เข้าสู่ระบบแชร์
4. Part : เรื่องหนักใจ
วันที่เผยแพร่:
2026-06-14 20:44:15[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เรื่องหนักใจ -------------------------------------------------------------------------- บ้านของยูมิ... เมื่อกลับมาถึงที่บ้าน ยูมิก็ได้แต่นอนร้องไห้ซมซานอยู่บนที่นอน เวลานี้เธอไม่อยากที่จะมองหน้าผู้เป็นพ่ออีกต่อไป ไม่อยากแม้แต่จะอยู่ร่วมบ้านกับเขาด้วยซ้ำ “ฮึก ๆ หนีดีไหมนะ?” เธอตั้งคำถามกับตัวเองถึงสิ่งที่กล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนที่ความกล้าอันน้อยนิดที่มีอยู่ภายในตัวจะบอกให้เธอหนีออกไปจากที่นี่ เพื่อไม่ให้งานแต่งที่เธอกลัวนั้นเกิดขึ้น “ฉันจะแต่งงานกับคนอื่นไม่ได้ นอกจากพี่นิเฌอ...” เธอลุกขึ้นปาดน้ำตาและตั้งสติมองหาบางสิ่งที่จำเป็นที่สุด ยูมิหยิบแค่กระเป๋าสตางค์ติดตัวมาด้วยเพื่อจะใช้เงินที่มีนั่งแท็กซี่ไปหานิเฌอที่ทำงาน เธอคิดเพียงแค่ว่าเมื่อไหร่ที่ถึงตัวนิเฌอ เธอจะหลุดพ้นจากเรื่องแย่ ๆ ที่เจอ และมีนิเฌอคอยปกป้องเธอโดยที่ไม่ต้องหวาดกลัวอยู่ลำพัง ค่ายเพลง ที่ทำงานนิเฌอ... ตั้งแต่เมื่อวานหลังจากที่ฉันกลับบ้านมาก็ติดต่อยูมิไม่ได้เลย จนถึงตอนนี้ ไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า นี่ก็ใกล้เวลาที่ฉันจะต้องไปรับเธอที่มหาลัยแล้วแต่ยังติดต่อเธอไม่ได้เลย “หรือไปหาที่บ้านดีวะ” ยูมิไม่เคยหายไปแบบนี้ นิเฌอจึงอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ จนนั่งกังวลอยู่ทั้งวันไม่เป็นอันทำงานทำการ “พี่เฌอ มีคนมาหาพี่อยู่ที่หน้าตึก...” เสียง ‘บีท’ รุ่นน้องที่ทำงานของนิเฌอพูดบอกเรื่องที่มีคนฝากมาบอก “ใครวะ” เธอเอ่ยถามเพื่อไม่ให้เสียเวลา “เด็กผู้หญิงอ่ะพี่ น้องเขาเอาแต่ร้องไห้ ผมได้ยินเขาพูดแค่ว่ามาหาพี่...” ตอนที่ผมเดินลงไปเอากาแฟข้างล่างให้พี่เฌอ ก็เจอเด็กผู้หญิงยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ที่หน้าตึก เธอบอกว่ามาหาพี่นิเฌอ แต่เธอไม่สามารถขึ้นมาข้างบนได้เพราะยามไม่ให้เธอเข้า เนื่องจากเธอไม่ใช่พนักงานในตึกนี้จึงให้เธอยืนรออยู่ที่หน้าตึกแทน “ยูมิ!” พอได้ยินแบบนั้นเธอก็รีบวิ่งออกจากห้องทำงานลงไปที่ข้างล่างตึกทันที เพราะคิดว่าเด็กผู้หญิงที่มาหาเธอจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแฟนสาวของเธอที่ขาดการติดต่อไปทั้งวัน แล้วเมื่อลงมาถึงด้านหน้าตึกนิเฌอก็เห็นว่าเป็นแฟนสาวขี้แยของเธอจริงๆ ภาพของเด็กสาวร่างเล็กที่ยืนร้องไห้จนไหล่สั่นหน้าแดงก่ำนั้น ทำให้เธอต้องรีบวิ่งเข้าไปโอบกอดแฟนสาวไว้ด้วยความปวดใจกับภาพที่เห็น “ฮืออ! พี่นิเฌอ” คนตัวเล็กปล่อยโฮเสียงดังขึ้นเมื่อได้รับอ้อมกอดอุ่นจากผู้เป็นแฟน คนที่เธอรับรู้ได้ว่าเขารักเธอจริง ๆ ต่างจากผู้เป็นพ่อที่เธอไม่เคยรู้สึกได้ถึงความรักของเขา “เป็นอะไรคะ บอกพี่หน่อยซิ๊?” นิเฌอพยายามถามแฟนสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกับเธอที่สุด เพื่ออยากให้เธอรู้สึกว่าเวลานี้ไม่มีอะไรที่น่ากลัว หากว่าอยู่กับเธอ เพราะเธอพร้อมจะปกป้องและแก้ปัญหาให้กับยูมิทุกอย่าง “ยูมิไม่อยากอยู่กับพ่อแล้ว ฮือ ยูมิอยากไปอยู่กับพี่นิเฌอ...” ยูมิเริ่มเล่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอคิดว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่เธอเจอมาให้กับนิเฌอฟัง ทุกสิ่งที่อัดอั้นอยู่ภายในใจ และทุกสิ่งที่พ่อใจร้ายทำกับเธอ ระบายทุกอย่างนั้นให้กับแฟนของเธอฟัง และหลังจากที่นิเฌอได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดที่ยูมิเล่าให้ฟัง เธอก็ถึงกับหนักใจกับเรื่องที่ได้ยิน เพราะทั้งรู้สึกสงสารและโกรธที่พ่อของยูมิทำกับเธอแบบนี้ ซึ่งหลังจากที่เธอระบายทุกอย่างภายในใจออกมาจนหมด เสียงร้องไห้ของเธอก็ค่อย ๆ เบาลงเหลือเพียงแค่เสียงสะอื้นเท่านั้น... “ยูมิกินข้าวมาหรือยังคะ หิวข้าวไหม?” “ยังเลยค่ะ ยูมิยังไม่ได้กินอะไรเลย ฮึก ๆ” “งั้นเดี๋ยวพี่พาเดินไปหาซื้ออะไรกินรองท้อง แล้วค่อยขึ้นไปนั่งรอพี่ทำงานอยู่ที่ห้องนะคะ...” อีกสักพักถึงจะเป็นเวลาเลิกงานของฉัน ซึ่งถ้าให้ยูมิยืนรออยู่ที่หน้าตึกคนเดียว ฉันคงจะเอาแต่เป็นห่วงเธอจนไม่ได้ทำงานแน่ ๆ “ค่ะ...” สิ้นเสียงตอบรับของยูมิ นิเฌอก็ยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาที่แก้มสองข้างของเธอออก ก่อนจะเดินจูงมือเธอไปเลือกซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ และพาเธอขึ้นไปนั่งรอที่ห้องทำงานเพื่อรอเวลาที่จะได้กลับบ้านพร้อมกัน... ห้องทำงานนิเฌอ... เมื่อขึ้นมาถึงห้องทำงานของนิเฌอ ยูมิก็ดูมีสีหน้าที่ผ่อนคลายมากขึ้น เธอเจาะขวดนมกล้วยรสชาติโปรดดื่ม และนั่งตาแป๋วอยู่ที่โซฟาของห้องทำงานราวกับเป็นเด็ก จนนิเฌอนึกแปลกใจที่พ่อของเธอใจร้ายกับลูกสาวได้ขนาดนี้ทั้งที่เธอเพิ่งอายุได้แค่สิบเจ็ดปีเท่านั้น “กินรองท้องไปก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่เลิกงานแล้วเราค่อยไปหาอะไรกินกันก่อนเข้าบ้านนะ” “ค่ะ” “น้องสาวเหรอพี่?” รุ่นน้องที่นั่งทำงานอยู่ด้วยกันเอ่ยถามท่าทางเจ้าเล่ห์ราวกับสนใจยูมิ ซึ่งนิเฌอก็ตอบคำถามนั้นด้วยคำพูดที่ตรงไปตรงมาจนอีกคนหายสงสัย “เมียกู” “...