All Chapters of Taming The Heir : Chapter 11 - Chapter 20

"You just left without saying goodbye. Ganyan ba ang responsableng empleyado? Avern Dela Cruz if you don't want me to fire you then do your work properly because I'm paying you!" Napayuko ako. Huwag kang iiyak saway ko sa sarili. "You were gone for hours, even leaving your luggage and things. Who do you think you are, hmm? Not because I treated you that way you will abuse me. If you can't do your job then all you have to do is to tell me because there are a lot of competent individuals in my company that could do better. More willing that you!" Mariin akong napalunok. "O-oo, Sir. Alam kong may pagkakamali ako. Alam kong mali na iniwan ko kayo. Mali na iniwan ko kayo ng walang pasabi pero Sir huwag niyo naman po akong sigawan. Tao lamang ako Sir nagkakamali. Tumawag ang pinsan ko, my family is not doing well in the province. Aware ako na hindi sapat ang dahilan ko na gamitin bilang excuse as tardiness. But may I remind you, Sir. I did not wish to be here. Pumayag ako dahil alam

"May problema ba?" Tanong ni Cairo habang nagpapatuloy sa pagtipa sa laptop. He's wearing rimless eyeglasses which suits him well. I shift uncomfortably as I continue to stand, unable to form a proper sentence. Kanina pa ako kinakabahan, mula noong makapasok kami dito ay agad kong tinungo ang banyo para maghalf bath lalo na ilang beses kong nailampaso ang sarili ko sa labas. Nakakahiya kung basta akong umupo o makihiga. Malawak ang room may sariling living room, kusina at syempre kuwarto. Hindi ko nga lamang mawari kung ilan. "Eh kasi, Sir." Muli kong tinikom ang bibig. Paano ko ba sasabihin na ayaw kong matulog dito? "Pwede po ba na makishare ako ng room sa ibang staff?" Yun lamang ang excuse na naisip ko. Kakagat kaya siya? Sinirado niya ang laptop at napatingin. Nanunuri ang klaseng tingin nito. Medyo malakas ang paraan ng pagsara kaya napaayos ako ng tayo. "Bakit?" His hazel brown eyes calculating and intimidating. Malayong-malayo sa softie na Cairo. Paano ba ako masasanay

"Hmm, mas mabuti pa na ihatid na kita sa taas kung ganun." Pag-iiba ko ng usapan. Ayaw kong may mangyari sa amin, like as if meron. Hindi ko hihintayin na mangyari iyon. Ayaw kong makipagclose sa taong lasing at wala sa tamang pag-iisip. Nakainom kaming dalawa. Better safe than sorry. Tumango siya at lumayo ng konti. Nilahad ang kamay, tumaas aking kilay sa gesture. "Take my hand. I'll guide you there." Umiling ako. "Hindi na kailangan, Sir. Kaya ko naman. Baka kapag maghawakan pa tayo papunta sa taas mahulog ako at madadala ka. Ayaw kong mapahamak ka ng dahil sakin." "Then that's enough reason to hold onto me. I don't want you to fall." Bigla akong natahimik sa sinabi niya. He doesn't want me to fall. Pag-uulit sa aking isipan sa bagay na imposibleng mangyari. Matagal na akong hulog sir kung alam mo lang. Kung ganun na ayaw pala niya edi no. Alam ko naman kung paano tanggapin ang no lalo na sa buhay na mayroon ako. Rejections became so normal that it no longer surprises me

"Ang sama ng tabas ng mukha mo. Biyernes santo ang theme. Hindi siya giving ses sinasabi ko sayo." Puna ni Shiela habang nag-aayos ng lens niya. "Manahimik ka diyan, Shiela. Kung gusto mo pang mabuhay ang camera mo." Dumila siya at nanunuksong ngumiti. "Ay ganiyan pala magselos ang Avern Dela Cruz. Sorry, ka teh. Hindi mo pwedeng basagin ang cam ko mahal pa 'to kahit pagtrabahuan natin buong buhay. Mamumulubi tayong dalawa." "Selos? Ano ako girlfriend? Karapatan ko sa kanya. Pakihanap ng pake." Irap ko sa kanya, binuhat ko ang makeup kits na gagamitin ng glam team sa kabila. "Girlfriend? Paladesisyon malala." Mahina siyang natawa. "Kawawa ka naman, Friend. Bakit kasi Billionaire ang tipo mo? Di bale mas bet nga na may standard. Sa babaeng tulad mong maganda, mabait pa deserve mo ng happily ever after." "Hindi 'to fairytale, Shiela. Walang nag-e-exist na happily ever after at least not nowadays." "Bitterret ka masyado. Malay mo makabingwit ka ng fafa dito. Maganda ang isla

Makakatanggi ngaba ako sa kanya? Malamang hindi! May karapatan pa ba akong magtanong o pag-isipan ang ponag-usapan namin over company dinner? Wala ses. Nasa baba ako para kumuha ng tubig. Nagsasalin ako sa baso nang may naramdaman akong presensya mula sa likod. Batid ko kung sino ito, kilalang-kilala ko ang hubog ng katawan ng binata. "Why would you do that without telling me?" Pagsisimula niya. Hindi ko siya nilingon. I won't give him satisfaction by following his rules. Sumimsim ako sa tubig at sumandal sa island counter. "Narinig ko na pinagalitan mo si Tita Ru kanina." Simple kong sagot. Partly true, but at most I wanna pursue my passion again. To decide what I do in my life. To chase my dreams and own them. "That's what made you come back? Because of what I did to him?" Sambit niya na may bahid na inis at selos. Sabihin nating delulu ako pero hindi ko kayang pagkatiwalaan ang sarili kong makinig sa lalaking ito. Iba ang lumalabas sa aking bibig pero mas malala ang e