บทที่ 7 ให้ไปส่งน้อง

วันต่อมา

ช่วงเย็นนับดาวถูกพี่ชายบังคับให้มานั่งรอที่สนามฟุตบอล หญิงสาวปั้นหน้าบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เข้ามายังสนาม

เมื่อไม่มีอาหารตาอาหารใจอย่างโอมให้มองก็รู้สึกว่าการรอคอยมันช่างน่าเบื่อและสุดแสนทรมาน ถึงแม้เพื่อนสนิทของพี่ชายจะงานดีทุกคนก็เถอะ แต่ที่หนึ่งในใจของเธอก็ยังเป็นโอมอยู่ดี แล้ววันนี้เขาก็ไม่ได้มา

เฮ่อ!

เธอพ่นลมหายใจออกมารอบที่ร้อย

ณดลและเพื่อนในทีมยืนกอดคอถ่ายรูปหมู่ก่อนลงสนามแล้วอัปโหลดลงไอจี แต่บังเอิญติดภาพของนับดาวซึ่งกำลังนั่งก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ข้างสนาม

เพื่อน ๆ ในโซเชียลเข้ามาแสดงความคิดเห็นกับรูปภาพนั้นกันอย่างล้นหลาม ตั้งคำถามโฟกัสไปที่หญิงสาวซะส่วนใหญ่ ทุกคนต่างก็อยากรู้ว่าเธอเป็นใคร ณดลอ่านแล้วรู้สึกหมั่นไส้จนทนไม่ไหว หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพิมพ์ตอบกลับเพื่อน ๆ ด้วยความโมโห

ณดล : ไอ้พวกเหี้_ย นั่นน้องกู

หลังจากรู้ว่าณดลมีน้องสาว พวกเพื่อนที่คณะก็พากันเข้ามาแสดงความคิดเห็น หลายคนแซวเล่นว่าขอฝากตัวเป็นน้องเขย

ณดลถอนหายใจเอือมระอาพวกบ้าผู้หญิง

เวลาต่อมา

นับดาวนั่งทำหน้าเซ็งอยู่ข้างสนาม นิ้วเล็กจิ้มปัดหน้าจอโทรศัพท์มือถือไปพลาง ๆ ทำไมไม่มีอะไรน่าสนใจสักนิด

“เฮ่อ!”

เธอถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า

จู่ ๆ ดวงตาคู่สวยก็เหลือบไปเห็นคนที่กำลังเดินเข้ามา ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดกีฬาดูหล่อตั้งแต่ระยะไกล

เธอจ้องมองคนมาใหม่แล้วอมยิ้มจนแก้มปริ

...นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว...

โอมนั่งลงใกล้ ๆ หญิงสาว ใส่ถุงเท้ารองเท้าเสร็จเรียบร้อยก็ทำการวิ่งวอร์มอยู่บริเวณนั้น

เพื่อนในทีมคนหนึ่งวิ่งออกมาจากสนามแล้วบอกให้โอมเข้าไปเล่นแทนตำแหน่งเดิมของตน

โอมพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันมามองนับดาวแล้วเอ่ยกับเธอ

“พี่ฝากกระเป๋าด้วยนะ”

“ค...ค่ะ”

เธอตอบตะกุกตะกักเพราะไม่คิดว่าเขาจะหันมาพูดด้วย ใบหน้าสวยหันตามคนที่วิ่งเข้าไปแปะมือกับเพื่อนในสนามแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม จากนั้นก็เดินไปหยิบกระเป๋าของชายหนุ่มมาวางไว้ข้างกาย มองกระเป๋าเป้สีดำสภาพเก่าใกล้ขาดด้วยความตื่นเต้นปนดีใจ ถ้าไม่เกรงใจคนที่นั่งอยู่แถวนั้น เธอคงจะยกมันขึ้นมากอดแนบอกเอาไว้

...ขนาดสะพายกระเป๋าเก่า ๆ ก็ยังดูดี...

นับดาวนั่งมองชายหนุ่มเล่นฟุตบอลอย่างเพลินตาเพลินใจ บางครั้งก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแอบถ่ายรูปเขาเก็บไว้ จะว่าไปการได้มานั่งดูคนเตะฟุตบอลก็สนุกไปอีกแบบ จู่ ๆ ก็รู้สึกชอบดูกีฬาขึ้นมา

โอมเล่นในตำแหน่งกองกลางกำลังเลี้ยงลูกเข้าไปใกล้กับกองหลังของฝ่ายตรงข้าม เขากวาดตามองรอบตัวแล้วส่งลูกบอลให้กับณดลซึ่งเล่นอยู่ในตำแหน่งปีกซ้าย

ณดลพักลูกบอลไว้กับเท้าเพื่อรอจังหวะ ก่อนจะส่งบอลกลับไปให้โอมอีกครั้ง โอมใช้เท้าเกี่ยวบอลแล้วหมุนตัวเตะลูกบอลเข้าประตูไปอย่างสวยงาม เพื่อน ๆ ในทีมต่างก็แห่แหนเข้ามาอุ้มเขาด้วยความดีใจ

