LOGINShare
บทที่ 92
Latest chapter
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 302
“เป็นอะไรหรือเปล่า?” เผยมู่เหยี่ยปล่อยมือ แล้วขยับมายืนอยู่ข้างกายหลินซีอิน หลินซีอินดึงสายตากลับมาพลางส่ายหน้า: “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ”ลี่สิงจือเพิ่งได้สติ รีบเอ่ยขึ้นทันที: “พี่ครับ ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” เขามองเห็นรอยนิ้วมือของตัวเองประทับอยู่บนท่อนแขนของหลินซีอิน ผิวของเธอทั้งขาวและบอบบาง ประกอบกับเมื่อครู่เขาออกแรงบีบมากไป จึงทิ้งรอยช้ำเอาไว้ชัดเจน หลินซีอินไพล่แขนซ่อนไว้ด้านหลัง: “ฉันไปก่อนนะคะ” ผู้ชายสองคนนี้ เธอไม่อยากเจอหน้าเลยสักคน ลี่สิงจือทำท่าจะตามไป แต่เผยมู่เหยี่ยกลับก้าวมาขวางเอาไว้ ลี่สิงจือสะดุ้งตกใจกับสายตาเย็นชาดุดันของชายหนุ่มตรงหน้า เผยมู่เหยี่ยหันหลังเตรียมจะเดินจากไป ลี่สิงจือเคยเจอผู้ชายคนนี้เมื่อสามปีก่อนแค่ครั้งเดียว แต่พอมาเจออีกครั้งในวันนี้ เขาก็จำได้ทันที “ผมรู้ว่าพวกคุณหย่ากันแล้ว!” ฝีเท้าของเผยมู่เหยี่ยชะงักไป ลี่สิงจือพูดต่อ: “ในเมื่อหย่ากันแล้ว คุณก็ควรจะอยู่ให้ห่างจากเธอไว้!” เผยมู่เหยี่ยหันกลับมาปรายตามองเขา: “ไม่เห็นหรือไงว่าเมื่อกี้เธอผลักไสนายแค่ไหน? คนที่ควรอยู่ให้ห่างจากเธอน่ะ น่าจะเป็นนายมากกว่า” พูดจบ เผยม
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 301
หลังจากทำหน้าที่เจ้าภาพส่งแขกกลับไปจนหมด ลี่สิงจือก็หันมามองเธอ: “พี่ครับ ไปทานข้าวด้วยกันไหม” หลินซีอินปฏิเสธ: “วันนี้คงไม่ได้ ฉัน... ยังมีธุระน่ะ” เธอเกือบจะหลุดปากออกไปแล้วว่าจะไปโรงพยาบาล ตลอดสามปีที่ทำงานร่วมกัน ลี่สิงจือได้เติบโตจากเด็กหนุ่มวัยใส กลายเป็นผู้ชายเต็มตัวที่พึ่งพาได้นานแล้ว แน่นอนว่าเรื่องที่หลินซีอินหย่าร้างและมีลูก ย่อมไม่อาจปิดบังเขาได้เช่นกัน ทว่าเขาก็ยังคงเรียกเธอว่าพี่ราวกับว่าทุกอย่างไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย ตอนที่ลูกของเธอคลอด เขาก็ยังส่งของขวัญมาให้ หลังจากนั้นเขาก็พยายามจะก้าวเข้ามาในชีวิตของหลินซีอิน ทว่าเธอไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาเลย ตอนอยู่ต่างประเทศ เขาเคยบังเอิญเจอเธออุ้มลูกอยู่แค่ครั้งเดียวเท่านั้น หากบอกว่าเมื่อก่อนด้วยความที่อายุยังน้อย เขาเพียงแค่ชื่นชมในความสามารถของเธอ ทว่าสามปีที่ผ่านมานี้ ลี่สิงจือก็รู้ซึ้งแก่ใจดีแล้วว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับหลินซีอินกันแน่ ต่อให้เธอจะเคยผ่านการหย่าร้างหรือมีลูกติด ก็ไม่อาจหยุดยั้งความรู้สึกชอบที่เขามีต่อเธอได้ แต่เห็นได้ชัดว่าหลินซีอินไม่ยอมเปิดโอกาสนั้นให้เขาเลย... แม้กระทั่งโอกาสที่จ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 300
