LOGINShare
6. Part : ต่อรองกับมาเฟีย
publish date:
2026-06-14 20:45:31[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ต่อรองกับมาเฟีย -------------------------------------------------------------------------- ห้องนอนนิเฌอ... พอยูมิลืมตาขึ้นในตอนเช้า ก็ไม่เห็นว่านิเฌอแฟนของเธอนอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ไม่รู้ว่าเธอหายออกไปไหนแต่เช้า ทั้งที่เธอบอกว่าวันนี้จะลาหยุดงาน “หายไปไหนนะ?” ยูมิรีบวิ่งไปดูในห้องแต่งตัวกับห้องน้ำทันที แต่ก็ไม่เห็นวี่แววของเธอ จึงรีบวิ่งออกไปดูด้านนอกห้องนอน แล้วก็ต้องโล่งใจเมื่อเธอออกมาทันในจังหวะที่นิเฌอกำลังจะออกจากบ้านพอดี “จะไปไหนคะ ทำไมไม่บอกยูมิก่อน ยูมิใจหายหมดเลย” เธอเดินเข้าไปหาสาวร่างสูงและสวมกอดนิเฌอไว้ด้วยสีหน้าตกใจ เพราะกลัวว่าจะถูกเธอทิ้งให้อยู่บ้านลำพัง “เดี๋ยวพี่ออกไปทำธุระ แล้วพี่รีบกลับนะ” เธอตั้งใจตื่นแต่เช้าเพื่อจะรีบไปจัดการธุระให้เสร็จ และคิดว่าการพายูมิไปด้วยคงไม่เป็นผลดีเท่าไหร่ เพราะกว่าจะคุยธุระเสร็จ ยูมิคงเอาแต่นั่งร้องไห้แงจนเธอเป็นห่วงอยู่ไม่สุข “ยูมิไปด้วย” เธอรีบวิ่งไปหยิบรองเท้าที่ชั้นวางรองเท้ามาใส่ทันที โดยที่ยังไม่ทันได้ฟังคำอนุญาติจากผู้เป็นแฟน “ไม่ได้ค่ะ ยูมิอยู่รอพี่ที่บ้านดีกว่านะเดี๋ยวพี่รีบกลับนะคะ” เธอพูดบอกยูมิด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและใจเย็น แต่เหมือนว่าเธอจะไม่เข้าใจในเหตุผลของนิเฌอ ที่อยากจะให้เธออยู่ที่บ้านเพื่อรอฟังข่าว “ทำไมยูมิถึงไปด้วยไม่ได้ล่ะ ทำไมถึงปล่อยยูมิไว้ที่นี่คนเดียวล่ะ ฮืออ!” เธอรู้สึกกลัวที่ไม่มีนิเฌออยู่ใกล้ และเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะออกไปเจอกับลูกน้องของพ่อเธอ เพราะเวลานี้เขาคงสั่งลูกน้องออกตามหาเธออยู่ และหากนิเฌอไปเจอกับคนพวกนั้นเข้าเธออาจจะเป็นอันตราย อย่างน้อยเธออยู่ด้วย ก็คิดว่าคงห้ามปรามพวกเขาได้บ้าง “ยูมิขอไปด้วยนะคะ ฮือ นะคะ” เธอยืนเขย่าแขนงอแงอ้อนวอนนิเฌอ จนเธอไม่อาจใจแข็งอีกต่อไปได้ “โอเคค่ะ โอเค ไม่ร้องนะคะเงียบก่อนนะ” “ฮึก ให้ยูมิไปด้วยนะคะ” “เฮ้อ ก็ได้ค่ะ แต่ยูมิเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ” เธอก้มมองชุดที่ตัวเองใส่อยู่ ก่อนจะเห็นว่าเป็นชุดนอนกระโปรงที่ไม่ควรใส่ออกจากบ้าน “โอเคค่ะ งั้นรอยูมิแป๊บนึงนะคะ แป๊บเดียวค่ะ” คนตัวเล็กรีบวิ่งเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเพื่อไม่ให้แฟนของเธอรอนาน หรือเปลี่ยนใจทิ้งเธอไว้บ้าน “เฮ้อ” สุดท้ายฉันก็ทนเสียงร้องไห้งอแงของยูมิไม่ได้เหมือนเคย ขอให้การต่อรองครั้งนี้ เป็นไปได้ด้วยดีทีเถอะ... บริษัทโจดิน... ก่อนที่จะมาที่นี่ฉันก็พยายามโทรนัดแล้วแต่ก็โดนปฏิเสธ เลยอยากมาถึงที่นี่เพื่อรบเร้าขอเข้าไปเจอเขาด้วยตัวเอง “ขอเข้าไปหน่อยนะคะ หรือไม่ก็ช่วยบอกกับเขาให้หน่อยก็ได้ ว่าฉันมาคุยเรื่องงานแต่ง...” “คุณต้องนัดไว้นะคะ ถ้าไม่ได้นัดเราให้เข้าไม่ได้จริง ๆ ค่ะ” “ฉันเข้าใจค่ะ แต่ช่วยบอกเลขาเขาให้หน่อยได้ไหมคะว่าฉันมาคุยธุระสำคัญเรื่องงานแต่งของคุณโจดินจริง ๆ” นิเฌอพูดอ้อนวอน ขอร้องกับพนักงานต้อนรับที่ล็อบบี้ด้านล่างเป็นสิบ ๆ ครั้ง เพื่อให้เธอนั้นติดต่อกับเลขาของเขาให้ แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ... “เฮ้อ...ขอทราบชื่อค่ะ” “นิ...” “นากามูระ ยูมิค่ะ หนูเป็นคู่หมั้นของคุณโจดิน” ยูมิพูดชื่อของเธอแทรกชื่อของนิเฌอ เพื่อบอกกับพนักงานต้อนรับที่อยู่ด้านหน้าล็อบบี้ เพราะคิดว่าชื่อของเธอน่าจะมีลุ้นได้ขึ้นไปพบเขามากกว่า “มีคนมาขอพบท่านประธานค่ะ ไม่ได้นัดไว้ เธอชื่อ นากามูระ ยูมิค่ะ เธอบอกว่าเป็นคู่หมั้นของท่านประธาน...” ตอนนี้นิเฌอเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง เพราะกลัวว่าเขาจะไม่ยอมให้เธอทั้งคู่ขึ้นไปพบ “เฮ้อ” “ค่ะ ค่ะเลขา เชิญทางนี้ค่ะ” หลังจากที่ได้ยินคำตอบรับ นิเฌอก็โล่งใจไปหนึ่งขั้นที่เขายอมให้เธอสองคนเข้าพบ “ไม่ต้องกลัวนะยูมิ เดี๋ยวพี่คุยกับเขาเอง” นิเฌอจับมือยูมิไว้แน่นและแสร้งทำเป็นว่าไม่กลัว ทั้งที่ในใจตอนนี้เธอสั่นกลัวไปหมด ทั้งกลัวที่ต้องเผชิญหน้ากับคนดุร้าย และกลัวว่าเขาจะปฏิเสธคำขอของเธอ ห้องทำงานโจดิน... ด้านหน้าห้องทำงานของโจดิน มีลูกน้องบอดี้การ์ดหุ่นสูงใหญ่ยืนเรียงกันอยู่หกคน หน้าตาดูดุร้ายราวกับสัตว์ป่าจนยูมิไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง... “เธอมาแล้วค่ะท่านประธาน” สาวเลขาเปิดประตูให้แขกทั้งสองเข้าไปด้านในเพื่อเข้าพบกับคนที่เธอต้องการเจอ ชายแปลกหน้าเจ้าของความสูงร้อยแปดสิบแปดเหลือบมองทั้งคู่ตาขวาง “...” พอเห็นหน้าเขาฉันก็พอเข้าใจว่าทำไมยูมิถึงได้กลัวผู้ชายคนนี้นัก