Mafia King's Innocent Bride (Tagalog) のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

"Boss, pakawalan niyo na po ako, pakiusap! Bigyan niyo pa ako nang kaunting panahon!" pagmamakaawa ng isang lalaking mukhang nasa tatlompu na ang edad habang nakaluhod sa harap ng isa pang lalaking may suot ng black na suit, at may hawak na baril sa kanang kamay.Napalilibutan sila ng mga lalaking nakasuot din ng itim na mga suit habang nagtitinginan at nagngingisian sa isa't isa.Isa iyong torture cell. Puno ang kwartong iyon ng mga kagamitan na tanging mga kriminal lamang ang nagmamay-ari. Bawat sulok niyon ay may bahid ng dugo.May dugo sa gilid ng labi ng lalaki. Ang mga mata niya ay mukhang ilang beses nang sinuntok dahil sa nagu-ubeng bilog sa paligid ng mga ito. "Babayaran kita sa susunod na linggo, pangako! Kapag hindi kita nabyaran, pwede mo na akong patayin!""Renzo. I already gave you a month to pay me, and now you're asking for another week?""Boss, please....patawarin mo na ako..." pagmamakaawa niya sa lalaki habang patuloy sa pag-agos ang luha sa mga mata. Naghahalo na a

Sophie's POV"W...Wala akong pakialam kung sino ka, ang alam ko, hindi mo pwedeng iwanan ang isang batang umiiyak nang dahil sa'yo." sunud-sunod kong sabi habang nakikipag-titigan sa Greek God na nakatayo sa harapan ko ngayon nang walang kaemo-emosyon sa mukha.Tumaas ang kanang kilay niya. "So, you don't really know me?""Hindi nga kita kilala, okay? Kailangan pa ba kitang makilala?"Hindi ko rin alam kung saan ko napulot ang lakas ng loob ko nang mga oras na iyon. Hindi ko lamang inialis ang pagkakatitig ko sa kanya kahit pa nanginginig na ang mga kamay ko sa kaba. Matalim ang pagkakatitig niya sa akin at para bang pwede na akong mamatay sa ttig na iyon. "You're quite brave, huh? Well, let's see where your bravery would take you."Walang anu-ano, bigla na lamang niya akong hinapit sa bewang at hinila palapit sa kanya. Mas lalo pa akong nagulat nang bigla niyang ilapat ang labi niya sa mga labi ko. Tila ba na-estatwa ako mula sa kinatatayuan ko. Pilit ko siyang itinulak palayo sa aki

Sophie's POV"Hindi ako sasama sa'yo!" sigaw ko nang makita kong naglalakad palapit sa akin si Vincent.Napataas siya ng kilay sa akin. "You have no choice, baby. Your idiotic father owed some money to me and offered you as the collateral."Tumingin ako kay Dad. "D..Dad...please... Ayokong sumama sa lalaking 'yan!""Sophie.... Vincent, can we just talk about this again? Can we--"Are you trying to fool me?! We already had an agreement and now you're saying that we should talk about it again?!" galit na galit na sigaw ni Vincent. Ang napakalakas niyang boses ay nadinig sa buong restaurant. "S..Sorry... I already changed my mind... I don't want to give my daughter..."Lahat kami ay nagulat nang walang anu-ano ay bumunot si Vincent ng baril saka iyon itinutok kay Daddy. "You know I hate people who breaks their promise. Now, just choose. Will you give me that woman or I'll blow your fucking brain out?""Dad!""Honey!""Hindi! Huwag, please!" sigaw ko. "Sasama na ako sa'yo! Sasama na ako,

HINDI ko maiwasang mapanganga nang makababa ako mula sa limousine. Kaagad kong nakita ang isang napakalaking mansyon. Actually, palasyo na nga yata ang tawag dahil sa sobrang laki. Malaki naman ang bahay namin, pero grabe ang laki ng isang ito.“Stop standing there and follow me inside,” bigla na lamang sabi sa akin ng mafia boss saka siya naglakad papasok ng mansyon.Nang makapasok na kami sa loob mansyong ito ay kaagad na sumalubong sa amin ang nakalinyang mga maid at butler. Lahat sila ay nakayuko na wari’y nagbibigay-galang sa mafia boss na kasama ko.“Margarette,” bigla na lamang siyang tumawag ng pangalan at isa sa mga maid ang nag-angat ng tingin saka naglakad palapit sa kanya.“S-Sir?”“Bring Sophie to her room, and also, give her a change of clothes.”Tumango naman ang babae. “O-Opo, sir.”“Go with her,” baling niya bigla sa akin.“O-Okay,” tugon ko nang hindi tumitingin sa kanya.Matapos niyon ay nagpatuloy na siya sa pag-akyat sa itaas na bahagi ng mansyon habang ang mga la

“THIS will be our house from now on,” sabi ni Vincent nang buksan niya ang pinto ng mansyon kung saan niya ako dinala matapos ang kasal namin. Ito ay isang mansyongmas malapit sa university kung saan ako nag-aaral at pati na rin sa school kung saan ako nagt-trabaho.Wala itong ipinagkaiba sa mansyon kung saan ginanap ang kasal namin. High-ceiling, chandeliers at salamin na mga dingding. Puno rin ng guards ang buong bahay. Maraming mga katulong, tingin ko higit pa sila sa singkwenta atsaka mayroon ding mga personal chef.“Bakit nga pala tayo lumipat dito?” tanong ko kay Vincent habang naghahapunan.“Because it’s closer to your university. Don’t you want that, since you told me that you still want to work and study?”“O-Oo. Salamat.”“Tomorrow, Venom will go with you to your university. She will stay by your side throughout the day until you go home.” dagdag pa niya.Tumangu-tango ako. “Naiintindihan ko.”“You need to be here as soon as you’re done with your work.”“Okay.”Matapos niyon