All Chapters of My Stranger Groom Is A Billionaire: Chapter 761 - Chapter 770

Namula si Thali, napakagat labi at umiwas ng tingin, pilit itinatago ang kilig na kumakabog sa dibdib niya. “Bolero,” mahina niyang tugon, halos pabulong.“Takot ka sa mantika pero sa bala, hindi? I researched about you—magaling ka raw na shooter, you are the best agent in your generation,” dagdag nito habang sanay na sanay na nagtitimpla ng kape, ang bawat galaw ay maingat at parang sinasadya niyang patagalin para mas matagal silang magkasama sa kusina.Umangat ang baba ni Thali, may halong yabang at pilyong ngiti. “See! Ang astig ko, ‘di ba?” sabay kunwaring tinutukan siya ng daliring parang baril, kumurap pa nang pa-cute.At sunod ay nagkunwari na siyang pinaputok iyon, pero halos matawa siya nang biglang magkunwari rin si Lorenzo na natamaan na sa pekeng baril, hawak pa ang dibdib na parang tinusok ng bala, at bumagsak nang may drama sa isang upuan."Para kang tanga," natatawa nang ani ni Thali dito, pero bigla na lang siyang kinindatan ni Lorenzo.“Sa sobrang galing mo, pati puso

“We just want the best for you. Hindi siya nakakabuti sa’yo, hindi nakakabuti ang lalakeng hindi maayos ang buhay sa babaeng gaya mo na marami ng napatunayan. you are a Buenavista, a paramilitarty agent who—” panimula ng kanyang kapatid, ngunit bago pa nito matapos ang sasabihin, agad siyang pinutol ni Thali.“Shut up!” Bulyaw niya at wala ng pakealam kung subrang lakas non.Mata niya ay namumula, puno ng sama ng loob at hinanakit sa bawat letra na lumalabas sa bibig ng mga taong dapat sana’y kumakalinga sa kanya. She thought they had already accepted Lorenzo, that they would understand their love. But no—now, in her eyes, they were the villains in her own story, and she felt as if they were robbing her of the right to fight for the man she loved.“Matanda na ako at may sariling desisyon!” sigaw niya, matalim, puno ng pwersa, ang bawat salita ay parang suntok sa hangin na pilit niyang ipinapamukha sa lahat na kaya na niyang tumayo sa sariling paa. Ngunit halos sabayan iyon ng bulyaw ng

“I–I know there’s something between you and that Lorenzo. Noong wala kang malay sa hospital, you kept saying his name, like he’s the only person in your world. Hindi ko pinansin iyon. The investigation kept failing, so I looked for another angle… and I saw my fiancée protecting a criminal. Gusto kong magalit, gusto kitang komprontahin… kasi ang gusto ko lang ay mahuli na ang lalaking iyon. But I kept my eyes closed because I was so in love with you… very much in love with you.Akala ko hindi mo na itutuloy ang kasal… but you said yes, and we started preparing. Do you know how happy I was? But that night,” biglang tumigil si Theo, mabigat ang hininga. “That night, I saw him… in your room, hindi o pinahalata, pero nakita ko siya sa loob ng kwarto mo."Parang nawalan ng pakiramdam ang mga daliri ni Thali, para bang biglang nawala ang dugo sa kanyang mga kamay. Nanlaki ang mga mata niya, at napalunok nang mariin, pilit hinahanap ang tamang salita.“T-Theo—” ang boses niya ay halos pabulong

“Pvtang ina, nakakagulat ka naman! Pwede namang ibigay diba?” Sambit at tanong ng ka team niyang hinagisan niya ng baril, pero hindi na niya iyon tinignan o pinansin.Pagpasok niya sa opisina, mabilis na gumalaw ang mga mata niya, sinusuyod ang bawat sulok na para bang isa itong mission, hinahanap ang pamilyar na mukha na matagal-tagal na rin niyang hindi nakita. At nang sa wakas ay masulyapan niya si Dia — nakaupo sa swivel chair niya, paikot-ikot na parang batang naglalaro, habang nakataas ang isang paa at nagmamasid na may mapanuksong ngiti — hindi niya napigilang mapangiti nang maluwag, para bang biglang gumaan ang bigat sa dibdib niya.Ilang taon ang agwat nila, pero kitang-kita na ang maturity sa postura ng kapatid niya. Si Dia, bagamat nasa senior high pa lamang, ay tila may sariling lakas at confidence na handang lumaban sa mundo sa sarili nitong paraan. Kung si Thali ay baril, misyon, at taktika ang kabisado, si Dia naman ay mundo ng makeup, fashion, at lahat ng bagay na maban

Bumaba ang tingin niya sa flash drive. Maliit lang ito, pero ramdam niya ang bigat nito na parang may dalang pasabog—hindi niya alam ang eksaktong laman, pero alam niyang importante iyon tungkol kay Lorenzo.Para bang bawat segundo na hawak niya ito ay mas tumitindi ang kaba sa dibdib niya.Kinagat niya ang labi at mabilis ang naging galaw niya. Sa unang pagkakataon mula nang umalis si Lorenzo, ramdam niya na baka sa wakas ay may kasagutan na siya sa lahat ng tanong na gumugulo sa isip niya, kung nasaan na ito, kung kamusta na ito.Lumapit siya sa mesa, halos mabangga ang upuan sa pagmamadali, binuksan ang laptop, at mabilis na kinabit ang flash drive. Ilang segundo lang, ngunit para sa kanya’y parang mabagal na paglipas ng oras, bago lumabas ang mga folder at dokumento—classified files, detailed reports, video recordings, at mga dokumentong hindi dapat makita ng kahit sino.Dahan-dahan niyang klinick ang isa sa mga files, at habang unti-unting lumalabas ang nilalaman, nanlaki ang mga