LOGINShare
บทที่ 57
Latest chapter
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 294
แต่ใครจะคาดคิดว่ากลางดึก หลินซีอินจะถูกคุณป้าแม่บ้านปลุกให้ตื่น “โยวโยวตัวร้อนจี๋เลยค่ะ!”สิ่งที่หลินซีอินกลัวที่สุดเกิดขึ้นแล้ว กลางค่ำกลางคืนแบบนี้ เธออุ้มลูกไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดด้วยความร้อนรน โชคดีที่ก่อนหน้านี้เธอเคยสำรวจโรงพยาบาลแถวหมู่บ้านเอาไว้บ้าง ห่างจากบ้านไปไม่ไกลนักก็มีโรงพยาบาลอยู่แห่งหนึ่ง ทั้งลงทะเบียนฉุกเฉินกลางดึก ตรวจอาการ สั่งยา และจ่ายเงิน กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพก็ปาเข้าไปตีสามกว่าแล้ว ไข้ของเจ้าหนูตัวน้อยลดลงแล้ว พวงแก้มยังคงแดงระเรื่อ ทว่าในที่สุดก็หลับสนิทเสียที หลินซีอินเอนกายลงนอนข้างเตียงทั้งชุดเดิม ไม่กล้าแม้แต่จะหลับตาลง โชคดีที่โปรเจกต์งานเพิ่งปิดจ๊อบไป ตอนนี้เธอจึงไม่ต้องไปทำงาน ไม่อย่างนั้นคงได้วุ่นวายจนหัวหมุนแน่ หลังจากจัดการธุระที่โรงพยาบาลเรียบร้อย หลินซีอินก็ให้คุณป้าแม่บ้านกลับไปพักผ่อน อายุอานามของแกก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว ต้องมาอดหลับอดนอนวุ่นวายมาทั้งคืน เกรงว่าร่างกายจะรับไม่ไหวเอาได้ ทว่าเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คุณป้าก็มาถึงพร้อมกับอาหารเช้าที่ทำมาจากบ้าน มีทั้งข้าวต้มและกับข้าวอีกสองอย่าง หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ หลิ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 293
คนที่ขนาดจี้หมิงถังยังยอมเรียกว่าระดับปรมาจารย์ได้ ย่อมต้องเก่งกาจไม่ธรรมดาแน่ ๆ หลินซีอินโทรศัพท์หาป้าจ้าวที่บ้าน พอรู้ว่าหลินโย่วสิงไม่มีไข้ เธอถึงได้วางใจ มื้อค่ำถูกจัดขึ้นที่โรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งในเมืองไห่เฉิง หลินซีอินไม่คาดคิดเลยว่าจะได้บังเอิญเจอเผยมู่เหยี่ยที่นี่ ระหว่างมื้ออาหาร เธอได้พบกับปรมาจารย์ด้านเคมีและฟิสิกส์หลายท่านสมคำร่ำลือ มีอยู่สองท่านที่เป็นถึงบุคคลระดับที่ปรากฏชื่ออยู่ในหนังสือเรียนเลยทีเดียว สมัยนี้ใคร ๆ ก็ชอบติ่งกันทั้งนั้น เพียงแต่บางคนติ่งดาราในวงการบันเทิง ขณะที่บางคนติ่งไอดอลในสายวิชาชีพของตัวเอง หลินซีอินชื่นชอบอาจารย์ท่านหนึ่งในนั้นเป็นพิเศษ อันที่จริง จุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอเลือกเรียนสาขานี้ ก็เป็นเพราะความบังเอิญที่ได้ดูคลิปวิดีโอการสอนของอาจารย์ท่านนี้นั่นเอง พอตอนนี้ได้มานั่งร่วมโต๊ะทานข้าวกับอาจารย์ หลินซีอินจึงตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ ทว่าเธอก็ซ่อนความรู้สึกเอาไว้ได้อย่างแนบเนียน แม้ในใจจะเต้นโครมคราม แต่สีหน้ากลับดูไม่ออกว่าตื่นเต้นเท่าไหร่นัก จะมีก็เพียงดวงตาคู่สวยที่เปล่งประกายวิบวับซึ่งปิดบังความดีใจเอาไว้ไม่มิด จ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 292
“ตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เผยมู่เหยี่ยเอ่ยถาม: “มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” เยว่หลินเจ๋อไม่ลังเลอีกต่อไป ในที่สุดก็เอ่ยปาก: “ประธานเผยครับ ตอนที่ไปทานข้าวเมื่อครู่ ผมบังเอิญเจอคุณนาย... ไม่สิ ผมบังเอิญเจอคุณหลินซีอินครับ” รูม่านตาของเผยมู่เหยี่ยหดวูบลงฉับพลัน: “ว่าไงนะ?” เขาถึงกับคิดว่าตัวเองหูฝาดไป ชื่อสามพยางค์นี้... น่าจะปรากฏอยู่แค่ในความฝันของเขาเท่านั้น “หลินซีอินงั้นเหรอ?” เขาเอ่ยทวนชื่อนั้นอย่างยากลำบาก: “คุณ... เจอเธอเหรอ?” “เจอครับ” เยว่หลินเจ๋อลังเลอีกครั้ง ทว่าสุดท้ายก็เลือกที่จะไม่พูดชื่อของฉือเทียนหลินออกมา: “เธอไปทานข้าวที่นั่นเหมือนกันครับ” เยว่หลินเจ๋อรออยู่ครู่หนึ่ง ทว่าเผยมู่เหยี่ยกลับเอาแต่เงียบ เขาเหลือบมองเจ้านาย ใบหน้าของเผยมู่เหยี่ยยังคงราบเรียบไร้ความรู้สึก ราวกับว่าชื่อนี้... ผู้หญิงคนนี้... ไม่สามารถสร้างความสั่นคลอนใด ๆ ในใจเขาได้อีกแล้ว ขณะที่เยว่หลินเจ๋อกำลังจะหันตัวกลับ... เผยมู่เหยี่ยก็เอ่ยขึ้นมา: “ไปสืบดูหน่อย ตอนนี้เธอ...” เยว่หลินเจ๋อกำลังจะขานรับคำว่า “ครับ” ตามความเคยชิน แต่เผยมู่เหยี่ยกลับพูดแทรกขึ้นมาก่อนว่า: “ช่างเถอะ” ช่าง
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 291
ฮั่วเซียนหยางรีบชิงพูดขึ้นมาว่า: “อย่ามาถามผมนะ! ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น! ไปล่ะ!” พูดจบเขาก็ก้าวฉับ ๆ เดินออกไปทันที เยว่หลินเจ๋อยืนอึ้งอยู่กับที่ รู้สึกเพียงว่าโลกใบนี้มันช่างเหนือจริงเสียเหลือเกิน จะว่าไปแล้ว เขาก็ไม่ได้เจอหลินซีอินมาตั้งสามปีแล้ว เสียงโทรศัพท์มือถือที่จู่ ๆ ก็ดังขึ้นดึงสติของเยว่หลินเจ๋อกลับมา เขากดรับสาย: “ครับ ประธานเผย... ได้ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้” ฮั่วเซียนหยางกลับเข้ามาในห้องอาหารส่วนตัว ฉือเทียนหลินปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ฮั่วเซียนหยางเพียงแค่ส่ายหน้าแล้วทรุดตัวลงนั่ง ทางด้านเจ้าตัวเล็กที่ล้มก้นจ้ำเบ้าเมื่อครู่นี้ยังร้องเจ็บแทบแย่ แต่ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว พอเห็นของอร่อยก็ลืมเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นไปจนหมดสิ้น เซียวรั่วอีคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยเตือนหลินซีอิน: “หร่วนหร่วน คนที่โยวโยวบังเอิญเจอเมื่อกี้คือเยว่หลินเจ๋อนะ”หลินซีอินชะงักไป: “ผู้ช่วยพิเศษ... เยว่เหรอ?” “เขาแหละ” ฉือเทียนหลินตักน้ำซุปใส่ชามให้โยวโยว: “แต่ไม่ต้องไปใส่ใจหรอก ยังไงเธอกับเผยมู่เหยี่ยก็หย่ากันตั้งนานแล้ว วันนี้แค่บังเอิญเจอ วันหลังคงไม่เจอแล้วล่ะ” “ใช่” หลินซีอินเอ่ยต
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 290
