Share

บทที่ 1

last update Tanggal publikasi: 2026-02-06 16:38:38

“ลูกสาวแกก็สวย ทำไมไม่ลองเอาไปเสนอให้คุณเขาดูล่ะ”

ขาไพ่ที่เป็นแม่บ้านอยู่ในชั้นทำงานของผู้บริหารภาณุเกียรติกรุป กำลังพูดถึงเรื่องที่ตนได้ยินเกี่ยวกับท่านประธานของบริษัทแถมใส่สีตีไข่ให้เรื่องราวดูสนุกและน่าสนใจมากขึ้นอีกด้วย วิจิตราที่เดินมาได้ยินแว่วๆ จึงเอ่ยถาม “คุยอะไรกันน่ะ ได้ยินแว่วๆ อะไร สวยๆ เสนอๆ”

“แหม.. มาพอดีเลยนะจ๊ะแม่วิ ก็นั่งสตางค์ลูกสาวนังส้มโอนะสิ กำลังแตกสาว สวยเชียว ฉันเลยเสนอให้นังส้มโอมันพาไปให้คุณเศรษฐีใหญ่เขาดูน่ะ เห็นว่ารายนั้นเขาชอบสาวๆ สวยๆ แล้วก็ชอบเปลี่ยนสาวควงอยู่บ่อยๆ”

“เศรษฐีไหน?” เมื่อวิจิตราได้ยินจึงเกิดสนใจ ด้วยว่าลูกเลี้ยงนางก็สวยไม่แพ้ลูกสาวของนังส้มโอ เผลอๆ อาจจะสวยกว่าเสียอีก

“ก็คุณเจ้าของบริษัทที่แกไปกู้เงินเขาน่ะสิ”

วิจิตราที่ได้ฟังดังนั้นก็เริ่มเห็นทางที่เงินก้อนโตจะเข้ามาอยู่ในกระเป๋านาง วันนั้นวิจิตราจึงไม่เล่นไพ่ แต่ตัดสินใจไปที่อื่นแทน

มนสิชาก้มมองนาฬิกาข้อมือที่ตอนนี้บอกเวลาบ่ายโมงครึ่ง หญิงสาวมองไปรอบๆ ร้านกาแฟที่ตกแต่งอย่างน่ารัก มองเพลินจนไม่เห็น ‘ศิวัฒน์ ' เพื่อนสนิทที่นัดเธอออกมาเพื่อคืนหนังสือเตรียมสอบเข้ามหา’ ลัย เล่มที่เขายืมไปเมื่ออาทิตย์ก่อน

“ม่อน ..” ศิวัฒน์เอ่ยทักมนสิชาเมื่อเดินมาถึงโต๊ะสักพักแล้ว แต่หญิงสาวยังคงไม่เห็น

“อ้าว.. วัฒน์ มาแล้วเหรอ นั่งก่อนสิ”

ศิวัฒน์นั่งลงได้สักพัก ก็มีพนักงานนำน้ำผลไม้ปั่นที่เขาเดินไปสั่งหน้าเคาน์เตอร์ก่อนจะเดินมาหาหญิงสาวที่โต๊ะมาเสิร์ฟ

“มารอนานยัง”

“ไม่นานหรอก”

“อะนี่ หนังสือที่ยืมไป เดี๋ยวเราเลี้ยงน้ำกับเค้กม่อนนะ ถือว่าเป็นการตอบแทนที่ให้ยืมหนังสือ”

“อุ๊ย! ไม่เป็นไรเลยวัฒน์ แค่นี้เอง” มนสิชาโบกไม้โบกมือเป็นเชิงปฏิเสธ

“ไม่ได้!!” ศิวัฒน์แกล้งเสียงแข็งและทำหน้างอนๆ ใส่มนสิชา เพราะรู้ว่าถ้าเขาทำแบบนี้ทีไร เธอต้องยอมเขาทุกที

“ก็ได้ .. งั้นวัฒน์เลี้ยงน้ำเรานะ เราขอเลี้ยงเค้กวัฒน์เอง” ศิวัฒน์ทำท่าจะปฏิเสธ แต่มนสิชาที่รู้ว่าเขาจะทำอะไรจึงยกมือเป็นเชิงปรามไว้ก่อน

