All Chapters of My Stranger Groom Is A Billionaire: Chapter 1051 - Chapter 1060

“I don’t care about him or about what happened to him,” mahinahong sambit niya, pero may bahid ng pag-alog sa boses. Sinubukan niyang gawing matatag ang tono, ngunit halata ang panginginig ng labi. “Ang gusto ko lang ay malaman niya na may anak siya, at gusto kong maging masaya ang anak ko. That’s it. Wala nang iba.”Ngunit kahit anong sabihin ni Dia, ramdam ni Solvia ang katotohanan sa likod ng mga salitang iyon.Naroon ang takot, ang galit, at higit sa lahat—ang sakit na matagal nang hindi ginagamot. At sa sandaling iyon, tahimik na napangiti si Solvia, hindi sa tuwa, kundi sa pagkaunawa. Sapagkat sa bawat salitang “wala na,” naroon pa rin ang “meron pa.” And she can feel it.And Solvia was trying to do something for them, for her cousin and Paul. She wasn’t sure if it was right, but she just couldn’t stand watching Dia act like everything was fine when deep down, she could still see the pain hidden behind her smile.Huminga nang malalim si Solvia, letting out a quiet sigh, pero hind

Huminga si Dia ng malalim at saka tumango na lang din. Hinalikan niya muna sa noo si Alys at saka kinuha ang phone niya sa gilid.She got it and looked at it again para makita kung may reply si Paul, pero wala, walang kahit anong reply.“Goodnight, Mommy,” sambit pa ni Alys sabay halik rin sa pisngi ni Dia.Napangiti si Dia.“Goodnight, Alys,” she said, voice low and tender, as she gently brushed a stray hair off her daughter’s forehead.For a moment, she just watched her, how peaceful she looked, how innocent her breathing was. It made Dia’s chest tighten. Sana ganito na lang palagi, tahimik, payapa, walang sakit.Pagkatapos niyang umalis ng kwarto ni Alys, dahan-dahan siyang naglakad papunta sa sarili niyang silid.Each step felt heavier than the last. The house was quiet, halos maririnig na lang niya ang mahinang ugong ng aircon at ang tibok ng puso niya. Nang makarating siya sa kwarto, ibinaba niya ang phone sa kama at marahang umupo.The screen’s faint glow illuminated her tired f

Ang tono ng boses nito ay sapat para mas mainis at mapakuyom ang kamay ni Dia, pero hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa pagpipigil. She wanted to roll her eyes, or maybe throw the bouquet she was holding straight to his smug face.Kasi sa bawat salitang binibitawan nito, ramdam niyang gusto nitong patunayan na wala pa rin siyang pinagbago.Kasi iyong tingin nito ngayon ay parang sinasabi nanaman na immature siya, that she was really the same Dia again, iyong babaeng laging naghabol sa kanya, laging umiyak sa tuwing nasasaktan, at laging umaasa sa kanya. Pero hindi na siya iyong babae noon. Not anymore.“Why are you here?” tanong niya sa mababang boses, halos nanginginig sa pagpipigil ng emosyon, pilit pinapakalma ang sarili para hindi sumabog sa harap ng lahat.Ramdam niya ang bigat ng titig ng mga tao sa paligid, nagbulungan na nga rin ang iba dahil bigla na lang nawala ang ngiti ni Dia.Hindi pa rin niya hinawakan ang kamay ni Paul kahit nakaabot na ito para makipagkamay. Nakita niya

“And now, pati pagbibilang mo, manloloko na rin,” she said bitterly, trying to sound brave even as her chest tightened. Ngumisi pa ng sarkastiko si Dia, pilit ipinapakita kung gaano ito kawalang-kwenta sa paningin niya kahit na sa loob-loob niya ay parang may kung anong nabubuhay na galit at sakit na sabay na bumabalik.Pero nahigit niya ang paghinga nang walang sabi-sabing tinagilid nito ang ulo at saka hinalikan siya, walang babala, walang kahit anong pasintabi.The world seemed to stop spinning for a moment as his lips crashed onto hers, kinagat pa ang labi at pinaggigilan, and she felt how her lips suddenly became red as he bit and kissed her again and again, like he was punishing her and himself at the same time.Sa gulat ni Dia, nanlaki ang mga mata niya at hindi siya nakagalaw agad. Parang natigil ang oras.Naririnig niya pa ang malalim na hinga ni Paul, ramdam niya ang init ng hininga nito sa pagitan ng kanilang mga labi. Her heart pounded so fast that it almost hurt. Para siya

Sa loob-loob niya, gusto niyang isigaw ang lahat, but then while thinking how beautiful she is, para siyang tanga na napapapikit na lang at gustong titigan ito. Kanina, all eyes was on her at kung pwede lang na tusukin ang lahat at bulagin ang lahat ng tao roon ay ginawa na niya!“Pinayagan ni Thali na hayaang pumasok sa agency si Dia kung saan may malaki kang share,” sambit ni Lorenzo, trying to ease the tension. Pero kahit na mahinahon ang tono nito, alam ni Paul na sinusukat nito ang bawat reaksyon niya.“Gusto niyang bumawi sa’yo. Nagsisi siya na hindi ka pinakinggan noon, at isa siya sa mga naglayo kay Dia. Pero sana naman, wala kang ginawa ngayon, diba?” Halos igtingin na ni Lorenzo ang tanong, nag-aalala pero halatang may halong inis din sa pinsan niya."Matanda ka na kaya pwede bang mag isip ka muna bago ka gumawa ng kung ano? Kapag yan agdesisyon na umalis ulit, hindi ka na makakatanggap ng tulong sa akin at sa asawa ko," mariing sambit ni Lorenzo, but deep inside, alam niya r