LOGINปรเมศวร์กล่าวตัดบทขอตัวพายูโกะไปที่โต๊ะหลังได้ทักทายกันพอสมควร ถึงพีรพลจะชักชวนให้นั่งด้วยก็ตาม แ
ปรเมศวร์กล่าวตัดบทขอตัวพายูโกะไปที่โต๊ะหลังได้ทักทายกันพอสมควร ถึงพีรพลจะชักชวนให้นั่งด้วยก็ตาม แต่เขาไม่สามารถทนดูภาพบาดตาบาดใจได้แม้นาทีเดียว“คุณณุ คุณยูโกะกับคุณเมศวร์นี่เป็นอะไรกันหรือครับ” พีรพลเอ่ยถามด้วยความสงสัย และเผื่อแผ่ไปถึงเพื่อนรักก็คงอยากรู้ด้วย โดยเฉพาะเขมจิราถึงกับนั่งหน้าบึ้งตั้งแต่เห็นปรเมศวร์ควงผู้หญิงคนอื่นเดินเข้ามา“เพื่อนครับ คุณเมศวร์เคยทำงานที่บริษัทของคุณยูโกะช่วงหนึ่งก่อนกลับมาบริหารบริษัทที่เมืองไทย”พิษณุวัชร์อธิบายเพียงคร่าวๆ เท่าที่ทราบมาจากปากของยูโกะ“พีทว่าคงไม่ใช่แค่เพื่อนแล้วล่ะครับ ดูสิซบกันแทบจะสิงร่าง” สิ่งที่พีรพลพูดไม่เกินจริงเลยสักนิด สาวแดนปลาดิบแทบจะเกยขึ้นมานั่งอยู่บนตักของปรเมศวร์ จนกันธิชาอดที่จะเหลือบไปมองไม่ได้“เขาจะเป็นอะไรกัน คุณจะสนใจทำไมฮันนี่”“ก็แค่อยากรู้เท่านั้นเจฟ” พีรพลยิ้มแหยๆ เพราะแฟนหนุ่มไม่ค่อยชอบให้ไปยุ่งเรื่องของคนอื่น“ขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะ” กันธิชาเอ่ยขึ้นแทรกกลางบทสนทนาพร้อมกับลุกเดินอ
“ดื่มเป็นเพื่อนคุณเมศวร์เถอะค่ะ” จิตตรีพอจะทราบปัญหาที่เกิดขึ้น ถึงทุกอย่างจะคลี่คลายความจริงกระจ่างหมดแล้ว แต่เหลือปัญหารักสามเส้าให้ต้องเคลียร์“ก็ได้ งั้นคุณก็ช่วยจัดการเครื่องดื่มให้หน่อยแล้วกัน” วรเชษฐ์หันไปบอกกับภรรยา“ค่ะ” จิตตรีรับคำแล้วเดินหายเข้าไปในห้องครัว เตรียมเครื่องดื่มออกมาให้สามีกับเจ้านายหนุ่ม“มีเรื่องไม่สบายใจอะไรเมศวร์ เล่าให้พี่ฟังได้นะ”“ผมทำเรื่องไม่ดีไว้กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเสียใจเพราะการกระทำของผมจนทนไม่ไหว และขอให้ผมออกไปจากชีวิตของเธอแต่ผมทำไม่ได้ ผมควรทำยังไงดีครับพี่เชษฐ์” ปรเมศวร์ระบายความอัดอั้นในใจออกมา จิตตรีไม่รู้ว่าควรสมน้ำหน้าหรือสงสารดี เพราะรู้ว่าเจ้านายหนุ่มกำลังเอ่ยถึงใคร“ก็ควรออกมาจากชีวิตเธอซะ” วรเชษฐ์ช่วยแนะนำได้เท่านี้ ก่อนรับแก้วเหล้าจากภรรยามาส่งให้ปรเมศวร์ ซึ่งอีกฝ่ายรับขึ้นมาดื่มพรวดเดียวราวกับน้ำเปล่า“แต่ผมรักเธอ รักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ความรักมันเกิดขึ้นตอนไหนไม่รู้ มารู้สึกตัวอีกทีก็ขาดเธอไม่ได้แล้ว”
