บทที่ 8 เด็กแล้วไง

นับดาวแลบลิ้นใส่พี่ชายแล้วเดินไปยืนอยู่ข้าง ๆ รถจักรยานยนต์บิ๊กไบค์ของโอม

“ให้มันน้อย ๆ หน่อย”

ณดลทำเสียงดุใส่น้องสาวอย่างนึกหมั่นไส้ ท่าทางกระเง้ากระงอดของยัยตัวแสบมันน่าหงุดหงิดชะมัด จากนั้นก็หันไปพยักหน้าให้เพื่อนสนิทก่อนจะเอ่ยว่า

“ขับรถดี ๆ ล่ะ ถึงแล้วโทรบอกกูด้วย”

“เออ”

โอมพยักพเยิดหน้าให้เพื่อน

“อย่าดื่มเยอะนะ ถ้าเมาก็หาที่นอนแถวนั้นเลยไม่ต้องขับรถกลับ”

นับดาวบอกพี่ชายก่อนที่เขาจะขึ้นรถ แม้จะรู้สึกหมั่นไส้แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

“รู้แล้วน่า”

ณดลตอบน้องเสร็จก็ขึ้นรถขับออกไป นับดาวมองตามรถของพี่ชายอย่างกังวลใจ ไม่อยากให้เขาไปกินเหล้าแล้วขับรถกลับคอนโดดึก ๆ ดื่น ๆ อย่างนี้เลย

“ไอ้ดลมันรู้ลิมิตของมันอยู่ไม่ต้องห่วงมันหรอก”

โอมพูดให้เธอสบายใจ ก่อนจะรวบผมยาวของหญิงสาวเอาไว้แล้วรูดยางรัดผมออกจากแขนของตัวเอง จากนั้นก็มัดผมให้เธอแบบที่เคยทำเป็นประจำ

หญิงสาวขึ้นนั่งซ้อนท้าย โน้มลำตัวเข้าใกล้แผ่นหลังกว้างของโอมเล็กน้อย เรียวแขนเล็กเอื้อมไปโอบรอบเอวของชายหนุ่มเอาไว้ ในใจอยากจะซบใบหน้าลงไปให้รู้แล้วรู้รอดอยู่เหมือนกัน แต่มันก็ไม่กล้าทำ

โอมขับรถไม่ได้เร็วมาก พานับดาวชื่นชมบรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองหลวง แสงไฟประดับประดาสองข้างทางช่วยสร้างสถานการณ์โรแมนติก หญิงสาวมโนไปต่าง ๆ นานาว่ากำลังออกเดตกับชายหนุ่ม ใบหน้าจิ้มลิ้มยิ้มจนแก้มปริอยู่ตลอดเวลา

“หิวไหม”

โอมหันมาถามขณะขับรถ แต่ลมที่กระทบเข้ามาเสียงดังมากกว่าจึงทำให้ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง นับดาวยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ ๆ เพื่อเงี่ยหูฟังให้ชัด

“อะไรนะคะ”

เผอิญว่าจังหวะนั้นโอมก็หันมาพอดี ถ้าไม่มีหมวกกันน็อกกั้นเอาไว้ปลายจมูกคงชนกับแก้มเนียน ๆ ของเธอไปแล้ว

พอรู้ตัวชายหนุ่มก็รีบหันกลับ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่รู้เนื้อรู้ตัวเอาเสียเลย

“เมื่อกี้พี่โอมพูดว่าอะไรนะคะ”

เสียงหวานเอ่ยถามมาจากด้านหลัง โอมตัดสินใจจอดรถข้างทางแล้วหันหน้ามาถามเธอ

“หิวรึเปล่า”

“หิวค่ะ” เธอยู่หน้าขณะตอบ

โอมพยักหน้าให้หญิงสาวแล้วออกรถอีกครั้ง

รถจักรยานยนต์บิ๊กไบค์ขับมาจอดที่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวก่อนถึงคอนโด หญิงสาวลงจากรถแล้วรีบเดินดุ่ม ๆ เข้าไปในร้าน

โอมมองตามแผ่นหลังบางของหญิงสาวแล้วแค่นยิ้ม สงสัยเธอจะหิวจริง ๆ ถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น

หลังจากถอดหมวกกันน็อกวางไว้บนเบาะโอมก็เดินตามเข้าไป

หญิงสาวยืนมองเมนูที่แปะไว้ด้านหลังอย่างลังเล เมื่อตัดสินใจไม่ได้จึงหันไปถามคนข้าง ๆ

“พี่โอมกินอะไรคะ”

“กินเหมือนเราอะ”

“โยนมาให้กันเลือกเฉยเลย คนอุตส่าห์จะลอกสักหน่อย”

พูดค่อนขอดใส่เขาเสียงเบาแล้วหันไปมองป้ายด้านหลังอีกครั้ง ไล่ดูแต่ละเมนูในที่สุดก็ตัดสินใจสั่งเส้นเล็กหมูน้ำตก

