Todos los capítulos de Seducing My Hot Ninong Everett: Capítulo 951 - Capítulo 960

Lumi POVDay off ko ngayon kaya ang saya-saya ko. At sa totoo lang, ito ang pinaka-inaabangan ko. Kasi sa sobrang busy palagi sa work, parang nauumay na ako. Parang takam na takam na akong humilata sa kama buong maghapon. Kaya ngayong day off, deserve mong magkulong sa kuwarto ko, manuod ng korean drama, mag-footrip at mag-scroll lang nang mag-scroll sa social media.Today, walang alarm clock. Walang staff na tatawag para gisingin ako. Walang problemang haharapin sa mga nag-aaway sa pila sa Sorin spa.Walang reklamo ng mga staff na pagod na at gutom.Sa totoo lang, maaga pa akong nagising ngayon. Nauna pa ako sa alarm clock ko. Nandito ako sa malambot at napakalaki kong kama. Napahiga ako nang patagilid, yakap ang unan, habang nakapikit.“Wala akong gagawin today,” bulong ko na parang kinikilig pa. “Matutulog ako hanggang hapon kung gusto ko.”Huminga ako nang malalim. Ang lamig ng aircon. Ang tahimik ng paligid. Perfect talaga. Ang saya-saya.Ayos na sana, e. Ang ganda-ganda na ng mo

Lumi POVNaunang tumba si Tatay Atlas. Naiwan na lang si Sorin sa sala, lungayngay na rin.“Anak, ikaw na bahala kay Tito Sorin mo ah?” sabi ni Nanay Yumi. Tumango ako habang inaalalayan na niya si Tatay Altas papunta sa kuwarto nila. Hinintay ko lang na tuluyang makapasok sila sa kuwarto, pagkatapos ay saka ko na nilapitan si Sorin.“Oy, anong plano mo? Diyan ka na ba matutulog sa salas namin? Inaantok na kasi ako. Ikaw na lang talaga ang hinihintay ko,” sabi ko sa kaniya habang naghihikab pa.Tumingin siya sa akin. Mapungay na ang mga mata. Pagkatapos ay saka ito ngumiti. “Hinintay kasi magkatabi ba ulit tayong matulog?” tanong niya habang malakas ang bibig.“Hoy, huwag kang maingay, baka marinig ka ni Nanay,” sita ko sa kaniya habang tinatakpan ko ng kamay ang bibig niya.Ang ginawa ko, pinatayo ko na siya at inakay. Umakbay siya sa akin habang gegewang-gewang ang lakad namin. Lasing na lasing na naman siya.“Uy, Lumi, tabi tayo ah,” pag-uulit pa niya kaya tinakpan ko ulit ang bibi

Lumi POVBack to work, back to stress naman din agad. Pagkapasok ko kasi ngayon sa main Sorin Spa ay maraming problema. May mga absent na staff, bigla raw nagkasakit. Tapos, may mga sirang gamit. Bumagal tuloy ang service, kapag wala talaga ako, walang nagkukusa, kaya ngayong umaga, naging masungit ako.Wala akong pinapansin, wala akong kinikibo. Sa tuwing lalabas ako ng office ko, nagdadabog ako. Nang sa ganoon, makita at malaman din nilang hindi sa lahat ng oras, aba, mabait ako.Ramdam ko naman na parang takot sila. Lalo na ang baklang si Bidang na hindi ako kinikibo. Ngayon, sa tuwing titignan ko, napapayuko.“May mga sira na palang gamit, wala manlang nag-report sa akin kahit sa group chat manlang natin,” sermon ko sa kanila sa tuwing may lalabas na customer.“Tapos, may absent at biglang nagkasakit. May sakit ba talaga o may lakad lang? Inuna pa ang lakad kaysa sa work. Alam namang fully booked tayo ngayon, isasabay pa ang kasiyahan,” sabi ko pa. Nakita ko kasi ang post ni Chech

Lumi POVNagmulat ako ng mga mata na parang may mabigat na nakapatong sa talukap ko. Ang liwanag na nakakasilaw sa kisame ang bumungad sa akin. Saglit akong napapikit ulit, pilit kong inaayos ang paningin ko habang unti-unting bumabalik ang ulirat ko.Amoy ko agad ang antiseptic. Nagtaka pa ako kung nasaan ako. Ang lawak kasi nung room. Akala ko bahay pero alam kong hindi dahil amoy ko sa buong kuwarto ang amoy ng ospitalOo, tama nga, alam kong nasa ospital ako.Gumalaw na ako at tumingin sa paligid. Doon ko lang napansin na nandito pala si Sorin.Nakatayo siya malapit sa kama ko, basang-basa pa rin ang buhok, kahit na tila natuyo na ang suot niyang damit. May bahid ng pagod sa mukha niya, ngunit nang magtagpo ang mga mata namin, parang may kung anong biglang nabuhay sa kanya.“Lumi.”Halos pabulong ang boses niya, pero malinaw ko pa ring narinig. Doon ko lang naramdaman na nanginginig pala ang katawan ko. Dahil siguro sa panlalamig.Doon ko na naalala ang baha. Ang malalim, maruming

Lumi POVMay kasunod agad na bagyo, kaya tuloy-tuloy ng tatlong araw na sarado ang buong city. Wala tuloy akong work at nasa bahay lang din kami ni Sorin sa loob ng tatlong araw na iyon.Sa balita, patuloy pa ring pinapababa ng mga tao sa city ang baha. Sabi pa ng ilan ay mukhang aabutin ng ilang araw bago tuluyang humupa ang baho. Isama pa na nagkalat at naglutang na rin ang mga basura, kaya marami-rami ang dapat na linisin.“Nabo-boring na ako rito sa mansion, Sorin,” sabi ko nung lapitan ko siya sa sala. Tinigil niya ang pagkakatutok ng mata niya sa laptop niya para tignan ako.“Marami kang puwedeng gawin kung gusto mo. Ikaw na lang ang bahalang mag-isip. May sinehan naman dito, gym, swimming pool, library, gaming room, sauna at kung ano-ano pa. Samantalahin mo habang wala pang pasok sa city, hindi ‘yung parang naaadik ka na sa kaka-work,” sagot niya sa akin kaya natameme ako.“Aba, ikaw itong may sabi na magsipag ako sa business na pinapahawak mo, ngayon naaadik na nga ako sa kaka