7.ตัวตายตัวแทน

“หนูนอนไม่หลับค่ะ ขอนอนด้วยคืนนึงได้มั้ย? มุมห้องก็ได้”

ฟ้าทำท่าประหลาดใจที่คุณหนูแสนสวยดูบอบบางจะอยากมานอนบนพื้นห้องของแม่บ้านอย่างเธอ แต่พอนึกถึงเรื่องที่เคยเห็นชุดของพรรณนาราในถังขยะ ทำให้เธอยอมเปิดประตูให้

“น้องพู่นอนบนเตียงก็ได้ค่ะ นอนพื้นมันปวดหลัง”

“ขอบคุณค่ะพี่ฟ้า เอ่อ..อย่าบอกใครว่าหนูมานอนที่นี่นะ ถ้าแม่ถามหนูจะแก้ตัวเอง”

เมื่อปิดประตูและทั้งสองล้มตัวลงนอนแล้ว ฟ้านอนครุ่นคิดเรื่องที่เด็กสาวน่าจะถูกล่วงละเมิด เพราะไม่เช่นนั้นคงไม่มาขอนอนด้วย ทั้งที่ตอนนี้พึ่งจะสามทุ่มเท่านั้น

ยัยเด็กคนนี้ต้องกลัวมากแน่นอน..ว่าแต่อีป้านั่นเป็นใจให้ผัวทำมิดีมิร้ายลูกสาวหรือเปล่า? หรือโดนวางยานอนหลับเหมือนเวลาที่เขามาเอากับฉัน..

ชรันที่อาบน้ำเสร็จออกมาก็พบว่าพิชามญช์นอนเอนหลังเล่นโทรศัพท์อยู่ พอเขาชวนเธอดื่มไวน์ก่อนนอนด้วยกัน เธอปฏิเสธ

“ไม่ล่ะค่ะ รู้สึกว่าดื่มไวน์แล้วหลับลึก ตื่นสายกว่าปกติ”

“แต่ไวน์องุ่นพวกนี้ดีต่อสุขภาพนะ เราไม่ได้ดื่มเยอะสักหน่อย”

เขาจำใจต้องเปิดไฟ reading lamp นอนดูโซเชี่ยลในโทรศัพท์เงียบๆอยู่ร่วมชั่วโมง พิชามญช์ที่ทำท่าหลับไปแล้วแต่ชรันก็ยังอยากให้เธอหลับลึกกว่านี้จึงรอไปอีกสักพักแล้วค่อยๆย่องออกไปที่ห้องของลูกเลี้ยงสาว

แต่ทว่าประตูที่ไม่ได้ล็อกและไฟที่ปิดสนิท พอเขาเดินไปที่เตียงกลับพบเพียงความว่างเปล่าและหมอนที่หายไป

โทรศัพท์สั่นเพราะสายโทรเข้าจากเจ้านายหนุ่มใหญ่ ฟ้ารีบกระวีกระวาดรับสายพร้อมกับพูดเสียงเบาเพราะกลัวพรรณนาราจะตื่น

“มาหาที่ห้องทำงานเหมือนเดิมนะ”

“ค่ะ”

ฟ้าลุกออกจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เปิดตู้เสื้อผ้าเลือกชุดชั้นในสุดเซ็กซี่เพื่อไปปรนนิบัติสามีในความลับ

พรรณนารารับรู้ว่าฟ้าออกไปจากห้องหลังจากรับโทรศัพท์ แต่ความที่ยังเดียงสา เธอคิดว่าฟ้าอาจอยากคุยโทรศัพท์แบบส่วนตัวแต่เพราะเธออยู่ในห้องด้วยเลยไปคุยข้างนอก

ผ่านไปประมาณ 20 นาที พรรณนาราเริ่มกลัวที่ต้องอยู่ในห้องตามลำพัง เธอคิดไปถึงขนาดที่ว่าถ้าชรันไปหาที่ห้องแล้วไม่เห็นเธอ เขาอาจตามหาและมาเจอในขณะที่อยู่คนเดียวได้ จึงออกไปนอกห้องเพื่อไปตามหาฟ้า แต่ด้านนอกบ้านรอบบริเวณกลับไม่เห็นใคร

เธอเห็นแสงไฟเล็ดลอดจากผ้าม่านหน้าต่างห้องทำงานที่ชั้นล่างจึงเอาหูเงี่ยฟังเพราะได้ยินเสียงของผู้ชายและผู้หญิงกำลังทำกิจกรรมบางอย่างกันอยู่

พรรณนาราเอามือทาบอก เพราะเริ่มคิดแล้วว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลกับผู้หญิงในบ้านนี้กับสามีใหม่ของแม่ เธอเดินอ้อมไปที่ประตูห้องครัวทางหลังบ้าน เปิดอย่างเบามือและย่องเข้ามาในบ้านที่มืดๆ

แต่เธอต้องหยุดเดินทันทีที่แอบเห็นด้านหลังแม่ของเธอกำลังยืนอยู่หน้าห้องทำงาน

อย่าบอกนะว่าในห้องนั้นคือพี่ฟ้า…แล้วแม่..ทำไมยังยืนทนฟังอยู่แบบนั้น?….