หลังเสร็จงานจากสถานสงเคราะห์ พิษณุวัชร์ก็อาสาขับรถมาส่งกันธิชาที่คอนโดฯ เช่นเคย แม้จะถูกหญิงสาวปฏิเสธความสัมพันธ์มานับครั้งไม่ถ้วนแล้วก็ตาม ซ้ำร้ายไปกว่านั้นเธอยังมีชายคนอื่นซุกซ่อนอยู่ในใจ ทำให้เขาต้องยอมรับความเป็นจริง และขอทำหน้าที่พี่ชายที่จะปกป้องดูแลน้องสาวคนนี้ตลอดไป ซึ่งกันธิชาก็รู้สึกยินดีระคนโล่งอกที่เจ้านายหนุ่มไม่โกรธเคืองอะไรตนอย่างที่คิด“ขอบคุณนะคะคุณณุ ที่อุตส่าห์สละเวลาขับรถมารับมาส่ง”“พี่ครับ ธิชาลืมไปแล้วหรือไงว่าเราตกลงเป็นอะไรกัน”“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ ก็ธิชายังไม่ชินนี่คะ” หญิงสาวหันมายิ้มตาหยีจนชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นขยี้ศีรษะเล็กเบาๆ ด้วยความเอ็นดู “เอ่อ...ธิชาว่าจะซื้อรถสัก” เธอเอ่ยขึ้นราวขอคำปรึกษา“แล้วธิชาอยากได้รถแบบไหนล่ะ”“ธิชาอยากได้รถเล็กๆ ค่ะ จะเอาไว้ขับไปทำงาน” กันธิชาตัดสินใจซื้อรถเพราะไม่อยากรบกวนใครโดยเฉพาะพิษณุวัชร์และที่สำคัญเธออยากมีรถส่วนตัวไว้ขับไปสถานสงเคราะห์ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์“อืม...งั้นวันจันทร์ช่วงบ่ายๆ เราค่อย
“ก็ทำกับเขาไว้มาก ไหนจะหลอกเพื่อนเขาอีกใครอยากให้เข้าใกล้อีกล่ะ พ่อก็เคยเตือนแล้วว่าหนูธิชาเป็นคนดี แต่ก็ไม่ยอมรับฟัง งานนี้จะโทษใครไม่ได้ แล้วกับหนูเขมล่ะแกยังรักเธออยู่หรือเปล่า”“ผมไม่เคยรักคุณเขมครับ”“อ้าว...แล้วแกรักใคร หรือว่าหนูยูโกะ” เจ้าสัวพงษ์เทพเอ่ยถึงสาวแดนปลาดิบที่เพิ่งเดินทางมาเป็นแขกของที่บ้าน“ไม่ครับ ผมกับยูโกะเราเป็นเพียงเพื่อนกันเท่านั้น”“งั้นก็คงเป็นหนูธิชาสินะ จะทำอะไรก็รีบๆ ทำ หาโอกาสปรับความเข้าใจกับหนูธิชาซะ ช่วงนี้พ่อเห็นคุณณุตามไปที่สถานสงเคราะห์ทุกสัปดาห์ไหนจะลูกสาวเขาอีกล่ะ หนูเอมมี่น่ะติดหนูธิชาแจอย่างกับลูกติดแม่”ตั้งแต่ได้ไปที่สถานสงเคราะห์บ่อยครั้ง ทำให้ได้เจอพิษณุวัชร์กับบุตรสาวจึงรู้จักคุ้นเคยกันดี เขาเองก็เอ็นดูเด็กหญิงเอมมิกาไม่น้อย พานอยากมีหลานขึ้นมา“คือผม...ไม่รู้จะง้อเธอยังไงแล้วครับคุณพ่อ” ปรเมศวร์เอ่ยอย่างเหนื่อยใจ ความผิดที่สร้างไว้มันมากจนไม่แน่ใจว่าชาตินี้กันธิชาจะให้อภัยตนหรือเปล่า“ถ้าแกรักหนูธิชาจริ
