جميع فصول : الفصل -الفصل 20

"ยังไงฉันก็ไม่เอาเจ้าชู้อย่างคุณแล้ว" เย่ซิงหยวี่วางสายไปเมื่อมองโทรศัพท์ที่หน้าจอมืดลง ใบหน้าของเฟิงป๋อเหยียนมืดจะตายหลังจากนั้นไม่นาน โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นเรื่อยๆเฟิงป๋อเหยียนเปิดดู ทั้งหมดเป็นข้อมูลการหักเงินเธอได้ซื้อเฟอร์นิเจอร์ต่าง ๆ และข่าวการหักเงินยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆเฟิงป๋อเหยียนนึกถึงเนื้อหาในใบหย่า ใบหน้าที่หล่อเต็มไปด้วยความเย็นชา พูดกับสวี่มู่ที่อยู่ข้าง ๆ ว่า "สวี่มู่ ไปตรวจสอบว่าวันนี้เธอไปเขตหรงจิ่วไถหรือเปล่า""ครับ!" สวี่มู่รีบไปตรวจสอบหลังจากนั้นไม่นานก็กลับมารายงานตัวว่า "นายน้อยครับ นายหญิงเคยไปที่เขตหรงจิ่วไถแล้วจริง ๆครับ และจ้างคนทําความสะอาดสองสามคนมาทําความสะอาดที่นั่นด้วย"ปรากฏว่าตั้งใจจะย้ายไปอยู่ที่เขตหรงจิ่วไถจริงๆเฟิงป๋อเหยียนบีบใบหย่าในมือย่นเมื่อสองปีก่อน บริษัทของเย่ซื่อหัวประสบวิกฤต ขายทรัพย์สินทั้งหมดไป พร้อมกับวิลล่าตระกูลเย่ ในเขตหรงจิ่วไถต่อมาเธอเป็นคนขอร้องให้เขาซื้อวิลล่าหลังนั้นมา ไม่คิดว่าวันนี้จะกลายเป็นทางออกสําหรับการหย่าร้างของเธอเฟิงป๋อเหยียนส่งเสียงฮื่ม "โทรไปธนาคาร และหยุดบริการบัตรของเธอ"*ในห้างเย่ซิงห

เธอไม่คิดว่าเขาจะไร้ยางอายขนาดนี้ ฝืนพูดต่อ "เฟิงป๋อเหยียน เราเคยเป็นสามีภรรยากัน ใกล้จะหย่าแล้ว คุณไม่ยอมให้บ้านฉันแม้แต่หลังเดียวหรือ"ยังไงเธอก็คอยรับใช้เขามา 2 ปี จนสุดท้ายกลับไม่ได้อะไรเลยหรือ"ผมสัญญากับคุณว่าจะหย่าแล้วหรือ?""ฉันบอกแล้วว่าฉันจะหย่า" เธอจริงจังมาก สามีมีลูกนอกสมรสอยู่ข้างนอกแล้ว เธอจะทนได้อย่างไร"ยังจะโกรธอีกเหรอ" เฟิงป๋อเหยียนมองเธออย่างเย็นชา ทันใดนั้นก็หัวเราะเยาะ "โอเค ในเมื่อคุณจะหย่า งั้นวิลล่าของเขตหรงจิ่วไถก็ไม่จําเป็นต้องเก็บไว้แล้ว"เย่ซิงหยวี่หน้าซีด "คุณหมายความว่าอะไร คุณจะขายวิลล่าของบ้านฉันไปเหรอ""นี่เป็นคฤหาสน์ของคุณหรือของผม 600 ล้านนั้นเป็นเงินของใคร ในเมื่อคุณจะหย่า งั้นวิลล่าหลังนี้ก็ขายไปเลย เผื่อไม่ให้รำคาญเลย"ทันใดนั้นเย่ซิงหยวี่ก็รู้สึกเหนื่อยมากเฟิงป๋อบอกว่าเห็นว่าเธอไม่พูด คิดว่าเธอยอมถอยแล้ว อารมณ์บนใบหน้าของเขาก็คลายลงบ้าง "ปิดประตูรถ กลับบ้าน"เย่ซิงหยวี่ไม่ได้ขยับ ผ่านไปเวลานาน ก็หัวเราะออกมาเสียงหนึ่งแล้วลงจากรถ"เย่ซิงหยวี่""คุณขายไปเถอะ" เธอไม่ได้หันกลับ ในเมื่อเก็บไว้ไม่ได้ ก็ช่างเถอะแม้ว่าเธอจะลังเลกับวิลล่าข