เห็นในรูปก็ว่าน่ากลัวแล้ว เจอตัวจริงหน้ากลัวกว่าเยอะเลย หวังว่าเขาจะดูหน้ากลัวแค่ภายนอกเท่านั้นนะ อย่าให้จิตใจโหดเหี้ยมเหมือนกับที่คิดไว้เลย นิเฌอได้แต่ภวานาในใจ ขอให้ชายตรงหน้าไม่ใจร้ายอย่างที่เธอคิด... “นั่งสิ” โจดินรู้สึกแปลกใจเล็ก ๆ ที่ยูมิพาสาวสวยแปลกหน้ามากับเธอด้วย ซึ่งเขาพออ่านท่าทางของพวกเธอออก และคิดว่าคนที่มีธุระจะคุยกับเขา คงไม่ใช่เด็กสาว แต่เป็นสาวสวยอีกคนที่เธอเกาะแขนอยู่ไม่ปล่อย “มีอะไร?” “คือ...ฉันจะมาขอให้คุณยกเลิกงานแต่ง ของคุณกับยูมิค่ะ ขอโทษที่ต้องขอคุณตรง ๆ แบบนี้นะคะแต่ว่า...” เธอยังพูดไม่ทันจบ เขาก็ตั้งคำถามขึ้นด้วยความคาใจ “เธอเป็นแม่ยัยเด็กนี่เหรอ?” “เอ่อคือ…ฉันเป็นแฟนของเธอ ยูมิกับฉันคบกันอยู่ เพราะเหตุผลนั้นเธอเลยแต่งงานกับคุณไม่ได้ ขอโทษด้วยนะคะ” นิเฌอเลือกที่จะพูดอย่างตรงไปตรงมาเพื่อให้เขาเข้าใจง่ายที่สุด “แฟนเหรอ...” ผู้หญิงกับผู้หญิงงั้นเหรอ ยัยนี่น่าสนใจดีแฮะ ดูจะมีความใจกล้ามากกว่ายัยเด็กขี้แยนั่นซะอีก โจดินเริ่มสนใจกับสาวสวยตรงหน้า ที่ดูจะเข้าตากว่าคู่หมั้นของเขา ทั้งท่าทางที่ดูเข้มแข็งคำพูดหนักแน่น หุ่นสวยราวกับนางแบบ ใบหน้าสวยดุที่เข้ากันกับเขาราวกับว่าสร้างมาเพื่อเป็นคู่กัน อีกทั้งความเหมาะสมที่จะเป็นแม่พันธุ์ให้เขาได้มากกว่าเด็กเปราะบางอย่างยูมิ “ใช่ค่ะ ฉันกับยูมิเราคบกันมาสองปีแล้ว ฉันเลยอยากให้คุณคิดเรื่องแต่งงานดูใหม่...” “เธอคิดจะมาต่อลองกับมาเฟีย ก็ต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยนหน่อยสิ...” “คือ...” เธอไม่ได้คิดเรื่องนั้นมาก่อนเลย แล้วก็ไม่รู้ว่าจะยื่นข้อเสนออะไรดี เพื่อแลกกันกับข้อตกลงนี้ “เอ่อ...” “จู่ ๆ เธอเข้ามาบอกให้ฉันยกเลิกงานแต่งกับคู่หมั้นของตัวเองแบบนี้ ฉันว่าเธอน่าจะเป็นคนถอดใจ แล้วเลิกยุ่งกับยูมิมากกว่านะ เพราะฉันคิดว่าเธอไม่น่าจะทำตามในสิ่งที่ฉันต้องการได้แน่” (เอาสิ! ถ้าเธอยังสู้ไม่ถอย เธอก็เหมาะสมที่จะเป็นเมียของฉัน...) “งั้นคุณต้องการอะไรคะ ฉันจะทำให้ ตามที่คุณต้องการ...” “ตัวเธอ” เขายกคิ้วพูดบอกเธอหน้านิ่ง ๆ ก่อนจะย้ำคำพูดของตัวเองอีกครั้งให้ชัดเจนยิ่งขึ้น “...ฉันต้องการตัวเธอ แทนยัยเด็กนี่” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds
Latest chapter
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 40. Part : END.