“คุณณุหรือ” เขมจิราขมวดคิ้วถามอย่างแปลกใจ พลางคิดทบทวน“ใช่ เขาเจอแกที่ไนต์คลับ กำลังถูกผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาลวนลามเลยช่วยไว้ แกไม่ควรไปที่นั่นคนเดียวมันไม่ปลอดภัย” กันธิชาอดไม่ได้ที่จะกล่าวตักเตือน จนลืมไปว่าเธอกับเขมจิราทะเลาะกันจนตัดขาดความเป็นเพื่อนกันไปแล้ว เขมจิรานิ่งเงียบไปทำให้เริ่มรู้สึกตัวว่าพูดมากเกินไป“เอ่อ...ฉันขอโทษที่ยุ่งเรื่องของแกมากเกินไป นอนพักเถอะพรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ ห้องยังเหมือนเดิมทุกอย่าง ฉันเข้ามาทำความสะอาดทุกอาทิตย์” เมื่อไม่เห็นอีกฝ่ายพูดอะไรกันธิชาจึงลุกขึ้น แต่เขมจิราคว้าแขนไว้เสียก่อน“ธิชาอยู่คุยกับฉันสักห้านาทีสิ”“อืม...ว่ามาสิ” กันธิชานั่งลงพร้อมรอฟัง คิดว่าเขมจิราคงอยากจะเคลียร์ปัญหาเรื่องปรเมศวร์กับตน“ทำไมแกไม่ยอมบอกฉันเรื่องรูป”“รูปอะไร” กันธิชาถามอย่างตื่นตระหนกใจ“รูปที่ถูกคุณเมศวร์แบล็กเมล์ แล้วยังเรื่องข่มขู่ต่างๆ รวมถึงเรื่องฉันด้วย แกทำไมไม่บอกธิชา แกเก็บไว้ทำไม” เขมจิราถามพร้อมจ้องหน้าร
“พนักงานที่บริษัทน่ะ เห็นเขามานั่งดื่มคนเดียวเลยเป็นห่วง” พิษณุวัชร์พูดไม่ทันขาดคำก็มีชายหนุ่มวัยรุ่นสองคนเดินไปนั่งขนาบข้างพยายามลวนลาม แต่เขมจิราเบี่ยงตัวหลบแม้จะอยู่ในสภาพมึนเมา“ฉันขอตัวสักครู่นะ” พิษณุวัชร์กล่าวจบก็สาวเท้าเดินตรงไปหาเขมจิราด้วยความเป็นห่วง“หยุดแตะต้องผู้หญิงเดี๋ยวนี้”“แกจะมายุ่งอะไรด้วย”“จะไม่ยุ่งด้วยได้ยังไง ก็ในเมื่อคนที่แกกำลังลวนลามเป็นเมียฉัน” พิษณุวัชร์จำต้องพูดออกไปแบบนั้น แล้วคว้าร่างเขมจิรามายืนข้างๆ“คุณณุ” หญิงสาวพึมพำเบาๆ ทำให้ฝ่ายนั้นยอมล่าถอยไป เพราะดูแล้วทั้งคู่จะรู้จักกันจริงๆ ไม่กล้าเสี่ยงให้เป็นปัญหา“เธอมานั่งดื่มนานหรือยัง” พิษณุวัชร์ถามบาร์เทนเดอร์“ได้ชั่วโมงแล้วครับ ดื่มไวน์แค่สี่แก้ว แต่ท่าทางภรรยาคุณจะคออ่อน” บาร์เทนเดอร์หนุ่มกล่าวจบพิษณุวัชร์จึงหยิบธนบัตรจากกระเป๋ามาจ่ายค่าเครื่องดื่มให้หญิงสาว แล้วแวะไปบอกเพื่อนๆ ว่าขอตัวพาหญิงสาวไปส่งที่ห้องพัก“คุณเขม คุณเขมจิรา&rdqu







