LOGINShare
บทที่ 3 (02)
publish date:
2026-04-07 16:23:07ฉัตรฐามองไปยังแพรไหม แต่ไม่ได้ตอบใดๆ
“ว่าแต่เกลจะกลับมาที่นี่บ้างไหม” จิรัฐถามต่อ เพราะรู้สึกคิดถึงไม่น้อย
“กลับ” ฉัตรฐาตอบสั้นๆ
“เมื่อไหร่…” จิรัฐตาวาว
“แพรมาแล้วค่ะ” ฉัตรฐายังไม่ทันได้ตอบก็ต้องหันไปสนใจคนที่ส่งเสียงมาก่อนตัว แพรไหมทิ้งตัวลงนั่งตรงพื้นที่ว่างข้างๆ เธอเห็นตั้งแต่อยู่บนเวทีแล้วว่าเขาอยู่ที่นี่
“ไม่ได้เรียก” ชายหนุ่มบอกหน้านิ่ง
“เผื่อได้ทิป” แพรไหมทำหน้าอ้อน แล้วหันไปพนมมือขึ้นไหว้เพื่อนทั้งสองของชายหนุ่ม “สวัสดีค่ะคุณมัฆ คุณจี...”
“ครับ” จิรัฐยิ้มรับ “ขยันจังครับ ผมเห็นคุณทำงานไม่พักเลย”
“แพรมีเรื่องต้องใช้เงินน่ะค่ะ” แพรไหมยิ้มเขินๆ ที่เธอทำงานหนักเหมือนคนหิวเงินที่ได้เท่าไรก็ไม่พอ
“มาทำงานให้ผมสิ คุณแพรจะมีกินมีใช้ไปทั้งชาติ” จิรัฐว่าพร้อมเหลือบตามองเพื่อนที่ทำแค่เลิกคิ้วมอง
“แล้วก็โดนตามตบด้วยใช่ไหมคะ” แพรไหมส่งยิ้มหวานๆ กลับไป สายตามองไปยังผู้หญิงข้างกายจิรัฐที่กำลังมองเธอเขม็ง แม้จะเคยเจอหน้ากันมาสองสามหนแล้ว
“หนูขอโทษค่ะ” เมื่อถูกสายตาตำหนิจากคนข้างกาย หญิงสาวจึงก้มหน้าลงขอโทษ แม้ใจจะไม่อยากทำ
“แพรขอบายค่ะ แพรขี้ขลาด” แพรไหมไม่อยากไปตบตีกับใครทั้งนั้น
“แต่ผมได้ข่าวว่าคุณแพรเพิ่งไปอาละวาดมา” หนนี้เป็นมัฆวานที่เอ่ยขึ้น เขาได้ยินข่าวลือหนาหูเมื่อไม่กี่วันก่อน แล้วหันไปมองฉัตรฐา
“แหม แต่แพรไม่ได้ทำไปเพราะหึงนี่ค่ะ แพรแค่กลัวคุณไฉทิ้งงาน เดี๋ยวแพรจะชวดค่าตัวไปด้วย” แพรไหมว่า แล้วเห็นคนของจิรัฐยังคงมองค้อนเธอตาแทบถลน จึงหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมายื่นไปเบื้องหน้า
“คุณจีเอาไอดีไลน์มาให้แพรไว้ก่อนก็ได้ค่ะ” ที่ผ่านมาเธอยอมอ่อนให้เด็กนี่มาตลอด ถูกมองแบบจิกกัดก็ไม่เคยสน แต่ใช่ว่าจะต้องยอมเสมอไป หากเธอได้ไปทำงานให้จิรัฐเมื่อไหร่จะเขี่ยอีกฝ่ายทิ้งคนแรกเลย
จิรัฐไม่ได้ยื่นสมาร์ตโฟนให้ เขาไม่คิดแย่งคนของเพื่อน เพียงแค่อยากรู้คำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ แต่จากท่าทีไม่เดือดร้อนทำให้เดาได้ว่าตำแหน่งในใจยังเป็นคนเดิม
“มึงอย่าหาเรื่องปวดหัวกับตกนรกเลย” ฉัตรฐาบอกเสียงหนัก รู้ว่าเพื่อนรับมือกับแพรไหมไม่ได้แน่ แถมเงินเดือนของเจ้าตัวก็ไม่ใช่น้อยๆ
“แพรพาคุณไฉขึ้นสวรรค์ต่างหาก” แพรไหมฟังแล้วหัวเราะ เอียงใบหน้าไปซบกับอกกว้าง มือบางซุกซนไล่ต่ำลงไปอยู่แถวขอบกางเกงยีนส์ของคนปากดี อยากให้เขาทบทวนดูว่าที่ครางไม่หยุดปากนั่นนรกหรือสวรรค์
ฉัตรฐาปัดมือนุ่มทิ้งพร้อมถลึงตาใส่คนที่กำลังเล่นไม่รู้เรื่อง แต่ไม่ถึงเสี้ยวนาทีแพรไหมก็ยื่นมือมายุ่มย่ามใหม่ เจ้าตัวไม่เคยสะกดคำว่าแพ้เป็นเลย
“ไม่จริงเหรอคะ” แพรไหมอยากฟังคำตอบ ดวงตากลมโตวาววับ
“แพร” คนที่กำลังถูกรุกหนักเค้นเสียงออกจากลำคอ แล้วจับมือนุ่มให้หยุดไล่ต่ำลงไปมากกว่าเดิม
