Share

บทที่ 80

Penulis: ซีซีโหย่วอวี๋
หลินซีอินขมวดคิ้ว “คุณจงใจใช่ไหม?”

“จงใจอะไร? จงใจไม่หย่ากับคุณเหรอ?” เผยมู่เหยี่ยหัวเราะเบา ๆ ออกม
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 350

    ท้ายที่สุดหลินซีอินก็ยอมตามใจเขาจนได้ เผยมู่เหยี่ยขับรถด้วยตัวเอง โดยมีเธอนั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับ เพียงแต่ตลอดทาง เธอไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกมาเลย เมื่อมาส่งถึงใต้ตึก เผยมู่เหยี่ยก็เอ่ยถามขึ้น: “พรุ่งนี้เช้าคุณสะดวกกี่โมง” หลินซีอินนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ: “แปดโมงแล้วกันค่ะ”“งั้นผมจะมาตอนเจ็ดโมงครึ่ง” เผยมู่เหยี่ยบอก: “จะซื้ออาหารเช้ามาให้ด้วย”“ไม่ต้องหรอกค่ะ” หลินซีอินปลดเข็มขัดนิรภัย: “เดี๋ยวคุณป้าแม่บ้านก็ทำให้” “ผมอยากเจอหน้าลูกชายคุณ” เผยมู่เหยี่ยพูดต่อ: “พรุ่งนี้ตอนเย็น ผมไปรับเขาเป็นเพื่อนคุณดีไหม”หลินซีอินเอื้อมมือไปเปิดประตู แต่กลับพบว่ามันเปิดไม่ออก เผยมู่เหยี่ยล็อกรถเอาไว้ “เผยมู่เหยี่ย!”คราวนี้หลินซีอินโกรธขึ้นมาจริง ๆ แล้ว ชายหนุ่มมองเธอด้วยท่าทีสบาย ๆ ไม่เดือดร้อน: “ไม่เรียกประธานเผยแล้วเหรอ”“คุณต้องการอะไรกันแน่!”เผยมู่เหยี่ยตอบ: “ก็บอกแล้วไงว่าจะจีบคุณ” “นี่หรือคะคือท่าทีของคนจะตามจีบ” น้ำเสียงของหลินซีอินเจือไปด้วยความกรุ่นโกรธ: “ไม่ว่าเมื่อไหร่คุณก็เอาแต่วางมาดสูงส่ง มั่นอกมั่นใจไปเสียทุกเรื่อง ไม่เคยสนใจความรู้สึกของคนอื่นเลยสักนิด เ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 349

    สายตาของเผยมู่เหยี่ยละจากเมนูอาหารมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธอเพื่อรอคอยคำตอบ ราวกับว่าหากเธอไม่ยอมปริปาก เขาก็จะจ้องมองเธออยู่อย่างนั้นไม่เลิกรา “เลิกแล้ว” ในที่สุดหลินซีอินก็เอ่ยออกมาสั้น ๆ แค่สองคำ เผยมู่เหยี่ยคล้ายจะหลุดเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แต่หลินซีอินไม่ได้หันไปมองจึงไม่ค่อยแน่ใจนัก ทว่าเพียงครู่เดียวเขาก็เปลี่ยนเรื่องสนทนา: “อยากกินอะไรล่ะ” “แล้วแต่คุณเลยค่ะ” หลินซีอินตอบ: “ประธานเผยอยากทานอะไร มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง” เผยมู่เหยี่ยเอ่ยขึ้น: “แบบนั้นจะดีเหรอครับ รบกวนคุณแย่” ยังไม่ทันที่หลินซีอินจะได้เอ่ยอะไร เขาก็พูดต่อทันที: “ถ้างั้น...พรุ่งนี้ผมเป็นเจ้ามือเองนะ” พรุ่งนี้ยังจะมาอีกเหรอ? หลินซีอินคิดในใจ แต่ไม่ได้ถามออกไป ทั้งสองสั่งอาหารในโรงอาหารของนักศึกษา ก่อนจะถือถาดไปหาที่นั่งทาน ช่วงนี้หลินซีอินกลายเป็นที่จับตามองในมหาวิทยาลัยอย่างมาก ไม่ใช่เพราะเธอชอบทำตัวโดดเด่น แต่ด้วยอายุ หน้าตา และความรู้ความสามารถระดับมืออาชีพที่ไร้ข้อกังขา ทำให้นักศึกษาพากันให้ความสนใจเธอเป็นพิเศษ เดิมทีเธอก็เป็นคนดังของมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้มีเผยมู่เหยี่ยเดินขนาบข้าง

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 348

    “พี่ชายฉันเป็นคนจัดการน่ะ ฉันไม่รู้เรื่องหรอก แต่เขาบอกว่าได้กำไรมา ของฟรีไม่เอาก็โง่แล้ว พี่รีบส่งเลขบัญชีมาให้ฉันเลยนะ” หลินซีอินยิ้มบาง: “เธอเก็บไว้ใช้เถอะ” ตอนนี้เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน ถึงจะไม่ได้ร่ำรวยมหาศาล แต่เธอก็ไม่มีหนี้บ้าน มีแค่ค่าผ่อนรถ เงินสำหรับเลี้ยงลูกชายก็มีพอ นอกเหนือจากค่ารักษาพยาบาลของพ่อแม่ที่ต้องส่งให้เป็นประจำแล้ว เธอก็แทบไม่มีเรื่องให้ต้องใช้จ่ายอะไรอีก “ไม่ได้หรอก” ชวีจิงโยวท้วง: “แค่เงินค่าขนมของฉันเองก็ใช้ไม่หวาดไม่ไหวแล้ว” ไม่ว่าหลินซีอินจะปฏิเสธอย่างไร ชวีจิงโยวก็ดึงดันจะโอนให้ได้ แต่หลินซีอินก็ไม่มีทางรับไว้เช่นกัน ท้ายที่สุด ชวีจิงโยวจึงยอมถอย: “งั้นก็ได้ค่ะพี่ แล้วเราจะเจอกันเมื่อไหร่ดีคะ? ฉันอยากกินข้าวกับพี่แล้วนะ” หลินซีอินเช็กตารางเวลา แล้วจึงนัดแนะวันเวลากับอีกฝ่าย วางสายเสร็จ หลินซีอินก็อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเธอมีครอบครัวคอยหนุนหลังแบบชวีจิงโยว เธอก็คงกล้าเทงานทิ้งไปตั้งนานแล้วแต่เพราะไม่มี เธอจึงทำได้แค่อดทนก้มหน้าทำงานต่อไป แต่ถึงอย่างนั้น เธอจะไม่มีวันยอมให้เผยมู่เหยี่ยเข้ามายุ่งเกี่ยวในชีวิตส่วนตัวของเธอเด็ดขาด เขาบอก

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 347

    หัวหน้าโทรศัพท์สายตรงมาหา ไม่เปิดโอกาสให้หลินซีอินได้ปฏิเสธแม้แต่น้อย หัวหน้าแถมยังกล่าวอีกว่า: “ประธานเผยคือเทพเจ้าแห่งโชคลาภของพวกเรานะ ก่อนหน้านี้เขาลงทุนบริจาคให้คณะอื่นในมหาลัยไปตั้งเยอะแล้ว แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาเลือกลงทุนกับคณะเคมีของเรา งบการกุศลของเขามีจำกัด ถ้าคณะอื่นได้ไปเยอะ ส่วนแบ่งของพวกเราก็จะน้อยลง” พูดมาถึงขั้นนี้ จุดประสงค์ก็ชัดเจนมากแล้ว นั่นคือต้องการให้หลินซีอินไปตีสนิทกับเผยมู่เหยี่ย เพื่อดึงเงินสปอนเซอร์มาให้ได้มาก ๆ พอจี้หมิงถังรู้เรื่องที่หัวหน้าโทรมาสั่งหลินซีอิน เขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ผุดลุกขึ้นเตรียมจะไปเอาเรื่องอีกฝ่ายทันที หลินซีอินรีบดึงแขนเขาไว้: “อาจารย์คะ หนูไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ ต่อให้เขาจะเป็นอดีตสามี แต่หนูแยกแยะได้ เรื่องงานก็คือเรื่องงานค่ะ” “จะไม่ตะขิดตะขวงใจได้ยังไง?” จี้หมิงถังแย้ง: “อีกอย่าง หมอนั่นคิดจะทำอะไรกันแน่? คนแก่อย่างฉันยังดูออกเลย ที่เขายอมมาลงทุน ก็เพราะเธอไม่ใช่หรือไง?” หลินซีอินไม่ได้ปิดบัง: “ค่ะ เขาบอกว่าจะกลับมาจีบหนูใหม่ แต่อาจารย์วางใจเถอะค่ะ หนูรู้ลิมิตของตัวเองดี” “ฉันไม่สนหรอกนะว่าเรื่องราวระหว่างพวกเธ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 346

