Share

3

Author: SHASHA
last update publish date: 2026-09-23 15:06:24

ได้หยุดติดกันสามวันทั้งทีแทนที่จะได้อยู่ห้อง กับต้องมาติดแหงกอยู่ที่นี่ เสื้อผ้า ห้องหับก็ยังไม่ได้เก็บกวาดเลยสักนิด

“อาบน้ำสิกี๋” อมิตาบอกคนน้องที่เอาแต่ทำหน้าเซ็ง

“อือม์ อุ๋มอาบก่อนเถอะ”

“กี๋ไปอาบก่อนสิ” ท่าทางของอมิตาดูลุกลี้ลุกลนชอบกล เธอกับอมิตาเป็นพี่น้องกันมากี่ปีแล้ว ทำไมจะดูกันเองไม่ออก

“ไปก่อนไป อุ๋มอาบนานกี๋ก็รู้นี่” อมิตาดึงแขนเธอแล้วจูงไปยังห้องน้ำ ที่พอเปิดเข้าไปแล้วได้แต่ยืนตะลึงเพราะข้างในนั้นดูสวยจนเธอไม่กล้าอาบ

ในนี้ใหญ่น่าจะไล่เลี่ยกับห้องพักที่เธอเช่าเอาไว้เสียอีก สีทองของผนังห้องน้ำผสานกับข้าวของเครื่องใช้ดูหรูหราราวกับเป็นคนสำคัญอย่างไรอย่างนั้น

ด้านในนี้มีทั้งอ่างน้ำวนที่ปรับอุณหภูมิและปรับระดับน้ำวนได้อีกด้วย ด้านข้างยังมีแผ่นกระจกสีทึบกั้นไว้สำหรับอาบด้วยฝักบัวอีกต่างหาก ทางเข้าเป็นที่วางข้าวเครื่องทางยาวและมีอ่างน้ำที่ออกแบบให้ดูเข้ากับห้องให้ใช้งานได้อย่างลงตัว

“กี๋แช่น้ำอุ่นนะ เดี๋ยวอุ๋มผสมน้ำให้”

อีกฝ่ายบอกแล้วรีบไปเปิดน้ำในอ่างรอ ท่าทางกระตือรือร้นจนผิดสังเกต จนพิชชาอรหมดความสนใจกับรายละเอียดของห้อง มาจับผิดที่พี่สาวของเธอทันที

“อ่ะ เรียบร้อยแล้ว”

“ไม่ขัดหลังให้ด้วยล่ะ” เธอว่าเหน็บคนเป็นพี่ไป แต่อีกฝ่ายก็ทำเพียงยิ้มน้อยๆ บอกอย่างเอาใจ “ไปอาบน้ำนะ จะได้นอนหลับสบาย”

พิชชาอรยืนมองอีกฝ่ายที่ปิดประตูให้แล้วจึงถอนหายใจยาวเปลื้องผ้าออกจนหมด เดินไปล้างตัวถูสบู่แล้วถึงลงแช่น้ำอุ่นๆ มันช่วยคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดจากภาระงานได้มากทีเดียว แล้วปิดตาลงซึมซับความสบายนั้น

เธอทำงานในคลินิกเสริมความงามชื่อดังในตำแหน่งผู้จัดการคลินิก วันทั้งวันต้องคอยเอาใจลูกค้าและคุมลูกน้องให้อยู่ในโอวาทแบบที่ไม่ให้เหมือนการใช้อำนาจมากจนเกินไป เพราะนอกจากจะไม่ได้ใจของคนใต้บังคับบัญชาแล้วยังอาจรักษาบุคคลากรเอาไว้ไม่อยู่อีกด้วย จริงที่รับคนใหม่เข้ามาแทนได้ แต่หากรักษาคนเก่าฝีมือดี รู้จักซื่อสัตย์ต่อองค์กรย่อมดีกว่าต้องเปลี่ยนลูกน้องบ่อยเป็นแน่

งานประเภทนี้ใครคิดว่าสบาย มันหนักมากทีเดียวแต่ก็ทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อเธออยู่ตรงนี้มานานแล้วตั้งแต่ยังเป็นเพียงพนักงานบิวตี้เธอราปีสจนความสามารถในการทำงานและความรับผิดชอบดีมากจึงได้รับการไว้วางใจจากแพทย์เจ้าของสถานเสริมความงามให้ไต่ขึ้นมาในตำแหน่งนี้ได้ในเวลาต่อมา เงินเดือนที่ได้รับก็มากขึ้นตามภาระงาน มันมากกว่าที่อื่นโขอยู่ไม่ทำที่นี่ ก็ยังไม่เห็นว่าจะไปทำที่ไหนได้รอดที่พอมีเงินจ่ายภาระที่แบกรับไว้มากมายเช่นที่เป็นอยู่นี้

