บทที่ 2 : การจิกใช้ที่ทำลายศักดิ์ศรี

เอื้องทรายยืนนิ่งราวกับรากไม้ที่ถูกตรึงกลางห้องทำงาน ความรู้สึกของเธอไม่ได้มีเพียงความกลัว แต่ยังมีความอับอายปะปนอยู่ด้วย เธอไม่คิดว่าจะถูกเขาลิดรอนศักดิ์ศรีการทำงานอย่างสิ้นเชิง

ซ้ำร้ายยังรู้สึกว่าตัวเองกำลังตกนรกทั้งเป็น ไม่ต่างจากการที่เธอต้องรับใช้ปีศาจที่เคยเป็น 'พี่ชาย' ของเพื่อนสนิท ทุกคำพูดของเขาไม่ใช่แค่คำสั่ง แต่คือการตอกย้ำว่าเธอเป็นเพียงเครื่องมือที่ไร้ค่า

“คุณต้องการให้ฉันทำอะไรคะ มิสเตอร์เอร์นานเดซ” เอื้องทรายถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ แต่ดวงตาของเธอแข็งกร้าวอย่างไม่ยอมแพ้

คอสโม่หัวเราะในลำคอ ซึ่งเป็นเสียงที่เย้ยหยันและเย็นชาอย่างยิ่ง “ดีมาก! จำไว้ว่าต่อจากนี้ไป เธอคือผู้จัดการส่วนตัวของฉันแต่เพียงผู้เดียว และหากเธอทำให้ฉันไม่พอใจเมื่อไหร่... ฉันจะลงโทษเธอด้วยวิธีที่เธอคาดไม่ถึง”

วันนั้นทั้งวันกลายเป็นฝันร้ายที่เปิดเผยต่อหน้าเอื้องทราย คอสโม่เริ่มแผนการทรมานทางอ้อมทันที

เขาถอดรองเท้าหนังราคาแพงของเขาออก แล้วโยนผ้าเช็ดทำความสะอาดที่เตรียมไว้ตรงหน้าทราย “รองเท้าฉันสกปรกมาก... จัดการซะ” เขาสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ

หลังจากนั้น คือการทรมานด้วยคำสั่งที่ไม่รู้จบ

เขาให้เธอสั่งอาหารกลางวันจากร้านอาหารที่ดีที่สุดในเมือง แต่ปฏิเสธทุกเมนูตั้งแต่คำแรก และให้เธอสั่งใหม่เกือบสิบครั้ง

ช่วงบ่ายเขาให้เธอจัดหาไวน์แดงที่ดีที่สุดมาให้เลือกเกือบสิบยี่ห้อ แต่กลับบอกว่า “รสชาติเหมือนน้ำล้างจาน” แล้วสั่งให้เธอนำไปเททิ้งต่อหน้าต่อตาโดยไม่สนใจราคา

ต่อมาเขาสั่งให้เธอเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่ถึงสามครั้ง โดยอ้างว่าสัมผัสของผ้าไม่นุ่มพอ ทำให้เธอต้องคุกเข่าจัดเตียงด้วยตัวเอง ท่ามกลางสายตาของพนักงานคนอื่น ๆ ที่เคยยกย่องเธอ

ทุกการกระทำของผู้บริหารคนใหม่ คือการกลั่นแกล้งเธอด้วยสารพัดวิธีที่เขาจะทำได้

แต่เธอทำได้เพียงเก็บความเจ็บปวดไว้ภายในและทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด เพราะเธอรู้ดีว่าถ้าเธอปฏิเสธ... เขาจะทำลายทุกอย่างที่เธอเหลืออยู่

***********************

ช่วงค่ำ

คอสโม่โทรเรียกผู้จัดการสาวเข้าไปในห้องเพนต์เฮาส์ของเขา โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งที่สวยราวกับนางแบบนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าเย้ายวน

“มานี่สิ ” คอสโม่จิกเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “ฉันมีเรื่องสำคัญให้เธอทำ”

เขาไม่ได้สั่งให้เธอเตรียมเครื่องดื่ม หรือเก็บของ แต่เขาสั่งให้เธอ นั่งลงที่เก้าอี้มุมห้อง และห้ามเคลื่อนไหว

“นั่งดูซะ” เจ้าของใบหน้าครั่นคร้ามสั่งด้วยสายตาที่ท้าทาย “ฉันอยากให้เธอเห็นว่า... คนรักของฉันได้รับการปรนนิบัติอย่างสมบูรณ์แบบแค่ไหน”

จากนั้นเขาก็เริ่มกิจกรรมทางเพศกับผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าต่อตาของเธออย่างเปิดเผย

บรรยากาศในห้องถูกแทนที่ด้วยเสียงกระเส่าและเสียงครวญครางที่ดังระงม คอสโม่โอบรัดร่างของหญิงสาวและสอดใส่เข้าสู่ตัวเธออย่างกระแทกกระทั้น

เสียงเนื้อหนังที่กระทบกันดังซอยถี่ๆเป็นจังหวะที่เร่าร้อนและต่อเนื่องราวกับจงใจ เสียงครางที่แหบพร่าของหญิงสาวดังชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ คลอไปกับเสียงกระซิบสั่งการที่เย็นชาของคอสโม่

ทุกท่าทาง ทุกสัมผัสที่เขาแสดงออกมาต่อหน้าเธอ เต็มไปด้วยเจตนาอันชั่วร้ายที่จะทำลายความรู้สึกของเอื้องทรายโดยเฉพาะ ใบหน้าของคอสโม่ในยามนั้นดูดิบเถื่อนและกระหายอำนาจ ราวกับกำลังช่วงชิงชัยชนะเหนือเหยื่อที่ถูกตรึงไว้

จนกระทั่งทุกอย่างจบลงหลังผ่านไปหลายต่อหลายยก เสียงครวญครางหยุดลงพร้อมกับเสียงหอบหายใจ เจ้าของใบหน้าดุดันถอนตัวออกมาจากหญิงสาว จากนั้นเขาก็จงใจหยิบถุงยางอนามัยที่ใช้แล้ว โยนมันลงมาใส่ตัวของเอื้องทรายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือกเป็นการปิดฉากการทรมานทางจิตใจในค่ำคืนนั้น

หญิงสาวรู้สึกว่าเลือดในกายเย็นเฉียบ เธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกลงบนฝ่ามือ ความอัปยศ นั้นบาดลึกกว่าคำพูดใด ๆ นี่คือการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีและจิตวิญญาณของเธออย่างไม่มีขีดจำกัด

เอื้องทรายหลับตาลงช้า ๆ เพื่อสกัดกั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา แต่เมื่อเปิดตาขึ้นอีกครั้ง ความหวาดกลัวได้มลายหายไป เหลือเพียงเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชนอยู่ในดวงตา ก่อนจะขบคิดในใจอย่างไม่ยอมแพ้

"ก็เอาสิ! ถ้าอยากให้ทรายเล่นเกมนี้ด้วย ทรายก็จะทำให้พี่สนุกจนลืมไม่ลงเลย"