หลังจากสั่งก๋วยเตี๋ยวนับดาวก็เดินมานั่งรอที่โต๊ะ โดยมีโอมเดินไปตักน้ำมาเสิร์ฟให้

นัยน์ตาสวยเอาแต่จ้องมองร่างสูงแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หัวใจดวงน้อยสั่นไหวถี่รัวด้วยความตื่นเต้น เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้มานั่งกินก๋วยเตี๋ยวด้วยกันแบบสองต่อสอง

ไม่มีบทสนทนาระหว่างที่รอ ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนพูดน้อยหรือไม่อยากพูดกับเธอกันแน่

ก๋วยเตี๋ยวร้อน ๆ ถูกยกมาเสิร์ฟโดยเจ้าของร้าน ยังไม่ทันได้ปรุงรสชาตินับดาวก็ใช้ตะเกียบเขี่ยผักไปไว้ด้านข้างของถ้วย เมื่อกี้ก็ลืมสั่งแม่ค้าด้วยแหละว่าหนึ่งถ้วยไม่ต้องใส่ผัก

โอมมองการกระทำของนับดาวแล้วพูดขึ้นมา

“ถ้าเราไม่กินผักก็คีบมาให้พี่ก็ได้นะ”

เธอเงยหน้ามองคนพูด จากนั้นก็รีบคีบผักไปใส่ถ้วยของเขาอย่างรวดเร็ว เอาออกจากถ้วยของตัวเองเพื่อจะได้กินอย่างถนัด

มุมปากหนายกยิ้มขำขัน

...เด็กน้อยไม่กินผักแล้วเมื่อไหร่จะโต...

“วันนี้นับขอเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวพี่โอมบ้างนะคะ”

นับดาวพูดขึ้นเมื่อกินก๋วยเตี๋ยวจนอิ่ม ชายหนุ่มพยักหน้าตามใจ

มือเล็กควานหากระเป๋าสตางค์ของตัวเองในกระเป๋าสะพายแต่ก็ไม่พบ สงสัยมันจะตกอยู่ในรถของพี่ชายตอนเธอรีบร้อนหาของ นับดาวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อสแกนจ่ายแต่แบตก็ดันมาหมดเสียได้

ดวงตากลมโตกะพริบปริบ ๆ ให้คนตรงหน้าแล้วยิ้มแหย

“นับขอยืมเงินพี่โอมจ่ายก่อนได้ไหมคะ พอดีว่าหากระเป๋าสตางค์ไม่เจอแล้วมือถือก็ดันมาแบตหมดอีกอะ” ยกโทรศัพท์มือถือโชว์ให้เขาดูระหว่างที่บอก

โอมแค่นยิ้มบางเบา จากนั้นเขาก็ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินไปจ่ายเงินค่าก๋วยเตี๋ยวทั้งสองชาม ก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะแล้วชวนหญิงสาวกลับ

“กลับกันเถอะ”

“ค่าก๋วยเตี๋ยวทั้งหมดเท่าไหร่คะ พอถึงคอนโดชาร์จแบตมือถือแล้วนับจะรีบโอนเงินคืนให้ทันทีเลยค่ะ”

เธอพูดพลางเดินตามชายหนุ่มไปที่รถของเขา

“เก็บเงินของเราเอาไว้ซื้อขนมเถอะ แค่นี้พี่จ่ายไหว”

เขาคงจะมองว่าเธอเป็นเด็ก ถึงได้เอาแต่บอกให้เธอเก็บเงินไว้ซื้อขนม นับดาวมองค้อนพร้อมทั้งเบะปากใส่แผ่นหลังกว้างอย่างไม่สบอารมณ์

...คิดว่าเราเป็นเด็กน้อยรึไง เทียวแต่บอกให้เราเก็บเงินไว้ซื้อขนมอยู่ได้ เดี๋ยวแม่ก็จับสองเต้ากระแทกตาซะหรอก จะได้เลิกคิดว่าเธอเป็นเด็กสักที เด็กอะไรจะนมโตขนาดนี้ ชิ...

หลังจากขับรถมาถึงคอนโด โอมก็ทำหน้าที่เดินไปส่งหญิงสาวถึงหน้าห้อง นัยน์ตาคมมองใบหน้าเง้างอของเธออย่างนึกสงสัย เมื่อกี้ก็ยังดี ๆ อยู่จู่ ๆ เธอเป็นอะไร

แต่ถึงจะสงสัยโอมก็ไม่ได้มีทีท่าใส่ใจ อารมณ์เด็กสาวมักจะเป็นอย่างนี้เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ยิ่งช่วงประเดือนมาจะวีนเหวี่ยงไปหมด เขามีน้องสาวจึงเข้าใจดี

หลังประตูห้องของเธอปิดลงเขาก็เช็กอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่ามันยังแน่นหนา ก่อนจะรีบส่งข้อความถึงไอ้เพื่อนรักว่าส่งน้องสาวถึงคอนโดเรียบร้อยแล้ว