เรียบร้อยแล้วจึงออกมาด้านนอกในห้องไม่มีอมิตาอยู่ในตอนนั้น พิชชาอรฉุนวูบขึ้นมาทันที เธอเดินไปหยิบโทรศัพท์มากดต่อสายหาผู้เป็นพี่ แต่แล้วก็ได้ยินเสียงมันดังอยู่ในกระเป๋าสะพายของเธอเอง พิชชาอรเปิดกระเป๋าออกดูเห็นกระดาษโน๊ตแปะติดกับโทรศัพท์ของอมิตาว่า

‘อุ๋มออกไปกับคุณวิน ไม่ต้องห่วงนะ’

“เออ ไม่ห่วง”

เธอบ่นงึมงำอย่างหัวเสียจัดแจงเช็ดเนื้อตัวจนแห้งอย่างกระแทกกระทั้นใส่ชุดคลุมอีกตัวแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงขนาดใหญ่ทันที โกรธคนเป็นพี่จนระบายออกมาเป็นคำพูดไม่ออก เจอตัวจะบิดให้เนื้อเขียวเลยคอยดู ทำไมถึงได้ยอมให้คนแบบนายนาวินนั่นด้วยนะ เธอไม่เข้าใจเลย ก่อนจะปิดตานอนและความเหนื่อยเพลียก็ทำให้เธอหลับได้ในเวลาต่อมา

จนเช้าอมิตาก็ยังไม่กลับ ดีหน่อยที่โทรเข้ามาบอกว่าจะไปทำธุระกับนาวินและเย็นนี้คงแล้วเสร็จอย่างแน่นอน อาจกลับบ้านได้เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย

พนักงานนำอาหารเช้าเข้ามาบริการให้ถึงในห้อง พิชชาอรกินจนอิ่มหนำแล้วล้มตัวลงนอนรอเวลา แต่เธอก็นอนไม่หลับ เลยหยิบรีโมตมากดเปิดดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย

จนบ่ายอมิตาก็ยังไม่กลับเข้ามาเสียที จะโทรหาก็นึกได้ว่าพี่สาวไม่ได้พกเอาโทรศัพท์ไปด้วย พิชชาอรให้นึกเบื่อหน่ายหนักกว่าเก่าแล้วเลยตัดสินใจออกไปเดินดูบรรยากาศของโรงแรมโดยรอบๆเพื่อให้เวลาเดินต่อได้อย่างไม่น่าเบื่อนัก

โรงแรมห้าดาวแห่งนี้ เธอเคยคุยกับน้องๆที่ทำงานว่าที่นี่ออกแบบได้สวยมาก ถ้ามีเงินเหลือเก็บเหลือใช้กว่านี้ ยังอยากจะมานอนเล่นดูสักหน่อยแต่คงเป็นได้แค่ความคิด ด้วยว่าค่าห้องต่อคืนมากกว่าเงินเดือนเดือนหนึ่งของเธอเสียอีก ครั้นจะมาจริงคงเป็นไปได้ยากเต็มที

แต่พอรู้ว่าที่นี่เป็นของปุญญ์ก็ทำให้ความอยากหายวับลงไป แล้วเดินโต้ลมทะเลที่พัดเข้ามาทางอีกของโรงแรมให้ไล้ผิวไปมามันช่วยให้อารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่านของตนเองคลายลงมาได้ไม่น้อยเลยทีเดียว ก่อนจะมองดูอะไรในบริเวณนั้นไปเรื่อยๆ

“โซนนี้อย่าเพิ่งให้ลูกค้าเข้านะ คุณแคนดี้อยู่”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ใยรักจอมวายร้าย   43

