บททั้งหมดของ Carrying the child of a CEO: บทที่ 191 - บทที่ 200

NANLAKI ang mata ni Zoey ng makita ang isang sulok ng mayroong paparating na tatlong tao at kahit nakamascara pa ang babae at lalaki doon ay kilalang-kilala niya ito. Agad niyang hinanap ang kaniyang kuya at nakita niya itong mayroong kalaban ‘di kalayuan sa kaniya kaya agad niya iyong linapitan. “Kuya! Nandito sila mommy at daddy! Papalabas na sila! Kapag nakita nila tayo siguradong magtataka sila lalo na pakilala natin sa kanila na magkapatid tayo!” Natauhan si Zayne sa sinabi ni Zoey at agad na sinipa palayo ang lalaking kalaban niya. Tinignan niya ang tinuro ng kambal niya at tama nga ito. Kasama ng magulang nila ang isang babae na sigurado siya na ang mafia na kausap ng mga ito kaninang umaga. Bakit nga ba hindi niya naisip na pupunta doon ang mga magulang lalo na’t kasama nila ang isang mafia. “We must get out now Zoey. Tapos na ang palabas.” Seryosong sabi ni Zayne na ikinatango ni Zoey at hinawakan na ang kamay ng kuya’t parang bula silang naglaho sa bilis nilang nakarati

KINABUKASAN “IS it okay for us to leave them? Dalawang araw na silang umaalis diba? Di kaya nawala nanaman sila o di kaya may nakaharap na mga mafia?” Gustong mapairap ni Zekiel sa sinasabi ng kaniyang asawa. Okay lang sa kaniya na tulungan ang mga ito pero ang care na ibinibigay nito sa kaniya ni Claire ay hindi niya nagugustuhan. Pakiramdam niya ay inaagaw ng mga ito ang asawa niya kahit pa na siya ang kasama nito ngayon. Iyon nalang kasi muli ang unang beses na nagkasama sila na dalawa lang silang mag-asawa. Wala ang mga anak nila o mga kaibigan. Alam naman niya na nasa ligtas ang kambal dahil kung hindi si Zayne ang papagalitan niya. Malaki ang tiwala niya kay Zayne at noon pa man alam na niya na marami pang maaaring magawa ang anak kaya hindi siya natatakot na di makayanan ng mga ito. Pero sa katotohanan na napabayaan nila ang mga anak ay kailangan niya pa ‘ring sisihin ang sarili niya. “My life, they are big enough to be taken care of okay? Today we have a big mission to ma

Sa balikat kasi tumama ang bala na iyon ngunit hindi siya pinansin ni Zekiel at agad na pinunit ang damit at itinali sa balikat nito. Sa kinalalagyan naman ni Zayne ay napakuyom siya ng kamao kasabay ng pagtulo ng luha niya at mabilis na tumakbo paikot sa kotse na pupuntahan ng habol nila. Mabilis ang kaniyang naging kilos at dahil busy ‘rin si Hazel sa pag-aalala sa kaibigan na si Claire ay hindi niya ito napansin. Naabutan pa ni Zayne ang bumalik sa ina at malapitan niyang tinutok ang baril sa ulo nito habang nakatalikod sa kaniya’t pinaputok iyon. Bulagta na ang lalaki sa sahig ng makita niyang papaalis na ang kotse na sinasakyan ng mga ito. Naging mabilis ang kilos niya at tumakbo pahabol dito para malagyan ng tracker ang sasakyan nito. Nahirapan pa siyang humabol dahil kinailangan niyang mag-ingat para hindi siya makita ng nasa loob hanggang sa nagawa niya ito. Tinanaw niya palayo ang kotse na iyon at inis na itinapon ang baril sa kung saan. Agad na pinahid ni Zayne ang kaniya

DAHIL sa dalawang tauhan na nagtutok ng baril kay Zayne ay napangisi ito at sa isang mabilis na kilos lang ay hawak na niya ang baril ng mga ito at baliktad na ang sitwasyon. Si Zayne na ngayon ang may nakatutok ng baril na gamit ng mga ito sa kaniya kanina. “Back off.” Seryosong sabi ni Zayne na ikinaatras ng mga ito. Iyon ang pangalawang beses na napa-atras sila dahil sa takot sa kanilang kaharap. Ang una? Syempre ang kanilang emperor. “You are really something Zayne,” napalingon sila sa emperor ng magsalita ito at sinenyasan niya ang mga tauhan na tigilan si Zayne. Hinagis ni Zayne ang baril sa ibabaw ng mesa at muling tinignan ang emperor. “I don’t have patience for someone who lies to me. I don’t care if you’re the emperor or the King. Now tell me where is tito Clark?” Tahimik lang na nakamasid si Zoey sa mga ito dahil alam niya na kaya na ito ng kaniyang kambal. Tumango naman ang emperor at umayo ng kaniyang upo at mas sumeryoso ng tignan niya si Zayne. “I don’t lie Zayne

Sa takot na mawala ito sa kaniya ay hindi na niya ito pinakawalan sa pamamagitan ng pagbubuntis niya dito. Hindi naman siya nabigo dahil buntis nga si Francine ang kaso naging problema nila ang ama nito na isang mafia. Dahil sa takot na mapahamak ang babaeng mahal at anak nila ay itinakas niya ito pauwi sa Pilipinas. Noong mga panahon na iyon ay binabantayan palang niya ang kapatid niya kaya walang problema. Simula noon kapag bumabalik siya sa Pilipinas ay pinupuntahan at inaalagaan niya sandali si Francine lalo na buntis ito. Wala nga siya sa tabi nito nang manganak siya pero nang makita niya ang anak nilang si Clarence ay napaiyak nalang siya. Mahal na mahal niya ang mag-ina niya at kaya niyang ibuhis ang buhay para sa mga ito. “I already talk to the emperor. I have his words, I trust him. Kahit papaano mapipigilan pa niya ang ama ni Francine pero sa oras na may malaman nila ang tinatago mo doon na magsisimula ang gulo kaya maghanda ka Timothy.” Humarap muli si Clark sa kaibigan