Redeeming Elora のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

" Ladies and gentlemen, the newest and hottest gem of Club Caelibem, please welcome...Iluminara!" Bumagsak ang kurtinang nagkukubli sa akin. I sexilly glided my way towards the middle of the stage. A slow music is filling up the air. Wearing only a very revealing two piece underwear covered in dazzling gems, I started to sway my hips and move my body in the most sensual way. Ramdam ko ang pagsunod ng nagbabagang tingin ng bawat kalalakihan habang umiindayog ako sa nakakaakit na paraan. Pero ako, malamig pa sa yelo at walang emosyon ang mukha habang gumigiling sa musika. Isa-isa kong sinisipat ang bawat mukha ng mga lalaking tila asong naglalaway na akala mo isa akong napakasarap na putahe sa kanilang harapan. There were some in their business suits and expensive clothes. All kinds of men that comes from a different walks of life. But mostly are rich looking businessmen. Lahat sila ay nakahandang magwaldas. Lahat sila naghahanap ng panandaliang aliw. Lahat sila ay may iisang

Naninikip ang aking dibdib habang pilit na ikinakalma ang paghinga sa kabila ng magkakahalong pait, sakit at lungkot na pumipiga sa puso ko. All the pain in the past and all the misery of today suddenly seems like torture in the most excruciating way. Parang kanina lamang ay pipi kong inaasam na sana si Marcus na lang ang lalaking unang aangkin sa akin ngayong gabi. Even in the past few days, my thoughts were occupied by him. Inaasam ko na muli siyang makita pero hindi sa ganitong sitwasyon. Alam kong galit siya sa akin pero may puwang pa rin sa puso ko ang umaasang ang dating Marcus ang makikita ko. "Stop reminiscing about our past. Hindi mo na 'yon maibabalik pa. Make yourself useful. Afterall, I am paying you millions. Umpisahan mo na trabaho mo at huwag mong sayangin ang oras ko." His words are so sharp that it immediately pierce me through my heart. Huminga ako ng malalim. Sa kabila ng panginginig ng kamay ko ay kumilos ako at sinimulang maghubad. Taas noo. Not letting hi

Natulos ako sa kinatatayuan at manghang napatitig sa kanya. Am I really seeing him now or my mind is playing tricks on me? Napakurap ako ng ilang ulit ngunit buo pa rin ang imahe niya sa aking paningin. So, nandito nga talaga siya. Pero pagkatapos ng nangyari sa amin kagabi ay pinagtabuyan na niya ako paalis at sinabihang ayaw ng makita. Then why is he here now? My sight roam all over him. Hindi katulad kagabi, may kung ano sa kanya na hindi ko matukoy. Sa buhok? Sa damit? O sa napakaseryoso at mabigat nitong titig? Ewan ko! But something within him feels a bit lighter. Siguro dahil umaga at maliwanag ang paligid. Pero naroon pa rin ang mabalasik nitong anyo. At..ang napakagwapo nitong mukha. Dati pa man ay may taglay nang kagwapuhan si Marcus. Maging ang kakisigan niya ay nagsusumigaw at kapansin-pansin. Matagal ko siyang hindi nakita pero hindi maipagkakailang mas gumwapo at kumisig siyang tignan. My heart beat suddenly turn frantic and loud. Iniisip ko pa lang kagabi kung

"Mamayang gabi na ang flight patungong Amerika ang kapatid mo. She will be accompanied by three doctors and five nurses in a private plane. Naayos nang lahat ng secretary ko ang mga kakailanganin. Pati na rin ang tutuluyan nila roon. I have a house in the States and that would be their settling place while we wait for your sister to get properly healed. Sa isang kilalang ospital na may tanyag na espesyalista sila didiretso. Her operation will immediately take place. Nakaalerto na ang ospital na pagdadalhan sa kanyang pagdating. She will be well attended, I will make sure of it and I will personally monitor everything. At babalik lamang sila rito sa Pilipinas sa oras na lubos ng magaling ang iyong kapatid." I tried to focus my whole attention on the documents on the table. Kahit na labis pa rin akong naaasiwa sa kaharap. Nasa loob kami ng isang coffeeshop malapit sa ospital. Mga medical records, flight details, visa at iba pang mahahalagang papeles na kailangan para sa nakatakda

Tila ako namamalikmata habang nakatitig kay Marcus. Nakatayo siya ilang dipa mula sa akin habang may kausap sa cellphone. Plain black shirt, grey fitting denim pants and black suede ankle boots and a gold wristwatch for accessory is what his wearing. Simple at kaswal na kasuotan. Nanibago ako sa porma niya. At nanumbalik sa akin ang alaala nang una ko siyang makilala. Bilang kargador ay kupas na pantalon maong at gusgusing baro ang suot niya. Pero hindi iyon hadlang upang hindi ko mapansin ang taglay niyan kagwapuhan. He works in a textile store and looks so out of place because of his boy next door aura. Ewan ko ba pero ang damdamin ko ay agad niyang napukaw. Nakipagkilala siya sa akin at kalaunan ay nanligaw. Nang araw na sinagot ko siya, ibayong kilig at saya ang naramdaman ko. At nang ako'y kanyang mahalikan ay halos magwala ang puso ko. My relationship with Marcus back then help me cope up with my dilemmas in life. Kay Mama, problema sa mansiyon, ang pag-aalala kay Agath