“ม่อนจะเรียนต่อคณะไหนอ่ะ”

“ทำไม จะตามม่อนไปเรียนด้วยเหรอ”

มนสิชาแกล้งเย้าชายหนุ่ม เพราะทั้งคู่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาลหนึ่งจนจบมัธยมปลาย ชั้นเดียวกัน ห้องเดียวกัน ตอนแรก ครอบครัวของศิวัฒน์ตั้งใจจะส่งชายหนุ่มไปเรียนที่ต่างประเทศตั้งแต่มัธยมปลาย แต่เขาไม่ยอมไป พ่อกับแม่ของชายหนุ่มจึงให้ไปเรียนที่โรงเรียนนานาชาติ ศิวัฒน์ก็ไม่ยอมอีก พอพ่อของเขาถามว่าจะเอายังไง จะเรียนไหน คำตอบของเขาคือจะเรียนห้องเดียวและโรงเรียนเดียวกับเธอ

“โธ่..ม่อนน่ะ”

ตากลมโตมองชายหนุ่มอย่างขำๆ เธอรู้ดีว่าเพื่อนสนิทคนนี้รู้สึกเช่นไรกับเธอ แต่หญิงสาวเองไม่สามารถก้าวผ่านคำว่าเพื่อนสนิทไปเป็นคนรู้ใจกับเขาได้จริงๆ ศิวัฒน์เองก็เหมือนจะรู้ว่าเธอไม่ได้คิดกับเขาแบบนั้น แต่ก็ยังคอยดูแลและเว้นระยะห่างให้เธอเสมอ ทำให้การได้อยู่ใกล้ๆ เขาไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับรู้สึกสบายใจเสียอีก

เวลาล่วงเลยมากว่าหนึ่งชั่วโมง มนสิชาจึงขอตัวกลับ เพื่อจะไปท่องหนังสือเตรียมสอบ ศิวัฒน์จึงอาสาไปส่งหญิงสาวที่บ้าน เพราะวันนี้เขาเอารถของที่บ้านมา

“ต้องเปิดประตูให้ไหมครับ คุณผู้หญิง” ศิวัฒน์หันไปกระเซ้ามนสิชา ที่ยืนตะลึงกับซูเปอร์คาร์อย่างลัมโบร์กินีสีเหลืองป้ายแดง มนสิชารู้ว่าบ้านของศิวัฒน์รวย แต่ไม่นึกว่าจะรวยขนาดนี้ เธออยากจะหันไปถามศิวัฒน์เหลือเกินว่า..

..ให้เราไปเป็นคุณหญิงบ้านวัฒน์ตอนนี้ทันไหม

“เออ...” มนสิชาเริ่มทำตัวไม่ถูก ก็ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยนั่งแต่รถสองแถวกับกระบะคู่ใจคันเก่าของพ่อนี่นา รถหรูขนาดนี้เคยเห็นแต่ในหนังในละคร ไม่คิดไม่ฝันว่าชีวิตจริงจะมีบุญได้นั่งกับใครเขา

ศิวัฒน์เห็นท่าทีของหญิงสาว จึงอดจะแกล้งต่อไม่ได้ มือข้างที่ว่างจากการถือถุงขนมเค้กที่ตั้งใจฝากมนสิชาไปให้ศรันย์จึงยกขึ้นยีผมบนหัวกลมทุยที่มัดหางม้ารวบตึงไว้

“วัฒน์! แกล้งม่อนเหรอ” หญิงสาวเอาคืนโดยการเอื้อมมือไปจี้ที่เอวของศิวัฒน์ซึ่งเป็นคนบ้าจี้ขึ้นสุด วิธีนี้มักจะเป็นวิธีการเอาคืนที่ได้ผลเสมอ

“โอ๊ย! ผมยอมแล้วคร้าบ”ศิวัฒน์ถอยห่างไปหนึ่งก้าวและยกมือขึ้นเหมือนผู้ร้ายยอมจำนนต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ

ทั้งสองมองหน้ากันแล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ท่าทางหยอกเย้ากระเซ้าแหย่ของชายหนุ่มหญิงสาว ตกอยู่ในสายตาของ ใครบางคนที่จอดรถอยู่ฝั่งตรงข้าม

“หึ.. ที่แท้ก็เด็กใจแตก”

ดนย์มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วคิดว่ามนสิชาก็คงจะเป็นเหมือนเด็กวัยรุ่นบางคน ที่พอแตกเนื้อสาวก็เริ่มหาคู่ ปล่อยเนื้อปล่อยตัว หรือที่เขาจำกัดความหมายสั้นๆ ให้ก็คือ..

