Se connecterเธอถามเล่นๆ เหมือนจะไม่ต้องการคำตอบจริงจัง หากแต่ชายหนุ่มกลับพยักหน้า“พี่เล่นเปียโนเป็นครับ ถ้าคุณหนูบุษจะให้พี่ช่วยพี่ก็อาจจะพอช่วยได้”“จริงๆ น่ะเหรอคะพี่วี”หญิงสาวถึงกับทำตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ กันต์ระวียิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนจะล้อเลียน“เล่นได้ครับ จะลองทดสอบฝีมือพี่ก่
“เดี๋ยวคงตามมา พี่ไนซ์มาส่งเราหน้างานเมื่อกี้ แล้วบึ่งไปรักษาลูกค้าด่วนอยู่”“บ้างานตามเคย”เพชรน้ำบุษหัวเราะกิ๊ก เมื่อนึกถึงพี่ชายของเพื่อนรัก ลัทธพลเป็นชายหนุ่มอารมณ์ดี แม้ติดจะซุ่มซ่ามไปบ้าง เขาชอบทำเปิ่นต่อหน้าเธอบ่อยครั้ง แต่เวลาทำงานเขาก็จะกลายเป็นชายหนุ่มอีกคน ที่น่านับถือและเอาจริงเอาจังกับง
อีกแล้วพี่วี...ทำไมต้องมาทำให้ใจเต้นบ่อยๆ ด้วยนะ เฮ้อ...“ขอบคุณค่ะ พี่วีคะ บุษอยากจะขอให้พี่วีไปรับยายหนูนามาให้หน่อยสิคะ บอกว่าจะมาช่วยงานบุษแต่ป่านนี้ยังไม่มาเลย น่าตีจริงๆ สงสัยไปทำสวยอยู่แน่ๆ เลย”ประโยคหลังเหมือนจะบอกกับตนเอง เพราะคืนนี้เป็นงานกลางคืน ที่มีแต่สาวๆ แต่งตัวมาประชันกัน เพื่อนรักข
ไฟประดับสีต่างๆ ถูกเปิดขึ้นเมื่อย่างเข้าเวลายามพลบค่ำ คนงานที่ถูกให้ทำหน้าที่ช่วยงานพิเศษเป็นพนักงานบริกร และช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานสำคัญในวันนี้ ต่างก็เตรียมตัวกันอย่างพรั่งพร้อม บริเวณลานกว้างของไร่ส้มถูกเนรมิตให้เป็นงานเลี้ยง ที่ตกแต่งไว้อย่างอบอุ่น หรูหรา สมเกียรติกับเจ้าภาพในวันนี้นักหญิงส
กันต์ระวีมองดูหน้าของเจ้านายสาว ที่เดินยิ้มออกมาจากร้านอาหาร เมื่อเขาโทรศัพท์บอกว่าเขามาถึงแล้ว เพชรน้ำบุษก็เดินออกมาทันที ด้วยท่าทีที่รื่นเริงนัก“เอ...ทำไมเสร็จเร็วจังครับคุณหนูบุษ”“บุษอิ่มน่ะค่ะ อิ่มอกอิ่มใจ”เพชรน้ำบุษตอบยิ้มๆ ใบหน้านั้นดูสดชื่นนัก นัยน์ตาหวานเป็นประกายระยับ ชายหนุ่มเพียงแค่ขมว
“ค่ะ คนที่มาช่วยบุษคงจะเข้าใจผิด ว่าคุณเป็นคนมอมยาบุษ แต่ทำไมคุณถึงต้องหนีมาด้วยละคะ”“โธ่...”ก้องหล้าโอดเสียงอ่อน หน้าตาของเขาดูซีดเซียวจนน่าเชื่อถือว่าเขาถูกใส่ร้ายเข้าจริงๆ หากแต่เพชรน้ำบุษรู้ดีนักว่ามันเป็นเพียงการแสดง แม้เธอจะรู้สึกมึนงง สับสนเพราะฤทธิ์ยา แต่เธอก็ไม่โง่ คนเดียวที่มีโอกาสใส่ยาใ
รถยนต์ตู้คันใหญ่แล่นเข้ามาในบริเวณบ้าน ดิลกธรรมชัย ในเวลาเกือบค่อนดึก ร่างสูงที่ก้าวลงมาหลังจากที่มีคนเปิดประตูให้เรียบร้อยแล้ว เขาเดินดุ่มเข้าไปในตัวบ้านที่ตอนนี้เงียบสงัด ราวกับว่าทั้งบ้านกำลังตกอยู่ในห้วงนิทรารมย์ณัฐมองนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาเกือบห้าทุ่มก่อนจะถอนใจ วันนี้เขาค่อนข้างจะล้ามาก เพราะ
หญิงสาวร่างเล็กบาง ผิวขาวลออตา ใบหน้าของเธอจิ้มลิ้มน่ารักราวกับตุ๊กตามีชีวิต นัยน์ตากลมโต จมูกโด่งปลายรั้นน้อยๆ ริมฝีปากแดงเรื่อรูปกระจับ เรือนผมหยักศกลอนใหญ่ยาวเกือบกลางหลังมีสีน้ำตาลเข้ม ดูนุ่มละมุนยามต้องแสงแดด เธอสวมชุดเสื้อยืดสีขาวลายน่ารักตัวยาว กางเกงยีนขายาว รองเท้าแตะคีบ ในมือถือตะกร้าบรรจุ
“ไม่นะ ไม่!”เสียงห้าวตะโกนออกมาดังลั่น พร้อมกับร่างหนาแกร่งที่สะดุ้งลุกพรวดขึ้นสุดตัว มือของเขายังคงไขว่คว้าไปในอากาศ เหมือนจะเกาะเกี่ยวไขว่คว้าหาสิ่งที่หลุดลอยไปจากมือ ฝันร้ายของเขาเกิดขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่มันหายไปมานานหลายปีชายหนุ่มหอบฮัก หัวใจของเขาเต้นถี่ระรัวราวกับไปวิ่งออกกำลังมา กันต์ระ
โปรดอย่าถาม ว่าฉันเป็นใครเมื่อในอดีตและโปรดอย่าถาม ว่าอดีต ฉันเคยรักใครรู้ไว้อย่างเดียว เดี๋ยวนี้รักเธอ และรักตลอดไปรักมากเพียงไหน กำหนดวัดได้ เท่าดวงใจฉันอย่าเพียรถาม ว่าฉันรัก เธอนานเท่าใดฉันตอบไม่ได้ ว่าฉันรัก ชั่วกาลนิรันด์เพราะชีวิตฉัน คงไม่ยืนยาวไปถึงป่านนั้นรู้แต่เพียงฉัน หมดสิ้นรักเธอ







![เจ้าสาวแวมไพร์ [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)