    เผยมู่เหยี่ยช่วยประคองเธอไว้ครู่หนึ่งก่อนจะรีบปล่อยมือ: “ระวังหน่อย” จี้หมิงถังรีบเดินเข้ามาดึงตัวเธอไปไว้ข้างกาย: “เป็นอะไรไป ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ให้ครูพาไปหาหมอไหม” หลินซีอินรู้ดีว่าเป็นความหวังดีของอาจารย์ แต่ในเมื่อพวกผู้บริหารรอบข้างต่างก็มองมา เธอจึงทำได้เพียงตอบไปว่า: “อาจารย์คะ หนูไม่เป็นไรค่ะ”จี้หมิงถังปรายตามองเธออย่างขัดใจ ระหว่างเดินไปที่ห้องอาหารส่วนตัว ทั้งสองคนก็รั้งท้ายขบวนอีกครั้ง จี้หมิงถังกระซิบกับเธอเสียงเบา: “ครูบอกแล้วไงว่าไม่ต้องกลัว เธอจะกังวลอะไรนักหนา ครูก็หาทุนมาให้ได้เหมือนกันนั่นแหละ!” หลินซีอินยังจำได้ดีถึงเหตุการณ์ในปีนั้น ตอนที่จี้หมิงถังต้องคอยปั้นยิ้มและนั่งดื่มเอาใจผู้คนบนโต๊ะอาหาร สำหรับเธอแล้ว อาจารย์จี้เปรียบเสมือนพ่อและเป็นครูบาอาจารย์ที่เธอเคารพรัก พอเห็นเขาต้องมาทำอะไรแบบนั้น เธอก็รู้สึกปวดใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก อย่างน้อยหากเป็นเงินทุนของเผยมู่เหยี่ย อาจารย์ของเธอก็ไม่ต้องยอมลดตัวลงไปทำตัวต่ำต้อยแบบนั้นอีก หลินซีอินส่ายหน้าพร้อมกับเข้าไปควงแขนเขา: “เขาไม่ได้รังแกหรือทำให้หนูลำบากใจเลยจริง ๆ ค่ะ อีกอย่างหมอนั่นน่ะประเภทโง่แ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 345

    หลินซีอินยังไม่ทันได้เอ่ยปาก หัวหน้าภาควิชาก็รั้งแขนเธอให้เดินเข้าไปหาแล้ว: “สะดวกครับ สะดวกมาก อาจารย์หลินรีบไปเถอะ” จี้หมิงถังโกรธจนหน้าดำหน้าแดง เตรียมจะวีนแตกอยู่รอมร่อ แต่หัวหน้าภาควิชารีบคว้าตัวเขาไว้แน่น: “เหล่าจี้!” เขาลากจี้หมิงถังออกไปคุยเกลี้ยกล่อมอยู่นานสองนาน จี้หมิงถังเองก็ไม่อาจพูดออกไปตรง ๆ ได้ว่าผู้ชายคนนี้คืออดีตสามีของหลินซีอิน จึงได้แต่เก็บความหงุดหงิดไว้ในใจ ชายชราทำได้เพียงเอ่ยว่า: “ฉันขอคุยกับซีอินสักสองสามคำหน่อย”หัวหน้าภาควิชาปราม: “รู้จักกาลเทศะบ้างล่ะคุณ!”จี้หมิงถังดึงตัวหลินซีอินหลบไปอีกทางพลางกระซิบ: “หร่วนหร่วน ถ้าเธอรู้สึกอึดอัดใจ หรือเขาจงใจกลั่นแกล้งเธอละก็ พวกเราก็แค่เปลี่ยนสปอนเซอร์เจ้าใหม่ ยังไงโปรเจกต์เราก็ไม่ขาดคนลงทุนอยู่แล้ว!” หลินซีอินมองท่าทีฮึดฮัดของอีกฝ่าย ภายในใจกลับรู้สึกซาบซึ้งยิ่งนัก ทุนสนับสนุนของมหาวิทยาลัยใช่ว่าจะหากันได้ง่าย ๆ ยิ่งเป็นนักลงทุนระดับเผยมู่เหยี่ยด้วยแล้วยิ่งยากเข้าไปใหญ่ เธอส่ายหน้า: “หนูไม่เป็นไรค่ะ เขาคงไม่ทำให้หนูลำบากใจหรอก” “เอาเป็นว่าถ้ามีอะไรก็บอกแล้วกัน อาจารย์จะคอยหนุนหลังเธอเอง!”เมื่อมองชา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status