Mag-log inShare
บทที่ 3
Petsa ng paglalathala:
2026-04-07 16:22:36บทที่ 3
“พี่แพร...”
เสียงเล็กแหลมแสดงถึงอาการดีใจ ทำให้แพรไหมเหลียวหลังไปมอง
“ว่า...”“ไม่เจอกันนานเลยค่ะ” เด็กสาวที่เป็นพีอาร์ประจำผับชื่อดังปรี่เข้าไปสวมกอดพี่สาวใจดีที่แสนคิดถึง หลังอีกฝ่ายไม่มาให้เห็นหน้าเลย “ว่าแต่วันนี้มาทำไรคะ”
“เปิดเพลง” นอกจากเป็นเอ็มซีแล้ว แพรไหมยังมีอีกหนึ่งอาชีพคือการเป็นดีเจเปิดเพลงในผับ เธอใช้เวลาฝึกอยู่ค่อนข้างนาน แต่โชคดีที่เธอมีงานอดิเรกเป็นการร้องเพลง เล่นดนตรีอยู่ก่อนแล้ว
“ขอมันๆ นะคะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว” แพรไหมพร้อมจัดให้ตามคำขอ แม้จะมีอาการประหม่าอยู่บ้าง เพราะร้างเวทีไปนาน แต่ก็ก้าวเท้าขึ้นไปด้านบนอย่างมั่นใจ พลางเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกไปด้วย ชวนให้เร้าอารมณ์ได้เป็นอย่างดี
บรรยากาศภายในผับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน แพรไหมเปิดเพลงแนวอีดีเอ็ม จังหวะหนักหน่วงและแสงไฟสีแดงที่สาดส่องไปมานั้นช่วยกระตุ้นอารมณ์และความกระหายของบรรดานักท่องราตรี และแน่นอนว่าดีเจสาวสวยอย่างเธอนั้นย่อมตกเป็นจุดสนใจของหนุ่มๆ ไม่เว้นกระทั่งโต๊ะที่อยู่ด้านในสุด
“นั่นเมียมึงปะวะ” นิ้วของจิรัฐชี้ไปยังหน้าเวทีขณะนั่งพิงเบาะอย่างสบายอารมณ์
“แค่เด็กเลี้ยง” ฉัตรฐายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอย่างไม่ยี่หระ “เลี้ยงนานเกิน จะสามปีละ” จิรัฐว่า เขาโละทิ้งไปหลายคนแล้ว แต่เพื่อนยังจมปลักอยู่กับคนเดิม
“ขี้เกียจหาคนใหม่” ฉัตรฐาเบื่อความยุ่งยาก การจะหาคนที่เข้าใจอะไรง่ายๆ และทำงานเก่งได้นั้นยากราวกับงมเข็มในมหาสมุทร
“ได้ข่าวว่าคนนี้ได้จากมึงไปเยอะ” จิรัฐกอดอกแล้วเหลือบมองมัฆวานราวกับอยากถามความเห็น การลงทุนล้วนมีความเสี่ยง แต่เพื่อนของเขาใจป้ำไปหรือเปล่าที่เปย์ไม่อั้นขนาดนั้น
“เออ ขนหน้าแข้งแทบร่วง” ฉัตรฐาพูดแล้วก็ทำหน้าขยาด แพรไหมได้จากเขาไปนับไม่ถ้วน แต่เขาก็ได้คืนกลับมาไม่น้อยเหมือนกัน อีกฝ่ายทำงานเก่ง รอบคอบ จึงช่วยให้เขาหายเหนื่อยไปได้มาก
“ว่าแต่คุณแพรรู้เรื่องคนที่เกิดวันเดียวกับเขาไหม คนในใจมึง”
จิรัฐปล่อยประโยคออกไปโดยไม่อ้อมค้อม เพราะสงสัยมาสักพักใหญ่แล้วว่าตำแหน่งในใจเพื่อนยังเป็นคนเดิมหรือเปล่า ส่วนคนที่ยังนั่งเงียบอย่างมัฆวานก็เลิกคิ้วมอง คล้ายว่าอยากรู้คำตอบเช่นกัน
“…” ฉัตรฐาเงียบไป
“แสดงว่าเขาไม่รู้เรื่องเกล”
“จำเป็นต้องรู้?...” ฉัตรฐาเลิกคิ้วมอง แพรไหมไม่ได้สำคัญพอที่ต้องรู้ทุกเรื่องของเขา
“กูถามจริงเถอะไอ้ไฉ มึงกำลังเอาเขามาเป็นตัวแทนเกลหรือเปล่าวะ หรือเอาเขาเป็นคนคั่นเวลาระหว่างรอเกล ถึงเขาจะหน้าไม่เหมือน แต่ยิ้มคล้ายๆ กัน” จิรัฐมองตรงไปบนเวที โดยน้อยคนนักจะล่วงรู้ถึงเรื่องนี้ เพราะฝ่ายหญิงไม่ได้ย่างกรายกลับมาที่นี่นานมากแล้ว
Pinakabagong kabanata
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 6