หากก่อนหน้านี้หลินซีอินยังเคยนึกสงสารฮั่วเซียนหยางอยู่บ้าง ทว่าตอนนี้ หลังจากที่ได้รับรู้เรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบ เธอรู้สึกปวดใจแทนเซียวรั่วอีเท่านั้น ส่วนฮั่วเซียนหยางน่ะเหรอ... เขาสมควรโดนแล้วล่ะ หลินซีอินหาเวลาปลีกตัวโทรกลับไปหาฮั่วเซียนหยางจนได้ เธอบอกว่า: “ขอโทษด้วยนะคะ ทนายฮั่ว ฉันคงช่วยคุณไม่ได้แล้ว” น้ำเสียงของฮั่วเซียนหยางไม่ได้ฟังดูผิดหวังอะไรนัก: “ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ ผมก็แค่อยากลองดิ้นรนดูเป็นครั้งสุดท้าย ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง เดิมทีก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากอยู่แล้ว” หลินซีอินไม่อยากพูดอะไรกับเขาให้มากความ แต่สุดท้ายก็อดรนทนไม่ไหว: “ทนายฮั่ว เรื่องนั้นที่คุณทำ...มันเกินไปจริง ๆ ค่ะ คุณอย่าโทษที่อีอีไม่ยอมให้อภัยคุณเลยนะคะ ความจริงแล้วเธอเป็นคนใจอ่อนมาก…” ฮั่วเซียนหยางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามกลับมา: “คุณรู้แล้วเหรอ? อีอี...เล่าให้คุณฟังแล้วงั้นสิ?” อันที่จริงฮั่วเซียนหยางอยากจะเล่าเรื่องนี้ให้หลินซีอินฟังตั้งหลายครั้งแล้ว เขาอยากสารภาพผิด อยากกอบกู้ความสัมพันธ์ให้กลับคืนมา หลินซีอินเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเซียวรั่วอี เขาจึงอยากให้เธอช่วยพูดให้ แต่เขาก็รู้
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 299
ตอนที่คลอดลูก หลินซีอินไม่ได้ร้องไห้เลยสักนิด เธอรู้สึกขอบคุณอยู่เสมอ ตอนที่ตั้งครรภ์หลินโย่วสิง เจ้าหนูนี่ว่านอนสอนง่ายมาก เธอไม่มีอาการแพ้ท้องหรืออาการไม่สบายตัวใด ๆ เลย ก่อนหน้านี้เซียวรั่วอีเคยเป็นกังวลว่าเธอไปอยู่ต่างประเทศแล้วจะรู้สึกไม่สบายตัว อาการต่าง ๆ ในช่วงไตรมาสสุดท้ายของการตั้งครรภ์ ไม่ว่าจะปวดหลัง ตัวบวม หรือตะคริวที่น่อง... เธอไม่เป็นเลยสักอย่าง เด็กคนนี้ราวกับเกิดมาเพื่อทดแทนบุญคุณ แม้แต่ตอนคลอดก็ยังผ่านไปได้อย่างราบรื่น ดังนั้น เธอจึงหลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายน้ำ แค่เฉพาะวินาทีแรกที่ได้เห็นหน้าลูกหลังคลอดเท่านั้น หลังจากนั้นเธอก็ไม่เคยร้องไห้อีกเลย การเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนั้นลำบากไหม? ต่อให้หลินซีอินจะไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง แต่พูดกันตามตรง ชีวิตของคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนั้นไม่ง่ายเลยจริง ๆ เธอต้องรับผิดชอบเรื่องการศึกษาของลูกเพียงลำพัง ต้องคอยกังวลเรื่องสุขภาพจิตของเด็กอยู่ตลอดเวลา แถมยังต้องคอยรับมือกับคำถามจากคนอื่นเวลาออกไปข้างนอก ว่าพ่อของเด็กไปไหน ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบคือการมีพ่อ มีแม่ และมีลูก แต่ครอบครัวของเธอนั้นเว้าแหว่ง โชคดีที่
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 298