พรรณนาราเริ่มคิดทันที ถ้ามีคนรู้ว่าเธอไปนอนห้องของแม่บ้านที่มีความสัมพันธ์กับชรันอาจเป็นปัญหาได้ เธอค่อยๆถอยกลับออกไปทางเดิมที่ประตูห้องครัวทางหลังบ้าน รีบวิ่งเข้าไปเก็บหมอนและเสื้อกันหนาวแล้วออกมาจากห้องของฟ้าเพื่อกลับเข้าบ้านทางห้องครัวตามเดิม

ซึ่งก็พอดีกับพิชามญช์ที่เดินอ้อมมาจากหน้าบ้านตรงมาที่ห้องพักของฟ้า พอเปิดประตูแล้วไม่พบใคร เลยสบถออกมา

“ไปอยู่ที่ไหนนะ? เสียเรื่องหมด”

เธอได้ยินคำสบถนั้นเพราะยังอยู่ตรงประตูห้องครัว พอดูตรงหน้าต่างก็เห็นว่าแม่กำลังเดินมาเพื่อเข้าบ้านเพราะขี้เกียจอ้อมกลับทางหน้าบ้าน พรรณนารารีบหมอบลงที่เคาน์เตอร์จนกระทั่งแม่เดินผ่านไป

ฉันต้องเอาตัวรอดในคืนนี้ก่อน..ใช่สิ ห้องเก็บของ..

ชรันที่เสร็จกิจกับแม่บ้านสาวแล้ว เขาถามคำถามหนึ่งขึ้นมา

“หนูพู่ได้ไปหาเธอบ้างมั้ย?”

“ยังไงคะ?”

“แกชอบทำตัวมีปัญหา ต่อต้านแม่ เก็บตัว ไม่ค่อยพูดว่าต้องการอะไร เลยคิดว่าอาจจะอยากคุยกับคนวัยใกล้ๆกันหรือเปล่า เพราะแกเองก็ลูกคนเดียวไม่มีพี่มีน้อง”

“ไม่ค่ะคุณรัน ฟ้าไม่กล้าสนิทสนมกับลูกสาวเจ้านายหรอกค่ะ หนูพู่เองก็ไม่เคยคุยกับฟ้าอยู่แล้วด้วยอย่างที่ทุกคนเห็น ทานข้าวเสร็จก็ขึ้นห้องเลยตลอด”

“อือ..โอเค งั้นฉันไปนอนก่อนล่ะ”

ชรันเปิดประตูห้องทำงานก็เจอพิชามญช์เปิดไฟห้องนั่งเล่น นั่งไขว่ห้างดื่มไวน์ชิลๆอยู่ เขารีบทำมือจากข้างหลังให้ฟ้าหลบไปก่อน เธอจึงรีบไปหลบใต้โต๊ะทำงานของเขา

“อ้าว พิชา ทำไมตื่นขึ้นมากลางดึกมานั่งดื่มไวน์แบบนี้ล่ะ ไปนอนกันเถอะ ผมมัวส่งเมลตอบเรื่องงานกับต่างประเทศพึ่งเสร็จ”

เขาพูดด้วยเสียงที่ปกติแต่ก็ดังพอให้ฟ้าได้ยินเพื่อที่จะได้เตรียมทางหนีทีไล่ พร้อมกับเดินไปนั่งโอบไหล่ภรรยา

“พิชาตื่นมาไม่เห็นคุณ ก็คิดอยู่ว่าคงอยู่ห้องทำงานนั่นแหละค่ะ ตอนแรกว่าจะเข้าไป..แต่เปลี่ยนใจ”

ชรันถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง เพราะทั้งเขาและฟ้าต่างสนทนาและส่งเสียงอย่างเร่าร้อนในห้องทำงาน เขาเริ่มคิดว่าพิชามญช์น่าจะได้ยิน

“ง่วงแล้ว..ไปนอนก่อนนะคะ คุณรัน..อยากทำงานต่อก็ได้นะ”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ปกติแต่แฝงความโกรธแค้นเอาไว้ ก่อนจะลุกและเดินเร็วๆกลับขึ้นไปบนห้อง โดยมีชรันกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามไป แม่บ้านสาวถือโอกาสจังหวะนี้รีบกลับไปที่ห้องพักซึ่งพรรณนาราได้หายตัวไปแล้ว

พรุ่งนี้ก็รอดูว่าอีคุณนายนี่จะเอาเรื่องเอาราวมั้ย..แต่คงได้ยินทุกอย่างแหละ..อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดแล้วกัน..อย่างมากฉันก็แค่กลับไปเป็นแม่บ้านที่บริษัท..

