All Chapters of My Stranger Groom Is A Billionaire: Chapter 691 - Chapter 700

Chapter 49Hindi na tumuloy si Evelyn sa pagbaba dahil alam niya naman na si Lorenzo ang nagluluto sa ibaba. Wala si Manang Vilma at sa Sunday pa ito babalik, kaya naman hindi niya maiwasang ma-excite habang iniisip na pinagluto na naman siya ni Lorenzo ng agahan. May kung anong kilig at lambot sa dibdib niyang bumalot habang iniisip kung gaano ito ka-considerate, lalo na sa mga ganitong simpleng bagay.Sa halip, nagdesisyon siyang maligo na lang muna, para kahit papaano ay maayos siyang bumaba. Habang dumadaloy ang tubig sa kanyang balat sa ilalim ng shower, hindi niya maiwasang mapangiti — iniisip si Lorenzo sa kusina, abalang-abala.Napapikit siya habang pinapahid ang shampoo sa buhok, tinataboy ang mga naiisip na kung saan-saan na humahantong, pero ilang sandali ay nakagat niya ang labi niya lalo na nang maalala niya kagabi at noong isa pang gabi."Mamayang gabi kaya matutulog nanaman kami sa iisang kama?" Wala sa sariling tanong ni Evelyn, pero nang matauhan ay halos sampalin niya

Pero parang siya ang napaso nang biglang humawak si Lorenzo sa bewang niya at hinila siya palapit. Halos magdikit ang labi nila. Evelyn held her breath. Napatingin siya sa labi nito — at ganun din si Lorenzo. Pareho silang natahimik, tila kinuryente ang paligid sa tensyon ng kanilang distansya.Ngumiti si Lorenzo, mabagal, mapanganib. Isang ngiting punong-puno ng kumpiyansa, pero may halong pasensya na parang nauupos na kandila—konting ihip na lang at sasabog.Sinuklay nito ang ilang hibla ng buhok ni Evelyn gamit ang mga daliri, saka inilagay sa likod ng tenga. Mainit ang mga mata nito habang nakatitig sa kanya — and she swore she felt her knees shake kahit nakaupo siya. Pakiramdam niya ay para siyang tinutunaw sa titig pa lang nito.Sinubukan niyang tumayo, pero bago pa siya makakilos, mas humigpit ang yakap nito sa baywang niya. Ramdam niya ang biglaang pagbago ng hininga ng lalaki, mabilis at mabigat, tila nilalamon ng init ng sandali.“Shit,” bulong niya sa sarili nang maramdaman

Pero iba pala kapag totoo. Iba kapag mainit ang kamay na dumadampi, kapag nararamdaman mong ikaw ang bida sa sarili mong kwento ng pagnanasa at init. Hindi niya alam kung saan ilulugar ang sarili—lalo na nang tuluyang hawiin ni Lorenzo ang suot niyang robe. Kanina, dibdib lang ang nakikita. Ngayon?Halos buong katawan na niya ang nakalantad.Mariin ang ginawang pagtakip ni Evelyn sa dibdib niya, nanginginig ang kamay habang pilit na tinatakpan ang sarili kahit na kanina lang ay naisubo na ni Lorenzo iyon. Mariin na rin ang pagsara ng mga hita niya—mabilis, mahigpit, para pigilan ang sarili na bumigay. Pero kahit anong pagtatakip ang gawin niya, ramdam na ramdam niya ang pag-iinit sa pagitan ng kanyang mga hita. At sa bawat segundo na nakatitig si Lorenzo sa kanya, pakiramdam niya ay unti-unti siyang tinutunaw.“K-Kumain na tayo, gutom na ako—”“Later. After I eat you down there,” Lorenzo said, his voice sinfully calm but dripping with desire. Evelyn nearly lost her senses sa narinig.

Ang titig nito ay naglalagablab, punong-puno ng pagnanasa at dominasyon. Humigpit ang pagkakahawak ni Lorenzo sa baywang niya, tila ba sinisiguro nitong wala siyang kawala. Si Evelyn, bagama’t nanginginig pa rin, ay unti-unting nilalamon ng init na muli na namang bumabalot sa kanyang katawan na isang init na parang apoy na handang tupukin ang natitirang lakas niya.Pero bago pa man niya lubos na maunawaan ang ibig sabihin ng titig ni Lorenzo, ay pinaluhod na siya nito, marahan ngunit may diin, sapat upang hindi siya makatutol.Napasinghap si Evelyn habang bumababa siya, ramdam ang paggapang ng kilabot at sabik sa kanyang balat. Ang mga tuhod niya'y parang jelly, mahina, nanginginig, pero kusa pa ring sumusunod sa kagustuhan ni Lorenzo. Napatingala siya, tinignan ito sa mata, mga matang naglalagablab at tila ba inuutos sa kanya na magpaubaya."A-Ano bang—" Wala siyang natapos. Nahinto ang mga salita nang tanggalin ni Lorenzo ang suot nitong apron. Tumambad sa kanya ang katawan nito, mat

Chapter 56Halos hindi makapaniwala si Evelyn sa mga nangyari. Nakahiga na siya ngayon sa kama, at kahit na ilang minuto na ang lumipas mula nang matapos ang lahat, hindi pa rin siya makapagpigil sa kaba at gulo ng nararamdaman niya. This is too much. What happened between them was too much.Parang isang panaginip na hindi niya maipaliwanag. Masakit pa rin ang gitna ng katawan niya, at hindi niya alam kung dahil ba iyon sa pagiging birhen niya o dahil sobrang laki at taba talaga ni Lorenzo kaya gano'n kasakit ang unang beses.Napapikit siya at napakagat sa labi habang pilit inaalaala ang bawat detalye ng nangyari. Ang init ng kanyang balat, ang mga ungol at bulong, ang bawat haplos na tila ba uhaw na uhaw sa kanya. Hindi niya alam kung matatakot ba siya sa intensity ng lahat, o kung dapat ba siyang matuwa dahil naramdaman niya ang isang bagay na noon ay hindi pa niya kailanman naranasan.Naputol ang pag-iisip niya at ambang pag-alis sa kama nang biglang kumilos si Lorenzo."Where are y