All Chapters of Someone Is Secretly In Love With You: Chapter 131 - Chapter 140

HINDI AKO mapakali. Andito nga ako sa bahay ni Luisa pero andun naman kay Enrico ang utak ko. Kumakain ba ito ng maayos? Masaya ba ito at kuntento sa pag-aalagang ibinibigay dito ni Miranda?Hah.Bakit ba sobra-sobra kong mahal ang lalaking iyon?"Hindi ka makatulog? Iniisip mo kung magkatabi ngayon sina Miranda at Enrico? Kung nagsesex ba sila habang heto ikaw at walang laman ang utak mo kundi si Enrico?" Parang tuwang-tuwa pa si Luisa na asarin ako. Pumaling ang katawan ko paharap dito."Ang hirap ng ganito, wala kaming label ni Enrico kaya hindi ko sya magawang ipaglaban," sabi ko kay Luisa."Wala nga kayong label, pero buntis ka at hindi birong dalhin ang binhi nya sa loob ng siyam na buwan ha," sagot nito sa akin. "Hindi ba dapat kapag nagmamahal, kampante ka lang, hindi complicated. Kasi kapag complicated ang nararamdaman mo, hindi totoong love yan." Anito pa sa akin. "Nabasa ko lang yan sa libro pero parang may sense eh."Hindi ako umimik.Maya-maya ay tinitigan ko si Lui

MABUTI naman Ma'm Tiffany bumalik ka na. Ako kasi ang palaging napagbubuntunan ni Sir ng init ng ulo kapag namimiss ka nya. Na para bang kasalanan ko kaya umalis kayo," kwento sa akin ni Talia nang makabalik na ako sa bahay ni Enrico at kasalukuyang tinutulungan ko itong maghanda ng almusal. Bahagya ko itong nilingon, ramdam kong may tumambol na kung ano sa dibdib ko nang marinig ko ang sinabi nito."Namiss ako ng lalaking yun?" Sabi kong bahagyang napangiwi, "Pano naman ako nun mamimiss eh mukha namang enjoy na enjoy sya sa pag-aalaga sa kanya ni Miranda," sabi ko dito, "Siguro, hinahanap lang nya ang timpla ko ng kape at saka ang masasarap kong mga luto," dagdag ko pa dito, "Manhid ang lalaking yun pagdating sa akin. Baka nga mas gusto nuong umalis na lang ako dito sa bahay nya," hindi ko namamalayang kanina pa pala senyas ng senyas si Talia dahil nasa kusina na si Enrico at napapakinggan nito ang mga sinasabi ko."Talaga ba?" Dinig kong nagsalita si Enrico mula sa aking likuran

ENRICO'S POV:NANG MAGTAPAT sa akin si Tiffany, bigla akong nakaramdam ng takot. Takot na hindi ko mapangalanan, at the same time ay nag-alangan ako. Sinasabi ba ito ni Tiffany sa akin para hindi ito mapalayo sa anak nito pagkapanganak? Mahal ba ako nito dahil kailangan lang ako nito?I don't know.Ang tiyak ko lang, nakakatakot ang ganitong klase ng pakiramdam. Hindi ako sigurado sa nararamdaman ko para sa kanya kaya ayokong mag-commit? What if hindi ko kayang panindigan si Tiffany? What if masaktan ko lang ang damdamin niya?Kagaya ng nangyari kay Miranda. Sa umpisa, excited ako. Masaya akong kasama siya. Ngunit habang tumatagal, narealize kong hindi pala siya ang babaeng kailangan ko. Na kaibigan lang pala talaga ang turing ko kay Miranda, no more, no less. Kaya ayokong magpadalos-dalos this time pagdating kay Tiffany. Oo, naaliw akong makita siya. Sumasaya ang puso ko kapag kasama ko siya. Nagseselos ako kapag nakikita kong may kasama siyang iba. Kung pag-ibig ito, hi

NANG MAGISING AKO AY NASA LOOB NA ako ng isang kuwarto, nakakunot ang nuo sa akin ni Sister Natalia, bakas ang pag-aalala at curiosity sa mukha nito habang nakatingin sa akin, "Mabuti naman at natauhan ka na.""Ang anak ko. . .""Nasa pangangalaga ni Sister Elena, kumain ka muna ng sopas at nang lumakas ka." Sabi nito sa akin, "Don't worry, napakain na namin ang baby mo. May isang kapangapanganak rin dito, siya ang nagpadede sa anak mo.""Sister Natalia, maraming salamat." Tumutulo ang luha na sabi ko dito."Kapag handa ka nang magkwento, nandito lang kami para makinig saiyo," paalala nito sa akin, "Pero sa ngayon, magpalakas ka muna. Huwag kang mag-aalala, welcome ka dito." Pagbibigay assurance nito sa akin."Maraming salamat po, sister."Nang makakain ako ay hiniling kong ibigay sa akin ang aking anak. Hindi pa gaanong malakas ang gatas ko at napapangwi ako sa sakit habang sinusopsop nito ang utong ko. Pero titiisin ko ang lahat ng sakit para lang sa baby ko."Eliza, mahal na ma

ENRICO'S POV:"MUNTIK ka nang mamatay dahil sa babaeng ayaw namang magpakita saiyo. Bakit mo ba kasi sya kailangang hanapin?" Mainit ang ulo ni Miranda, nilingon ko ito, sa aking mga mata ay parang gusto kong isigaw dito ang sagot."Isn't it obvious, Miranda? Anak ko ang batang dinadala nya?" Sagot ko dito, pinagtatakhan kong kailangang ipaliwanag ko ito kay Miranda, ang totoo, I don't owe her any explanation. Malinaw naman na dito na hanggang pagkakaibigan lang ang maari kong ibigay dito.Ang totoo, simula nang mawala si Tiffany, at hindi ko na alam kung saan ito hahanapin, gulong-gulo na ang utak ko. Na para bang si Tiffany ang kailangan ko para matagpuan ang kapayapaang hinahanap ko. Am I in love with her?I don't know yet.Kaya nga gusto ko siyang makita para masagot ang lahat ng mga katanungan sa utak ko.Isa lang sa ngayon ang tiyak ko, gusto kong maging ama ng batang dinadala nito. Shit, saang lupalop ko ba ito hahanapin?Mahirap hanapin ang taong ayaw magpakita."Gusto mong