“ไม่อยากขึ้นสวรรค์เหรอคะ” แพรไหมเปลี่ยนเป็นถูใบหน้ากับอกกว้างแทน เธอแพ้ได้ แต่ทำไมเธอต้องแพ้ด้วย ก่อนจะขยับตัวออกห่าง แล้วลุกพึ่บขึ้นเดินจากไปแบบดื้อๆ
“กูกลับละ” เพียงไม่ถึงนาทีฉัตรฐาก็ลุกตาม
“บ้านมึงไม่หายไปไหนหรอก” จิรัฐแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ ส่วนมัฆวานบิดปากใส่เพื่อนคล้ายรู้ทัน
“กูเงี่ยนไอ้สัด”
ฉัตรฐายกนิ้วกลางขึ้นให้เพื่อนทั้งสอง แล้วหายไปจากโต๊ะอย่างเร็วไว รีบเดินไปตีคู่กับแพรไหม พร้อมยกมือโอบเอวคอดดึงมาแนบชิดตัวพร้อมกระซิบข้างหูสะอาด
“เอาในรถ”
หญิงสาวยังไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ มองคนปากดีที่หนึ่งนิ่งๆ
“ทิปแสนห้า” ฉัตรฐาทุ่มให้สุดตัว
แพรไหมได้ยินข้อเสนอนั้นก็เบ้ปากใส่ ทว่าไม่ได้ปฏิเสธ เพราะอย่างไรมันก็ต้องเกิดขึ้นตามข้อตกลงอยู่แล้ว
Latest chapter
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 6
บทพิเศษ 6 “งานไม่ใหญ่แน่นะวิ” คำถามนี้หลุดออกจากปากของจิรัฐทันทีที่มาถึงบ้านของแพรไหมที่เป็นสถานที่จัดงาน เขามองอย่างตกตะลึงนิดๆ พลันหันมองมัฆวานที่มาช่วยงานอยู่ก่อนแล้ว “เออ ไม่ใหญ่ แต่โคตรอลังการ” มัฆวานประชด แล้วมองดูทีมงานออร์แกไนซ์ที่กำลังเตรียมขึ้นโครงอุโมงค์ผ้าและดอกไม้ ไหนจะแบ็กดรอปด้านหน้าอีก ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนบอกไว้สักนิด ‘งานแต่งกูเล็กๆ ไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก พวกมึงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรกันมากหรอก’ “นี่กูกลับไปสั่งตัดสูททันไหมวะ” จิรัฐว่า เขาก็หลงเชื่อมันว่าเป็นงานเล็กๆ อบอุ่น แต่ที่เห็นนี่แสนจะหรูหรา แค่ไม่ได้อยู่ในโรงแรมหรูเท่านั้น “น่าจะไม่ทัน” มัฆวานว่า เพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแล้ว “ว่าแต่คุณลุงมาไหมวะ” จิรัฐอดถามไปถึงฉันทวัศไม่ได้ “ไม่มา และไม่ยินดี” มัฆวานส่ายหน้า ฉัตรฐาได้พาแพรไหมไปหาอีกฝ่ายเพื่อบอกถึงการตกลงปลงใจ แต่ฝ่ายนั้นไม่รับฟังและไม่ขอรับรู้ เพราะสุดท้ายยังกอดรัดทิฐิไว้แน่น และกลับไปให้ความสนใจกับการพยายามกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม เขาอดคิดไม่ได้ว่า บทสรุปสุดท้ายของฉันทวัศค
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (04)
“อื้อ” ไม่นานสองเสียงก็ครางออกมาแผ่วเบา ชั่วครู่หนึ่งเอวสอบก็เริ่มเคลื่อนขยับ กระแทกสวนลึกจนเกิดเสียงดัง หญิงสาวครางกระเส่า มือจับหัวไหล่หนาไว้แน่น ศีรษะโยกไหวตามแรงถาโถม ไม่นานร่างของเธอก็ถูกโอบขึ้นเหนือพื้น ขณะสะโพกแกร่งยังโยกไหวเร็วไว สองแขนนุ่มโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ก่อนบั้นท้ายจะถูกมือหนาช้อนให้ขยับขึ้นลง “อ่า” ฉัตรฐารู้สึกชอบท่านี้เป็นบ้า ส่วนหญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับลำคอหนาพร้อมทั้งใช้ฟันขาวขบกัดเบาๆ กระตุ้นให้ร่างของเธอถูกโจนจ้วงหนักขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็ถูกพาเดินไปยังใต้ฝักบัว มือหนายื่นไปหมุนก๊อกให้สายน้ำเย็นฉ่ำร่วงหล่น ดับความร้อนที่กำลังแผดเผา แล้วก็ต้องใช้มือดันผนังห้องไว้ ฉัตรฐาดึงก้นสวยเข้าหาตัว มือออกแรงตีเบาๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนล้วงลึก จากนั้นก็โน้มตัวไปด้านหน้า จับคางมนให้หันมารับจูบ แต่ไม่นานเท่าไรเขากลับถูกผลักอกให้ไปนอนลงกับพื้น แล้วร่างสวยก็มานั่งคร่อมทับ บดขยี้ก้นลงมาโยกไหว จนเขาต้องอ้าปากปล่อยเสียงคราง แล้วเกร็งไปทั้งตัว ก่อนจะผลัดกันรุกกันรับไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน บทรั
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (03)
“อื้อ” นาทีนั้นก็ได้ยินเสียงครางเบาๆ จากปากนุ่มเล็ก รอยยิ้มจึงเผยขึ้น เพราะเขารู้ว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของหญิงสาว แล้วอดใจไม่ไหวยื่นใบหน้าไปงับปากสวยเบาๆ รสชาติและกลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ แล้วถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งสวย มือเริ่มลูบไล้ทรวงละมุนแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดปทุมถัน แพรไหมสะดุ้งเบาๆ ห่อไหล่เข้านิดๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ยิ้มชอบใจ แต่มีหรือเธอจะยอมแพ้ หญิงสาวยื่นมือไปทำตามแบบเดียวกับเขา แถมยังยื่นปากนุ่มเข้าไปกลืนกิน “แพร” เพียงเท่านั้นฉัตรฐาก็เสียงสั่น ความสุขซ่านเข้าโจมตีทันที แพรไหมยิ้มยั่ว ก่อนจะย้ายกลีบปากนุ่มไปยังยอดอกสีแดงอีกข้าง พลันใช้ฟันคมงับเบาๆ “อ่า” ฉัตรฐาปลดปล่อยเสียงครางออกมาอีกระลอก ใบหน้าบิดเบี้ยวเชิดสูง เขาขอยอมแพ้ตอนนี้ทันหรือเปล่า เมื่อร่างกายจวนจะคลั่ง แค่ถูกระตุ้นนิดๆ หน่อยๆ ก็แทบทนไม่ไหว จึงเชยดวงหน้าหวานขึ้นรับจูบเร่าร้อน ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็ก ลำตัวหนาขยับไปบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนุ่ม แพรไหมเปิดปากรับอย
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (02)
“พี่ไฉคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับพร้อมเหลือบตามอง “วันนี้อยู่ดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกันไหมคะ” หญิงสาวสูดอากาศเข้าปอดก่อนบอกออกไป หน้าแดงขึ้นชัดเจน แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว “ได้ครับ มีหนังเข้าใหม่เหรอครับ” ฉัตรฐาพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามไปหน้าซื่อ “ก็ประมาณนั้นค่ะ” คนต้องตอบแทบไปไม่ถูก ดวงตากลอกไปมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าฉัตรฐาจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็เตรียมไว้อีกประโยค “แล้วเราต้มรามยอนกินกันด้วยดีไหมคะ” “เอาครับ เอา” ฉัตรฐาตอบกลับด้วยสีหน้าเช่นเดิม หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา สรุปแล้วฉัตรฐาไม่เข้าใจความหมายที่เธอชวน จนอยากจะส่งเสียงกรีดร้อง ทว่ารถแล่นมาไม่นานกลับชะลอและหยุดยังหน้าร้านสะดวกซื้อ “เดี๋ยวพี่มานะครับ...” “จะซื้ออะไรหรือคะ” “ซื้อถุงยางน่ะสิครับ” ฉัตรฐาเฉลย แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม นั่นทำให้มีคนโวยวาย “โธ่ แพรก็คิดว่าไม่เข้าใจ” ที่แท้เธอถูกแกล้งนี่เอง “ระดับนี้แล้วจะไม่เข้าใจได้ไงครับ” เขาดีใจจนเนื้อเต้นและขยายโตแล้วเนี่ย แต่เก็บอาการไว้ก็เท่านั้น “เดี๋ยวก็อดหรอกค่ะ” แพรไ
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5
“รีบๆ ไปเถอะ” ฉัตรฐาสะบัดนิ้วไล่ แล้วยกนิ้วกลางเหนือกว่านิ้วอื่นใส่อย่างอดไม่ได้เมื่อธาดายังกวนตีนไม่เลิกด้วยการส่งสายตาแช่งชักมา หลังจากนั้นแค่อึดใจเดียวภายในบ้านก็หลงเหลือแค่เขา แพรไหม และเจ้าปลาหมึก แพรไหมส่งยิ้มไปขอบคุณคนที่พยายามใจเย็นและเข้าใจ รู้สึกว่าชายหนุ่มเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก เขาพยายามดูแลความรู้สึกของเธอเสมอ หัวใจมีคำถามขึ้นมาว่า ‘ถึงเวลาแล้วหรือเปล่า’ “คราวนี้แพรจะขายไข่ข้นเหมือนเดิมไหมครับ” ฉัตรฐาให้ความสนใจกับการออกบูทของหญิงสาว “เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าจะเอาของอย่างอื่นไปขายด้วยค่ะ” “อะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มนึกอยากรู้ แพรไหมยกยิ้มกว้าง เพราะเป็นสิ่งที่คนตัวโตเคยลั่นวาจาไว้ ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูสะอาด ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา แล้วรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยกับบทบาทใหม่ของตัวเอง “พี่ไฉพร้อมแล้วใช่ไหมคะ” แพรไหมที่สวมผ้ากันเปื้อนและที่คลุมผมถามกับคนที่ยืนอยู่ข้างกันในบูทเล็กๆ ที่ได้มาจัดกลางห้างสรรพสินค้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไร “พร้อมมากครับ” เขาพร้อมมาหลายวันแล้ว ทั้งหัดยิ้ม หั
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 4 (02)
“ผมมีมือวิเศษ” เขาใช้มือข้างถนัดให้เป็นประโยชน์ ที่ผ่านมาแม้ชื่นชอบเซ็กซ์ แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางไปมองคนอื่น มีแต่แพรไหมคนเดียวมาตลอด ถึงแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน หญิงสาวคิดว่าคงต้องเอาใจชายหนุ่มอีกหน่อย จึงเอนตัวไปพิงกับหัวไหล่หนา มือยกขึ้นเกาะแขน แล้วเอ่ยถ้อยคำไปอีก “พี่ไฉของแพรน่ารักที่หนึ่งเลยค่ะ” “แพร...” ชายหนุ่มถึงกับทำตาโต ดีใจที่หญิงสาวขยับประตูหัวใจกว้างขึ้นแล้ว “น้องแพรของพี่ก็ดีที่หนึ่งครับ” เขาหยอดคำหวานตอบกลับไปบ้าง แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในวงแขน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจากที่เคยปากดีใส่กัน