Masuk[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ข้อแลกเปลี่ยน NC -------------------------------------------------------------------------- “เอาไง? จะนอนหรือไม่นอน ถ้าไม่นอนเธอก็กลับบ้านไป...” เขาพูดพร้อมกับถอดกอดออกจากเธอ และผลักเธอลงจากตักอย่างไม่แยแสเพราะรู้อยู่แล้วว่าเธอจะตอบรับข้อเสนอของเขา “โอเค ๆ ฉันนอนก็ได้” นิเฌอรีบตอบรับเพราะกลัวว่าโจดินจะเปลี่ยนใจ “ดี งั้นเย็นนี้เธอทำกับข้าวด้วยแล้วกัน ที่นี่ไม่มีแม่บ้าน” “รวยขนาดนี้ทำไมไม่จ้างแม่บ้านมาล่ะ?” “ฉันไม่ชอบให้คนแปลกหน้ามาอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน แต่จะมีคนมาทำความสะอาดที่นี่ทุกสามวัน เพราะงั้นเธอต้องคอยทำกับข้าวให้ฉันกินทุกวันเข้าใจไหม?” “แล้วฉันไม่ใช่คนแปลกหน้าของคุณหรือไง เราเพิ่งรู้จักกันแค่ไม่กี่วันเองนะ” เธอพูดทักท้วงในสิ่งที่เป็นจริงที่เขามองข้าม “เธอเป็นเมียฉัน ไม่ใช่คนอื่น...” “...” คำก็เมียสองคำก็เมีย แม่งเอ้ย! นิเฌอได้แต่กรีดร้องออกมาในความคิด เพราะรู้สึกหงุดหงิดที่โจดินเอาแต่บอกว่าเธอเป็นเมียเขา ทั้งที่ผ่านมาในชีวิตเธอเป็นผัวให้คนอื่นมาโดยตลอด ห้องทำงานของโจดิน... ผมหลบเข้ามาทำงานในห้องทำงานเพื่อต้องการเช็คให้แน่ใจว่าลูกน้องย้ายของบางส่วนเข้ามาที่นี่ครบตามที่ผมสั่งหรือเปล่า ซึ่งเฟอร์นิเจอร์ทุกห้องดูเรียบร้อยดี แต่ก็ยังขาดเหลือบางส่วนของห้องรับรองแขกที่ยังย้ายของเข้ามาไม่ครบ ส่วนห้องนอนของผมทุกอย่างพร้อมเข้าอยู่แล้ว คืนนี้จึงสามารถนอนที่นี่ได้ เมื่อตรวจเช็กภายในห้องทำงานเสร็จ โจดินก็เดินออกมาดูว่าที่ภรรยาของเขา ว่าเธอจะเตรียมอาหารอะไรให้เขาทาน แต่เมื่อเดินออกมากลับไม่เห็นว่าเธออยู่ที่ครัวหรือห้องนั่งเล่น “หายไปไหน?” เขาเดินหาเธออยู่รอบพื้นที่จนเดินมาเห็นว่าเธอยืนอยู่ในห้องรับรองแขกที่ยังตกแต่งไม่เสร็จ “เข้ามาทำอะไรในนี้?” “เอ่อ...ฉันขอทำห้องนี้ไว้เป็นห้องนอนของยูมิได้ไหม” “...” “ก็คุณเป็นคนบอกเองนะ ว่าอนุญาตให้ฉันพายูมิเข้ามาอยู่ที่นี่ด้วยได้ พูดแล้วห้ามคืนคำนะ...” เธอพูดท้วงคำพูดของเขาที่พูดบอกกับเธอไว้ในก่อนหน้า ซึ่งเธอก็ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นที่หนึ่งมากกว่าเรื่องอื่น ๆ รวมถึงเรื่องงานแต่ง “ก็ได้ ฉันยกห้องนี้ให้ยัยขี้แยก็ได้ แต่ห้องนอนเธอไม่ได้อยู่ห้องนี้ รู้ใช่ไหม?” พูดจบเขาก็ลากแขนนิเฌอเดินมาที่ห้องนอนที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอและเขา ที่อยู่ไม่ไกลกัน ห้องนอน... “เธอต้องนอนห้องนี้กับฉัน...” “…รู้แล้ว” “รู้แล้วค่ะ” เขาพูดคำที่ถูกต้องที่เธอควรใช้มันพูดกับเขา “ต้องพูดเพราะขนาดนั้นด้วยเหรอ” “ที่คุยกันไปก่อนหน้าเธอลืมแล้วใช่ไหม?” เขาพูดย้ำกับคำที่เคยพูดบอกเธอไปก่อนหน้า เรื่องอายุที่มากกว่า และท่าทางที่ไม่น่ารักของเธอที่แสดงออกต่อเขา ซึ่งคำพูดห้วน ๆ ของเธอ ก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่เขาไม่ชอบมัน และเขาก็คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ที่จะออกคำสั่งหรือต่อรองตามที่อยากได้ “...รู้แล้วค่ะ” ฟุบ! “นี่! คุณจะทำอะไร?” “ผัวเมียอยู่บนเตียงเขาทำอะไรกันล่ะ” จู่ ๆ คนตัวสูงก็ลากสาวสวยขึ้นเตียง เพราะทนมองหน้าไม่สบอารมณ์ของเธอไม่ไหว จึงอยากเปลี่ยนสีหน้าของเธอให้กลายเป็นเด็กดีเชื่อฟัง “จะทำอะไรอ่ะ...” สายตาหื่นของชายหนุ่มลากมองทั่วเรือนร่างสวย เพื่อตอบเธอแทนคำพูดว่าเขาต้องการจะทำอะไร บางอย่างที่เคยทำเธอเจ็บตัวถูกเบียดเข้าหาท้องน้อยด้วยความแข็งเต็มลำ “...” เธอพยายามออกแรงดิ้นให้หลุดแต่ก็ไม่เป็นผล “อย่าขืนแรงฉันนะ วันนี้ฉันไม่อยากออกแรงเยอะ...” เขาจ้องตาคู่สวย ก่อนจะพูดบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เพื่อทำให้เธอรู้สึกว่าเขาเป็นมิตรมากขึ้น และจะไม่บังคับเธอด้วยกำลังหากเธอยอมแต่โดยดี “ถ้าเธอให้ความร่วมมือฉันจะทำเธอเบา ๆ ดีไหม” เขาพูดจบก็เห็นว่าเธอเงียบนิ่งไปไม่ตอบสนอง ปลายจมูกโด่งเขี่ยปลายจมูกเล็กเพื่อบอกให้เธอเอียงหน้าขึ้นรับจูบของเขาโดยไม่ต้องเอ่ยปากออกคำสั่ง ทว่าเธอยังคงนอนนิ่งอยู่เช่นนั้นจนริมฝีปากของชายหนุ่มประกบบดริมฝีปากเล็กของเธอพร้อมกับปล่อยลมหายใจอุ่นที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ “อื้ออ” ในเวลาที่โจดินนัวจูบสาวสวยอยู่ เขาเองก็ใช้จังหวะนั้นถอดกางเกงขายาวที่ตัวเองใส่อยู่ออก และดันตัวขึ้นถอดเสื้อเชิ้ตแขนยาวออกตาม ผิวหนังสีขาวตัดกับรอยสักครึ่งตัวของเขาบ่งบอกถึงความน่าเกรงขาม รอยสักเต็มแขนขาและขายาวข้างขวาของเขา เป็นความสวยงามที่ดูดุดันในเวลาเดียวกัน กางเกงที่นิเฌอใส่อยู่ถูกถอดออกในจังหวะที่สายตาของเธอมัวแต่โฟกัสรอยสักบนเรือนร่างของอีกคน “อยู่นิ่ง ๆ นะ” สิ้นเสียงคำพูดของโจดิน เขาก็วาดถูความเป็นชายไปกับร่องความสาวของนิเฌอด้วยอารมณ์ เวลานี้เธอได้แต่ขัดขืนเขาอยู่ภายในใจ แม้จะไม่ชอบที่เธอเองต้องอยู่ในสถานะการณ์เช่นนี้แต่เธอก็ต่อต้านเขาไม่ไหว สวบ! ภาพเอ็นขนาดใหญ่ค่อยๆ ดันเข้าช่องรักของเธออย่างช้าๆ มันทำให้เธอแทบบ้ากับความรู้สึกเสียวท้องน้อยที่ไม่เคยได้สัมผัส “อ๊ะ” “ที่ร้องเมื่อกี้ เจ็บหรือว่าเสียว?” เธอเบือนหน้าหนีเจ้าของคำถามเมื่อครู่ และนอนนิ่งเหมือนตุ๊กตาให้เขากระทำตามใจ “...” “หันหน้ากลับมา...” เขาค่อย ๆ บดเด้าสะโพกใส่เธอช้า ๆ พร้อมกับชันแขนขึ้นมามองใบหน้าของเธอที่กำลังนอนหันหน้าหนีไปอีกทาง “นิเฌอ” “...