تسجيل الدخولمشاركة
27. Part : วันสำคัญ
تاريخ النشر:
2026-06-14 20:58:53[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : วันสำคัญ -------------------------------------------------------------------------- บ้านคุณนายฮารุ... โจดินเปลี่ยนเส้นทางจากบริษัทมาที่บ้านของคุณฮารุ หรือบ้านหลังเก่าที่เขาเคยอยู่กับแม่และพี่น้อง เพราะคนเข้มแข็งรู้สึกเหมือนต้องการจะกลับมาที่จุดเริ่มต้นของตัวเอง เพื่อเรียกตัวตนเขาคนเดิมกลับ หลังจากที่แต่งงานแล้วก็เหมือนจะเสียตัวตนเดิมที่เคยเป็นไป “เป็นอะไรหรือเปล่า?” “...เปล่าครับ” โจดินที่นอนเอามือก่ายหน้าผากยืดตัวยาวอยู่บนโซฟา ลืมตาขึ้นมาตอบคำถามของผู้เป็นแม่ “คืนนี้ผมขอนอนที่บ้านนะครับ พรุ่งนี้ผมมีธุระต้องไปจัดการที่โรงพยาบาล” คุณฮารุเงียบนิ่งไป และคิดถึงเหตุผลที่ลูกชายจะต้องเดินทางไปโรงพยาบาล ซึ่งก็มีเหตุผลเดียวที่เธอเองก็รู้อยู่ก่อนแล้ว “...พรุ่งนี้แล้วเหรอ?” “ใช่ครับ เห็นว่าพรุ่งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว” “เฮ้อ...” คุณฮารุถอนหายใจออกมาด้วยความเป็นกังวลใจ เกี่ยวกับใครคนนึงที่เธอเป็นห่วง “คุณฮารุ...” เสียงโจอิที่เดินตามหาแม่ของเขาอยู่รอบบ้าน เรียกสาวมีอายุแต่ยังสวยให้หันมาสนใจ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้และเห็นว่าพี่ชายคนโตของเขานอนอยู่บนโซฟาตัวยาว “...” “ยืนจ้องอะไรของมึง?” “เปล่า พี่มาบ้านทำไม?” โจอิพยายามจับสังเกตท่าทางของโจดิน เพราะกลัวว่าเรื่องชั่วที่เขาทำกับยูมิเมื่อวาน จะถึงหูพี่ชายของเขาแล้ว คนพี่ถึงได้เดินทางมาที่นี่ “ที่นี่บ้านกู จะกลับมาต้องขออนุญาตมึงก่อนหรือไง...” “โมโหใส่ผมทำไมเนี่ย เมียไม่รักหรือไง?” “เดี๋ยวเถอะมึง!” โจดินเด้งตัวขึ้นจากโซฟาเพียงได้ยินคำจี้ใจนั้น ซึ่งท่าทางของคนพี่ก็ทำน้องชายผวาจนต้องหลบไปนั่งอยู่ข้างคุณแม่ของเขา “สงสัยจะเรื่องจริง...” คุณฮารุพูดขึ้นเมื่อเห็นท่าทางแปลก ๆ ของลูกชายคนโตที่ดูจะกำลังมีความรัก แต่อีกฝ่ายน่าจะไม่เล่นด้วยจึงเป็นทุกข์ใจ “แล้วเมื่อวานนี้มึงมีธุระอะไร?” โจดินถามน้องชายของเขา ถึงธุระเมื่อวานนี้ที่เขาไม่ได้อยู่รอคุยให้จบ “คือ...ผมโดนเบี้ยวงานสำคัญเลยว่าจะ ขอแรงลูกน้องพี่ช่วยสืบหาข้อมูลให้หน่อย” จู่ ๆ งานใหญ่ที่ผมกำลังจะได้รับทำ กลับมีคนมาตัดหน้าไปซะก่อน ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผมกับผู้ลงทุนก็คุยตกลงกันแล้ว เหลือก็เพียงแค่เซ็นสัญญาเท่านั้น ผมเลยอยากรู้ว่าไอ้คนที่มันมาตัดหน้าแย่งงานผมไปมันคือใคร “เรื่องแค่นี้มึงบอกกับมือขวากูก็ได้ ไม่เห็นต้องมาบอกกูเลย...” “ก็เพราะผมคิดว่า ไอ้คนที่มันมีส่วนทำให้ผมถูกลูกค้าเบี้ยวงาน เป็นไอโยชิไง ผมถึงได้บอกให้พี่รู้ก่อน...” เขาอยากได้คนของโจดินไปช่วยงานก็จริง แต่ที่สำคัญคืออยากจะบอกพี่ชายเป็นใน ๆ ว่าเขาจะจัดการกับคู่แค้นของเขาอย่างถึงที่สุด หากว่าโยชิมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ “ไอเด็กเวรนี่อีกแล้วเหรอ...” “คุยกันดี ๆ เถอะนะลูก ยังไงก็เป็นเพื่อนกัน” “เพื่อนกันเขาไม่ทำแบบนี้หรอกครับคุณฮารุ...” โจอิพูดอย่างเคียดแค้นกับคนที่เคยเป็นเพื่อนรัก