บทพิเศษ 6 “งานไม่ใหญ่แน่นะวิ” คำถามนี้หลุดออกจากปากของจิรัฐทันทีที่มาถึงบ้านของแพรไหมที่เป็นสถานที่จัดงาน เขามองอย่างตกตะลึงนิดๆ พลันหันมองมัฆวานที่มาช่วยงานอยู่ก่อนแล้ว “เออ ไม่ใหญ่ แต่โคตรอลังการ” มัฆวานประชด แล้วมองดูทีมงานออร์แกไนซ์ที่กำลังเตรียมขึ้นโครงอุโมงค์ผ้าและดอกไม้ ไหนจะแบ็กดรอปด้านหน้าอีก ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนบอกไว้สักนิด ‘งานแต่งกูเล็กๆ ไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก พวกมึงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรกันมากหรอก’ “นี่กูกลับไปสั่งตัดสูททันไหมวะ” จิรัฐว่า เขาก็หลงเชื่อมันว่าเป็นงานเล็กๆ อบอุ่น แต่ที่เห็นนี่แสนจะหรูหรา แค่ไม่ได้อยู่ในโรงแรมหรูเท่านั้น “น่าจะไม่ทัน” มัฆวานว่า เพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแล้ว “ว่าแต่คุณลุงมาไหมวะ” จิรัฐอดถามไปถึงฉันทวัศไม่ได้ “ไม่มา และไม่ยินดี” มัฆวานส่ายหน้า ฉัตรฐาได้พาแพรไหมไปหาอีกฝ่ายเพื่อบอกถึงการตกลงปลงใจ แต่ฝ่ายนั้นไม่รับฟังและไม่ขอรับรู้ เพราะสุดท้ายยังกอดรัดทิฐิไว้แน่น และกลับไปให้ความสนใจกับการพยายามกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม เขาอดคิดไม่ได้ว่า บทสรุปสุดท้ายของฉันทวัศค
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (04)
“อื้อ” ไม่นานสองเสียงก็ครางออกมาแผ่วเบา ชั่วครู่หนึ่งเอวสอบก็เริ่มเคลื่อนขยับ กระแทกสวนลึกจนเกิดเสียงดัง หญิงสาวครางกระเส่า มือจับหัวไหล่หนาไว้แน่น ศีรษะโยกไหวตามแรงถาโถม ไม่นานร่างของเธอก็ถูกโอบขึ้นเหนือพื้น ขณะสะโพกแกร่งยังโยกไหวเร็วไว สองแขนนุ่มโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ก่อนบั้นท้ายจะถูกมือหนาช้อนให้ขยับขึ้นลง “อ่า” ฉัตรฐารู้สึกชอบท่านี้เป็นบ้า ส่วนหญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับลำคอหนาพร้อมทั้งใช้ฟันขาวขบกัดเบาๆ กระตุ้นให้ร่างของเธอถูกโจนจ้วงหนักขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็ถูกพาเดินไปยังใต้ฝักบัว มือหนายื่นไปหมุนก๊อกให้สายน้ำเย็นฉ่ำร่วงหล่น ดับความร้อนที่กำลังแผดเผา แล้วก็ต้องใช้มือดันผนังห้องไว้ ฉัตรฐาดึงก้นสวยเข้าหาตัว มือออกแรงตีเบาๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนล้วงลึก จากนั้นก็โน้มตัวไปด้านหน้า จับคางมนให้หันมารับจูบ แต่ไม่นานเท่าไรเขากลับถูกผลักอกให้ไปนอนลงกับพื้น แล้วร่างสวยก็มานั่งคร่อมทับ บดขยี้ก้นลงมาโยกไหว จนเขาต้องอ้าปากปล่อยเสียงคราง แล้วเกร็งไปทั้งตัว ก่อนจะผลัดกันรุกกันรับไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน บทรั
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (03)
“อื้อ” นาทีนั้นก็ได้ยินเสียงครางเบาๆ จากปากนุ่มเล็ก รอยยิ้มจึงเผยขึ้น เพราะเขารู้ว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของหญิงสาว แล้วอดใจไม่ไหวยื่นใบหน้าไปงับปากสวยเบาๆ รสชาติและกลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ แล้วถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งสวย มือเริ่มลูบไล้ทรวงละมุนแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดปทุมถัน แพรไหมสะดุ้งเบาๆ ห่อไหล่เข้านิดๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ยิ้มชอบใจ แต่มีหรือเธอจะยอมแพ้ หญิงสาวยื่นมือไปทำตามแบบเดียวกับเขา แถมยังยื่นปากนุ่มเข้าไปกลืนกิน “แพร” เพียงเท่านั้นฉัตรฐาก็เสียงสั่น ความสุขซ่านเข้าโจมตีทันที แพรไหมยิ้มยั่ว ก่อนจะย้ายกลีบปากนุ่มไปยังยอดอกสีแดงอีกข้าง พลันใช้ฟันคมงับเบาๆ “อ่า” ฉัตรฐาปลดปล่อยเสียงครางออกมาอีกระลอก ใบหน้าบิดเบี้ยวเชิดสูง เขาขอยอมแพ้ตอนนี้ทันหรือเปล่า เมื่อร่างกายจวนจะคลั่ง แค่ถูกระตุ้นนิดๆ หน่อยๆ ก็แทบทนไม่ไหว จึงเชยดวงหน้าหวานขึ้นรับจูบเร่าร้อน ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็ก ลำตัวหนาขยับไปบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนุ่ม แพรไหมเปิดปากรับอย