จะทำอะไรก็ทำไปสิ” “งั้นถ้าฉันกระแทกแรง ๆ ก็อย่าว่าแล้วกันนะ” ปึก ปึก ๆ ๆ! “อ๊ะ อ๊ะ!” “อ่าส์ ซี๊ด อื้ออ” โจดินเม้มปากโหมแรงใส่ช่องรักแคบนั้นอย่างเก็บกด เมื่อเธอหลุดปากพูดออกมาว่าอยากทำอะไรก็ทำ ซึ่งแน่นอนว่าเขาอยากจะกระแทกเธอด้วยแรงที่มีทั้งหมดจนกว่าจะทำสิ่งนั้นต่อไม่ไหว “อ๊ะ อ๊ะ เบาหน่อยมันจุก อ่าส์” “ไหนบอกว่าจะทำอะไรก็ทำไง?” “ฉันไม่ไหว มันแรงไป” เธอส่ายหัวงอแงพรางใช้สองมือดันหยุดหน้าท้องแกร่งไม่ให้โหมแรงกระทุ้งช่องท้องของเธอแรงไปกว่านี้ “งั้นแบบนี้ล่ะ...” “แฮ่ก ๆ” เธอพยักหน้าบอกเขาว่ารับไหวกับแรงบดที่ว่า ก่อนจะนึกกลัวว่าเขาจะทำสิ่งนี้กับแฟนสาวของเธอ “อย่าทำแบบนี้กับยูมินะ ฉันไม่อยากเห็นเธอร้องไห้...” นิเฌอเอ่ยปากขอชายหน้าดุอย่างตรงไปตรงมา เพราะเธอไม่ต้องการให้เรื่องบัดซบนี้เกิดขึ้นกับเด็กน้อยของเธอ เธอรู้ดีว่ายูมิไม่อาจต่อต้านได้เพราะด้วยขนาดตัวที่เล็กกว่าเธอมาก ๆ จะให้สู้แรงผู้ชายอย่างโจดินคงไม่ไหวแน่ เพราะเธอเองก็ยังเอาตัวไม่ลอด “ฉันจะทำตามที่คุณขอทุกอย่าง แต่คุณช่วยทำตามที่ฉันขอด้วยได้ไหมคะ” “ฉันจะเอาแค่เธอ จะไม่แตะต้องตัวยัยขี้แยเด็ดขาด...โอเคหรือเปล่า?” “ขอบคุณนะ” เธอรู้สึกขอบคุณที่อย่างน้อยเขาก็พูดว่าจะไม่ทำมันกับยูมิ “งั้นเธอก็ต้องทำตามที่ฉันขอด้วยเหมือนกัน เข้าใจใช่ไหม...” “แล้วอยากให้ทำอะไร?” เมื่อได้ยินเธอเอ่ยถามแบบนั้น โจดินก็พาเธอลุกขึ้นจากที่นอน และจัดท่าให้เธอยืนเกาะกำแพงหันบั้นท้ายกลมสวยมาทางเขา เพื่อที่เขาจะกระแทกเธอได้ถนัดในท่ายืนซ้อนอยู่ทางด้านหลังของเธอ และต้องการให้เธอยืนยั่วเพื่อเอาใจเขาอยู่แบบนั้น สวบ! “อ่าส์ ต้องท่านี้สิ กระแทกได้ถึงใจหน่อย” ปึก ปึก ๆ ๆ! “อ๊ะ!” “ครางออกมานิเฌอ อย่าเก็บเสียงไว้” ชายร่างสูงยาวพูดบอกกับเจ้าของเอวคอดเมื่อเห็นว่าเธอเอามือปิดปากตัวเองไว้ไม่ให้เสียงครางนั้นดังออกมา ทั้งที่เขาอยากจะฟังมันใจจะขาด “อ๊ะ อ๊ะ!” “ดี แบบนั้นแหละ อ้อห์” เท้าเล็กเขย่งขึ้นสูงเรื่อย ๆ อย่างไม่ทันรู้ตัว เสียงเนื้อกระทบกันดังสลับกับเสียงครางของเธอและโจดิน เสียงครางของเขาที่ทำให้เธอถึงกับต้องเอียงหน้ากับไปมอง ใบหน้าดุร้ายของเขาในตอนที่ขมวดคิ้วเข้มด้วยอารมณ์ทำให้เธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง... บ้าเอ๊ย! จะเสร็จแล้ว “งือ ไม่ไหวแล้ว” นิเฌอหลับตาปี๋พร้อมกับส่ายหัวงอแง ก่อนจะแตกน้ำพุน้อยออกมาอย่างเก็บกั้นไม่อยู่ “อ่าส์ น้ำเยอะดีจัง...” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอีกครั้งในเวลานี้เสียงแตรรถที่ถูกบีบค้างไว้เป็นเวลาสิบวินาทีเพื่อประกาศว่าผู้เสียชีวิตกำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพ่อของเธอ กำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล พร้อมกับรถลีมูซีนสีดำคันนั้นแล้วจริง ๆเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณของพิธีสุดท้ายดังขึ้น นิเฌอที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็สวมกอดยูมิไว้ เพื่อให้ยูมินั้นรู้และสัมผัสได้ว่ายังมีเธออยู่ตรงนี้เสมอและหลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมทุกอย่าง ยูมิรวมทั้งโจดินและนิเฌอก็นั่งรถกลับมาที่บ้านของยูมิพร้อมกัน ซึ่งอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ยูมิก็จะต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญอีกเรื่อง คือเธอจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเธอ หรือจะล้มเลิกทุกอย่างและส่งลูกน้องให้ไปอยู่แก๊งอื่นแทน“พี่นิเฌอกับบ้านเลยก็ได้นะคะ”“แล้วยูมิล่ะไม่กลับด้วยกันเหรอ...”“ยูมิอยากอยู่คนเ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาดุ NC--------------------------------------------------------------------------โจดินรู้ได้ผ่านสิ่งที่ตาเห็น ว่านิเฌอคงจะเป็นพวกผู้หญิงเซ็กส์จัดและเกิดอารมณ์อย่างว่าได้ง่าย เธอถึงสามารถเสร็จน้ำแตกกระจายท่วมพื้นห้องได้เช่นนี้“แฮ่ก ๆ” เสียว
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ขอความช่วยเหลือ--------------------------------------------------------------------------เพนท์เฮ้าส์โจดิน...ครืดด~เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในขณะที่โจดินกำลังตรวจเช็กความเรียบร้อยของเรือนหอ ที่เขาจะต้องย้ายเข้ามาอยู่ในอีกไม่นานนี้ “ว่าไง?”“คือ.
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : พ่อใจร้าย--------------------------------------------------------------------------“ฮือ แล้วแบบนี้ยูมิจะทำยังไง จะต้องเสียพี่นิเฌอให้เขาไปเหรอ ฮือ!”“พี่จะไม่ทิ้งยูมิแน่นอน ยูมิเชื่อใจพี่นะคะ”“เพราะยูมิทำให้พี่นิเฌอต้องเจอเรื่องแบบนั้น” ปุก
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : จำยอม--------------------------------------------------------------------------หลังจากที่นิเฌอแน่ใจว่าชายชั่วเสพร่างกายของเธอจนพอใจ เธอก็รีบดันตัวขึ้นและใส่เสื้อผ้ากลับเข้าที่ให้เรียบร้อย เพื่อจะรีบออกไปหาเด็กน้อยของเธอที่เวลานี้ยังคงส่งเสีย