ใจแตก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 73

    “หนูม่อนไม่ทิ้งพี่ดนย์ไปไหนหรอกค่ะ หนูม่อนกับลูกจะเป็นกำลังใจให้พี่ดนย์เองนะคะ”“หนูม่อนไม่โกรธพี่แล้วเหรอ”“ตอนแรกก็โกรธ แต่หายนานแล้ว หลังๆ มานี่แค่อยากเอาคืน”“ยัยตัวแสบ” คนที่บอกว่าตัวเองป่วยหนักกำลังจะตายกระโดดลงจากเตียง ก่อนที่จะช้อนร่างหญิงสาวขึ้นมาอุ้ม ดนย์ดูแข็งแรงจนหญิงสาวเอะใจ“พี่ดนย์! หลอกหนูม่อนเหรอคะ”“เปล่าซะหน่อย พี่ป่วยจริง เป็นโรคกลัวเมียกับลูกทิ้ง แต่ตอนนี้พี่หายแล้วครับ”“พี่ดนย์รักหนูม่อนไหมคะ”“รักมาก รักแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อน หนูม่อนกลับมาอยู่กับพี่นะ พี่สัญญาชั่วชีวิตนี้จะมีแต่หนูม่อน เรามาสร้างครอบครัวด้วยกันนะครับ”“ค่ะ หนูม่อนขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างนะคะ”“ครับ พี่ก็เหมือนกันนะ” ดนย์ก้มลงจูบที่กลางกระหม่อมของหญิงสาว ก่อนจะโอบกอดเธอไว้อย่างกลัวว่าเจ้าหล่อนจะหายไปไหนอีกมนสิชาเมื่อได้กลิ่นหอมๆ ของยาดมสมุนไพรก็ทำให้รู้สึกดีขึ้น หญิงสาวหันไปมองดนย์ที่กำลังจิ้มมะยมดองเข้าปากอย่างกับคนที่ตายอดตายอยากมาจากไหน เขากินชนิดที่ว่า กินได้ทั้งวันแบบไม่มีเบื่อ จนป้าหมอนกับมะลิแซวว่าเขาแพ้ท้องแทนเมีย“พี่ดนย์ไหวไหมคะ”ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะตอบ ป้าหมอนก็จูงแขนอวบป้อมของเด็ก

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 72

    “ไม่หนูม่อน ครอบครัวเราจะมีทั้งพ่อและลูกพร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ใช่พ่อไปทางแม่ไปทาง”“สมัยนี้มันไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะคะ ไม่ต้องกลัวว่าลูกจะขาดความอบอุ่น”“แต่ตอนนี้พี่ต้องการความอบอุ่นจากหนูม่อนนะ สำหรับเรื่องที่ผ่านมาพี่ขอโทษ”มนสิชามองชายหนุ่มก่อนจะทอดถอนหายใจออกมาอย่างคร้านที่จะพูดกับเขา แต่พอเห็นสายตาละห้อยแล้วก็อดสงสารไม่ได้ อันที่จริงเธอหายโกรธเขาตั้งนานแล้วแหละ เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเธอเองก็มีส่วนผิดไม่น้อย แต่แค่อยากจะลองแกล้งคนแก่เล่นเท่านั้นเอง“คุณมีผู้หญิงข้างกายตั้งเยอะ จะมาสนอะไรกับฉัน”“ไม่มีใครเหมือนหนูม่อน ตั้งแต่ที่หนูม่อนกลับมา ไม่ว่าพี่จะพยายามคบใครหรือนอนกับใคร พี่ก็ทำไม่ได้ เพราะหนูม่อนเหมือนผีที่ตามหลอกหลอนพี่ไปทุกที่”“คุณว่าฉันเป็นผีเหรอ!”“ไม่ๆ พี่แค่เปรียบเทียบ”“ไม่! มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ ฉันจะทำงาน”หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปมนสิชานึกแปลกใจแล้วก็อดหวิวๆ ในใจไม่ได้ เพราะเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเธอไม่เจอกับดนย์เลย ทั้งที่ก่อนหน้านั้นตัวติดกับเธอชนิดที่เอาอะไรมาแซะก็ไม่ออก แต่ดูสิ! ไม่ทันไรก็หายหัวไปซะแล้ว“คุณม่อนคะ”“อ้าว สวัสดีค่ะคุณศจี”“คือ ท่านประธานให้พี่มาคอย