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 39. Part : ร่วมยินดี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 38. Part : คุณแม่เลือดร้อน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 37. Part : ติดใจคุณสามี NC
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 36. Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 35. Part : ถึงวันต้องจากลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอีกครั้งในเวลานี้เสียงแตรรถที่ถูกบีบค้างไว้เป็นเวลาสิบวินาทีเพื่อประกาศว่าผู้เสียชีวิตกำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพ่อของเธอ กำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล พร้อมกับรถลีมูซีนสีดำคันนั้นแล้วจริง ๆเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณของพิธีสุดท้ายดังขึ้น นิเฌอที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็สวมกอดยูมิไว้ เพื่อให้ยูมินั้นรู้และสัมผัสได้ว่ายังมีเธออยู่ตรงนี้เสมอและหลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมทุกอย่าง ยูมิรวมทั้งโจดินและนิเฌอก็นั่งรถกลับมาที่บ้านของยูมิพร้อมกัน ซึ่งอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ยูมิก็จะต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญอีกเรื่อง คือเธอจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเธอ หรือจะล้มเลิกทุกอย่างและส่งลูกน้องให้ไปอยู่แก๊งอื่นแทน“พี่นิเฌอกับบ้านเลยก็ได้นะคะ”“แล้วยูมิล่ะไม่กลับด้วยกันเหรอ...”“ยูมิอยากอยู่คนเ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 10. Part : ขอความช่วยเหลือ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ขอความช่วยเหลือ--------------------------------------------------------------------------เพนท์เฮ้าส์โจดิน...ครืดด~เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในขณะที่โจดินกำลังตรวจเช็กความเรียบร้อยของเรือนหอ ที่เขาจะต้องย้ายเข้ามาอยู่ในอีกไม่นานนี้ “ว่าไง?”“คือ.
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 3. Part : คู่หมั้น
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คู่หมั้น--------------------------------------------------------------------------ภายในบ้านของยูมิ...ยูมิเดินเข้าบ้านของเธออย่างระวัง เพื่อไม่ให้เจอหน้าผู้เป็นพ่อ ทว่าเธอยังไม่ทันเดินพ้นประตูเข้าบ้านก็มีเสียงเข้มดุเรียกหยุดเธอไว้“เดี๋ยว! ไ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 2. Part : สองสาวเล่นเสียว G-nc
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : สองสาวเล่นเสียว G-nc--------------------------------------------------------------------------สาวร่างเล็กที่มีความสูงเพียงแค่ร้อยห้าสิบห้าเซ็น เวลานี้เธอกำลังจับขาเล็กสองข้างของตัวเองถ่างออกกว้างเพื่อยั่วยวนแฟนสาวเท่ห์ของเธอ และโชว์ความแฉะให
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 1. Part : แฟนเด็กขี้อ้อน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading] Part : แฟนเด็กขี้อ้อน -------------------------------------------------------------------------- วันนี้เป็นวันแรกที่ยูมิไปเรียนในฐานะนักศึกษาไม่ใช่นักเรียนเหมือนเมื่อก่อน เด็กน้อยคนนั้นเวลานี้ก็ยังคงเป็นเด็กน้อยเหมือนเดิม แม้จะโตเป็นสาวและเข้าม
You may also like
พ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา236.1K viewsสัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar27.3K viewsอดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย
นัวร์เนีย8.3K viewsBAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
Piggy.g439.9K viewsจุมพิตเจ้าสาวมาเฟีย
Mamaya Writer758 viewsBAD STORIES หนี้มาเฟีย | 20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ521 viewsทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile409 viewsเทพบุตรร้ายล่ารัก ซีรีส์ชุด ดวงใจเทพบุตร ลำดับที่ 2
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง44 views
