Mag-log in“จะเสร็จแล้ว ไวจัง ยังไม่ทันไรเลย” รอยยิ้มกระตุกขึ้นบนริมฝีปาก สายตามองหน้าเหยเกของเมียรัก เขารับรู้ได้ว่าเธอใกล้จะเสร็จแล้วสัมผัสถึงอาการบีบรัดและตอดลูกรักของเขาไม่หยุด“อ๊าาา!!” เธอร้องออกมาเสียงดังอย่างสุดที่จะกลั้น ร่างบางกระตุกเกร็งพร้อมกับร่องเล็กที่ผลิตน้ำหวานออกมาเมื่อเห็นเมียรักถึงสวรรค์ไป
สี่เดือนหลังคลอดเอลล่าและเอเดน..ชายหนุ่มทั้งคู่ยืนมองเมียรักที่กำลังป้อนนมลูกชายหญิงฝาแฝดด้วยท่าทางทะมัดทะแมงแล้วก็ต้องลอบยิ้มออกมา ช่วงสี่เดือนที่ผ่านมานี้เธอดูจะเหนื่อยหนักเป็นสองเท่ากับการดูแลเด็กทารกทั้งสองคนแม้ช่วงตอนกลางวันจะมีพี่เลี้ยงสองคนมาช่วยเลี้ยงแต่ช่วงกลางคืนก็เป็นหน้าที่ของเธอและสามี
วันงานแต่งงาน @ ISSARA ROYAL BANGKOK HOTEL - The Royal Ballroom หลังจากเสร็จพิธีการแต่งงานในช่วงเช้าแล้วเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็เตรียมตัวเข้าสู่พิธีการในช่วงเย็น อันโดรเมดาในชุดเจ้าสาวสีขาวแบรนด์หรูยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มทั้งคู่ที่อยู่ในชุดสูทสีดำที่กำลังพูดคุยอย่างเป็นกันเองกับบรรดาญาติสนิทมิตรสหายในงา
“เธอไปไหนมา”“ไปธุระข้างนอกมา พี่คุยกับพ่อเรียบร้อยแล้วเหรอคะ” เธอหันไปมองหน้าคาร์ลที่ยืนกอดอกมองเธออยู่ เขาเดินเข้าใกล้ๆ สายตาคมกริบมองดูมือเล็กที่รีบถือของบางอย่างไปซ่อนไว้ด้านหลัง“อืม.. ฉันเดินออกมาเข้าห้องน้ำ คริสยังนั่งคุยกับพ่อเธออยู่ในห้อง ซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง?”“ไม่ได้ซ่อนอะไรซะหน่อย พี่มีอะ
บรรยากาศที่เงียบไปชั่วขณะสร้างความอึดอัดใจให้กับทุกคนไม่น้อย การันต์กับพัชรีหันมามองหน้ากันอย่างคิดไม่ตกกับสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้ ถึงพวกเขาทั้งคู่จะไม่ใช่คนหัวโบราณแต่เรื่องที่จะให้ยอมรับเรื่องแบบนี้ได้ภายในไม่กี่นาทีก็คงจะเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาทั้งคู่อยู่ดี และอันโดรเมดาก็เป็นลูก
หญิงสาวหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้สักและหันบอกให้พวกเขาไปนั่งที่เก้าอี้ไม้สักตัวยาวที่อยู่ถัดจากเธอไป ชายหนุ่มทั้งคู่ยกมือขึ้นไหว้พ่อแม่ของเธอพร้อมด้วยรอยยิ้ม พวกท่านยกมือขึ้นรับไหว้และยิ้มตอบชายหนุ่มทั้งคู่ สายตามองพิจารณาชายหนุ่มทั้งคู่ที่หน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะ“เอ่อ.. พ่อแม่คะ นี่พี่คริสกับพี่
ชายหนุ่มชะงักนิ่งครู่หนึ่งขณะที่กำลังใช้ความคิด สายตามองสำรวจหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย“อ้อ.. มาเฉพาะช่วงคืนวันเสาร์กับวันอาทิตย์ครับ”“เหรอคะ เค้าชื่ออะไรคะ พอจะมีเบอร์ติดต่อหรือเปล่า”“เอ่อ..ชื่อคริสครับ ส่วนเบอร์ติดต่อคงให้ไม่ได้ ขอโทษด้วยนะครับ” บาร์เทนเดอร์หนุ่มยิ้มส่งให้เธอเล็กน้อย
หญิงสาวนั่งมองงานออกแบบในหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ครู่หนึ่ง สายตากับมือทำงานแต่สมองเธอก็สลัดเรื่องพวกนั้นออกจากสมองไม่ได้เลย ตลอดช่วงเช้าเธอไล่แวะเวียนเข้าไปพูดคุยกับคนนั้นทีคนนู้นทีทำตัวราวสุนัขดมกลิ่นเพื่อหาตัวบุคคลปริศนา ตอนนี้เธอรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมากที่ในแผนกเธอไม่มีใครใช้น้ำหอมกลิ่นนั้นเลย ไม่งั
หัวสมองน้อยๆ ของเธอกำลังใช้ความคิดอย่างหนักเพื่อทบทวนเหตุการณ์เมื่อคืน เธออยู่ในงานเลี้ยงปาร์ตี้ของบริษัท เธอนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์และดื่มค็อกเทลไปไม่กี่แก้วหลังจากนั้นก็รู้สึกมึนศีรษะ ทรงตัวไม่ค่อยอยู่ ตอนนั้นมีผู้ชายหลายคนมาช่วยพยุงเธอซึ่งแต่ละคนก็เป็นพนักงานในบริษัทแต่ไม่รู้ว่าเป็นใครบ้างพอค็
หญิงสาวที่นอนสะลึมสะลือบนเตียงด้วยอาการมึนเมาค่อยๆ ขยับตัวห่อเข้าหากันเมื่อความเย็นจากแอร์คอนดิชันเนอร์กระทบผิวกาย เปลือกตาที่ปิดสนิทอยู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นก็กลับพบเพียงความมืดสนิทเท่านั้น ดวงตาคู่สวยถูกผืนผ้าสีดำสนิทปิดทับไว้ ข้อมือและข้อเท้าที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยอะไรบางอย่างทำให้เธอขยับตัวได้เพียงแค่







