ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The Spoiled Wife of Attorney Dankworth / บทที่ 51 - บทที่ 60

บททั้งหมดของ The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: บทที่ 51 - บทที่ 60

1747

Chapter 27.1

MATAPOS MANGGALING NI Bethany sa music center at sa restaurant upang magpaalam na hindi makakapasok ng araw na iyon ay nagtungo siya sa detention center upang bisitahin naman dito ang ama. Umitim ito at pumayat pero batid ng dalaga na wala itong ibang nararamdamang sakit sa kanyang katawan. Bumagsak lang ang timbang nito sa kakulangan ng pagkain. Iyon lang ang kanyang napuna bukod doon ay wala na.“Kumusta na po kayo dito, Papa?” tanong niyang pilit na ngumiti upang ipakitang masaya.“Heto, gaya ng nakikita mo. Kailan ba ako makakalabas dito anak? Miss ko na ang labas.”Nag-iwas ng tingin si Bethany sa kanya. Hindi niya mapigilang mamuo ang mga luha sa mata.“H-Huwag po kayong mag-alala Papa, sa sunod na pagbisita ko dito ay kasama ko na si Tita.”“Kumusta na pala siya?”“Ayos lang po, nag-aalala rin sa’yo pero ginagawan ko po ng paraan para mailabas na kayo.”“Sabihin mo alagaan niya ang sarili niya hanggang makalabas ako. Huwag siyang magpapabaya at kapag pumangit siya kamo ay papa
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 27.2

PAGKASARA NG RESTAURANT ay naghanda na si Bethany na umuwi. Nang bumaba siya ng stage kanina ay nakita niyang wala na si Gavin sa table nito kaya ang naisip niya ay umalis na ito ng hindi man lang siya kinakausap. Medyo nakaramdam siya doon ng pagtatampo kahit na alam niyang wala naman siyang karapatan. Isa pa pumunta ang lalake doon bilang customer. Hindi siya ang sadya nito kung kaya hindi dapat siya magalit o kahit ang matampo sa lalake.“Sana man lang nag-hello siya sa akin ‘di ba? Para naman siyang others.” puno na ng panghihinayang ang boses na turan niya halatang dismayado, “Ni hindi ko pa siya pormal na pinasasalamatan sa mga tulong niya sa sa akin noong nasa hospital ako. Ang daya naman!”Nang lumabas siya ng restaurant upang maghintay ng masasakyan ay nagulantang na lang siya nang biglang tumigil sa harapan niya ang isang golden continental na sasakyan. Nakababa ang bintana noon kung kaya naman kitang-kita ng dalaga kung sino ang nasa loob ng driver seat, si Gavin iyon. Bigl
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 28.1

AGAD NA BINAWI ni Gavin ang kanyang paningin kay Bethany na naghihintay ng kanyang magiging sagot sa tanong nito. Hindi niya rin alam kung ano sila, pero gusto niyang palaging nakikita ang dalaga. Ilang beses niya ngang naisip na mukhang nahihibang na siya dahil wala naman silang relasyon pero nais niyang bakuran ang dalaga. Bahagyang inilayo niya ang katawan sa dalaga matapos na mapabuga ng malalim na hininga. Maya-maya pa ay isinandal ng binata ang likod sa upuan ng sasakyan at bahagyang ipinikit na ang kanyang mga mata. Sa tanawing iyon ay mukhang pagod na pagod si Gavin na totoo naman. Pagod siya sa biyahe mula sa bakasyon at doon siya sa restaurant na pinagtra-trabahuhan agad ni Bethany siya dumeretso. Daig niya pang boyfriend nitong sabik na sabik makita ang dalaga mula sa malayong lugar. Mariing itinikom ni Bethany ang kanyang bibig habang ang kanyang mga mata ay hindi niya inaalis sa mukha ng abogadong sapo na ang noo ng mga sandaling iyon at nakapikit. Noon lang napagtanto n
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 28.2