“พิชา..เดี๋ยว คุณโกรธผมเหรอ?”

“ไม่ค่ะ ทำไมต้องโกรธล่ะ?”

“ทำไมคุณไม่เข้าไปในห้องทำงาน?”

“ก็แค่ไม่อยากรบกวนคุณรันเท่านั้นเอง”

“ผมรู้ว่าคุณไม่ได้โง่”

พิชามญช์แค่ยิ้มอย่างเลือดเย็นให้ก่อนจะล้มตัวลงนอน ชรันพยายามโอ้โลมกอดจูบเพื่อเอาใจเธอให้มีอะไรด้วย แต่เธอรู้สึกรังเกียจและแค้นในใจจึงไม่เล่นด้วย

“ตามใจนะ”

ช่วงเช้าตรู่ พรรณนาราได้ออกจากห้องเก็บของรีบขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวและเรียกรถมารับจากแอปพลิเคชันเพื่อไปโรงเรียน ทำให้ตอนเช้าพิชามญช์ที่ไปตามถึงห้องก็ไม่เจอ

“พู่กัน อยู่ไหนน่ะ?”

“อยู่ที่โรงเรียนแล้วค่ะ หนูตื่นเช้าเลยเรียกรถมาเอง แม่จะได้ไม่ต้องเจอรถติดและได้นอนพักด้วย”

เธอเกิดสงสารแม่ขึ้นมาจากเรื่องเมื่อคืนที่รู้ว่าแม่บ้านลอบเล่นชู้กับชรัน

“วันนี้แม่ไปรับนะ คืนนี้..แม่ไปนอนด้วยได้มั้ย?”

“เอ่อ..ได้สิคะ”

ทางด้านฟ้าก็ได้เก็บของกลับบ้านแต่เช้าเช่นกันก่อนที่ทุกคนจะลงมา เธอได้ทันเห็นพรรณนาราขึ้นแท็กซี่ไปโรงเรียนแล้วจึงออกไปตามหลังกันไม่กี่นาที

20.00 พิชามญช์มาที่ห้องของลูกสาวพร้อมกับนมอุ่นๆแก้วหนึ่ง เธอยื่นให้ลูกสาวด้วยหน้าตาที่เศร้าหมองพร้อมกับถอนหายใจยาว

“พู่..ถ้าแม่ต้องเลิกกับอาชรัน คงต้องไปหางานทำ แม่จะให้ลูกไปอยู่กับพ่อถาวรเลย”

“เกิดอะไรขึ้นคะ?..”

เธอถามตะกุกตะกักด้วยเพราะความจริงรู้ดีว่าแม่รู้เรื่องชู้สาวระหว่างแม่บ้านกับชรันไปแล้ว

“คุณอาแอบมีอะไรกับคนใช้ชื่อฟ้า แม่ไม่อยากไปสู้กับคนชั้นต่ำแบบนั้น มีสองทางคือ พู่จะช่วยแม่เพื่อให้แม่ได้อยู่ที่นี่ต่อ หรือปล่อยให้เขาเลือกแม่บ้านเป็นคุณนายแทน”

พรรณนาราขมวดคิ้วทันที

“หนูจะช่วยอะไรได้คะ? มันไม่เกี่ยวกับหนูเลย”

“เพราะคุณอาชรันรักหนูเหมือนลูกสาวคนหนึ่ง ถ้าลูกอ้อนเขาเอาใจเขา คนใช้นั่นจะได้ออกไปเอง”

เธอทำหน้าเครียดเมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาทำเรื่องแย่ๆกับเธอไม่นานมานี้

“เรื่องของผู้ใหญ่ แม่ไม่ลองเปิดใจคุยกันละคะ”

“ตกลงอยากเห็นแม่ตกอับ? แค่ให้ช่วยพูดช่วยอ้อนเอาใจนี่ไม่ได้เลยใช่มั้ย?”

พรรณนาราก้มหน้านิ่ง พิชามญช์พยายามทำใจเย็นลงและตะล่อมให้เธอดื่มนมอุ่นๆ

“แม่ขอโทษ..ช่างเถอะ ดื่มนมแล้วเรานอนกันนะ”

เธอรับแก้วใส่นมมาแล้วดื่มไปนิดหน่อยก่อนจะล้มตัวลงนอน แม่ของเธอไปปิดไฟและลงมานอนที่ข้างกัน

“ฝันดีนะลูก”

……………………………….⚔️⚔️