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 71

    “ผลตรวจ ท้อง..”“ใช่ครับ หลานผมให้มาช่วยตามพ่อของเขากลับไปหาแม่หน่อยนะ”“ม่อนท้องเหรอคุณวัฒน์ นี่ผมกำลังจะมีลูกเหรอเนี่ย” ดนย์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะตรงปรี่เข้าไปกอดศิวัฒน์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม“คุณดนย์! ปล่อยผมเดี๋ยวนี้นะ”“ขอโทษๆ ขอบคุณนะคุณศิวัฒน์”ดนย์ผละจากศิวัฒน์ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องทันที ชายหนุ่มที่เหลือเพียงคนเดียวในห้องยิ้มตามหลังให้สามีและพ่อของลูกของผู้หญิงที่ตนหลงรักมาหลายปี ถึงแม้จะเสียใจแต่ก็มีความรู้สึกยินดีที่ม่อนของเขาจะสมหวังและมีความสุขกับคนอื่นเสียที“คุณม่อนล่ะ”วิศวกรในแผนกมองมาที่ท่านประธานของพวกเขาที่หอบแทบจะหายใจไม่ทัน จึงรีบตอบคำถามพลางชี้ไปที่หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวที่กำลังปาร์ตี้ผลไม้ดองกับเหล่าวิศวกรรุ่นลุงอยู่“นู่นครับ”“ม่อน..”มะยมดองที่กำลังจะเข้าปากถูกขัดลาภโดยดนย์ที่มาดึงส้อมไว้เสียก่อน คนที่ฮอร์โมนของคนท้องกำลังพลุ่งพล่านถึงกับหันมาตาเขียวใส่“อะไรของคุณเนี่ย”“เออ..ผลไม้ดองมันจะดีต่อหนูม่อนเหรอ”‘หนูม่อน’ มาแล้ว วิศวกรหลายคนที่กำลังจิ้มของดองและขนมเข้าปากถึงกับหยุดชะงัก“เรื่องของฉันน่า”“แต่ในท้องหนูม่อนลูกพี่นะ”เพล้ง!ลุงวิศวกรรุ่นอาวุโสรีบก