ส่วนคนที่นั่งลุ้นเอาใจช่วยอยู่ข้างสนามก็ดีใจไม่ต่างกัน เธอเผลอกรีดร้องออกมาเสียงดังแล้วยิ้มยินดีอยู่ไกล ๆ คอยส่งกำลังใจให้คนในสนามโดยที่เขาไม่รู้ตัว

หลังการแข่งขันจบลง ผลคือทีมของณดลเอาชนะได้อย่างฉิวเฉียดจากลูกที่โอมทำประตู แม้จะเป็นเพียงการซ้อมซึ่งไม่ได้เอาจริงเอาจังแต่ทุกคนก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก นักฟุตบอลเดินยิ้มแป้นออกจากสนามพร้อมทั้งนัดแนะกันเพื่อเลี้ยงฉลองในคืนนี้

นับดาวระริกระรี้เพราะคิดว่าพี่ชายจะให้ไปด้วยแต่กลับไม่ใช่ ณดลพูดเสียงแข็งว่ายังไงก็ไม่ยอมให้น้องสาวไปด้วยเด็ดขาด เพราะที่ที่พวกเขาจะไปกันมันเป็นร้านเหล้าแล้วเพื่อนของเขาก็มีแต่ผู้ชาย

ใบหน้าสวยบูดบึ้งขุ่นเคือง มองหน้าพี่ชายแล้วทำท่าทางกระเง้ากระงอดใส่เขา

“ไม่ไปก็ได้...เชอะ”

เธอเชิดหน้าใส่พี่ชายแล้วเดินหน้ามุ่ยไปรอที่รถ

“น้องมึงงอนแล้ว”

เลโอเอ่ยบอกพลางยิ้มขำ นับดาวก็เปรียบเสมือนน้องเล็กของกลุ่ม ทุกคนต่างก็เอ็นดูเธอราวกับเป็นน้องสาวของตัวเอง บางครั้งที่ณดลไม่ว่างก็ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปรับไปส่งเธออยู่บ่อย ๆ โดยเฉพาะโอมที่ดูจะบ่อยกว่าใครเพื่อน

“กูไม่ได้ไปกับพวกมึงนะ พอดีพรุ่งนี้ว่าจะไปเยี่ยมน้องแต่เช้าอะ” โอมเอ่ยขึ้นมา

“งั้นดีเลย ฝากมึงไปส่งนับดาวที่คอนโดด้วยละกัน กูจะได้เตลิดไปร้านเหล้าเลย”

“มึงเป็นพี่ชายประสาอะไรวะ ไม่หวงน้องสาวเลยไง? ฝากบ่อย ๆ ระวังจะได้ไอ้โอมเป็นน้องเขยนะเว้ย” เดย์พูดแซว

ณดลส่ายหน้าอย่างไม่ยี่หระ น้องสาวของเขาเป็นประเภทเด็กงี่เง่าเอาแต่ใจ ซึ่งไม่น่าจะใช่สเปคของโอมอยู่แล้วยังไงก็วางใจได้

ส่วนคนที่ถูกพูดถึงก็ดูไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร ใบหน้าเรียบนิ่งไม่ได้แสดงอาการเคอะเขินแม้แต่น้อย โอมรู้สึกชินแล้วกับการถูกแซวเรื่องนับดาว

“ฝากกับไอ้โอมอะกูไม่กลัวหรอก ไม่เหมือนฝากกับพวกมึง จริงไหม?”

ณดลพูดกับเดย์ก่อนจะหันมาถามความเห็นจากคนที่เขาเพิ่งไหว้วานให้ไปส่งน้องสาว

“เออ”

โอมพยักหน้าเอออออย่างไม่ค่อยเต็มใจ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธคำไหว้วานของเพื่อนสนิท

หลังจากทุกคนแยกย้ายไปขึ้นรถของตัวเอง ณดลก็เดินกลับมายังรถของเขา มือหนาเอื้อมไปเปิดประตูฝั่งคนนั่งมองใบหน้าบูดบึ้งของน้องสาวแล้วเอ่ยบอกเธอ

“เดี๋ยวกลับกับไอ้โอมนะ พี่ให้มันไปส่งเราที่คอนโด”

พูดจบรถจักรยานยนต์บิ๊กไบค์ของโอมก็ขับมาจอดเทียบข้าง

นับดาวกลั้นยิ้มเอาไว้ จะแสดงท่าทางดีใจออกมาไม่ได้เดี๋ยวจะโดนสงสัย ทำตัวปกติในระหว่างที่หยิบกระเป๋าสะพายออกมาจากรถหรูของพี่ชาย แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ลืมหันกลับไปยู่หน้าใส่เขา