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (02)
“พี่ไฉคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับพร้อมเหลือบตามอง “วันนี้อยู่ดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกันไหมคะ” หญิงสาวสูดอากาศเข้าปอดก่อนบอกออกไป หน้าแดงขึ้นชัดเจน แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว “ได้ครับ มีหนังเข้าใหม่เหรอครับ” ฉัตรฐาพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามไปหน้าซื่อ “ก็ประมาณนั้นค่ะ” คนต้องตอบแทบไปไม่ถูก ดวงตากลอกไปมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าฉัตรฐาจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็เตรียมไว้อีกประโยค “แล้วเราต้มรามยอนกินกันด้วยดีไหมคะ” “เอาครับ เอา” ฉัตรฐาตอบกลับด้วยสีหน้าเช่นเดิม หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา สรุปแล้วฉัตรฐาไม่เข้าใจความหมายที่เธอชวน จนอยากจะส่งเสียงกรีดร้อง ทว่ารถแล่นมาไม่นานกลับชะลอและหยุดยังหน้าร้านสะดวกซื้อ “เดี๋ยวพี่มานะครับ...” “จะซื้ออะไรหรือคะ” “ซื้อถุงยางน่ะสิครับ” ฉัตรฐาเฉลย แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม นั่นทำให้มีคนโวยวาย “โธ่ แพรก็คิดว่าไม่เข้าใจ” ที่แท้เธอถูกแกล้งนี่เอง “ระดับนี้แล้วจะไม่เข้าใจได้ไงครับ” เขาดีใจจนเนื้อเต้นและขยายโตแล้วเนี่ย แต่เก็บอาการไว้ก็เท่านั้น “เดี๋ยวก็อดหรอกค่ะ” แพรไ
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5
“รีบๆ ไปเถอะ” ฉัตรฐาสะบัดนิ้วไล่ แล้วยกนิ้วกลางเหนือกว่านิ้วอื่นใส่อย่างอดไม่ได้เมื่อธาดายังกวนตีนไม่เลิกด้วยการส่งสายตาแช่งชักมา หลังจากนั้นแค่อึดใจเดียวภายในบ้านก็หลงเหลือแค่เขา แพรไหม และเจ้าปลาหมึก แพรไหมส่งยิ้มไปขอบคุณคนที่พยายามใจเย็นและเข้าใจ รู้สึกว่าชายหนุ่มเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก เขาพยายามดูแลความรู้สึกของเธอเสมอ หัวใจมีคำถามขึ้นมาว่า ‘ถึงเวลาแล้วหรือเปล่า’ “คราวนี้แพรจะขายไข่ข้นเหมือนเดิมไหมครับ” ฉัตรฐาให้ความสนใจกับการออกบูทของหญิงสาว “เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าจะเอาของอย่างอื่นไปขายด้วยค่ะ” “อะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มนึกอยากรู้ แพรไหมยกยิ้มกว้าง เพราะเป็นสิ่งที่คนตัวโตเคยลั่นวาจาไว้ ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูสะอาด ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา แล้วรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยกับบทบาทใหม่ของตัวเอง “พี่ไฉพร้อมแล้วใช่ไหมคะ” แพรไหมที่สวมผ้ากันเปื้อนและที่คลุมผมถามกับคนที่ยืนอยู่ข้างกันในบูทเล็กๆ ที่ได้มาจัดกลางห้างสรรพสินค้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไร “พร้อมมากครับ” เขาพร้อมมาหลายวันแล้ว ทั้งหัดยิ้ม หั
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 4 (02)
