Masukเธอถามเล่นๆ เหมือนจะไม่ต้องการคำตอบจริงจัง หากแต่ชายหนุ่มกลับพยักหน้า“พี่เล่นเปียโนเป็นครับ ถ้าคุณหนูบุษจะให้พี่ช่วยพี่ก็อาจจะพอช่วยได้”“จริงๆ น่ะเหรอคะพี่วี”หญิงสาวถึงกับทำตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ กันต์ระวียิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนจะล้อเลียน“เล่นได้ครับ จะลองทดสอบฝีมือพี่ก่
“เดี๋ยวคงตามมา พี่ไนซ์มาส่งเราหน้างานเมื่อกี้ แล้วบึ่งไปรักษาลูกค้าด่วนอยู่”“บ้างานตามเคย”เพชรน้ำบุษหัวเราะกิ๊ก เมื่อนึกถึงพี่ชายของเพื่อนรัก ลัทธพลเป็นชายหนุ่มอารมณ์ดี แม้ติดจะซุ่มซ่ามไปบ้าง เขาชอบทำเปิ่นต่อหน้าเธอบ่อยครั้ง แต่เวลาทำงานเขาก็จะกลายเป็นชายหนุ่มอีกคน ที่น่านับถือและเอาจริงเอาจังกับง
อีกแล้วพี่วี...ทำไมต้องมาทำให้ใจเต้นบ่อยๆ ด้วยนะ เฮ้อ...“ขอบคุณค่ะ พี่วีคะ บุษอยากจะขอให้พี่วีไปรับยายหนูนามาให้หน่อยสิคะ บอกว่าจะมาช่วยงานบุษแต่ป่านนี้ยังไม่มาเลย น่าตีจริงๆ สงสัยไปทำสวยอยู่แน่ๆ เลย”ประโยคหลังเหมือนจะบอกกับตนเอง เพราะคืนนี้เป็นงานกลางคืน ที่มีแต่สาวๆ แต่งตัวมาประชันกัน เพื่อนรักข
ไฟประดับสีต่างๆ ถูกเปิดขึ้นเมื่อย่างเข้าเวลายามพลบค่ำ คนงานที่ถูกให้ทำหน้าที่ช่วยงานพิเศษเป็นพนักงานบริกร และช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานสำคัญในวันนี้ ต่างก็เตรียมตัวกันอย่างพรั่งพร้อม บริเวณลานกว้างของไร่ส้มถูกเนรมิตให้เป็นงานเลี้ยง ที่ตกแต่งไว้อย่างอบอุ่น หรูหรา สมเกียรติกับเจ้าภาพในวันนี้นักหญิงส
กันต์ระวีมองดูหน้าของเจ้านายสาว ที่เดินยิ้มออกมาจากร้านอาหาร เมื่อเขาโทรศัพท์บอกว่าเขามาถึงแล้ว เพชรน้ำบุษก็เดินออกมาทันที ด้วยท่าทีที่รื่นเริงนัก“เอ...ทำไมเสร็จเร็วจังครับคุณหนูบุษ”“บุษอิ่มน่ะค่ะ อิ่มอกอิ่มใจ”เพชรน้ำบุษตอบยิ้มๆ ใบหน้านั้นดูสดชื่นนัก นัยน์ตาหวานเป็นประกายระยับ ชายหนุ่มเพียงแค่ขมว
“ค่ะ คนที่มาช่วยบุษคงจะเข้าใจผิด ว่าคุณเป็นคนมอมยาบุษ แต่ทำไมคุณถึงต้องหนีมาด้วยละคะ”“โธ่...”ก้องหล้าโอดเสียงอ่อน หน้าตาของเขาดูซีดเซียวจนน่าเชื่อถือว่าเขาถูกใส่ร้ายเข้าจริงๆ หากแต่เพชรน้ำบุษรู้ดีนักว่ามันเป็นเพียงการแสดง แม้เธอจะรู้สึกมึนงง สับสนเพราะฤทธิ์ยา แต่เธอก็ไม่โง่ คนเดียวที่มีโอกาสใส่ยาใ
“แยมอยากจะคุยเรื่องน้องสาวของแยม ไปนั่งที่โต๊ะแยมไหมคะ มันเป็นส่วนตัวกว่า”“คือว่า...”วรัทยาไม่ฟังคำตอบ เธอกึ่งลากกึ่งจูงก้องหล้าไปที่โต๊ะของเธอซึ่งเป็นมุมในสุดจนได้ มือเธอจับมือเขาแน่นอย่างจะกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนี เมื่อนั่งลงแล้ว เธอจึงเอ่ยถามเขาขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่มๆ หากแต่นัยน์ตาที่มองเขาทำให้ก้องหล
“หนูนา เรารู้ว่าหนูนาชอบพี่วีมากๆ แล้วเราก็อยากจะบอกว่า ไม่ต้องห่วงอะไรหรอกจ้ะ เราไม่มีทางจะแย่งของ ๆ เพื่อนรักได้หรอก ยิ่งจากที่เรื่องที่เค้าช่วยเราไว้ มันก็บอกได้ว่าพี่วีเป็นสุภาพบุรุษมาก เรายิ่งจะสนับสนุนให้หนูนาคบกับพี่วี ผู้ชายดีๆ แบบนี้หายาก”เธอขยิบตาอย่างจะล้อเลียนเพื่อนรัก อีกฝ่ายถึงกับเผลอ
ลัลนาลอบมองเสี้ยวหน้าหวานละมุนของเพื่อนรัก ที่เมินมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เพชรน้ำบุษวันนี้ดูนิ่ง และเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา เหตุผลที่มาปรากฏตัวพร้อมกับกันต์ระวี ที่หน้าบ้านของเธอตอนสายๆ วันนี้ ก็ยิ่งทำให้ลัลนารู้สึกมึนงง สงสัย ว่าตกลงแล้วความจริงมันคืออะไรกันแน่“เอ่อ...ยายบุษ จะให้เราไปบอ
เพชรน้ำบุษปรือตาขึ้นอย่างยากลำบาก เธอรู้สึกปวดหัวจนแทบจะระเบิดเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา หญิงสาวหลับตาลงเหมือนจะเรียกสติให้กับตนเอง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ภาพที่รับรู้ยังคงเหมือนภาพหมุนวน จนหญิงสาวอยากจะอาเจียน เธอผุดลุกขึ้น ทำให้คนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้ข้างเธอถึงกับลุกพรวดแล้วตรงเข้ามาประคองเ







