All Chapters of That First Night With Mr. CEO : Chapter 291 - Chapter 300

Tahimik na pinindot ni Hazel ang button para sa lobby ng building. Plano niyang umuwi agad para may maitulong pa siya sa ampunan ngayong araw. May sakit ang cook nilang si Manong Rod. Kaya kailangan nila ng mas maraming kamay sa kusina. Bibili na lang siya ng biskwit sa terminal ng bus mamaya. Iyon na lang ang agahan niya.Nang muling bumukas ang pinto ng elevator, agad siyang humakbang palabas doon. Dumiretso siya sa reception at ibinalik ang kanyang temporary pass. Subalit hindi pa man siya nakakalabas ng building, muling nag-ring ang cellphone ng dalaga. Agad niya iyong hinugot sa kanyang bag.Nang tignan niya, bagong number ang naka-flash sa screen. Sandali siyang nag-isip, nagdesisyon kung sasagutin ba ang tawag. Sa bandang huli, lakas-loob din niyang sinagot iyon.“H-hello?” aniya, alanganin.“Ms. Evangelista, this is Viola. ‘Yong secretary ni Sir Caleb. Pinapatanong ni Sir kung nasaan ka na raw banda? You’re still in the building, right?”“O-opo, Ma’am,” takang-sagot ni Hazel,

“Is this correct, Frau Hazel?” tanong ng batang si Gisel, ang isa sa mga apo ni Mrs. Van den Berg. Kasalukuyang nasa may table ni Hazel ang bata at gumagawa ng mga origami na itinuro niya mismo. Pati ang kapatid nitong si Karl ay gumagawa rin ng origami.Sandaling pinagmasdan ni Hazel ang origami na gawa ni Gisel, ngumiti siya pagkatapos. “Very good, Gisel. You are good at this. Here, let’s make more,” sabi pa niya, inabutan ulit ng bond paper ang bata na noon ay kuntodo na ang ngiti.“Danke, Frau Hazel. I’m going to make lots and lots of birds and put colors on them later,” sabi pa ng bata, muling sinimulan ang pagtutupi sa papel. Si Karl naman ay tahimik din na gumagawa sa kanyang tabi.Napangiti siya sa progress ng dalawang bata. Kung kanina ay panay ang bangayan ng mga ito, ngayon ay halos hindi maalala ng mga ito kung anong pinag-aawayan nila. Mabuti na lang at gawain niya rin ang paggawa ng origami sa ampunan. Si Sis. Clara ang nagturo sa kanya no’n. At ngayon nga, itinuturo ni

Kanina pa nakatitig si Hazel sa kisame ng kanyang silid habang yakap-yakap ang anak na si Riley. Tahimik ang buong ampunan dahil malalim na rin ang gabi. Subalit sa isip niya, maingay ang iba’t-ibang katanungan. Katanungan tungkol sa mga susunod na araw, sa hinaharap.Nag-usap naman na sila ni Sis. Clara kung anong magiging set-up kapag nakakuha na siya ng trabaho sa Maynila. Pumayag si Sis. Clara na iwan muna niya si Riley sa ampunan. Alam naman niyang safe ang anak doon. Kaya lang… maisip pa lang niya na hindi niya makikita nang ilang araw sa isang linggo ang anak, parang nadudurog na ang puso niya.Humigpit ang yakap niya sa anak na noon ay tulog na tulog pa rin.Alam niyang para sa anak din ang lahat ng ginagawa niyang pagsusumikap sa buhay kaya lang… mahirap pa rin. Kung pwede lang siyang mag-uwian sa Tagaytay araw-araw, gagawin niya. Subalit alam niyang siya rin ang mahihirapan kapag gano’n ang ginawa niya.“H’wag kang masyadong makulit kapag wala ang Mama, anak ha? H’wag mo m

Malakas ang kabog ng dibdib ni Hazel habang pabalik siya sa opisina. May emergency daw na pupuntahan si Caleb at kailangan siya nitong isama. Mabuti na lang at hindi pa siya nakakapagpalit ng damit kaya naman agad siyang nakabalik sa Oceanlink.Hindi niya alam kung ano ang dapat isipin. Ramdam niya na galit ang boses ni Caleb sa telepono. Parang alam na nito na maaga siyang umuwi. Kung ano man ang nangyari sa meeting nito sa SSL, hindi niya alam . Subalit malakas ang kutob niya na may kinalaman ang pagbabago ng mood nito ngayon dahil doon. Pakiramdam niya tuloy, sa kanya ibubunton ni Caleb ang galit nito mamaya. At doon pa lang, kinakabahan na siya.Wala pa silang masyadong interaction ni Caleb. Sa totoo lang, hindi pa niya kayang sabayan ang ugali nito. Pero sanay naman siyang magtiis. Kung ano man ang kahihinatnan ng muli nilang pagkikita ni Caleb mamaya, hindi na lang niya masyadong didibdibin. Tama, ‘yon ang dapat niyang gawin.Hindi naglaon, narating na rin niya ang Oceanlink.

“Hindi ka ba nakakaintindi? Ang sabi ko, fifteen copies ang gawin mo dito sa document. Bakit sampu lang ‘to?” ani Madison, ibinagsak ang folders ng mga dokumento na katatapos lang gawin ni Hazel sa table ng dalaga.Napaigtad si Hazel, agad na napatigil sa ginagawa at tiningala ang babaeng tila gigil na gigil sa kanya mula pa kaninang umaga. “Ma’am ang sabi niyo po kasi ano… sampu lang at—““I said fifteen! H’wag mo kong turuan!” muling putol nito sa kanya, pinukpok muli ang mesa niya. “Fifteen ang board members na aattend ng meeting. Bakit sampu lang ang ipapa-prepare ko? Sige nga, mag-isip ka? Ang sabihin mo, you are incompetent! Gaya ka rin ng gurang na kasama mo!” dugtong pa nito, pairap na sumulyap kay Ms. Viola na noon ay may ginagawa rin sa table nito.Umigting ang panga ni Hazel, nagpigil ng emosyon. Gusto pa niya sanang ipagtanggol ang sarili, na talagang iba ang inutos nito kanina sa kanya, kaya lang alam ng dalaga na lalo lang lalaki ang gulo. Kaya naman nagpakatimpi-timpi s