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 70

    มนสิชาพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะปล่อยโฮออกมา ไม่ใช่เพราะเสียใจที่มีเขา แต่เพราะยังสับสนเรื่องราวของชีวิตตัวเองที่ทุกอย่างดูจะเกิดรวดเร็วไปหมด“ไม่เป็นไรนะไม่เป็นไร แล้วม่อนจะบอกเขาไหม”“ไม่วัฒน์ บอกไปมีแต่จะทำให้เขาคิดว่าม่อนปล่อยท้องเพื่อจะจับเขา เขาเกลียดม่อน คุณดนย์กลับเข้ามาในชีวิตม่อนเพื่อแก้แค้นเรื่องเมื่อสี่ปีก่อน”ศิวัฒน์ได้แต่ฟังแล้วก็พยักหน้า ตอนนี้มนสิชาปักใจเชื่อไปแล้วว่าดนย์เกลียดเธอ ถึงแม้การกระทำที่เขาแสดงออกมาจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่สายตาที่เขามองมนสิชาเมื่อตอนกลางวัน มันไม่ใช่เลย..มันเป็นสายตาที่ทั้งรักทั้งหวงและ.. ห่วง“ท่านประธานเรียกฉันมาพบมีอะไรเหรอคะ”“เป็นยังไงบ้าง”ก้อนสะอึกแล่นมาจุกอยู่ลำคอ มนสิชาพยายามปรับน้ำเสียงให้ปกติที่สุดก่อนจะปั้นน้ำเป็นตัวพูดโกหกเขาออกไป “พักผ่อนน้อยน่ะค่ะ”“อืม..แค่นี้แหละ คุณกลับไปทำงานเถอะ”มนสิชาหมุนตัวแล้วเดินออกจากห้องของเขาทันที เจ้าหล่อนไม่อยากจะคิดว่าดนย์ห่วงใยเพราะรังแต่จะทำให้ตัวเองเจ็บเปล่าๆ“คุณม่อนจะลาออกไปแต่งงานกับคุณศิวัฒน์หรือเปล่าคะเนี่ย” ฝ่ายบุคคลที่รับหนังสือลาออกจากหญิงสาว ก่อนจะเอ่ยแซวเพราะนึกว่ามนสิชาคบหาดูใจอยู่กับศิวั

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 69

    คำพูดคำจาถากถางที่พ่นออกมาจากปากของคนที่เธอยอมวางหัวใจไว้ในมือของเขา ตอนนี้เหมือนมีดผ่าตัดที่กำลังผ่าหัวใจเธอออกมาแล้วเหยียบมันเล่น น้ำตาที่ตั้งใจว่าจะไม่ให้มันไหล แต่ก็สุดความสามารถของเธอที่จะกลั้นไว้จริงๆ“คุณควรถามตัวเองมากกว่านะ ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่คุณทำมาทั้งหมดคุณต้องการอะไร แต่ถ้าคุณต้องการแก้แค้น ฉันบอกได้เลยว่าคุณทำสำเร็จแล้ว ฉันเจ็บ! ทั้งตัว ทั้งหัวใจ”มือที่บีบอยู่ที่หัวไหล่มนทั้งสองข้างของหญิงสาว บัดนี้ตกกลับมาอยู่ข้างลำตัว ไม่ใช่ว่าที่ทำแบบนี้เขาไม่เจ็บ เขาเองก็ไม่ต่างจากเธอ เจ็บที่ต้องเห็นน้ำตา เห็นแววตาตัดพ้อ แววต่อว่าและแววเกลียดชังที่เธอมองมายังเขา“อย่ามายุ่งกับฉันอีก!”“แต่ฉันเป็นผัวเธอทำไมจะยุ่งไม่ได้ แล้วฉันห้ามเลยนะ ห้ามพาผู้ชายคนไหนขึ้นมาบนห้องนี้อีก!”“สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันถือว่าให้ทานหมามันกิน ออกไป!”“ไม่! ทำไมฉันจะอยู่ที่ไม่ได้ ไอ้ศิวัฒน์มันยังอยู่ยังมาที่นี่ได้เลย”ดนย์คาดไม่ถึงกับการกระทำของมนสิชา เจ้าหล่อนนั่งคุกเข่าแล้วก้มลงกราบเขาทั้งน้ำตา“ขอร้อง ฉันขอร้อง หัวใจดวงนี้มันเจ็บจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้วคุณดนย์ ฮือๆ”ใจอยากจะเข้าไปกอดไปปลอบ แต่สมองกลับสั