    บทส่งท้ายเงาของผู้หญิงคนนั้นบนเตียงนอนดูลางเลือนเหลือเกิน แต่มันทำให้เขาสุขใจ อิ่มใจที่ได้ยืนมองเธออยู่ตรงข้างๆเตียงนั่น ใบหน้านั้นไม่ชัดเจนนัก แต่เสียงของเธอยามเอื้อนเอ่ยทำให้เขาชุ่มชื่นใจเหมือนน้ำทิพย์จากสรวงสวรรค์ราดรดบนพื้นดินอันแตกระแหง“ตื่นแล้วเหรอคะ”เสียงของเธองึมงำถามเขา หวานเพราะเสนาะหูเหลือเกินพอเขาคว้ามือออกไปสัมผัสที่ตัวเธอ ร่างของหญิงสาวคนนั้นก็กระจายสลายตัวไปราวกับหมอกควัน“เดี๋ยว”ปุญญ์คว้าอะไรวุ่นวายในอากาศ ใจหายเหมือนของล้ำค่าที่สุดในชีวิตกำลังเลือนหายและจะไม่กลับคืนมาอีกแล้ว เขาสะดุ้งตื่นจนได้และพบว่าเหงื่อออกเต็มใบหน้าและลำตัวฝันอีกแล้ว เขาฝันแบบนี้อีกแล้วปุญญ์สะบัดหัวแรงๆแล้วตวัดผ้าออกจากตัวลุกไปเข้าห้องน้ำ“ฝันร้ายหรือคะ” พิชชาอรเปิดประตูเข้ามาพอดีถามขึ้น เมื่อเห็นว่าใบหน้าของสามีดูไม่สดชื่นนัก ทั้งที่นอนตื่นเกือบสิบโมงเช้า“ฮื่อ ทำไมชอบหลอกผมนัก ในฝันก็ไม่เว้น” ปุญญ์ว่าแล้วเดินมาสวมกอดคนท้องโตใกล้คลอดแทนที่จะเข้าไปในห้องน้ำ“โอย...อึดอัดค่ะ” เธอว่าแล้วเอามือดันอกเขาออกเพราะอึดอัดจริงๆที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ ลูกคงอยากแกล้งเขาละมัง เธอคิดทั้งยังนึกขันเขา“อยากกอดเม

  • ใยรักจอมวายร้าย   42

    บรรยากาศระหว่างกันเป็นไปอย่างอึดอัด พิชชาอรมองไปรอบๆอย่างต้องการหาทางหนีทีไล่ แต่ก็จนซึ่งหนทางจะเอาตัวรอด นานแค่ไหนสุดจะเดาเวลาได้ เพราะสติกระเจิดกระเจิงไปแล้ว เงาร่างของใครบางคนก็ปรากฏตรงทางเดินเป็นเงายาวทาบไปตามแสงจากด้านนอก“ไงวิน” เพียงแค่เสียงของเขาก็ทำให้พิชชาอรใจชื้น ปุญญ์มาแล้วนาวินเองก็ขยับตัวเช่นกัน แม้จะส่งเสียงให้ดูร่าเริงแต่ก็ฟังดูรนรานเต็มที “พี่ปุญญ์มาแล้ว หวัดดีฮะพี่ปุญญ์”“เอ...แล้วนี่พี่ปุญญ์จำยัยนี่ได้แล้วเหรอฮะ ถึงยกเลิกงานแต่งกับลูกศรน่ะฮะ”นาวินถามราวกับอยู่ในสถานการณ์ปกติ“ใช่ฉันจำได้หมด จำได้อีกด้วยว่านายน่ะทุจริตเรื่องอะไรเอาไว้” ปุญญ์ยังพูดไม่ทันจบดีก็ถูกนาวินเดินเข้าไปหาอย่างไวแล้วปล่อยหมัดใส่โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว“อุ้ย...ขอโทษทีฮะ มือมันกระตุก เป็นแบบนี้ทุกทีเลยฮะเวลามีคนพูดไม่เข้าหูผม”ปุญญ์ยกหลังมือปาดเลือดที่ซิบออกมานิดเดียวตรงมุมปาก ถามอย่างเอาเรื่อง แววตาเขาดูมีประกายห้ำหั่นขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่เคยคิดเลยที่จะต่อสู้กับญาติพี่น้องของตน“แกต้องการอะไรวิน”“ผมไม่อยากให้ใครรู้เรื่องคราวนั้นเลยฮะ พี่ปุญญ์สัญญากับผมได้ไหมว่าจะไม่แฉเรื่องที่ผมกับคณะกรรมการตอนจัด

