Share

บทที่ 402

Author: ซีซีโหย่วอวี๋
หลินซีอินขมวดคิ้ว

“ก็บอกแล้วไงว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด” ลู่จั่วฝานเอ่ยขึ้น: “ผมเองก็เพิ่งมารู้ทีหลัง
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 402

    หลินซีอินขมวดคิ้ว “ก็บอกแล้วไงว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด” ลู่จั่วฝานเอ่ยขึ้น: “ผมเองก็เพิ่งมารู้ทีหลังว่าคนที่มู่เหยี่ยชอบคือคุณ ตอนนั้นผมมีอคติกับคุณไปหน่อย ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ” “ช่างเถอะค่ะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว” หลินซีอินตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย: “คุณยังมีธุระอื่นอีกไหมคะ” ช่วงนี้เธอยุ่งมาก กลางคืนต้องค้นคว้าหาข้อมูล กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปค่อนคืนแล้ว ตอนพักเที่ยงเธอมีเวลาพักผ่อนแค่ครึ่งชั่วโมง จึงไม่อยากมาเสียเวลากับลู่จั่วฝาน “มี” ลู่จั่วฝานมองออกว่าเธอเริ่มรำคาญ: “ในฐานะเพื่อนสนิทของเผยมู่เหยี่ย ผมอยากถามหน่อยว่าตอนนี้คุณคิดยังไงกันแน่ มู่เหยี่ยชอบคุณ เรื่องเมื่อก่อนก็แค่เข้าใจผิด ตอนนี้ก็ปรับความเข้าใจกันแล้ว พวกคุณจะกลับมาแต่งงานกันใหม่เมื่อไหร่” หลินซีอินยิ้มบาง ๆ: “ฉันยังไม่มีความคิดที่จะกลับไปแต่งงานกับเขาค่ะ” ลู่จั่วฝานอยากจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ แต่พอเห็นป้ายห้ามสูบบุหรี่ก็ต้องข่มใจไว้ เขาพูดขึ้นว่า: “ผมล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ ผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างมู่เหยี่ย คุณไปรังเกียจเขาตรงไหน แล้วตอนแรกคุณจะแต่งงานกับเขาทำไม ในเมื่อตอนนี้เขายังรักและลืมคุณไม่ได้ แล้วคุณจะมามัวเล่นแง่

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 401

    ข้างกายลู่จั่วฝานมีหญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่งเดินคู่มาด้วย รูปร่างของเธอสูงโปร่ง บุคลิกโดดเด่นสะดุดตา มองดูแล้วน่าจะเป็นเด็กที่เรียนเต้นมา ตอนนั้นหลินซีอินกำลังเดินกลับจากโรงอาหาร โดยมีอู๋ซินเยว่และลี่สิงจือเดินขนาบข้าง อู๋ซินเยว่ถูกหลินซีอินดึงตัวมาทำงานในนามของสตูดิโอ ถึงแม้ก่อนหน้านี้อู๋ซินเยว่จะพลาดโอกาสไปเรียนต่อต่างประเทศ แต่ความเป็นมืออาชีพของเธอก็เป็นสิ่งที่ไม่มีใครกังขา ประกอบกับความสัมพันธ์อันดีระหว่างเธอกับหลินซีอิน ทั้งคู่ทำงานเข้าขากันได้อย่างยอดเยี่ยม หลินซีอินจึงตัดสินใจจ้างเธอมาทำงานในนามของสตูดิโอ “พี่คะ ผู้ชายตรงนั้นหล่อจังเลย!”อู๋ซินเยว่ควงแขนเธอพร้อมกับกระซิบเสียงเบา หลินซีอินเงยหน้าขึ้นไปมอง แล้วก็พบว่าเป็นลู่จั่วฝานซึ่งลู่จั่วฝานเป็นฝ่ายสังเกตเห็นเธอก่อนแล้ว ในรั้วมหาวิทยาลัย สาวสวยสไตล์หลินซีอินถือว่าโดดเด่นสะดุดตาเอามาก ๆ หญิงสาวข้างกายเขาเริ่มชักสีหน้าไม่พอใจ เธอเขย่าแขนเขาเบา ๆ: “คุณมองอะไรอยู่คะเนี่ย”ลู่จั่วฝานตอบกลับด้วยท่าทีทีเล่นทีจริง: “ใคร ๆ ก็ชอบมองของสวย ๆ งาม ๆ กันทั้งนั้นแหละ” “นั่นอาจารย์มหา'ลัยเราค่ะ!” หญิงสาวพูด: “แต่เธอหย่าแล้

