Lahat ng Kabanata ng My Stranger Groom Is A Billionaire: Kabanata 751 - Kabanata 760

Natigilan sila, ramdam ang tensyon sa hangin, kaya’t agad na muling nagsalita si Thali, tila ayaw niyang mawala ang pagkakataong mailaban ang panig niya."Hindi siya masama…" mahina ngunit buo ang tinig ni Thali, at kahit nanginginig ang kanyang mga kamay, pinilit niyang tumingin sa mga mata ng kanyang ina. "Nakasama ko siya… nakausap ko siya… at nakita ko sa bawat kilos niya na hindi siya masama, Ma. Ginamot niya ako kahit wala naman akong halaga sa kanya. Kung masama siya, sana pinabayaan niya na lang ako, sana hinayaan niya na lang akong mamatay…"Sandaling natigilan si Thali, parang muling bumalik sa kanyang isipan ang malamig na hangin ng gabing iyon, ang amoy ng dugo, at ang hirap ng paghinga. Napakagat siya sa labi bago muling nagsalita, ngayon ay mas buo ang boses."Oo, palagi siyang galit… mabilis siyang mag-init ng ulo… pero kung masama talaga siya, Ma—dapat patay na ako ngayon. The gunshot was too much, at kung hindi niya ako ginamot… wala na ako rito. Wala na akong kinikilu

Si Thali at si River ay parehong tumigil, ang mga dibdib ay mabilis ang pag-angat-baba sa tensyon, at kahit si Lorenzo ay bahagyang tumuwid ng upo, nakatingin sa ama ni Thali na may halong pag-iingat at paghahanda.May bigat ang tinig ng kanilang ama—isang boses na hindi sanay hinahamon. Mabagal itong lumapit, bawat hakbang ay parang may kasamang utos na hindi dapat suwayin. Si Lorenzo, na kanina’y tahimik lang, ay agad tumayo bilang pagpapakita ng respeto, ngunit ramdam sa tikas ng kanyang katawan ang nakatagong paghahanda kung sakaling maging mas mainit pa ang sitwasyon.“I’ll just make sure that no one will go here tonight, para na rin mapanatag tayo na walang makakaalam kung sino ang kasama natin dito,” mariin na sabi ng ama. May halong pangamba at pag-iingat ang tinig, at alam ni Thali na ito’y hindi lang simpleng proteksyon. Sumabat si Cheska mula sa gilid, malamig at matigas ang tono. “I also called someone to remove all the CCTV here.” Bawat salita niya ay mabigat, parang ayaw

Napalunok si Lorenzo. Para bang bawat salita ng matandang lalaki ay hindi lang dumidikit sa balat niya—dumudurog ito sa laman at tumatama diretso sa puso. Alam niyang hindi iyon pananakot; iyon ay babala na puno ng katotohanan at malasakit. At sa ilalim ng malamig na anyo ni Azrael, nakita ni Lorenzo ang isang ama na handang maging halimaw sa mata ng iba… kung iyon ang kailangan para mailigtas ang anak niya. Umigting ang panga ni Lorenzo, mahigpit ang kapit niya sa gilid ng mesa habang nakatitig sa baso ng wine na nasa harap niya. “Leave my daughter from now on and I promise you one thing—I’ll help you get your freedom, at lalo na ang inaasam mong higanti sa mga taong pumatay sa pamilya mo,” dugtong pa ni Azrael. Para bang tumigil ang oras sa pagitan nila. Kita ni Azrael ang bahagyang pag-angat ng kilay ni Lorenzo, ang bahagyang pagkislot ng labi, at ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon mula gulat, galit, hanggang sa hindi maipaliwanag na sakit—isang sakit na pilit nitong ikinuk

Napasinghab naman si Thali at hindi maiwasang panliitan at mas lalong mainis sa kapatid niya.“Ang luwang doon sa gilid, baliw ka ba?” sarkastikong sagot ni Thali, sabay taas ng isang kilay at matalim na tingin na parang matutulis na patalim.Ngunit hindi man lang siya sinulyapan ni River, bagkus ay dumiretso lamang ang matalim nitong tingin kay Lorenzo—tila may tahimik ngunit mabigat na laban na nag-uumpisa pa lang, ngunit ramdam na ramdam na ang tensyon sa pagitan nilang dalawa.“Itutuloy natin mamaya ang inuman pagkatapos nating kumain, iyong usapan natin huwag mong kakalimutan,” seryosong paalala nito, para bang wala silang audience.“Okay,” tipid na tugon ni Lorenzo, pero hindi nakaligtas sa mata ni Thali ang sagot na iyon. She frowned instantly.“Ano iyon?” mabilis niyang tanong, curious at may halong pagdududa.“Don’t mind it,” mahinahong sagot ni Lorenzo, isang mapayapang tono na parang gustong putulin ang usapan bago pa humaba. Muli niyang tinangka na hawakan ang kamay ni Thal

“L-Lorenzo, I want to know,” nanginginig na ang boses ni Thali, tila pinipigilan ang sariling umiyak. Pakiramdam niya’y siya na lang ang wala sa sirkulo ng isang mahalagang bagay.“I just told him how much I love you and that I will do everything for you,” bulong nito, mababa ngunit mariin. Napasinghap si Thali, hindi alam kung paano tutugon—inaasahan niyang mabigat ang sasabihin nito, ngunit biglang iyon ang maririnig niya mula dito.“P-Pinaglololoko mo ba akong gago ka?” Tanong na lang niya, halos nanginginig ang boses, dahil hindi na niya alam kung ano pa ang sunod na sasabihin.“Why? Hindi ka naniniwala na mahal kita at kaya kong gawin ang lahat para sa’yo?” He suddenly asked, his tone both serious and daring, making Thali freeze on the spot. Hindi na siya nakapagsalita pa—parang may humigop ng lahat ng lakas niya, kaba at pagkagulat ang tanging nararamdaman.“I’ll stay here tonight until tomorrow kaya huwag ka munang pumasok sa trabaho,” he murmured, his voice mababa pero puno ng