  • ใยรักจอมวายร้าย   41

    “พูดจาทุเรศ “ด่าได้แบบนี้ดีกว่าทำหน้าขรึมๆใส่เขาเยอะเธอหันหลังเดินเข้าบ้านโดยมีปุญญ์เดินตามเข้าไป ทันทีที่ได้เห็นหน้าสองคนแม่ลูกใจของเขาก็โล่งราวกับยกหินหนักอึ้งที่กดทับออกไปจนหมด หลังจากยกเลิกงานแต่งกับสุภัคสรณ์ เขามีงานต้องเคลียร์จนเรียบร้อยอีกร่วมครึ่งเดือน ทั้งๆที่รู้พิกัดเธอตั้งแต่วันแรกที่ให้คนตามแล้วแต่กลับมาหาไม่ได้ มันทรมานแทบขาดใจ เธอจะรู้บ้างไหมเขาไม่สนใจเธออีกแล้วแล้วเดินเข้าไปด้านในร้องเรียกหาบุตรชายแทน “ตัญ หาพ่อเร็ว”“ป้า” เสียงเล็กๆเรียกหา เจ้าตัวลุกยืนกระโดดอย่างดีใจสุดแสน ปุญญ์ส่ายหน้าแล้วแก้คำใหม่ให้“พ่อ”เจ้าตัวอวบออกเสียงได้เพียง “ป้อ”“ได้ ป้อก็ได้” หากมันมีความหมายว่าเป็นคนให้กำเนิดคนหนึ่งที่เปี่ยมไปด้วยความรักไม่ต่างจากแม่ ลูกจะเรียกเขาว่าอะไรก็ยอมทั้งนั้น ปุญญ์รัดเจ้าอวบเสียแน่นแล้วนอนเล่นกันจนบุตรชายหลับคาอกเขาไป เธอจึงไปจัดแจงอุ้มออกมาพากตัญญ์ลงนอนอย่างเรียบร้อยบนเตียงในห้องของตน จนแล้วเสร็จก็เห็นเขาทำท่ายืนมองอยู่“งานแต่งคุณวันไหนคะ ฉันจำได้ว่าเดือนนี้ แต่ไม่มั่นใจว่าวันไหน”ปุญญเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันที่เธอผลักไสเขาให้ไปแต่งงานกับคนอื่นนัก ทั้งๆที่เขารักเ

  • ใยรักจอมวายร้าย   40

    “นายคะ” เสียงคนรับใช้เรียกเขาด้วยท่าทางกลัวจัด“คุณกี๋ไปไหน”“เอ่อ”“ฉันถามว่ากี๋ไปไหน” ปุญญ์ตวาดเสียงก้องไปทั่วเคหะสถานส่วนตัวของตนเองคนฟังก็คอหดหนีอย่างเกรงกลัวผู้เป็นนายเช่นกัน บอกเสียงสั่นๆ“ไปแล้วค่ะ”“ไปแล้ว? ไปไหน” เขาถามอีกฝ่ายด้วยดวงตาแดงกล่ำ หัวสมองราวกับจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ“คุณอัมพร กับ คุณลูกศรมาพาไปแล้วค่ะ”ได้ฟังเช่นนั้นปุญญ์ก็บดกรามกรอดๆ กำมือแน่น เขาทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว“ดูเซทนี้ก็สวยดีนะคะคุณป้า”เสียงหวานๆของสุภัคสรณ์ชี้ชวนให้หญิงผู้เป็นว่าที่แม่สามีดูชุดของชำร่วยที่จะใช้ในงานแต่งของตนเองกับปุญญ์“อือม์ก็สวยดีนะ...แต่ป้าว่ามันดูเด็กๆไปหน่อย แบบนี่เป็นไงจ๊ะหนู”สุภัคสรณ์เบ้ปากอย่างไม่ชอบใจสักนิดแอบขัดใจกับเรื่องเล็กๆน้อยๆที่ความคิดเห็นไม่ตรงกันหลายเรื่องแล้ว นี่มันงานแต่งงานของเธอนะทำไมจะต้องมาเลือกของตามใจคนอื่นด้วย แล้วก่อนจะได้คุยกันต่อเสียงปึงปังด้านนอกก็ดังแว่วเข้ามา อึดใจเดียวร่างสูงสง่าของปุญญ์ก็ปรากฏกายขึ้น“ปุญญ์มาดูของชำร่วยกับน้องหน่อยเร็ว” คุณอัมพรชวน ขณะสายตายังมองของในมือด้วยความสนใจไม่ทันเห็นว่าบุตรชายนั้นอยู่ในอารมณ์เช่นใด“คุณแม่ไล่เมียผมไปไหนครับ”

