บททั้งหมดของ WS1: Wife In A Contact: บทที่ 1 - บทที่ 10

Hindi ko mapigilan ang mapangiti habang nilalanghap ko ang sariwang hangin.Hindi ko na rin inalintana ang buhok ko na siyang pinapayid nang malakas na hangin at ang iilan na siyang tumatabing sa aking mukha.'Ang sarap lang sa pakiramdam nang ganito.'"Rainy." Tawag sa akin, ngunit hindi na ako nag-abala na lumingon. 'Nasaan ka na ba kasi?' Hindi ko mapigilan na itanong sa aking isip.'Hanggang kailan ba ako magpapanggap?' Tanong ko pang muli, ngunit ako lang din naman ang makakasagot kahit magtanong ako nang paulit-ulit. Kung pinanindigan ko lang sana ang totoo baka iba ang takbo nang aking buhay ngayon. Tahimik at hindi namumroblema sa kahit na anong bagay. Walang iniisip na kahit ano."Pagod kana ba hija?" Muling tanong sa akin nang matanda, si Aling Nena. Isa sa mga kasamabahay sa Hacienda ni Thunder na bukod tanging pinagkakatiwalaan niya sa lahat."Hindi pa po, pero may kailangan pa po bang pitasin?" Tanong ko at nilingon siya ng bahagya."Gusto ko po kasi mamitas nang strawbe

Umabot pa rin ako ng mahigit sampung minuto sa pagbibihis bago nag-apply narin ako ng simple at kaunting make-up sa aking mukha.Nang maka baba naman ako ay hindi na rin nagreklamo si Thunder at wala naman siyang sinabi na kahit ano, sumakay lang kami sa kanyang lamborghini at nagtungo na sa airport syempre hindi mawawala ang kanyang mga taga sunod na armadong lalaki na laging nasa likod lang namin pero ang mas nakakasura naman eh wala kaming ticket or wala siyang ticket na binili. Hindi ko man lang naisip na mayaman nga pala ang aking asawa kaya naka-private plain pa kami papunta sa palawan. "Kung sinabi mo agad kanina na naka-private plane pala tayo edi sana maayos ko man lang na nailagay at natiklop yung gamit natin, hindi yung gusot gusot na nakalagay lamang sa maleta." Medyo mahaba ko na reklamo kay Thunder na ngayon siyang maayos na nakaupo at nanonood lamang ng kung ano sa kanyang cellphone.Hindi ko rin alam sa aking sarili kung bakit nagkakaroon ako ng lakas ng loob na siya

Dinama ko ang maligamgam na tubig na siyang umaagos sa aking hubad na katawan. Mabilis akong lumingon sa pintuan ng banyo ng magbukas ayon at hindi inaasanan na papasok doon si Thunder. "A-anong ginagawa mo?" Kinakabahan na tanong ko. "Why? I'm your husband Rainy. May masama ba kung sumabay ako sa maganda kong asawa?" Napalunok ako ng dahan-dahan siyang naglalakad palapit sa aking pwesto. Nanlalaki ang aking mata ng makita ang naghuhumindig niyang sandata. "D-dyan ka lang! Huwag kang lalapit!" Sigaw ko. "Rainy." "Rainyyy."~~`~"Hey" Kumurap ako ng dalawang beses at mabilis na bumangon. Tinitigan ko ang mga mata ni Thunder na nababakas ang pag-aalala mula sa berde niyang mga mata. Panaginip lang pala."Nanaginip ka." Imik pa ni Thunder. Sinuklay ko ang aking buhok gamit ang mga kamay at marahan na tumayo. Hindi ko kayang harapin ngayon si Thunder dahil sa malaswa ko na panaginip. Hindi naman siguro halata na pantasya ko s'ya di'ba? Nang makapasok ako ng banyo ay sinipat ko

"STOP BOTHERING MY WIFE OR ELSE I OBLIGED TO KILL YOU!" Thunder southend on top of his lungs!Mariin ko na nakagat ang aking pang ibabang labi dahil sa narinig. Ibinato ni Thunder ang cellphone ko sa dingding at natitiyak ko na basag na 'yon sa pagkakataon na ito. "Bakit mo binato?!" naiinis na tanong ko. Natutup ko ang aking bibig dahil sa nagbabaga n'yang tingin na ipinupukol sa akin. "Just once! Makinig ka naman!" mariin n'yang sabi sa akin habang dinuduro ako. Hindi ko nagawa ang magsalita dahil pakiramdam ko ay kasalanan ko pa. Bakit ba palagi na lang s'yang galit at nangingialam?!Una sa lahat, ano ba ang meron kay Cloud na tuo n'yang ikinagagalit?!Tumayo ako sa pagkakaupo mula sa kama at iniilang hakbang ang cellphone na nakataob sa lapag. Tama nga ang hinala ko, basag ito at hindi na mabuhay. Hindi naman sa pag iinarte pero napilitan ako na lumabas at magpahangin. Hindi na ako lumuyo at naupo na lang sa baybayin habang pinapagmasdan ang papalubog na araw. ‘Rainy’ bulon

Sinalakay ng kaba ang aking dibdib matapos ko makausap si Yaya Linda. Galit na galit lang naman itong si Thunder dahil hanggang ngayon ay hindi pa ako umuuwi. Hindi ko na rin kasi namalayan ang oras at pasado alas dyes na pala ng gabi.“May problema po ba?” Tanong ni Lisa habang lulan kami ng sasakyan pauwi sa bahay ng mga Revamante. Ngayon pa lang kasi habang papalapit sa bahay kung nasaan ang galit na dragon ay hindi na magkamayaw ang aking isip kung anong magiging reaction n’ya. Lalo na’t alam ko kada makakaltasan ang laman ng kanyang atm ay mai inform s’ya.“Wala, ginabi lang tayo kaya tiyak na nag aalala na si Yaya Linda.” Sagot ko at ngumiti s’ya sa akin ng bahagya.Ayoko naman na pati s’ya ay maramdaman ang kaba na s’yang nararamdaman ko ngayon. Nang marating namin ang bahay ay sinalubong kami ni Yaya Linda. Pinauna ko ng papasukin si Lisa na s’ya namang sinundan ni Yaya sa loob. Ngunit bago ito tuluyang makapasok ay may sinabi pa ito na mas nakapagpatindig ng aking balahibo.