“ผมมีมือวิเศษ” เขาใช้มือข้างถนัดให้เป็นประโยชน์ ที่ผ่านมาแม้ชื่นชอบเซ็กซ์ แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางไปมองคนอื่น มีแต่แพรไหมคนเดียวมาตลอด ถึงแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน หญิงสาวคิดว่าคงต้องเอาใจชายหนุ่มอีกหน่อย จึงเอนตัวไปพิงกับหัวไหล่หนา มือยกขึ้นเกาะแขน แล้วเอ่ยถ้อยคำไปอีก “พี่ไฉของแพรน่ารักที่หนึ่งเลยค่ะ” “แพร...” ชายหนุ่มถึงกับทำตาโต ดีใจที่หญิงสาวขยับประตูหัวใจกว้างขึ้นแล้ว “น้องแพรของพี่ก็ดีที่หนึ่งครับ” เขาหยอดคำหวานตอบกลับไปบ้าง แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในวงแขน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจากที่เคยปากดีใส่กัน ในวันนี้ทั้งเขาและหญิงสาวจะประนีประนอมถนอมใจกันได้ถึงขั้นนี้ คงเพราะความรักล้วนๆ ที่ทำให้พวกเขาอยากดีต่อกันมากขึ้น ร่วมสิบนาทีกว่าเขาจะขยับตัวออกห่าง เพราะถึงเวลาไปหาบิดาแล้ว มีของโปรดต้องนำไปให้ “พี่คงต้องกลับแล้วครับ” ฉัตรฐารีบแทนตัวเองด้วยสรรพนามใหม่ที่เฝ้ารอใช้มาตลอด “เดี๋ยวแพรเดินไปส่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มเอ็นดู แล้วไปยืนส่งที่หน้ารถ เจ้าลูกชายตัวแสบก็มาด้วย ในจังหวะที่เท้าหนักจะก้าวขึ้นรถไป เธอก็หยุดเขาไว้ “พี
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 18
บทที่ 18 เมื่อแสงจากดวงตะวันเล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามากระทบกับเปลือกตาคู่สวย แพรไหมที่กำลังดำดิ่งสู่ห้วงนิทราก็ค่อยๆ ตื่นขึ้นด้วยอาการงัวเงียเล็กน้อย ข้างตัวมีสมุด ปากกา และสมาร์ตโฟนวางไว้ เมื่อคืนเธอนั่งหาข้อมูลของธาดาและแฟนเก่าคนนั้น พบว่าเป็นลูกของคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง มีภาพที่ไปไห
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 17 (05)
“จะหามาให้รึไง” เธอตั้งคำถาม “แค่ของกิน มันจะยากอะไร บอกมาเถอะ” แค่กดเข้าแอปพลิเคชันสั่งซื้ออาหาร ไม่เห็นจะยากตรงไหนเลย จะร้านเด่นร้านดังก็มีให้เลือกสรรมากมาย “ข้าวต้ม” แพรไหมบอกสิ่งที่เธออยากกิน ทว่าภายในดวงตาคล้ายมีอะไรบางอย่าง “เดี๋ยวสั่งให้” มือหนาหยิบสมาร์ตโฟ
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14 (05)
“ยัยตัวแสบเอ๊ย ถึงว่ายอมง่ายๆ” ชายหนุ่มเจ็บใจที่พลาดท่าจนได้ แต่ไม่ถึงนาทีก็มีเสียงหนึ่งแว่วมา “บ่นอะไรของมึง” เจ้าของเสียงไม่พ้นมัฆวานที่เข้านอกออกในบ้านได้ไม่ต่างจากเจ้าของบ้านคนหนึ่ง เมื่อทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงหน้าเพื่อน ดวงตาคู่เฉียบก็มองไปยังข้าวผัดกะเพราในจานใบสวย แล้วร
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14
“ขอบคุณเจ้มากเลยนะคะสำหรับส่วนลด” แพรไหมพนมมือขึ้นไหว้เจ้าของร้านขายอุปกรณ์เกี่ยวกับการทำอาหาร หลังขับรถมาซื้อกล่องกระดาษไปเตรียมตัวทำอาหารขาย “พวกเรามันคนกันเอง” ปรานีโบกมือว่าไม่ต้องเกรงใจ เมื่อก่อนแพรไหมเป็นลูกค้าประจำ แถมยังแนะนำร้านเธอให้กับโรงงานกับร้านอาหารอีกด้วย จึงสนิท
Maaari mong magustuhan
สาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres15.3K viewsประธานมาเฟียร้ายรัก (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น38.6K viewsเดิมพันรักมาเฟีย (Bet On Love)
ซีซั่นฟิน8.2K viewsกรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์25.0K viewsทาสซาตาน SM/NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ1.0K viewsปั้นรักมาเฟียร้าย
พลอยแก้ว224 viewsของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน19.6K viewsเพลิงรัก เพลิงแค้น
อัญญาณี286 views