  • ใยรักจอมวายร้าย   39

    ปุญญ์จัดการกันคนที่เป็นเป้าของชนะชัยจนเรียบร้อยดีถึงกลับเข้าไปยังที่บ้าน แต่กลับไม่เจอใคร เห็นแต่สาวบัวที่กำลังสะพายกระเป๋าลงมาจากด้านบนของบ้าน“คุณแม่ไปไหนบัว”“คุณแม่แอดมิทค่ะพี่ปุญญ์”ปุญญ์ย่างเท้าเข้าไปตามทางเดินตรงสู่ห้องผู้ป่วยในของชั้นที่มีมารดาของตนเป็นคนไข้ด้วยสายตาครุ่นคิด เมื่อเดินผ่านเคาน์เตอร์พยาบาลก็มีเจ้าหน้าที่เดินตามประกบพาไปจนถึงห้องที่มารดาของเขาพักรักษาตัวอยู่ ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปก็เห็นท่านอยู่ในชุดของโรงพยาบาล ศรีษะโพกไว้ด้วยผ้าสีขาว เนื้อตัวแขนขาเต็มไปด้วยผ้าปิดแผลเต็มไปหมด“คุณแม่เป็นยังไงบ้างครับ” “คุณท่านปลอดภัยดีแล้วค่ะคุณปุญญ์” เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลบอกด้วยท่าทีระมัดระวัง สบตากับคุณอัมพรเป็นระยะๆ ปุญญ์พยักหน้าให้อย่างแล้วส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่นางนั้นออกไปจากห้อง เพื่อจะได้พูดคุยกับมารดาเป็นการส่วนตัว“ปุญญ์” เสียงคุณอัมพรเรียกบุตรชายคนเดียวด้วยท่าทีเหนื่อยอ่อน“เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณแม่ก็จะปลอดภัยดี ลุงหมอบอกว่าพรุ่งนี้ก็หายครับ” “ไม่รู้แม่จะได้อยู่กับลูกอีกนานแค่ไหน”“ทำไมคุณแม่พูดแบบนั้นละครับ” คนเป็นแม่ถอนหา

  • ใยรักจอมวายร้าย   38

    “ไม่ได้แข็งแต่หัวนะ อย่างอื่นก็แข็งด้วย”“คุณ!”“ครับ”“ถอยออกไปเดี๋ยวนี้เลย”“ทำอะไรอยู่” เขาถามขณะยืนซ้อนอยู่ที่ด้านหลังของเธอ ทั้งยังบดเบียดความขึงแข็งกับบั้นท้ายของเธออย่างหน้าไม่อาย “อย่านะ นี่มันในครัว” เธอห้ามเขาเสียงสั่น ขาเธอเองก็ด้วยที่สั่นไปพร้อมเสียง นึกถึงบทรักที่เร่าร้อนตลอดคืนยิ่งวูบวาบไปทั่วช่องท้อง เธอดันเขาออกอย่างไม่ตั้งใจด้วยสะโพกและแผ่นหลัง แต่นั่นกลับทำให้ปุญญ์คำราม เขาวางแก้วเซรามิคแทบทันที สองมือยกกอดรอบเอวของเธอ ซุกไซ้ใบหน้าทันทีที่รอบลำคอ พึมพำเสียงกระเส่า “ในครัวก็ยังไม่เคยสักที อยากลองดูเหมือนกันนะ” “อย่า...นะ” เขาเม้มปากไปทั่วคอ เธอแหงนหน้า มือจิกกับอ่างไว้แน่น การคนต้องหยุดลงเมื่อถูกเขารุกรานอย่างจงใจ เธอใจสั่นเมื่อรู้ว่าเขาจะไม่หยุดอยู่แค่นั้น สถานที่และกาลเทศะผลักดันให้เธอปรามเขาออกมา “ไม่นะคะ คนอื่น...จะ...เห็น” เธอบอกเขาเสียงกระท่อนกระแท่น วาบหวิวกับการปลุกเร้าของปุญญ์ “ผมให้เขาลงบ้านไปแล้ว” “ลงไปแล้วก็ไม่ได้” “ใจร้าย” เขาว่าเสียงงอนๆ แต่ไม่ยอมห

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status