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 68

    อ้อ! คำพูดของพนักงานกอปรกับข่าวที่ลงเด่นหราอยู่ในเพจเมาส์ดาราเซเลบของเมืองไทย บอกว่าตอนนี้เขากำลังคั่วอยู่กับ ‘ซินดี้’ ดาราลูกครึ่งคนนั้น แล้วจะมาสนใจอะไรกับเธอแม้ว่าจะเตรียมมาพร้อมแล้วสำหรับการประชุมที่ต้องเจอหน้าดนย์ในวันนี้ แต่ทว่าเมื่อใกล้ถึงเวลาจริงๆ เธอกลับรู้สึกว่าความพร้อมที่มีเกือบเต็มร้อยเมื่อกี้ดิ่งลงมาจนเกือบจะเป็นศูนย์ ประตูที่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่เดินนำหน้าเลขาฯ เข้ามาทำให้หัวใจของมนสิชาเต้นไม่เป็นส่ำ เธอพยายามไม่สบตาหรือมองหน้าเขา แต่กระนั้นก็อดไม่ได้อยู่ดีที่จะเผลอหันไปมองบ้าง“วันนี้หัวข้อในการประชุมคือการก่อสร้างโครงการห้างสรรพสินค้าของท่านเจ้าสัววิสัย ซึ่งเป็นเมกะโปรเจกต์ แล้ววันนี้รองประธานของห้างฯ จะเข้าร่วมประชุมด้วย”สิ้นเสียงของดนย์ประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดออก แล้วคนที่เดินเข้ามาก็ทำให้ทั้งดนย์และมนสิชาตกใจไม่แพ้กัน“วัฒน์!”ศิวัฒน์กวาดตามองไปรอบๆ ห้องประชุมก่อนจะมาสะดุดเข้ากับเจ้าของใบหน้าที่คุ้นเคย“เชิญทางนี้ค่ะคุณศิวัฒน์”ศจีที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยจึงปฏิบัติไปตามหน้าที่ของตน หารู้ไหมว่าตอนนี้อุณหภูมิในใจของผู้เป็นนายอย่างดนย์กำลังพุ่งสูงขึ้นจนสามารถทำให

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 66

    ดนย์ช้อนร่างบางให้ขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะดื่มบรั่นดีเพียงเล็กน้อยแล้วใช้ ‘ปาก’ ป้อนให้หญิงสาว เธอรับสัมผัสนั้นอย่างไม่รังเกียจติดจะชอบเสียด้วยซ้ำ“อือ..พี่ดนย์พอก่อนค่ะ เดี๋ยวคนอื่นเห็น”“ไม่มีใครมาสนใจเราหรอก”ถึงแม้จะยอมถอนจูบแต่ริมฝีปากอุ่นๆ ของเขายังคลอเคลียอยู่ที่แก้มสลับกับซอกคอขาวของเธอ“อย่า

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 65

    “ก็ลองแตะม่อนดูสิ มันคงจะได้ไปนอนคุยกับรากมะม่วงแน่นอน”“ค่า พี่ดนย์คนดุ”“พี่ดุนะ หนูไหวเหรอ”‘ดุ’ ของเขาคงจะไม่ใช่นิสัย แต่น่าจะเป็นอย่างอื่นมากกว่า เพราะแววตาวาบหวามที่สื่อออกมาชัดเจนจนมนสิชาต้องเสมองไปทางอื่น ด้วยว่าเขินจนทนมองหน้าเขาไม่ไหว“พี่ดนย์! ไปได้แล้วค่ะ มัวแต่คุยกันอยู่นี่ เดี๋ยวบริษั

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 63

    เรียวปากบางฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาคมปนหวานฉายแววดีใจ ทว่าข้างในของเขากลับ.. เจ็บปวดและกำลัง.. รู้สึกผิด เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตข้างหน้าดนย์ป้อนข้าวให้หญิงสาวจนเกือบจะหมดถ้วย ก่อนจะปล่อยให้เธอพักผ่อน ส่วนเขาก็ไปจัดการเรื่องปองภพต่อลูกน้องของปองภพสองคนที่เฝ้าอยู่หน้าห้องพิเศษภายในโ

  • ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ   บทที่ 62

    “ม่อนเป็นผู้หญิงของกู”“เหอะ! ของแบบนี้มันผลัดกันชมได้โว้ย”จบประโยคร่างที่ยืนโงนเงนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และอะไรหลายๆ อย่างก็ร่วงลงไปนอนกองกับพื้นอีกครั้ง ก่อนที่เสียงปืนจะดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว แล้วตามมาด้วยเสียงร้องโอดครวญของคนที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคือปองภพ“มึงจำเอาไว้นะ ม่อนเป็นผู้หญิงของกู ถ้ามึง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status