MALAPAD NA NAPANGITI si Gavin nang makita niya ang maamong mukha ni Bethany na mahimbing na natutulog sa kanyang mga bisig. Naburo pa ang kanyang mga mata sa mukha niya. Mula sa nakasara biyang mga mata hanggang sa nakatikom niyang bibig. Ang mahabang kayumangging buhok ng dalaga ay nakakalat sa kanyang mga balikat, nakadagdag pa iyon sa kanyang kagandahan na lalo pang nagpatibok ng puso ng binata. Magaan ang paghinga ni Bethany na kawangis ng isang batang mahimbing na natutulog sa bisig ng kanyang ina. Maganda ang dalaga, ilang beses na bang nasabi iyon ni Gavin sa kanyang isipan? Nakailang ulit na siya. Sobrang gumanda pa lalo ito sa paningin ni Gavin ng gabing iyon dahil nadagdagan iyon ng romantikong pakiramdam ng kanilang paligid. Hinigpitan pa ng binata ang yakap niya sa katawan ni Bethany kahit na medyo ngalay na siya doon at namamanhid na ang mga muscles niya. Sinulit niya ang bawat sandaling iyon kung saan ay malaya niyang napagmamasdan ang dalaga. Iyong tipong hindi nito mis
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 29.1

MABAGAL NA PUMASOK na sa loob ng kanilang bahay si Bethany makatapos ang ilang pasimpleng lingon kay Gavin gamit lang ang gilid ng kanyang mga mata. Tinitingnan niya kung aalis na ang binata doon lalo pa at halos umaga na iyon. Nang tuluyang maisara niya ang pintuan ay hindi niya mapigilan ang sariling bahagyang silipin sa bintana ang sasakyan ni Gavin na kasalukuyang naroon pa rin at hindi pa umaalis. Napuno na ng pagtataka ang kanyang mga mata, hindi mahulaan kung ano pa ang ginagawa ng abogado dahil nanatiling naka-park ang sasakyan nitong out of place sa kanilang lugar. Nakapasok na siya at lahat, naroon pa rin ang binata. Maraming katanungan na ang nabuo sa kanyang isipan. Biglang dumaan sa balintataw ng dalaga ang mga larawan na nakita niya sa cocktail party na pakalat-kalat lang sa social media. Awtomatiko siyang sumimangot at binitawan ang laylayan ng kurtinang bahagya niyang hinawi kanina upang tingnan ang binata sa labas. Alam ni Bethany na walang kahulugan ang lahat ng nang
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 29.2

PAGKALIPAS NG LIMANG minuto ay inihain na ng Ginang ang pagkain ni Bethany sa mesa at inayang kumain na doon ang dalaga. Bakas na sa mukha niya ang antok, pero laban pa rin sa paghihintay na makauwi ang kanyang hinihintay. Kanina pa din siya dito nag-aalala eh.“Bukas mo na hugasan ang mga pinagkainan. Matulog ka na rin pagkatapos mong kumain.”“Sige po, maraming salamat po, Tita.” muling sagot ni Bethany sabay hila na ng upuan.Sa halip na umalis ang Ginang at pumasok na ng silid ay humila rin ito ng upuan at naupo na sa kanyang harapan. Pinagmasdan siya nitong mabuti na parang may mga nais pang idagdag sa kanyang mga naunang sinabi.“May sasabihin pa po ba kayo, Tita sa akin?” tanong ng dalaga after niyang maglagay ng pagkain sa kanyang plato, at muling magsalin ng tubig sa kanyang baso. “Ano po ‘yun?”Ilang minutong nag-alinlangan ang Ginang kung sasabihin niya pa ba ang laman ng isipan o hindi na. Batid niyang maiipon iyon sa kanyang utak at hindi rin siya makakatulog sa gabing iy
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 30

TULUYAN NANG NAPADILAT ang mga mata ni Bethany sa nakitang picture pagkaraan ng ilan pang minutong pagtitig niya sa screen ng cellphone. Mula sa pagkakayakap sa unan ay dumapa siya habang marahang hinaplos-haplos ang kanyang screen ng cellphone gamit ang kanyang mga daliri. Parang biglang gusto niyang mag-join sa abogadong tumambay doon, sayang lang at hindi siya nito inaya kanina doon. Ngayon pa talaga ito nag-send ng picture e anong oras na iyon? Alangan namang pumunta pa siya? Pagkatapos ng ilang sandaling pag-alinlangan ay nagtipa na siya ng message ngunit hindi niya naman agad sinend iyon kay Gavin, naipadala niya ito makalipas ang halos kumulang sa kalahating oras.Bethany Guzman:Pasensya na Attorney Dankworth, nakatulog na ako. Kakagising ko lang…Doon ay napatayo na ang binatang hawak pa rin ang isang baso ng alak sa kanyang isang kamay. Matapos makita ang mensahe ni Bethany, malapad siyang ngumiti pagkasimsim niya ng alak sa basong hawak. Hindi na siya muling tumugon at nang
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 31.1