“เกิดอะไรขึ้น?” เซียวรั่วอีเริ่มนั่งไม่ติด: “ฉือเทียนหลินเป็นอะไรไปน่ะ!” หลินซีอินรีบร้อนถามขึ้น: “ประธานฉือ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนคะ?” เธอลุกพรวดเดินออกไปข้างนอก เซียวรั่วอีรีบตามไปติด ๆ ส่วนฮั่วเซียนหยางเองก็นั่งไม่ติดเช่นกัน ทั้งสามคนทยอยเดินออกจากห้องส่วนตัว ทางด้านฉือเทียนหลิน เขารู้สึกว่าตัวเองซวยชะมัด เดิมทีเขาอุ้มหลินโย่วสิงดูปลาอยู่ดี ๆ แต่แป๊บเดียวเจ้าหนูก็บอกว่าปวดฉี่ เขาเลยอุ้มเด็กน้อยไปเข้าห้องน้ำ พอจัดการธุระให้เจ้าหนูเสร็จ ตัวเองก็กะจะทำธุระส่วนตัวบ้าง เขาวางหลินโย่วสิงให้อยู่ในระยะสายตา ห่างจากโถปัสสาวะที่เขายืนอยู่แค่ไม่กี่ก้าว ผลปรากฏว่าแค่ก้มลงปลดเข็มขัด พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที หลินโย่วสิงก็หายตัวไปแล้ว ทำเอาฉือเทียนหลินสะดุ้งโหยง รีบดึงกางเกงขึ้นแล้ววิ่งตามออกไปทันที พอพ้นประตูออกมาก็เห็นหลินโย่วสิงกำลังร้องไห้จ้า จังหวะนั้นเองสายจากหลินซีอินก็โทรเข้ามาพอดี ที่จริงหลินโย่วสิงก็ยืนรออยู่เงียบ ๆ แต่ด้วยความที่ดวงตากลมโตมองนู่นมองนี่ไปเรื่อย จนไปสะดุดเข้ากับชายกระโปรงตัวหนึ่งที่ดูคล้ายของหม่ามี้ เจ้าหนูก็เลยยืนรอต่อไปไม่ไหว พอวิ่งตามออกไป ก็เห็นชายกระ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 289
หญิงสาวยังคงทอประกายความอ่อนโยนและกลิ่นอายของความเป็นแม่ออกมาอย่างเด่นชัด ความสวยของเธอโดดเด่นเสียจนแทบจะเปล่งประกายได้ ผู้คนทุกเพศทุกวัยที่เดินผ่านไปมา ล้วนอดไม่ได้ที่จะหยุดสายตาไว้ที่เธอ เซียวรั่วอีทนไม่ไหวจนต้องอ้าแขนสวมกอดเธอเอาไว้: “หร่วนหร่วน ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ!”จากนั้นเธอก็เหลือบไปเห็นฉือเทียนหลินที่เดินตามหลังหลินซีอินมา รวมถึงหลินโย่วสิงที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาด้วย “หลานรัก!” เซียวรั่วอียื่นมือออกไปหา: “คิดถึงแม่ทูนหัวคนนี้ไหมครับ!” หลินโย่วสิงที่เพิ่งลงจากเครื่องบินยังมีท่าทีงัวเงียอยู่บ้าง เด็กน้อยยื่นมือไปโอบคอเซียวรั่วอี พร้อมกับเรียกแม่ทูนหัวด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ไร้เดียงสา พอเซียวรั่วอีอุ้มเขาไว้ได้ก็ไม่สนใจสิ่งรอบข้างอีกต่อไป เธอหมุนตัวเดินนำออกไปทันที พลางโอ๋เด็กน้อยไปตลอดทาง ฉือเทียนหลินรับกระเป๋าเดินทางจากมือหลินซีอินมาเข็นให้ ซ้ำยังเอื้อมไปหยิบเป้สะพายหลังของเธอมาถือไว้อีก “ฉันถือเองได้…” ทว่าหลินซีอินยังพูดไม่ทันจบ ฉือเทียนหลินก็ดึงดันแย่งกระเป๋าไปถือไว้เองเสียแล้ว ก่อนกลับประเทศ หลินซีอินได้ไหว้วานให้เซียวรั่วอีช่วยมองหาบ้านที่เหมาะสมไว้ให้ ต
You May Also Like
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์84.4K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 180.5K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย727.4K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE
C102.6K viewsเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan622 viewsบำเรอรักไร้ใจ
ผัดบวบ94 viewsสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว71 viewsใยรักจอมวายร้าย
SHASHA221 views