“เธอก็พูดถูกนะ” เซียวรั่วอีเอ่ย: “ฉันเคยบอกเขาแล้วว่าถ้าเขาไม่เต็มใจ จะจบความสัมพันธ์นี้ลงเมื่อไหร่ก็ได้” เซียวรั่วอีพูดต่อ: “ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ย่อมมีความต้องการเป็นธรรมดา แค่บังเอิญว่าเขาตอบสนองเรื่องนี้ได้พอดี ต่อให้ไม่ใช่เขา ก็ต้องเป็นคนอื่นอยู่ดี” หลินซีอินไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของเซียวรั่วอีนัก แต่เธอก็เคารพการตัดสินใจของเพื่อน ทว่าเธอก็อดถามไม่ได้: “ตกลงว่าฮั่วเซียนหยางไปทำเรื่องเลวร้ายอะไรนักหนา เธอถึงต้องทำกับเขาแบบนี้? หรือว่าเมื่อก่อนตอนที่คบกับเธอ เขานอกใจงั้นเหรอ?” เซียวรั่วอีหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยปาก: “บอกตามตรงนะ ความจริงมันก็ไม่ได้มีอะไรหรอก” มันเป็นเรื่องราวที่ค่อนข้างจะน้ำเน่าอยู่สักหน่อย สมัยมัธยม เซียวรั่วอีไม่ได้ดูโดดเด่นสะดุดตาเหมือนตอนนี้เลย ตอนนั้นเธอชอบออกไปเล่นซนจนตัวดำเมี่ยม ตัดผมสั้นกุดเหมือนทอมบอย รูปร่างก็ผอมแห้ง ส่วนฮั่วเซียนหยางเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมข้าง ๆ เซียวรั่วอีไปมีเรื่องกับเด็กผู้หญิงโรงเรียนนั้นจนเกือบจะลงไม้ลงมือกัน แต่ก็จับพลัดจับผลูทำให้ได้รู้จักกับฮั่วเซียนหยาง จากนั้น... ฮั่วเซียนหยางก็เริ่มตามจีบเซียวรั่วอี ตอนนั้น
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 297
เพราะฮั่วเซียนหยางเป็นคนดีมากจริง ๆ ไม่ว่าจะในฐานะแฟนหรือว่าที่สามีในอนาคต แต่เซียวรั่วอีก็ไม่ยอมให้สถานะที่ชัดเจนกับเขาสักที หลินซีอินถอนหายใจ: “เรื่องนี้อีอีดื้อดึงมาก ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม พอถามเธอก็ไม่ยอมบอก” “ความผิดของผมเองครับ” ฮั่วเซียนหยางเอ่ย: “ตอนนั้นผมเป็นคนทำผิดต่อเธอ” หลินซีอินรีบพูดขึ้น: “เรื่องที่ผ่านไปแล้ว ถ้าคุณไม่อยากพูดถึงก็ไม่เป็นไรค่ะ ฉันแค่รู้สึกว่าอดีตก็คืออดีต ถึงตอนนั้นคุณจะทำผิดพลาดไป แต่ตอนนี้คุณก็รู้ตัวแล้ว แถมหลายปีมานี้ก็พยายามชดเชยมาตลอด อีอีควรจะให้โอกาสคุณสักครั้งสิคะ” ทว่าฮั่วเซียนหยางกลับออกรับแทนเซียวรั่วอี: “ตอนนั้นผมทำเกินไปจริง ๆ ครับ” หลินซีอินยังอยากจะซักไซ้ต่อ แต่ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกเปิดออกกะทันหัน เซียวรั่วอียึดลูกบิดประตูไว้พลางหรี่ตามองทั้งสองคน: “พวกคุณคุยอะไรกันอยู่ ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ แอบนินทาฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย” หลินซีอินเดินเข้าไปทุบไหล่เพื่อนเบา ๆ หนึ่งที: “ใช่สิ นินทาว่าเธอมันเอาแต่ใจ ดื้อรั้นแถมยังไร้เหตุผล ฉันเลยยุให้ทนายฮั่วเทเธอซะเลย” ฮั่วเซียนหยางรีบแทรก: “คุณซีอินอย่าทำผมซวยสิครับ” หลินซีอินหัวเราะ
You May Also Like
ท่านประธานกระหายรัก
กาสะลอง84.1K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่604.9K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.5K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.8K viewsทวงคืนกลิ่นรัก
Naiyana103 viewsพอใจจะรัก
กาแฟหอมกรุ่น258 viewsเหนือเจ้าขา
ศรีอักษรรินทร์69 viewsMy Sweet Model หวานใจนายแบบหน้าหวาน
ศรีอักษรรินทร์70 views