อ๋อครับ” (- -) พอนิเฌอหันไปมองยูมิ ก็ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มมีสีหน้าที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ ทว่านิเฌอกลับเป็นคนที่รับปัญหาหนักใจของแฟนสาวมาคิดเครียดแทน เธอพยายามคิดหาทางออกที่พอจะเป็นไปได้กับเรื่องนี้ ซึ่งการเจรจาก็น่าจะเป็นทางออกที่ดีของทุก ๆ ปัญหา เธอจึงคิดว่าจะไปหาคู่หมั้นของยูมิเพื่อขอให้เขายกเลิกงานแต่งครั้งนี้ เธอหมุนเก้าอี้ไปหายูมิที่นั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาวด้านหลัง ก่อนจะตบตักเรียกให้ยูมิเดินเข้ามานั่งที่ตัก “ยูมิคะ มานี่หน่อยสิ...” “คะ” เธอนั่งลงที่ตักของนิเฌอโดยที่เจ้าของตักไม่รู้สึกหนักแม้แต่นิด เพราะด้วยน้ำหนักตัวและส่วนสูงนั้นเป็นขนาดที่เล็กกระทัดลัด “ยูมิรู้ไหมคะ ว่าผู้ชายที่พ่อของยูมิพาไปเจอเขาเป็นใคร?” เธอต้องการรู้ข้อมูลของคนที่กำลังจะไปทำข้อตกลงด้วย ว่าเขานั้นคือใครทำงานอยู่ที่ไหน เพราะจะได้หาช่องทางการติดต่อเขาได้ถูก “ยูมิจำได้แค่ว่า เขาชื่อโจดินค่ะ” “แล้วยูมิจำหน้าของเขาได้ไหมคะ?” “จำได้ค่ะ หน้าตาของเขาดุมาก ดูเหมือนจะเป็นมาเฟียเหมือนกับพ่อของยูมิเลย แต่เหมือนว่าพ่อของยูมิจะเกรงใจเขามาก ๆ ด้วยค่ะ” พ่อของเธอไม่ได้บอกอะไรมากเกี่ยวกับ ‘โจดิน’ ผู้ชายที่เธอต้องแต่งงานด้วย แต่ก็พอดูออกว่าเขาไม่ใช่คนดี คงจะเป็นพวกยากูซ่า หรือมาเฟียญี่ปุ่นเหมือนกันกับพ่อของเธอ เพราะด้วยรูปร่างหน้าตาและท่าทางที่ดูจะเป็นเช่นนั้น เธอลากก้าวอี้เข้าหาคอมพิวเตอร์ เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับชายคนที่ว่า “โจดินเหรอ?” “ชื่ออะไรนะพี่?” “โจดิน...” นิเฌอพูดตอบรุ่นน้อง ก่อนจะโฟกัสกับการหาตัวตนของผู้ชายที่ชื่อโจดิน “ชื่อคล้ายผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทเราเลย แฮะ นี่ ๆ คนนี้ครับ” บีทไม่พูดเปล่า ชี้นิ้วไปที่รูปหน้าจอคอมของนิเฌอที่เธอเปิดค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับคนที่ชื่อโจดิน และเขาก็ชี้ให้เธอดูว่าโจดินผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ คือคนที่อยู่ในหน้าจอคอมของเธอในเวลานี้ ยูมิมองตามรูปภาพในคอม และนึกถึงภาพจำของผู้ชายคนที่เธอเจอหน้าในวันนี้ ก่อนจะให้คำตอบกับนิเฌอ “คนนี้แหละค่ะ คนที่พ่อจะให้ยูมิแต่งงานด้วย...” “...” คู่หมั้นของยูมิ เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของค่ายเพลงที่ฉันทำงานอยู่งั้นเหรอ เฮ้อ เวรเอ้ย... -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds
บทล่าสุด
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 40. Part : END.