SA GINAWANG IYON ni Bethany ay medyo nadismaya ang direktor. Ang buong akala nito ay igigiit ng guro na umapela at lumaban upang hindi siya mawalan ng biglaang trabaho. Hindi niya inaasahan ang mabilis na pagsukong ginawa ni Bethany ng dahil lang doon. Kung tutuusin ay kaya niya namang ipaliwanag ang tungkol doon, malusutan at makakuha ng pabor kung gugustuhin ni Bethany tutal favorite naman siya ng mga student niya na kahit na ayaw na sa kanya ng mga magulang nila. Walang magagawa ang mga ‘yun oras na ang mga bata ang mag-decide. Sila ang masusunod kung kaya malaki ang pag-asa pa rin siyang manalo kung ang mga student niya ay papanig lahat sa kanya, ngunit ngayong sumusuko na ito agad mukhang wala na talaga itong planong ilaban ang karapatan niya at manatili sa music center.“Alam mo naman siguro kung ano ang ibig sabihin ng pag-alis mo sa Music Center na ito, Teacher Thanie. Magiging pangit mong experience iyon na mapupunta sa credentials mo.” hinga nang malalim ng direktor na pilit
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 31.2

SUMAMA ANG HILATSA ng mukha doon ni Bethany, alam niyang ito ang may pakana at ngayon na wala na siya sa music center malamang ay ito ang unang matutuwa.“Alam ko ang patakaran, Teacher Audrey. Baka gusto mo pang i-recite ko sa’yo ‘yun isa-isa?” pikon na sagot ni Bethany ng hindi lumilingon, baka lalo lang uminit ang kanyang bunbunan. “O alam mo naman pala, anong—”“Huwag ka ngang pabibo Teacher Audrey, alam mo namang kailangan ni Teacher Thanie na makaipon ng malaking halaga para sa kapakanan ng Papa niya. Napaka-insensitive mo naman doon!” singit ng isa sa mga kasamahan nilang bwisit na sa pang-aasar pa ng kapwa guro nila.“Wait lang, sinasabi niyo bang ako ang—”“Oo, ikaw. Si Direktor Aguinaldo na mismo ang nagsabing ikaw ang nagsumbong.” prangkang pagputol sa kanya ni Bethany na biglang ikinahawak ni Audrey sa kanyang dibdib.“OMG!” tanging nasabi ng babae.Pinanliitan siya ng mga mata ni Bethany na agad namang ikinaatras ni Audrey sa gilid.“OMG talaga, Audrey kasi utak talangka
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 32.1

NANG ARAW NA iyon ay hindi muna deretsong umuwi ng bahay agad si Bethany matapos niyang mag-walked out paalis ng school. Ayaw niyang sabihin sa madrasta na nawalan siya ng trabaho dahil ayaw niyang maging ito ay mag-alala rin ng sobra lalo na sa kung saan na sila kukuha ng pera na kailangan nila sa pang-araw-araw nilang gastusin. Hindi sasapat ang kinikita niya sa part time job dahil ilang oras lang ‘yun. Paniguradong makakadagdag lang ang lahat ng ito ng bigat sa kanyang mga iniisip.“Mamaya na lang ako uuwi para hindi siya maghinala na may nangyari sa trabaho ko.” hinga niya nang malalim sabay linga sa paligid, bitbit pa rin ang box ng mga gamit. Humantong ang dalaga sa isang park kung saan kakaunti lang ang mga namamasyal dahil masyado pang maaga ‘yun. Nang makahanap siya ng bakanteng bench ay deretso siya doong naupo. Maingat na ipinatong niya sa gilid niya ang kanyang mga gamit. Lumalim pa ang kanyang iniisip. Matingkad na ang sikat ng araw noon pero hindi maramdaman ni Bethany
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
45678
...
175
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status