"นี่บ้านผม ผมอยากจะอยู่ก็อยู่เลย" พอเฟิงป๋อเหยียนเอ่ยปาก ก็จะไม่มีคําพูดที่ดีเลยเย่ซิงหยวี่ขึงตาใส่เขาเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาในปัจจุบัน เธอผลักเขาออกไปอย่างแรงเฟิงป๋อเหยียนถูกผลักให้ถอยหลังหนึ่งก้าว มองเธออย่างเย็นชา เสียงเย็นชา "ทําอะไร""พวกเรากําลังจะหย่ากันแล้ว" เธอพูดเบา ๆเฟิงป๋อหัวเราะเยาะ "ผมว่าคุณไม่อยากจะหย่าเลย เมื่อวานร้องว่าจะย้ายออก วันนี้ก็กลับมาอีก นี่เป็นท่าทางที่อยากจะหย่าเหรอ"เย่ซิงหยวี่ขี้เกียจที่จะเถียงปัญหานี้กับเขา ยิ่งบอกเขาก็ยิ่งตื่นเต้นเธอดึงกระโปรงให้เรียบร้อยแล้วเดินออกไป"เย่ซิงหยวี่!" สายตาของเฟิงป๋อเหยียนมืดลง สาวเท้าก้าวเดินไปไล่ออกมาจับมือเธอ "คุณทําเรื่องมากขนาดนี้ แค่อยากดึงดูดความสนใจของผมไม่ใช่เหรอ พูดสิ อยากได้อะไร ลุงสองของคุณให้คุณมาขอเงินหรือขอโครงการกับผม"เย่ซิงหยวี่แหงนหน้ามองเขาเพราะลุงสองมักจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาใจเขา ดังนั้นคนของตระกูลเย่จึงเหมือนแวมไพร์ในสายตาของเขา"เปล่า ฉันไม่ได้อยากขออะไรจากคุณ ฉันเป็นคนที่เสนอว่าหย่าเอง เพื่อไม่ให้คุณเข้าใจผิด ฉันขอพูดอีกครั้งว่าฉันตัดสินใจจะหย่ากับคุณ และมันจริงจังมาก

เย่ซิงหยวี่ถามว่า "คุณกับคุณเผยรู้จักกันเหรอ""รู้จักกันแน่นอนสิ พวกเราเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่อเมริกา" เซี่ยชิงเฉินมองเผยเหยียนยวี่ด้วยรอยยิ้ม "เหยียนยวี่ ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ช่วงนี้สบายดีไหม""ก็ไม่เลวเลย" เผยเหยียนยวี่ยิ้มเบา ๆ ตาใต้แว่นตามองไม่ชัดว่าคิดอะไรอยู่ "พวกคุณคุยกันก่อน ผมจะไปรับโทรศัพท์"เผยเหยียนยวี่ไปรับโทรศัพท์ที่ข้างๆเซี่ยชิงเฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า "อาชีพของคุณพัฒนาได้ดีนะ จะสามารถพูดคุยกับเรื่องความร่วมมือกับเอ็นเอเอสกรุ๊ปได้แล้ว""เป็นคุณเผยยกย่องฉัน" เย่ซิงหยวี่ยิ้มจริง ๆ แล้วเธอไม่ค่อยอยากอยู่คนเดียวกับเซี่ยชิงเฉิน เธอมักจะถามคําถาม เย่ซิงหยวี่รู้สึกรําคาญมาก"ยกย่องเหรอ เหยียนยวี่น่าจะชอบคุณใช่ไหม บอกความลับให้คุณฟังหน่อย เหยียนยวี่ยังโสดอยู่นะ ถ้าคุณชอบ ก็ต้องลงมือในเวลาที่เหมาะสม จะรับผลประโยชน์ล่วงหน้าเนื่องจากอยู่ใกล้เขา มีหลายคนชอบเลยเขานะ"เย่ซิงหยวี่รู้สึกงงงวยทําไมจู่ ๆ เซี่ยชิงเฉินถึงจะอยากให้พวกเขาเป็นแฟนกันเธอพูดอย่างฝืนยิ้มว่า "คุณเผยกับฉันแค่คุยเรื่องความร่วมมือเท่านั้น""มันก็กลายเป็นสามีได้นะ ผู้ชายที่ดีขนาดนั้น ต้องจับให้แน่นสิ" เซี

ทั้งสองพูดเบา ๆ อยู่ ทันใดนั้นนางแบบคนหนึ่งก็เดินผ่านด้านบน และกระเป๋าในมือทุบใส่เย่ซิงหยวี่"ระวัง!"เผยเหยียนยวี่ตะโกนเรียก ดึงเย่ซิงหยวี่ไป หนีการโจมตีกระเป๋าใบนั้นเย่ซิงหยวี่ตกตะลึง และมองไปที่นางแบบบนเวทีนางแบบทําท่าทางขอโทษ และเดินผ่านหน้าทั้งสองคนแต่ถึงกระนั้น เย่ซิงหยวี่ก็จําเธอได้เธอชื่อเฟิงรั่วรั่ว เป็นลูกพี่ลูกน้องของเฟิงป๋อเหยียน และเป็นลูกสาวที่รักของท่านสองของตระกูลเฟิงก่อนหน้านี้เธอก็ได้ยินมาว่าเฟิงรั่วรั่วไปเป็นนางแบบที่บริษัทอื่น เพื่อผู้ชายที่ตัวเองชอบผู้ชายคนนี้คงไม่ใช่เผยเหยียนยวี่มั้งเย่ซิงหยวี่รู้สึกว่าทุกอย่างมันบังเอิญเกินไป มุมปากเธอกระตุก อดไม่ได้ที่จะถามเผยเหยียนยวี่ว่า "เฟิงรั่วรั่วชอบคุณหรือ?"เผยเหยียนยวี่ประหลาดใจมาก "คุณรู้ชื่อเธอได้อย่างไร"เย่ซิงหยวี่พูดยากเดาถูกจริง ๆมิน่า ที่เฟิงรั่วรั่วจะทิ้งกระเป๋ามาทุบเธอ ที่แท้มันเกิดจากความหึงหวง แต่เดิมเธอก็เป็นคุณหนูที่หยิ่งผยองพวกนั้น อารมณ์ไม่ค่อยดี"ฉันเคยเห็นเธอมากี่ครั้ง" เย่ซิงหยวี่พูดอย่างลวกๆให้มันผ่านไป ในขณะเดียวกัน ก็อดมองเฟิงป๋อเหยียนไม่ได้เฟิงป๋อไม่ได้มองเธอแม้แต่น้อยเลย