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 400

    ทว่าเผยมู่เหยี่ยกลับหวังให้ติดไฟแดงนานขึ้นอีกนิด รถติดนานขึ้นอีกหน่อย แบบนั้นเขาจะได้มีเวลาอยู่กับหลินซีอินมากขึ้น แต่ต่อให้เขาจะขับช้าแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องมาถึงจุดหมายปลายทางอยู่ดี หลินซีอินก้าวลงจากรถพร้อมกับหยิบแก้วใบนั้นติดมือมาด้วย เธอแกว่งแก้วในมือเบา ๆ: “อร่อยมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ”เผยมู่เหยี่ยลงจากรถตามมา เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอพลางเอ่ยถาม: “ลี่สิงจือคนนั้น... เขาเรียนจบไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” แล้วทำไมวันนี้ถึงยังมาโผล่ที่มหาวิทยาลัยได้อีก แถมยังยืนคุยเรื่องวิชาการกับหลินซีอินตั้งนานสองนาน สีหน้าของหลินซีอินเรียบเฉย: “อ้อ ต่อไปเขาต้องมาทำโปรเจกต์วิจัยร่วมกับฉันน่ะค่ะ” “เขาทำโปรเจกต์กับคุณเนี่ยนะ?” เผยมู่เหยี่ยถาม แววตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ: “เขาชอบคุณ แล้วจะตั้งใจทำงานได้ยังไง?”หลินซีอินตอบ: “เขาไม่เอาเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวมาปะปนกันหรอกค่ะ”“ผมคิดว่าเขา…”หลินซีอินพูดแทรกขึ้นมา: “ประธานเผยคะ นี่คืองานของฉัน ตอนนี้เป็นแค่ลี่สิงจือ แต่ในอนาคตฉันอาจจะต้องร่วมงานกับใครอีกหลายคน” เผยมู่เหยี่ยชะงักไป หลินซีอินพูดต่อ: “ขอบคุณประธานเผยที่อุตส่าห์มาส่งนะคะ แต่คุณเองก็ง

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 399

    เซียวรั่วอีหลับตาลง: “อืม ถึงตอนนั้นฉันค่อยหาแฟนใหม่ เอาคนที่หุ่นดีกว่าอีตานั่น แถมยังเอาใจเก่งกว่าด้วย จะเอาให้อกแตกตายไปเลย” เมื่อสัมผัสได้ถึงความง่วงงุนในน้ำเสียงของเพื่อน หลินซีอินจึงไม่ชวนคุยต่อ: “นอนเถอะ” เซียวรั่วอีผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว แต่หลินซีอินกลับหลับไม่ลง เธอคิดถึงโปรเจกต์ของตัวเอง แม้โปรเจกต์ที่กำลังทำอยู่จะมีความยากระดับหนึ่ง แต่เธอก็มั่นใจเต็มเปี่ยม สิ่งที่ทำให้เธอหนักใจคืออีกหนึ่งหัวข้อวิจัยที่อยู่ในมือต่างหาก ก่อนหน้านี้ บุคคลระดับแนวหน้าในวงการที่เธอชื่นชมก็เคยทำโปรเจกต์คล้าย ๆ กันนี้ ได้ยินมาว่าทุ่มเงินทุนไปมหาศาล แต่สุดท้ายก็ละลายแม่น้ำไปจนหมด ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่เครื่องจักรที่ต้องใช้ในโปรเจกต์นี้ก็ราคาแพงลิบลิ่วแล้ว ดังนั้น ตอนนี้หลินซีอินจึงยังไม่เก็บเรื่องนี้มาคิด ทว่าข้อมูลและตัวเลขบางส่วนที่มีอยู่ในมือก็พอจะนำมาเตรียมการล่วงหน้าไว้ได้ เธอคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่นานกว่าจะหลับลง ในชั่ววินาทีที่กำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทรา จู่ ๆ ใบหน้าของเผยมู่เหยี่ยก็ผุดขึ้นมาในหัว แต่แล้วเธอก็หลับไปอย่างรวดเร็ว จนไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าแวบนั้นตัวเองนึกถึงเขาจ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 398