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 39. Part : ร่วมยินดี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 38. Part : คุณแม่เลือดร้อน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 37. Part : ติดใจคุณสามี NC
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 36. Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 35. Part : ถึงวันต้องจากลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอีกครั้งในเวลานี้เสียงแตรรถที่ถูกบีบค้างไว้เป็นเวลาสิบวินาทีเพื่อประกาศว่าผู้เสียชีวิตกำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพ่อของเธอ กำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล พร้อมกับรถลีมูซีนสีดำคันนั้นแล้วจริง ๆเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณของพิธีสุดท้ายดังขึ้น นิเฌอที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็สวมกอดยูมิไว้ เพื่อให้ยูมินั้นรู้และสัมผัสได้ว่ายังมีเธออยู่ตรงนี้เสมอและหลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมทุกอย่าง ยูมิรวมทั้งโจดินและนิเฌอก็นั่งรถกลับมาที่บ้านของยูมิพร้อมกัน ซึ่งอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ยูมิก็จะต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญอีกเรื่อง คือเธอจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเธอ หรือจะล้มเลิกทุกอย่างและส่งลูกน้องให้ไปอยู่แก๊งอื่นแทน“พี่นิเฌอกับบ้านเลยก็ได้นะคะ”“แล้วยูมิล่ะไม่กลับด้วยกันเหรอ...”“ยูมิอยากอยู่คนเ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 26. Part : แปรเปลี่ยน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แปรเปลี่ยน--------------------------------------------------------------------------“งั้นก็ชั่งมันเถอะ...”เขาเดินเข้าห้องน้ำไปหลังจากพูดคำนั้นจบ สายตาที่บ่งบอกถึงความหงุดหงิดและความน้อยใจที่ซ่อนอยู่ภายใน เพราะเขารู้ดีว่าต่อให้บังคับเธอให้แต
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 25. Part : ปิดไว้ เป็นความลับ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดไว้ เป็นความลับ--------------------------------------------------------------------------เมื่อโจอิจูบสาวสวยจนพอใจ เขาก็ถอดจูบออกมามองหน้าเธอ สายตาขี้ขลาดที่เคยมองเขา เวลานี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความแค้น “ฉันเกลียดแก...”“ก็ดี ฉันก็ไม่ได้ทำเพรา
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 24. Part : โคตรเลว NC
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : โคตรเลว NC--------------------------------------------------------------------------“ไม่เอา ไม่เล่นแล้ว ปล่อยนะ!” เธอพยายามผลักดันร่างของเขาออกห่างเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อได้อยู่ใกล้ ทั้งสายตา คำพูด รวมถึงการกระทำของเขามันดูน่ากลัวไปหมด“จ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 23. Part : ฝากปลาย่างไว้กับแมว
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ฝากปลาย่างไว้กับแมว--------------------------------------------------------------------------ห้องนอนโจดิน ช่วงค่ำ...วันนี้กว่านิเฌอจะกลับมาถึงบ้านก็ดึกมาก แต่เธอก็ยังมีเวลาให้กับยูมิ ซึ่งผัวของเธอก็ต้องการความอบอุ่นเช่นกัน จึงทนนอนอยู่ลำพัง
บางทีคุณอาจจะชอบ
ของเล่นของไนต์
แว่นมอลต์10.2K viewsมาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม96.1K viewsกรง | กาม
ลำเจียก7.7K viewsDANGEROUS มาเฟียกุมรัก
Claris10.5K viewsสัมผัสร้าย (รัก) นายซาตาน (25+)
NsNsnam26 viewsจอมเถื่อนไร้ใจ
เย้ายวน38 viewsอ่อยให้รัก จอมมาเฟีย NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ1.9K viewsBAD STORIES หมอมาเฟีย | NC20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ441 views