เช้าวันรุ่งขึ้น เพนท์เฮ้าส์โจดิน... เมื่อคืนนิเฌอนอนอยู่ไม่สุขทั้งคืน เพราะสามีของเธอไม่กลับบ้าน แถมยังไม่โทรหรือส่งข้อความบอกอีกว่าจะไม่กลับ นั่นเลยทำให้เธอต้องรีบตื่นขึ้นมานั่งรอเขาแต่เช้า ติ๊งต่อง! สาวสวยรีบวิ่งไปเปิดประตู เพราะคิดว่าสามีกลับมาถึงบ้านแล้ว ทว่าเมื่อเปิดประตูออกกลับเป็นลูกน้องคนสนิทของเขาแทนที่ยืนอยู่หน้าประตู แก๊ก! “คุณโจดินให้ผมมารับคุณยูมิไปทำธุระครับ” “รับยูมิไปทำธุระเหรอ ธุระอะไร?” นิเฌอถามไปอย่างสงสัย เพราะก่อนหน้านี้โจดินไม่ได้บอกอะไรกับเธอเลย “เอ่อ...ผมไม่ทราบเหมือนกันครับ” เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้ เพราะไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เป็นนายให้แจ้งเรื่องนี้กับนิเฌอ “แล้วเขาให้ฉันไปด้วยหรือเปล่า?” “คุณโจดินบอกว่าให้มารับแค่คุณยูมิครับ” “...จะทำอะไรของเขานะ” แม้จะสงสัย แต่เธอก็เดินไปตามยูมิที่ห้องนอน เพื่อดูว่าเด็กดีของเธอแต่งตัวเสร็จหรือยัง หลังจากอาบน้ำอยู่นาน ห้องนอนยูมิ... “แต่งตัวเสร็จหรือยังคะ...” “เสร็จแล้วค่ะ” วันนี้ยูมิแต่งตัวสวยกว่าทุกวัน เพราะเป็นวันสำคัญของเธอ ซึ่งวันนี้นิเฌอก็หยุดงานเพื่อจะอยู่กับเธอในวันสำคัญนี้ด้วย “ยูมิคะ เดี๋ยวยูมิต้องไปทำธุระกับคุณโจดินก่อนนะ ส่วนพี่จะรออยู่บ้านโอเคไหมคะ” ฉันคิดว่าคุณโจดินคงจะมีเหตุผลของเขาที่ทำแบบนั้น แล้วอีกอย่างคงจะเป็นเรื่องสำคัญจริง ๆ สำคัญขนาดที่ฉันไม่ควรจะรู้รายละเอียด “ธุระอะไรเหรอคะ...” “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน หรือเขาอาจจะรู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของยูมิหรือเปล่า เลยจะพาไปซื้อของขวัญ...” เธอพูดไปในทางที่ดี ที่คาดว่าจะเป็นไปได้ “แล้วพี่นิเฌอไม่ไปด้วยกันเหรอคะ” “เขาไม่ได้บอกให้พี่ไปด้วยน่ะสิ ยูมิไม่กลัวเขาแล้วใช่ไหมคะ ถ้ากลัวพี่จะไปเป็นเพื่อน” “...ไม่เป็นไรค่ะ ยูมิไปได้” ถึงจะเห็นว่าโจดินเป็นคนดุร้าย แต่เขาก็ไม่เคยลงไม้ลงมือกับเธอเลย จะมีก็แค่ทำเสียงดุให้เธอกลัวเพียงเท่านั้น “ถ้าเสร็จธุระแล้วเดี๋ยวยูมิรีบกลับนะคะ” “ค่ะ ถึงที่แล้วบอกพี่ด้วยนะ” แม้การที่ปล่อยให้เธอไปโดยลำพังจะทำให้เธอห่วงหน้าพะวงหลัง แต่ก็ไม่กล้าที่จะขอตามไปด้วย โรงพยาบาลเอกชล... “เรามาที่นี่ทำไมคะ?” เธอเอ่ยถามกับคนขับรถเมื่อเดินทางมาถึงสถานที่ที่จะพบกับโจดิน ส่วนคนขับรถก็ไม่ได้ตอบอะไรความสงสัยนั้น และเดินลงรถไปเปิดประตูให้เธอลงด้วยท่าทางให้ความเคารพ ราวกับเธอเป็นนายหญิงหรือคุณหนูคนหนึ่งของเขา หน้าลิฟต์... บอดี้การ์ดของโจดินพายูมิเดินมาส่งให้กับนายของเขา ที่เวลานี้ยืนรอพบเธออยู่ที่หน้าลิฟต์ “พายูมิมาทำอะไร?” เธอเอ่ยถามโจดิน เมื่อเจอหน้าคนที่บอกว่าจะพาเธอมาทำธุระ “ไปเถอะน่า ไม่ต้องถามหรอก” โจดินไม่ได้ตอบคำถามอะไรยูมิ แต่พาเธอเดินเข้าลิฟต์เพื่อขึ้นไปหาคนที่รอเจอเธออยู่ คนที่เรียกว่าสำคัญกับเธอที่สุดในชีวิต -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds
أحدث فصل
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 40. Part : END.