    ตอนที่หลินซีอินกลับมาจากการเดินเล่น เซียวรั่วอียังคงนั่งเป็นเพื่อนหลินโย่วสิงดูหนังสือนิทานภาพอยู่ เจ้าหนูเติบโตในต่างประเทศ หลินซีอินจึงสอนเขาสองภาษามาตั้งแต่เด็ก หนังสือนิทานภาษาอังกฤษแค่นี้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลยแม้แต่น้อย ทว่าตอนนี้ก็ใกล้จะถึงเวลานอนตามปกติของเขาแล้ว ประกอบกับวันนี้เล่นซนมาจนเหนื่อย ถึงก่อนหน้านี้จะงีบหลับไปแล้วพักหนึ่ง แต่ตอนนี้ก็ง่วงจนแทบทนไม่ไหวอยู่ดี ขณะที่หลินซีอินยืนคุยกับเซียวรั่วอีอยู่ข้าง ๆ ศีรษะเล็ก ๆ ของเขาก็สัปหงกหงึก ๆ เหมือนกับนกหัวขวานไม่มีผิด ทั้งสองคนกลั้นขำ พลางอุ้มตัวเขาไปวางลงบนเตียง เจ้าหนูน้อยยังไม่ทันได้ลืมตาด้วยซ้ำก็หลับปุ๋ยไปในทันที คืนนี้เซียวรั่วอีไม่ได้กลับไป แต่นอนค้างเป็นเพื่อนหลินซีอิน หลินซีอินถึงเพิ่งมีเวลาว่างถามเธอ: “ฮั่วเซียนหยางไม่ได้บอกเหรอว่าจะกลับมาเมื่อไหร่?” “กลับมาทำไมล่ะ” เซียวรั่วอีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ: “เขาอยู่เมืองนอก ไม่รู้ว่าสบายใจแค่ไหน” ไม่มีเธอคอยกดดัน ไม่มีคนในครอบครัวคอยบีบบังคับ “อย่าพูดแบบนี้สิ” หลินซีอินแย้ง: “ถ้าเธอกับเขายังดี ๆ ต่อกัน ปัญหาอะไรก็แก้ได้ทั้งนั้นแหละ แล้วเขาจะยังต

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 397

    เผยมู่เหยี่ยชะงักฝีเท้า: “ทำไมล่ะ”ต่อให้เขาจะพยายามบอกตัวเองว่าสามารถปล่อยวางเรื่องนี้ได้แล้วก็ตาม แต่เมื่อนึกถึงความเด็ดเดี่ยวไร้เยื่อใย ของหลินซีอินในตอนนั้นทีไร เขาก็ยังคงเจ็บปวดใจอยู่ดี หลินซีอินเอ่ย: “ตอนนั้นฉันได้รับแจ้งจากโรงงานสารเคมีว่า เครื่องจักรที่มีรังสีรุนแรงมากถูกเปิดใช้งาน แล้วฉันก็อยู่ในบริเวณนั้นพอดี ฉันไม่กล้าเสี่ยง ก็เลยจำใจต้องเอาเด็กออกค่ะ” ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง... แต่ทำไมตอนนั้นเธอถึงไม่ยอมบอกเขาล่ะ แต่เพียงไม่นาน เผยมู่เหยี่ยก็คิดทบทวนจนเข้าใจได้เอง ตอนนั้นเขาไม่อยากหย่า แต่หลินซีอินต้องการจะหย่า แถมเธอยังเข้าใจผิดคิดว่าเขานอกใจถ้าอยากบังคับให้เขายอมหย่า ก็ต้องทำให้เขาตัดใจอย่างเด็ดขาด เรื่องทำแท้งจึงกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้เขาต้องยอมจำนน พอได้ยินคำอธิบายของหลินซีอิน เผยมู่เหยี่ยก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาก หลินซีอินไม่ได้จงใจอยากจะทิ้งเด็กคนนี้ตั้งแต่แรก เธอเองก็หมดหนทางเหมือนกัน “ผมเข้าใจแล้ว” น้ำเสียงของเผยมู่เหยี่ยทุ้มต่ำลง: “ขอโทษนะ ตอนนั้นผมเข้าใจคุณผิดไป”หลินซีอินไม่ได้พูดอะไรต่อ ความจริงแล้วเรื่องกัมมันตภาพรังสีนั่น ยังมีเร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status