อู๋ซินเยว่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เธอควานหาโทรศัพท์มือถืออย่างลุกลี้ลุกลน ทว่าชั่วขณะนั้นกลับคิดไม่ออกว่าจะโทรหาใครดี ใจหนึ่งก็อยากติดต่อหาสามีของหลินซีอิน แต่เธอก็ไม่มีเบอร์โทรศั

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 255

    เผยมู่เหยี่ยได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เขารัก ดังนั้นกับคำขอนี้ เขาจึงรับปากอย่างเต็มใจ หลังจากนั้นเขาก็ทำตามที่พูดไว้จริง ๆ คอยดูแลหมิงชิงหว่านในทุก ๆ เรื่อง แต่กลับคิดไม่ถึงว่า การกระทำนั้นจะทำให้คนอื่นเกิดความเข้าใจผิดไป “พี่มู่เหยี่ย เป็นอะไรไปคะ?” เมื่อเห็นเผยมู่เหยี่ยเงียบไป หมิงชิงหว่านจึงเอ่ยถามขึ้น เผยมู่เหยี่ยเม้มริมฝีปากบางเข้าหากันแน่น ก่อนจะตอบกลับไปว่า: “ไม่มีอะไร วางสายล่ะนะ” เขากำโทรศัพท์ในมือ พลางมองดูของขวัญที่วางกองอยู่เต็มพื้นห้องนั่งเล่น หลินซีอินไม่แยแสของพวกนี้เลย แล้วเขาจะทำยังไงดีล่ะ? ชายหนุ่มเริ่มคิดหนัก เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เขาก้มลงมองหน้าจอ เป็นลู่จั่วฝานที่โทรมา “เป็นไงบ้าง?” พอรับสาย ลู่จั่วฝานก็ถามทันที: “เธอซึ้งจนน้ำตาไหลพราก แล้วพวกนายสองคนก็กลับมาคืนดีกันแล้วใช่ไหม?” เผยมู่เหยี่ยไม่ตอบ ลู่จั่วฝานจึงถามต่อ: “เป็นไงล่ะ วิธีของฉันเจ๋งไปเลยใช่ไหม? ฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธของขวัญเยอะขนาดนั้นได้หรอก” “ไม่ได้ผล” เผยมู่เหยี่ยเอ่ยปาก: “เธอไม่แม้แต่จะชายตามองด้วยซ้ำ” “หา! เป็นไปไม่ได้น่า!” ลู่จั่วฝานชะงัก: “ไม่แม้แต่จะมองเ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 254

    หลินซีอินเดินทางไปมหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้าตรู่ แถมยังซื้ออาหารเช้าไปฝากอู๋ซินเยว่ด้วย อู๋ซินเยว่กินไปพูดไป: “พี่คะ สามีพี่นี่เพอร์เฟกต์จริง ๆ เลยนะคะ! ดูทรงก็รู้แล้วว่ารวยมาก! เขาทำงานอะไรเหรอคะ ต้องหาเงินเก่งมากแน่ ๆ เลย!” หลินซีอินไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อ: “ก็เรื่อย ๆ แหละ หาเงินพอใช้ก็พอ จริงสิ ข้อมูลของเมื่อเช้านี้ เธอพอจะจับจุดได้บ้างไหม?” ความสนใจของอู๋ซินเยว่ถูกเบี่ยงเบนไปทันที จากนั้นหลินซีอินก็กลับเข้าสู่โหมดการทำงานตามปกติ ทางด้านเผยมู่เหยี่ยกลับไม่มีกะจิตกะใจจะทำสิ่งใดเลย เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนทั้งคืน หลังจากซื้อของกลับมาและแยกกับลู่จั่วฝาน เขาก็กลับมาที่บ้าน เดินขึ้นไปชั้นบน ยืนมองหลินซีอินที่หลับอยู่ข้างเตียงครู่หนึ่งจากนั้นก็เดินลงมานั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาชั้นล่างยันเช้า ตลอดค่ำคืนที่ผ่านมา สมองของเขาทำงานราวกับเครื่องจักรกลอันซับซ้อนและแม่นยำ มันฉายภาพทุกเหตุการณ์และทุกการกระทำระหว่างเขากับเธอออกมาอย่างแจ่มชัด ในเวลานี้ เขาเกลียดชังตัวเองเหลือเกินที่มีความทรงจำดีถึงเพียงนี้ เขาทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา ทุกเหตุการณ์ ทุกช่วงเวลา... หลินซีอินพูดประโยคไหน แสดงสีหน

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 253

    หลินซีอินเพิ่งสังเกตเห็นว่า บนพื้นห้องนั่งเล่นมีถุงของขวัญจากแบรนด์หรูวางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด “อะไรเนี่ย” หลินซีอินเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ: “ของพวกนี้เอามาทำไม เหรอ” “ให้คุณ” เผยมู่เหยี่ยมีท่าทีประหม่าเล็กน้อย เขาเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตาเธอตรง ๆ “ให้ฉันเหรอ” หลินซีอินยิ่งงุนงงกว่าเดิม: “ทำไมล่ะ” “เปล่า...ก็แค่อยากซื้อของขวัญให้” เผยมู่เหยี่ยรู้สึกว่าการพูดคำเหล่านี้ออกมาไม่ได้ยากเย็นอย่างที่คิด: “คุณลองดูสิว่าชอบหรือเปล่า ถ้าชอบ วันหลังผมจะซื้อให้อีก”พอเขาพูดประโยคนี้ออกมา หลินซีอินถึงได้เข้าใจเจตนาของเขา เผยมู่เหยี่ยกำลังทำบ้าอะไรอยู่ จู่ ๆ ทำไมถึงซื้อของขวัญมาให้เธอมากมายขนาดนี้? แต่เพียงชั่วครู่หลินซีอินก็คิดตก เผยมู่เหยี่ยไม่อยากหย่า เขากำลังพยายามรั้งเธอไว้ เขาคิดว่าแค่ซื้อของขวัญมาง้อให้เธออารมณ์ดีขึ้น การหย่าครั้งนี้ก็จะถูกยกเลิกไปอย่างนั้นเหรอ? ในสายตาเขา เธอเป็นคนที่ง้อง่ายขนาดนั้นเลยเชียว? “เมื่อก่อนผมไม่รู้ว่าคุณชอบอะไร แล้วก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้ด้วย” เผยมู่เหยี่ยเอ่ยขึ้น: “แต่หลังจากนี้ ไม่ว่าคุณจะชอบอะไร ผมจะหาซื้อมาให้คุณทั้งหมด” “ฉันไม่ชอบ

فصول أخرى

قد تعجبك أيضًا

استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status