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 39. Part : ร่วมยินดี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 38. Part : คุณแม่เลือดร้อน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 37. Part : ติดใจคุณสามี NC
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 36. Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 35. Part : ถึงวันต้องจากลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอีกครั้งในเวลานี้เสียงแตรรถที่ถูกบีบค้างไว้เป็นเวลาสิบวินาทีเพื่อประกาศว่าผู้เสียชีวิตกำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพ่อของเธอ กำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล พร้อมกับรถลีมูซีนสีดำคันนั้นแล้วจริง ๆเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณของพิธีสุดท้ายดังขึ้น นิเฌอที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็สวมกอดยูมิไว้ เพื่อให้ยูมินั้นรู้และสัมผัสได้ว่ายังมีเธออยู่ตรงนี้เสมอและหลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมทุกอย่าง ยูมิรวมทั้งโจดินและนิเฌอก็นั่งรถกลับมาที่บ้านของยูมิพร้อมกัน ซึ่งอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ยูมิก็จะต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญอีกเรื่อง คือเธอจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเธอ หรือจะล้มเลิกทุกอย่างและส่งลูกน้องให้ไปอยู่แก๊งอื่นแทน“พี่นิเฌอกับบ้านเลยก็ได้นะคะ”“แล้วยูมิล่ะไม่กลับด้วยกันเหรอ...”“ยูมิอยากอยู่คนเ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 30. Part : เคลียร์ความรู้สึก
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เคลียร์ความรู้สึก--------------------------------------------------------------------------ห้องน้ำด้านนอกที่จัดงาน...“แหวะ!” พรวด!“แหวะ! แค่ก!”“แฮ่ก ๆ”เสียงอาเจียนของนิเฌอดังอยู่ภายในห้องน้ำนอกที่จัดงาน เธอรู้สึกเวียนหัวตั้งแต่ตื่นเช้า แ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 29. Part : ไม่ทันได้เตรียมใจ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ไม่ทันได้เตรียมใจ--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...หลังจากที่พ่อของยูมิให้คีโมเสร็จ เขาก็เดินทางกลับมาพักอยู่ที่บ้าน รวมถึงตัวยูมิเองก็ตามกลับมาดูแลพ่อของเธอที่นี่ไม่ห่าง ส่วนโจดินนั้นก็คอย
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 28. Part : วันเกิดแสนเศร้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : วันเกิดแสนเศร้า--------------------------------------------------------------------------ห้องพักฟื้น วีวีไอพี...“เข้าไปสิ...” โจดินเปิดประตูให้ยูมิเข้าไปด้านในห้อง โดยที่เขาไม่ได้พูดบอกอะไรกับเธอก่อน ถึงเหตุผลที่พาเธอมาที่นี่ ส่วนเขาก็อยู่ร
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 26. Part : แปรเปลี่ยน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แปรเปลี่ยน--------------------------------------------------------------------------“งั้นก็ชั่งมันเถอะ...”เขาเดินเข้าห้องน้ำไปหลังจากพูดคำนั้นจบ สายตาที่บ่งบอกถึงความหงุดหงิดและความน้อยใจที่ซ่อนอยู่ภายใน เพราะเขารู้ดีว่าต่อให้บังคับเธอให้แต
قد تعجبك أيضًا
เด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก80.1K وجهات النظرFAKE LOVE หลอกว่ารัก
Piggy.g54.7K وجهات النظرพันธะ(รัก)เมียบำเรอ
ชะนีติดมันส์30.8K وجهات النظرBad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์33.3K وجهات النظرหัวใจเฮียขอล็อกไว้ให้แค่หนู
Tawan miki103 وجهات النظرแผนรัก มังกรร้าย
dragonred249.0K وجهات النظرBAD MAFIA รักร้ายของนายมาเฟีย
จิรณิกา2.6K وجهات النظرเลขาสุดแซ่บ [NC25+]
ณ ธารา4.8K وجهات النظر