ในวันนี้ทั้งเขาและหญิงสาวจะประนีประนอมถนอมใจกันได้ถึงขั้นนี้ คงเพราะความรักล้วนๆ ที่ทำให้พวกเขาอยากดีต่อกันมากขึ้น ร่วมสิบนาทีกว่าเขาจะขยับตัวออกห่าง เพราะถึงเวลาไปหาบิดาแล้ว มีของโปรดต้องนำไปให้ “พี่คงต้องกลับแล้วครับ” ฉัตรฐารีบแทนตัวเองด้วยสรรพนามใหม่ที่เฝ้ารอใช้มาตลอด “เดี๋ยวแพรเดินไปส่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มเอ็นดู แล้วไปยืนส่งที่หน้ารถ เจ้าลูกชายตัวแสบก็มาด้วย ในจังหวะที่เท้าหนักจะก้าวขึ้นรถไป เธอก็หยุดเขาไว้ “พี
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 18
บทที่ 18 เมื่อแสงจากดวงตะวันเล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามากระทบกับเปลือกตาคู่สวย แพรไหมที่กำลังดำดิ่งสู่ห้วงนิทราก็ค่อยๆ ตื่นขึ้นด้วยอาการงัวเงียเล็กน้อย ข้างตัวมีสมุด ปากกา และสมาร์ตโฟนวางไว้ เมื่อคืนเธอนั่งหาข้อมูลของธาดาและแฟนเก่าคนนั้น พบว่าเป็นลูกของคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง มีภาพที่ไปไห
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14 (05)
“ยัยตัวแสบเอ๊ย ถึงว่ายอมง่ายๆ” ชายหนุ่มเจ็บใจที่พลาดท่าจนได้ แต่ไม่ถึงนาทีก็มีเสียงหนึ่งแว่วมา “บ่นอะไรของมึง” เจ้าของเสียงไม่พ้นมัฆวานที่เข้านอกออกในบ้านได้ไม่ต่างจากเจ้าของบ้านคนหนึ่ง เมื่อทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงหน้าเพื่อน ดวงตาคู่เฉียบก็มองไปยังข้าวผัดกะเพราในจานใบสวย แล้วร
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14
“ขอบคุณเจ้มากเลยนะคะสำหรับส่วนลด” แพรไหมพนมมือขึ้นไหว้เจ้าของร้านขายอุปกรณ์เกี่ยวกับการทำอาหาร หลังขับรถมาซื้อกล่องกระดาษไปเตรียมตัวทำอาหารขาย “พวกเรามันคนกันเอง” ปรานีโบกมือว่าไม่ต้องเกรงใจ เมื่อก่อนแพรไหมเป็นลูกค้าประจำ แถมยังแนะนำร้านเธอให้กับโรงงานกับร้านอาหารอีกด้วย จึงสนิท
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 13 (03)
ในเช้าวันรุ่งขึ้นเป็นวันที่มืดมนสำหรับคนที่นอนแทบไม่ได้เลย เพราะหัวใจมีแต่ความเจ็บปวด มันทิ่มแทงเธอทั้งยามหายใจเข้าและออก แพรไหมขยับตัวลุกจากเตียงมานั่งกอดเข่าแล้วโยกตัวไปมาคล้ายหมดอาลัยตายอยาก ความเข้มแข็งที่เคยมีสูญสลาย น้ำตาขังคลอหน่วยตา หญิงสาวเหม่อมองไปรอบบ้านพร้อมคิดถึงบิด
You may also like
พรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana27.8K viewsหลงกลรัก มาเฟียเถื่อน
MaRich_8.2K viewsกำราบรัก ยัยจอมแก่น
โซลสตาร์ seoulstar12.6K viewsพ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา234.2K viewsเด็กไม่ดีของเฮียหยิน
ผีเสื้อกลืนหาง89 viewsลวงรักอัคคี
ลูกแมวขี้อ้อน126 viewsเฮริค มาเฟียร้ายคลั่งรัก
Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้212 viewsMafia Possession รักโดยปรปักษ์
นัวร์เนีย1.3K views
